ହୈମଂ ପଲଦ୍ଵଯାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ରଥମଶ୍ଵଯୁଗାନ୍ଵିତମ୍ ଦଦତ୍କୃତୋପଵାସଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଦିଵି କଲ୍ପଶତଂ ଵସେତ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଅଶ୍ଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଦୁଇଟି ପାତ୍ର ଉପରେ ହୋଇଥିବା ସୁନାର ରଥ, ଯାହା ଘୋଡାରେ ଯୁକ୍ତ, ଉପବାସ କରି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଶତବର୍ଷ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; କଳ୍ପ ଶେଷରେ ରାଜାର ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଅଶ୍ୱବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତଦ୍ଵଦ୍ଧେମରଥଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ କରିଭ୍ଯାଂ ସଂଯୁତଂ ନରଃ ସତ୍ଯଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସହସ୍ରମଥ ଭୂପତିଃ ଭଵେଦୁପୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା କରିଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଏହିପରି, ଯେଉଁଜଣେ ହାତୀରେ ଯୁକ୍ତ ସୁନାର ରଥ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସତ୍ୟଲୋକରେ ହଜାର କଳ୍ପ ଧରି ବାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଭୂପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି କରିବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଉପଵାସଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସମାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ଯକ୍ଷାଧିପତ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସୁଖଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଉପବାସ ଛାଡି ଶେଷରେ ଯେଉଁଜଣେ ଗଉଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସୁଖବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ନିଶି କୃତ୍ଵା ଜଲେ ଵାସଂ ପ୍ରଭାତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ଵାରୁଣଂ ଲୋକମାପ୍ନୋତି ଵରୁଣଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ରାତିରେ ଜଳରେ ବାସ କରି, ପ୍ରଭାତେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବାରୁଣ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ବାରୁଣବ୍ରତ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରିତ।
ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଧୈମଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ନିଵେଦଯେତ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଵ୍ରତମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକଫଲପ୍ରଦମ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରି, ସୁନାର ଚନ୍ଦ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି, ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ପଞ୍ଚତପାଃ ସାଯଂ ହେମଧେନୁପ୍ରଦୋ ଦିଵମ୍ ଯାତ୍ଯଷ୍ଟମୀଚତୁର୍ଦଶ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ସାଂଝେ ପଞ୍ଚତପ କରି, ସୁନାର ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି। ଏହି ରୁଦ୍ରବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ସକୃଦ୍ଵିତାନକଂ କୁର୍ଯାତ୍ ତୃତୀଯାଯାଂ ଶିଵାଲଯେ ସମାନ୍ତେ ଧେନୁଦୋ ଯାତି ଭଵାନୀଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଏକଥର ଭବନୀ ବିତାନ କରି, ଶେଷରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ଏହି ଭବାନୀବ୍ରତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ମାଘେ ନିଶ୍ଯାର୍ଦ୍ରଵାସାଃ ସ୍ଯାତ୍ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ଦିଵି କଲ୍ପମୁଷିତ୍ଵେହ ରାଜା ସ୍ଯାତ୍ପଵନଂ ଵ୍ରତମ୍
ମାଘ ମାସରେ ରାତିରେ ଭିଜା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ରହି, ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ସେ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏଠାରେ ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ପବନବ୍ରତ।
ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ ଭଵନଂ ଶୁଭମ୍ ଆଦିତ୍ଯଲୋକମାପ୍ନୋତି ଧାମଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଏକ ଶୁଭ ଘର ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଆଦିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଧାମବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ପୂଜ୍ଯ ଦାମ୍ପତ୍ଯମ୍ ଉପଵାସୀ ଵିଭୂଷଣୈଃ ଅନ୍ନଂ ଗାଶ୍ଚ ସମାପ୍ନୋତି ମୋକ୍ଷମିନ୍ଦ୍ରଵ୍ରତାଦିହ
ତିନି ସନ୍ଧିରେ ପୂଜା କରି, ଦମ୍ପତି ଉପବାସ କରି, ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଥିଲେ, ଅନ୍ନ ଓ ଗଉଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରବ୍ରତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ସିତଦ୍ଵିତୀଯାଯାମ୍ ଇନ୍ଦୋର୍ଲଵଣଭାଜନମ୍ ସମାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଯାତି ଵିପ୍ରାଯ ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାତ୍ ସୋମଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ଲୁଣ ଭରା ପାତ୍ର ଦାନ କରି, ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, କଳ୍ପ ଶେଷରେ ରାଜାର ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସୋମବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ପ୍ରତିପଦ୍ଯେକଭକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ କପିଲାପ୍ରଦଃ ଵୈଶ୍ଵାନରପଦଂ ଯାତି ଶିଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପ୍ରତିପଦ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇ, ଶେଷରେ କପିଳା ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୱାନର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଶିବବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଦଶମ୍ଯାମ୍ ଏକଭକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ ଦଶଧେନୁଦଃ ଦିଶଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନୈର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍ ଏତଦ୍ ଵିଶ୍ଵଵ୍ରତଂ ନାମ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଦଶମୀ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇ, ଶେଷରେ ଦଶଟି ଗଉଁ ଦାନ କରି, ଦିଶାଗୁଡିକୁ ସୁନାରେ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ବିଶ୍ୱବ୍ରତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ମହାପାପ ନାଶକ।
ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଵ୍ରତଷଷ୍ଟିମ୍ ଅନୁତ୍ତମାମ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ସୋ ଽପି ଗନ୍ଧର୍ଵାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଏହି ଷଷ୍ଟିଟି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ମନ୍ୱନ୍ତର ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିଵ୍ରତଂ ନାରଦ ପୁଣ୍ଯମେତତ୍ ତଵୋଦିତଂ ଵିଶ୍ଵଜନୀନମନ୍ଯତ୍ ଶ୍ରୋତୁଂ ତଵେଚ୍ଛା ତଦୁଦୀରଯାମି ପ୍ରିଯେଷୁ କିଂ ଵାକଥନୀଯମ୍ ଅସ୍ତି
ନାରଦ, ଏହି ଷଷ୍ଟି ବ୍ରତ ପୁଣ୍ୟ ତୁମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ, ଯାହା ବିଶ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ତୁମେ ଆଉ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୁଁ କହିବି—ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କଣ କହିବା ଅଛି?
ନୈର୍ମଲ୍ଯଂ ଭାଵଶୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଵିନା ସ୍ନାନଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ତସ୍ମାନ୍ମନୋଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ନାନମାଦୌ ଵିଧୀଯତେ
ପବିତ୍ରତା ଓ ଭାବର ଶୁଦ୍ଧି ଛଡା ସ୍ନାନ ହୁଏନାହିଁ; ଏହିପରି ମନର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆରମ୍ଭରେ ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ଅନୁଦ୍ଧୃତୈରୁଦ୍ଧୃତୈର୍ଵା ଜଲୈଃ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଚ କଲ୍ପଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍ ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ମୂଲମନ୍ତ୍ର ଉଦାହୃତଃ
ଉଠା ଓ ଅଉଠା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଜ୍ଞାନୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। 'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ଏହି ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତୁ ଵିଧିନା ଆଚାନ୍ତଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ ଚତୁର୍ହସ୍ତସମାଯୁକ୍ତଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସମନ୍ତତଃ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯାଵାହଯେଦ୍ ଗଙ୍ଗାମ୍ ଏଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଦର୍ଭା ହାତରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଧରି, ମୁଁ ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଚାରି ହସ୍ତ ଚାରି ଦିଗରେ ଚତୁର୍ସ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ପାଦପ୍ରସୂତାସି ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଦେଵତା ପାହି ନସ୍ ତ୍ଵେନସସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଜନ୍ମମରଣାନ୍ତିକାତ୍
ହେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବୈଷ୍ଣବୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଆମକୁ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋ ଽର୍ଧକୋଟୀ ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ଵାଯୁରବ୍ରଵୀତ୍ ଦିଵି ଭୁଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ ତାନି ତେ ସନ୍ତି ଜାହ୍ନଵି
ବାୟୁ କହିଲେ, ହେ ଜାହ୍ନବୀ, ଦିବ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଧ କୋଟି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ନନ୍ଦିନୀତ୍ଯେଵ ତେ ନାମ ଦେଵେଷୁ ନଲିନୀତି ଚ ଦକ୍ଷା ପୃଥ୍ଵୀ ଚ ଵିହଗା ଵିଶ୍ଵକାଯାମୃତା ଶିଵା
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ନାମ ହେଉଛି ନନ୍ଦିନୀ ଓ ନଳିନୀ; ତୁମେ ଡକ୍ଷା, ପୃଥ୍ବୀ, ବିହଗା, ବିଶ୍ୱକାୟା, ଅମୃତା ଓ ଶିବା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୀ ସୁପ୍ରଶାନ୍ତା ତଥା ଵିଶ୍ଵପ୍ରସାଦିନୀ କ୍ଷେମା ଚ ଜାହ୍ନଵୀ ଚୈଵ ଶାନ୍ତା ଶାନ୍ତିପ୍ରଦାଯିନୀ
ତୁମେ ବିଦ୍ୟାଧରୀ, ଶାନ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, କ୍ଷେମା, ଜାହ୍ନବୀ, ଶାନ୍ତା ଓ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା।
ଏତାନି ପୁଣ୍ଯନାମାନି ସ୍ନାନକାଲେ ପ୍ରକୀର୍ତଯେତ୍ ଭଵେତ୍ସଂନିହିତା ତତ୍ର ଗଙ୍ଗା ତ୍ରିପଥଗାମିନୀ
ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ନାମଗୁଡିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ତେବେ ତିନି ପଥରେ ବହୁଥିବା ଗଙ୍ଗା ସେଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହୁଏ।
ସପ୍ତଵାରାଭିଜପ୍ତେନ କରସମ୍ପୁଟଯୋଜିତଃ ମୂର୍ଧ୍ନି କୁର୍ଯାଜ୍ଜଲଂ ଭୂଯସ୍ ତ୍ରିଚତୁଷ୍ପଞ୍ଚସପ୍ତକମ୍ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯାନ୍ମୃଦା ତଦ୍ଵଦ୍ ଆମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତୁ ଵିଧାନତଃ
ସାତଥର ଏହି ନାମଗୁଡିକୁ ଜପି, ହାତ ଯୋଡି, ମୁଣ୍ଡରେ ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, କିମ୍ବା ସାତଥର ପାଣି ଢାଳିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ମାଟି ସହିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର।
ଅଶ୍ଵକ୍ରାନ୍ତେ ରଥକ୍ରାନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁକ୍ରାନ୍ତେ ଵସୁଂଧରେ ମୃତ୍ତିକେ ହର ମେ ପାପଂ ଯନ୍ମଯା ଦୁଷ୍କୃତଂ କୃତମ୍
ହେ ମାଟି, ଘୋଡା, ରଥ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦସ୍ପର୍ଶ ପାଇଥିବା ବସୁଧା, ମୋର ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଦୂର କର।
ଉଦ୍ଧୃତାସି ଵରାହେଣ କୃଷ୍ଣେନ ଶତବାହୁନା ମୃତ୍ତିକେ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତାସି କାଶ୍ଯପେନାଭିମନ୍ତ୍ରିତା ଆରୁହ୍ଯ ମମ ଗାତ୍ରାଣି ସର୍ଵଂ ପାପଂ ପ୍ରଚୋଦଯ
ହେ ମାଟି, ତୁମେ ବରାହ ଓ ଶତବାହୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛ; ବ୍ରହ୍ମା ଦେଇଥିଲେ, କାଶ୍ୟପ ମନ୍ତ୍ରପୂତ କରିଥିଲେ; ମୋ ଶରୀରରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କର।
ମୃତ୍ତିକେ ଦେହି ନଃ ପୁଷ୍ଟିଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍ ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭଵାରଣି ସୁଵ୍ରତେ
ହେ ମାଟି, ଆମକୁ ପୁଷ୍ଟି ଦିଅ; ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଆଧାର ହେଉଥିବା ସୁବ୍ରତେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଆଚମ୍ଯ ଚ ଵିଧାନତଃ ଉତ୍ଥାଯ ଵାସସୀ ଶୁକ୍ଲେ ଶୁଦ୍ଧେ ତୁ ପରିଧାଯ ଵୈ ତତସ୍ତୁ ତର୍ପଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାପ୍ଯାଯନାଯ ଵୈ
ଏଭଳି ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ଉଠି, ଶୁଭ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ତାପରେ ତିନି ଲୋକର ପୂରଣ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵା ଯକ୍ଷାସ୍ତଥା ନାଗା ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୋ ଽସୁରାଃ କ୍ରୂରାଃ ସର୍ପାଃ ସୁପର୍ଣାଶ୍ଚ ତରଵୋ ଜମ୍ବୁକାଃ ଖଗାଃ
ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଅସୁର, କ୍ରୂର ସର୍ପ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଗଛ, ଶିଆଳ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ—
ଵାଯ୍ଵାଧାରା ଜଲାଧାରାସ୍ ତଥୈଵାକାଶଗାମିନଃ ନିରାଧାରାଶ୍ଚ ଯେ ଜୀଵା ଯେ ତୁ ଧର୍ମରତାସ୍ତଥା
ବାୟୁରେ, ଜଳରେ, ଆକାଶରେ ବସୁଥିବା, ଆଧାର ବିନା ଥିବା, ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ—