ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ମହାବାହୋ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ ପ୍ରଯାଗଗମନଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନରାଣାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍
ମହାବାହୁ ରାଜା, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କିପରି ହୁଏ ଶୁଣ। ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରୟାଗ ଯାତ୍ରା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଗଵଞ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ପୁରା କଲ୍ପେ ଯଥାସ୍ଥିତମ୍ ବ୍ରହ୍ମଣା ଦେଵମୁଖ୍ଯେନ ଯଥାଵତ୍କଥିତଂ ମୁନେ
ଭଗବନ୍, ପୁରୁଣା କଳ୍ପରେ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ ଓ ଆପଣ ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ କହିଥିଲେ, ସେଥିରେ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
କଥଂ ପ୍ରଯାଗଗମନଂ ନରାଣାଂ ତତ୍ର କୀଦୃଶମ୍ ମୃତାନାଂ କା ଗତିସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାତାନାଂ ତତ୍ର କିଂ ଫଲମ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ କିପରି ପ୍ରୟାଗକୁ ଯାନ୍ତି? ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କଣ? ଏବଂ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି?
ଯେ ଵସନ୍ତି ପ୍ରଯାଗେ ତୁ ବ୍ରୂହି ତେଷାଂ ଚ କିଂ ଫଲମ୍ ଏତନ୍ମେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
ପ୍ରୟାଗରେ ଯେଉଁମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କଣ ଫଳ ମିଳେ? ଏହି ସବୁ କଥା ମୋତେ କହ, କାରଣ ଏ ବିଷୟରେ ମୋର ବହୁତ ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଵତ୍ସ ଯଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠଂ ତତ୍ର ଯତ୍ଫଲମ୍ ପୁରା ହି ସର୍ଵଵିପ୍ରାଣାଂ କଥ୍ଯମାନଂ ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୋତେ ସେଠାରେ ମିଳୁଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ କହିବି। ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କଥା ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି।
ଆ ପ୍ରଯାଗପ୍ରତିଷ୍ଠାନାଦ୍ ଆପୁରାଦ୍ଵାସୁକେର୍ହ୍ରଦାତ୍ କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ନାଗୌ ନାଗଶ୍ଚ ବହୁମୂଲକଃ ଏତତ୍ପ୍ରଜାପତେଃ କ୍ଷେତ୍ରଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ପ୍ରୟାଗରୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ଅପୁର ଓ ବାସୁକି ହ୍ରଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ନାଗ ଓ ବହୁମୂଳକ ନାଗ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳ, ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ଯେ ମୃତାସ୍ତେ ଽପୁନର୍ଭଵାଃ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ରକ୍ଷାଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ସଂଗତାଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି, ଏଉଁଠି ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି। ଏହିକାରଣରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏଠାକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅନ୍ଯେ ଚ ବହଵସ୍ତୀର୍ଥାଃ ସର୍ଵପାପହରାଃ ଶୁଭାଃ ନ ଶକ୍ଯାଃ କଥିତୁଂ ରାଜନ୍ ବହୁଵର୍ଷଶତୈରପି ସଂକ୍ଷେପେଣ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ତୁ କୀର୍ତନମ୍
ଅନେକ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ରାଜା, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶତାଧିକ ବର୍ଷ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ପ୍ରୟାଗର ମହିମା କହିବି।
ଷଷ୍ଟିର୍ଧନୁଃସହସ୍ରାଣି ଯାନି ରକ୍ଷନ୍ତି ଜାହ୍ନଵୀମ୍ ଯମୁନାଂ ରକ୍ଷତି ସଦା ସଵିତା ସପ୍ତଵାହନଃ
ଷଷ୍ଠି ହଜାର ଧନୁଷ ଗଙ୍ଗାକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଏବଂ ସପ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଚଳାଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯମୁନାକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ପ୍ରଯାଗଂ ତୁ ଵିଶେଷେଣ ସଦା ରକ୍ଷତି ଵାସଵଃ ମଣ୍ଡଲଂ ରକ୍ଷତି ହରିର୍ ଦୈଵତୈଃ ସହ ସଂଗତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରୟାଗକୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ହରି ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହି ପବିତ୍ର ମଣ୍ଡଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତଂ ଵଟଂ ରକ୍ଷତି ସଦା ଶୂଲପାଣିର୍ମହେଶ୍ଵରଃ ସ୍ଥାନଂ ରକ୍ଷନ୍ତି ଵୈ ଦେଵାଃ ସର୍ଵପାପହରଂ ଶୁଭମ୍
ମହେଶ୍ୱର, ଶୂଳଧାରୀ ଶିବ, ସେଇ ବଟବୃକ୍ଷକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅଧର୍ମେଣାଵୃତୋ ଲୋକୋ ନୈଵ ଗଚ୍ଛତି ତତ୍ପଦମ୍ ସ୍ଵଲ୍ପମଲ୍ପତରଂ ପାପଂ ଯଦା ତେ ସ୍ଯାନ୍ନରାଧିପ ପ୍ରଯାଗଂ ସ୍ମରମାଣସ୍ଯ ସର୍ଵମାଯାତି ସଂକ୍ଷଯମ୍
ଏହି ସଂସାର ଅଧର୍ମରେ ଢାକିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ପଦବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ପ୍ରୟାଗକୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ପାପ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥସ୍ଯ ନାମସଂକୀର୍ତନାଦପି ମୃତ୍ତିକାଲମ୍ଭନାଦ୍ଵାପି ନରଃ ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସେଇ ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ, କିମ୍ବା ତାହାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, କିମ୍ବା ଏହାର ମାଟି ନେଇଲେ ମଧ୍ୟ, ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପଞ୍ଚ କୁଣ୍ଡାନି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ତୁ ଜାହ୍ନଵୀ ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ପ୍ରଵେଶେ ତୁ ପାପଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚଟି କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାହ୍ନବୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ପ୍ରୟାଗର ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ସ୍ମରଣାନ୍ନରଃ ଅପି ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମା ତୁ ଲଭତେ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଗଙ୍ଗା ଦୂର ହଜାର ଯୋଜନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
କୀର୍ତନାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ପାପାଦ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଦ୍ରାଣି ପଶ୍ଯତି ଅଵଗାହ୍ଯ ଚ ପୀତ୍ଵା ତୁ ପୁନାତ୍ଯାସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍
ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଦେଖିଲେ ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ; ସ୍ନାନ କରି ଓ ପାନ କଲେ ସପ୍ତମ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ସତ୍ଯଵାଦୀ ଜିତକ୍ରୋଧୋ ହ୍ଯ୍ ଅହିଂସାଯାଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ ଧର୍ମାନୁସାରୀ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତେ ରତଃ
ଯିଏ ସତ୍ୟ କଥା କହେ, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛି, ଅହିଂସାରେ ଅଟୁଟ ଅଛି, ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରେ, ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ—
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ସ୍ନାତୋ ମୁଚ୍ଯେତ କିଲ୍ବିଷାତ୍ ମନସା ଚିନ୍ତଯନ୍କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ସୁପୁଷ୍କଲାନ୍
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଭାବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ପ୍ରଯାଗଂ ତୁ ସର୍ଵଦେଵାଭିରକ୍ଷିତମ୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଵସେନ୍ମାସଂ ପିତୄନ୍ଦେଵାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍ ଈପ୍ସିତାଂଲ୍ଲଭତେ କାମାନ୍ ଯତ୍ର ଯତ୍ରାଭିଜାଯତେ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷାଧୀନ ପ୍ରୟାଗକୁ ଯାଇ, ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ରହି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି କରାଇବା ଉଚିତ। ସେଠିଏଁ ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ହେଉଛି, ଚାହିଦା ଇଚ୍ଛା ସେଠି ପୂରଣ ହୁଏ।
ତପନସ୍ଯ ସୁତା ଦେଵୀ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତା ସମାଗତା ମହାଭାଗା ଯମୁନା ତତ୍ର ନିମ୍ନଗା ତତ୍ର ସଂନିହିତୋ ନିତ୍ଯଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପନଙ୍କ ଝିଅ ଦେବୀ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି ଯମୁନା ସେଠାରେ ବହୁଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେଠାରେ ମହେଶ୍ୱର ଦେବ ସଦା ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂ ମାନୁଷୈଃ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରଯାଗଂ ତୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଋଷଯଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ ତଦୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମୁପାସତେ
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ପ୍ରୟାଗ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଯାହାକୁ ମାନବମାନେ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ରାଜା, ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପୁନରେଵ ତୁ ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ହେ ରାଜା, ପ୍ରୟାଗର ମହିମା ପୁଣିଥରେ ଶୁଣ। ଏହା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଆର୍ତାନାଂ ହି ଦରିଦ୍ରାଣାଂ ନିଶ୍ଚିତଵ୍ଯଵସାଯିନାମ୍ ସ୍ଥାନମୁକ୍ତଂ ପ୍ରଯାଗଂ ତୁ ନାଖ୍ଯେଯଂ ତୁ କଦାଚନ
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖିତ, ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରୟାଗକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏହି ସ୍ଥାନକୁ କେବେ ହେଲାରେ ଅବମାନ କରି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵ୍ଯାଧିତୋ ଯଦି ଵା ଦୀନୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଵାପି ଭଵେନ୍ନରଃ ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରାଣାନ୍ପରିତ୍ଯଜେତ୍
ଯଦି କେହି ରୋଗୀ, ଦୁଃଖିତ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏବଂ ସେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ଦୀପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭୈର୍ ଵିମାନୈଃ ସୂର୍ଯସଂନିଭୈଃ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଗେ କ୍ରୀଡତି ମାନଵଃ
ସେ ମଣିଷ ହେଉଛି ସୁନା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ବିମାନରେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଖେଳିବାକୁ ପାଏ।
ଈପ୍ସିତାଂଲ୍ଲଭତେ କାମାନ୍ ଵଦନ୍ତି ଋଷିପୁଂଗଵାଃ ସର୍ଵରତ୍ନମଯୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ ନାନାଧ୍ଵଜସମାକୁଲୈଃ ଵରାଙ୍ଗନାସମାକୀର୍ଣୈର୍ ମୋଦତେ ଶୁଭଲକ୍ଷଣୈଃ
ଉତ୍ତମ ଋଷିମାନେ କହନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ; ଅନେକ ପ୍ରକାର ମଣି, ରତ୍ନ ଓ ଝଣ୍ଡାରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥାଏ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଗୀତଵାଦ୍ଯଵିନିର୍ଘୋଷୈଃ ପ୍ରସୁପ୍ତଃ ପ୍ରତିବୁଧ୍ଯତେ ଯାଵନ୍ନ ସ୍ମରତେ ଜନ୍ମ ତାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ମହୀଯତେ
ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନିରେ ସେ ଶୁଏ ଓ ଜାଗେ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଜ ଜନ୍ମକୁ ଭୁଲିଯାଏ ନାହିଁ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ କ୍ଷୀଣକର୍ମା ଦିଵଶ୍ଚ୍ଯୁତଃ ହିରଣ୍ଯରତ୍ନସମ୍ପୂର୍ଣେ ସମୃଦ୍ଧେ ଜାଯତେ କୁଲେ ତଦେଵ ସ୍ମରତେ ତୀର୍ଥଂ ସ୍ମରଣାତ୍ତତ୍ର ଗଚ୍ଛତି
ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେବା ପରେ ସେ ତଳେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେ ସୁନା ଓ ମଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ସେ ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ମନେ ପକାନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠାକୁ ସ୍ମରଣ କରି ପୁଣି ଯାଆନ୍ତି।
ଦେଶସ୍ଥୋ ଯଦି ଵାରଣ୍ଯେ ଵିଦେଶସ୍ଥୋ ଽଥଵା ଗୃହେ ପ୍ରଯାଗଂ ସ୍ମରମାଣୋ ଽପି ଯସ୍ତୁ ପ୍ରାଣାନ୍ପରିତ୍ଯଜେତ୍ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ଵଦନ୍ତି ଋଷିପୁଂଗଵାଃ
ସେ ନିଜ ଦେଶରେ, କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ, ବା ଦେଶାନ୍ତରରେ, କିମ୍ବା ଘରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରୟାଗକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ବୋଲି ଉତ୍ତମ ଋଷିମାନେ କହନ୍ତି।
ସର୍ଵକାମଫଲା ଵୃକ୍ଷା ମହୀ ଯତ୍ର ହିରଣ୍ମଯୀ ଋଷଯୋ ମୁନଯଃ ସିଦ୍ଧାସ୍ ତତ୍ର ଲୋକେ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସେହି ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଗଛମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଭୂମି ସୁନାର, ଏବଂ ଋଷି, ମୁନି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ରହନ୍ତି।