ଦତ୍ତ୍ଵା ସିତଦ୍ଵିତୀଯାଯାମ୍ ଇନ୍ଦୋର୍ଲଵଣଭାଜନମ୍ ସମାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଯାତି ଵିପ୍ରାଯ ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାତ୍ ସୋମଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ଲୁଣ ଭରା ପାତ୍ର ଦାନ କରି, ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, କଳ୍ପ ଶେଷରେ ରାଜାର ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସୋମବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ପ୍ରତିପଦ୍ଯେକଭକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ କପିଲାପ୍ରଦଃ ଵୈଶ୍ଵାନରପଦଂ ଯାତି ଶିଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପ୍ରତିପଦ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇ, ଶେଷରେ କପିଳା ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୱାନର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଶିବବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଦଶମ୍ଯାମ୍ ଏକଭକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ ଦଶଧେନୁଦଃ ଦିଶଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନୈର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍ ଏତଦ୍ ଵିଶ୍ଵଵ୍ରତଂ ନାମ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଦଶମୀ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇ, ଶେଷରେ ଦଶଟି ଗଉଁ ଦାନ କରି, ଦିଶାଗୁଡିକୁ ସୁନାରେ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ବିଶ୍ୱବ୍ରତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ମହାପାପ ନାଶକ।
ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଵ୍ରତଷଷ୍ଟିମ୍ ଅନୁତ୍ତମାମ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ସୋ ଽପି ଗନ୍ଧର୍ଵାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଏହି ଷଷ୍ଟିଟି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ମନ୍ୱନ୍ତର ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିଵ୍ରତଂ ନାରଦ ପୁଣ୍ଯମେତତ୍ ତଵୋଦିତଂ ଵିଶ୍ଵଜନୀନମନ୍ଯତ୍ ଶ୍ରୋତୁଂ ତଵେଚ୍ଛା ତଦୁଦୀରଯାମି ପ୍ରିଯେଷୁ କିଂ ଵାକଥନୀଯମ୍ ଅସ୍ତି
ନାରଦ, ଏହି ଷଷ୍ଟି ବ୍ରତ ପୁଣ୍ୟ ତୁମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ, ଯାହା ବିଶ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ତୁମେ ଆଉ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୁଁ କହିବି—ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କଣ କହିବା ଅଛି?
ନୈର୍ମଲ୍ଯଂ ଭାଵଶୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଵିନା ସ୍ନାନଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ତସ୍ମାନ୍ମନୋଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ନାନମାଦୌ ଵିଧୀଯତେ
ପବିତ୍ରତା ଓ ଭାବର ଶୁଦ୍ଧି ଛଡା ସ୍ନାନ ହୁଏନାହିଁ; ଏହିପରି ମନର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆରମ୍ଭରେ ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ଅନୁଦ୍ଧୃତୈରୁଦ୍ଧୃତୈର୍ଵା ଜଲୈଃ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଚ କଲ୍ପଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍ ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ମୂଲମନ୍ତ୍ର ଉଦାହୃତଃ
ଉଠା ଓ ଅଉଠା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଜ୍ଞାନୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। 'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ଏହି ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତୁ ଵିଧିନା ଆଚାନ୍ତଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ ଚତୁର୍ହସ୍ତସମାଯୁକ୍ତଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସମନ୍ତତଃ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯାଵାହଯେଦ୍ ଗଙ୍ଗାମ୍ ଏଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଦର୍ଭା ହାତରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଧରି, ମୁଁ ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଚାରି ହସ୍ତ ଚାରି ଦିଗରେ ଚତୁର୍ସ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ପାଦପ୍ରସୂତାସି ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଦେଵତା ପାହି ନସ୍ ତ୍ଵେନସସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଜନ୍ମମରଣାନ୍ତିକାତ୍
ହେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବୈଷ୍ଣବୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଆମକୁ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋ ଽର୍ଧକୋଟୀ ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ଵାଯୁରବ୍ରଵୀତ୍ ଦିଵି ଭୁଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ ତାନି ତେ ସନ୍ତି ଜାହ୍ନଵି
ବାୟୁ କହିଲେ, ହେ ଜାହ୍ନବୀ, ଦିବ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଧ କୋଟି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ନନ୍ଦିନୀତ୍ଯେଵ ତେ ନାମ ଦେଵେଷୁ ନଲିନୀତି ଚ ଦକ୍ଷା ପୃଥ୍ଵୀ ଚ ଵିହଗା ଵିଶ୍ଵକାଯାମୃତା ଶିଵା
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ନାମ ହେଉଛି ନନ୍ଦିନୀ ଓ ନଳିନୀ; ତୁମେ ଡକ୍ଷା, ପୃଥ୍ବୀ, ବିହଗା, ବିଶ୍ୱକାୟା, ଅମୃତା ଓ ଶିବା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୀ ସୁପ୍ରଶାନ୍ତା ତଥା ଵିଶ୍ଵପ୍ରସାଦିନୀ କ୍ଷେମା ଚ ଜାହ୍ନଵୀ ଚୈଵ ଶାନ୍ତା ଶାନ୍ତିପ୍ରଦାଯିନୀ
ତୁମେ ବିଦ୍ୟାଧରୀ, ଶାନ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, କ୍ଷେମା, ଜାହ୍ନବୀ, ଶାନ୍ତା ଓ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା।
ଏତାନି ପୁଣ୍ଯନାମାନି ସ୍ନାନକାଲେ ପ୍ରକୀର୍ତଯେତ୍ ଭଵେତ୍ସଂନିହିତା ତତ୍ର ଗଙ୍ଗା ତ୍ରିପଥଗାମିନୀ
ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ନାମଗୁଡିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ତେବେ ତିନି ପଥରେ ବହୁଥିବା ଗଙ୍ଗା ସେଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହୁଏ।
ସପ୍ତଵାରାଭିଜପ୍ତେନ କରସମ୍ପୁଟଯୋଜିତଃ ମୂର୍ଧ୍ନି କୁର୍ଯାଜ୍ଜଲଂ ଭୂଯସ୍ ତ୍ରିଚତୁଷ୍ପଞ୍ଚସପ୍ତକମ୍ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯାନ୍ମୃଦା ତଦ୍ଵଦ୍ ଆମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତୁ ଵିଧାନତଃ
ସାତଥର ଏହି ନାମଗୁଡିକୁ ଜପି, ହାତ ଯୋଡି, ମୁଣ୍ଡରେ ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, କିମ୍ବା ସାତଥର ପାଣି ଢାଳିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ମାଟି ସହିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର।
ଅଶ୍ଵକ୍ରାନ୍ତେ ରଥକ୍ରାନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁକ୍ରାନ୍ତେ ଵସୁଂଧରେ ମୃତ୍ତିକେ ହର ମେ ପାପଂ ଯନ୍ମଯା ଦୁଷ୍କୃତଂ କୃତମ୍
ହେ ମାଟି, ଘୋଡା, ରଥ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦସ୍ପର୍ଶ ପାଇଥିବା ବସୁଧା, ମୋର ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଦୂର କର।
ଉଦ୍ଧୃତାସି ଵରାହେଣ କୃଷ୍ଣେନ ଶତବାହୁନା ମୃତ୍ତିକେ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତାସି କାଶ୍ଯପେନାଭିମନ୍ତ୍ରିତା ଆରୁହ୍ଯ ମମ ଗାତ୍ରାଣି ସର୍ଵଂ ପାପଂ ପ୍ରଚୋଦଯ
ହେ ମାଟି, ତୁମେ ବରାହ ଓ ଶତବାହୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛ; ବ୍ରହ୍ମା ଦେଇଥିଲେ, କାଶ୍ୟପ ମନ୍ତ୍ରପୂତ କରିଥିଲେ; ମୋ ଶରୀରରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କର।
ମୃତ୍ତିକେ ଦେହି ନଃ ପୁଷ୍ଟିଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭଵାରଣି ସୁଵ୍ରତେ
ହେ ମାଟି, ଆମକୁ ପୁଷ୍ଟି ଦିଅ; ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଆଧାର ହେଉଥିବା ସୁବ୍ରତେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଆଚମ୍ଯ ଚ ଵିଧାନତଃ ଉତ୍ଥାଯ ଵାସସୀ ଶୁକ୍ଲେ ଶୁଦ୍ଧେ ତୁ ପରିଧାଯ ଵୈ ତତସ୍ତୁ ତର୍ପଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାପ୍ଯାଯନାଯ ଵୈ
ଏଭଳି ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ଉଠି, ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ତାପରେ ତିନି ଲୋକର ପୂରଣ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵା ଯକ୍ଷାସ୍ତଥା ନାଗା ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୋ ଽସୁରାଃ କ୍ରୂରାଃ ସର୍ପାଃ ସୁପର୍ଣାଶ୍ଚ ତରଵୋ ଜମ୍ବୁକାଃ ଖଗାଃ
ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଅସୁର, କ୍ରୂର ସର୍ପ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଗଛ, ଶିଆଳ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ—
ଵାଯ୍ଵାଧାରା ଜଲାଧାରାସ୍ ତଥୈଵାକାଶଗାମିନଃ ନିରାଧାରାଶ୍ଚ ଯେ ଜୀଵା ଯେ ତୁ ଧର୍ମରତାସ୍ତଥା
ବାୟୁରେ, ଜଳରେ, ଆକାଶରେ ବସୁଥିବା, ଆଧାର ବିନା ଥିବା, ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ—
ତେଷାମାପ୍ଯାଯନାଯୈତଦ୍ ଦୀଯତେ ସଲିଲଂ ମଯା କୃତୋପଵୀତୀ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ନିଵୀତୀ ଚ ଭଵେତ୍ତତଃ
ଏମାନଙ୍କର ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ପାଣି ଦେଉଛି; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବୀତ କରି, ପରେ ନିବୀତ କରିବା ଉଚିତ।
ମନୁଷ୍ଯାଂସ୍ତର୍ପଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାନୃଷୀଂସ୍ତଥା ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ମନୁଷ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଋଷିମାନେ—ସନକ, ସନନ୍ଦ, ତୃତୀୟ ସନାତନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
କପିଲଶ୍ଚାସୁରିଶ୍ଚୈଵ ଵୋଢୁଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା ସର୍ଵେ ତେ ତୃପ୍ତିମାଯାନ୍ତୁ ମଦ୍ଦତ୍ତେନାମ୍ବୁନା ସଦା
କପିଳ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ ଓ ପଞ୍ଚଶିଖ—ଏମାନେ ସବୁ ମୋ ଦିଆ ପାଣିରେ ସଦା ତୃପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।
ମରୀଚିମତ୍ର୍ଯଙ୍ଗିରସଂ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଂ ପୁଲହଂ କ୍ରତୁମ୍ ପ୍ରଚେତସଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଚ ଭୃଗୁଂ ନାରଦମେଵ ଚ ଦେଵବ୍ରହ୍ମଋଷୀନ୍ ସର୍ଵାଂସ୍ ତର୍ପଯେଦ୍ ଅକ୍ଷତୌଦକୈଃ
ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଚେତା, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ, ନାରଦ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନେ—ଅଖଣ୍ଡ ପାଣିରେ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପସଵ୍ଯଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ସଵ୍ଯଂ ଜାନ୍ଵାଚ୍ଯ ଭୂତଲେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାସ୍ତଥା ସୌମ୍ଯା ହଵିଷ୍ମନ୍ତସ୍ତଥୋଷ୍ମପାଃ
ତାପରେ ଉପବୀତକୁ ଅପସବ୍ୟ ଓ ପୁନି ସବ୍ୟ କରି, ଡାହାଣ ହାଟୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ, ସୌମ୍ୟ, ହବିଷ୍ମତ୍ ଓ ଉଷ୍ମପାମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁକାଲିନୋ ବର୍ହିଷଦସ୍ ତଥାନ୍ଯେ ଵାଜ୍ଯପାଃ ପୁନଃ ସଂତର୍ପ୍ଯାଃ ପିତରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସତିଲୋଦକଚନ୍ଦନୈଃ
ସମୟରେ ବର୍ହିଷଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ବାଜ୍ୟପା ପିତୃମାନେ—ପୁନି, ତିଳ, ପାଣି ଓ ଚନ୍ଦନ ସହିତ ଭକ୍ତିରେ ପିତୃମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଯମାଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ମୃତ୍ଯଵେ ଚାନ୍ତକାଯ ଚ ଵୈଵସ୍ଵତାଯ କାଲାଯ ସର୍ଵଭୃତକ୍ଷଯାଯ ଚ
ଧର୍ମରାଜ ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ, ଅନ୍ତକ, ବୈବସ୍ବତ, କାଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଔଦୁମ୍ବରାଯ ଦଧ୍ନାଯ ନୀଲାଯ ପରମେଷ୍ଠିନେ ଵୃକୋଦରାଯ ଚିତ୍ରାଯ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଯ ଵୈ ନମଃ ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତୁ ଵିଧିନା ପିତୄନ୍ସଂତର୍ପଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଔଦୁମ୍ବର, ଦଧ୍ନା, ନୀଳ, ପରମେଷ୍ଠି, ବୃକୋଦର, ଚିତ୍ର ଏବଂ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ଦର୍ଭା ଧରି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ପିତ୍ରାଦୀନ୍ନାମଗୋତ୍ରେଣ ତଥା ମାତାମହାନପି ସଂତର୍ପ୍ଯ ଵିଧିନା ଭକ୍ତ୍ଯା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ପିତୃମାନେ ଓ ମାତାମହମାନେଙ୍କୁ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତୃପ୍ତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯେ ଽବାନ୍ଧଵା ବାନ୍ଧଵା ଵା ଯେ ଽନ୍ଯଜନ୍ମନି ବାନ୍ଧଵାଃ ତେ ତୃପ୍ତିମଖିଲାଂ ଯାନ୍ତୁ ଯଶ୍ ଚାସ୍ମତ୍ତୋ ଽଭିଵାଞ୍ଛତି
ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧୁ ନୁହଁନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରୁ ମୋ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।