ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ନକ୍ତଭୁଗ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଅବ୍ଦାନ୍ତେ ହେମଵାରଣମ୍ ଵ୍ରତଂ ଵୈନାଯକଂ ନାମ ଶିଵଲୋକଫଲପ୍ରଦମ୍
ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ରାତିରେ ଖାଇ, ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସୁନା ହାତୀ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଶିବଙ୍କ ଲୋକର ଫଳ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ବୈନାୟକ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ।
ମହାଫଲାନି ଯସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚତୁର୍ମାସଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ ହୈମାନି କାର୍ତ୍ତିକେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗୋଯୁଗେନ ସମନ୍ଵିତମ୍ ଏତତ୍ ଫଲଵ୍ରତଂ ନାମ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଫଲପ୍ରଦମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଚାରି ମାସ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ଫଳ ଓ ଦୁଇଟି ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକର ଫଳ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଫଳବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଯଶ୍ଚୋପଵାସୀ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସମାନ୍ତେ ହୈମପଙ୍କଜମ୍ ଗାଶ୍ଚ ଵୈ ଶକ୍ତିତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧେମାନ୍ନଘଟସଂଯୁତାଃ ଏତତ୍ ସୌରଵ୍ରତଂ ନାମ ସୂର୍ଯଲୋକଫଲପ୍ରଦମ୍
ଯେଉଁଜଣ ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ବର୍ଷ ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ପଦ୍ମ ଓ ସୁନା ଘଟ ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଲୋକର ଫଳ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ସୌରବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଦ୍ଵାଦଶ ଦ୍ଵାଦଶୀର୍ଯସ୍ତୁ ସମାପ୍ଯୋପୋଷଣେନ ଚ ଗୋଵସ୍ତ୍ରକାଞ୍ଚନୈର୍ଵିପ୍ରାନ୍ ପୂଜଯେଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ନରଃ ପରମଂ ପଦଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ବାରଟି ଉପବାସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାଈର ପୋଷାକ ଓ ସୁନା କାଞ୍ଚନ ଦାନ କରେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ବିଷ୍ଣୁବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ଚ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ କୃତ୍ଵା ନକ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍ ଶୈଵଂ ପଦମଵାପ୍ନୋତି ଵାର୍ଷଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
କାର୍ତ୍ତିକୀ ଦିନରେ ବୃଷ ମୁକ୍ତି କରି, ରାତିରେ ଉପବାସ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ବାର୍ଷବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
କୃଚ୍ଛ୍ରାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଭୋଜନଂ ଶକ୍ତିତଃ ପଦମ୍ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶାଂକରଂ ଯାତି ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମିଦଂ ଵ୍ରତମ୍
କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଯେଉଁଜଣ ଗାଈ ଓ ଖାଦ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ନକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ ଗୋଧନପ୍ରଦଃ ଶୈଵଂ ପଦମଵାପ୍ନୋତି ତ୍ରୈଯମ୍ବକମିଦଂ ଵ୍ରତମ୍
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ରାତିରେ ଖାଇ, ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଗାଈ ଝୁଣ୍ଡ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ତ୍ରୟମ୍ବକ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ସପ୍ତରାତ୍ରୋଷିତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଘୃତକୁମ୍ଭଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ ଘୃତଵ୍ରତମିଦଂ ପ୍ରାହୁର୍ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଫଲପ୍ରଦମ୍
ସପ୍ତ ରାତି ଉପବାସ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘିଅର କୁମ୍ଭ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକର ଫଳ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଘିଅବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଆକାଶଶାଯୀ ଵର୍ଷାସୁ ଧେନୁମନ୍ତେ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍ ଶକ୍ରଲୋକେ ଵସେନ୍ନିତ୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଆକାଶ ତଳେ ଶୁଇ, ଶେଷରେ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସଦାବାସ କରେ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଇନ୍ଦ୍ରବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଅନଗ୍ନିପକ୍କମ୍ ଅଶ୍ନାତି ତୃତୀଯାଯାଂ ତୁ ଯୋ ନରଃ ଗାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିଵମଭ୍ଯେତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ଇହ ଚାନନ୍ଦକୃତ୍ପୁଂସାଂ ଶ୍ରେଯୋଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଅଗ୍ନିରେ ରାନ୍ଧା ନହିଁ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ, ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଶିବଙ୍କୁ ପାଏ ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହୁଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଶ୍ରେୟୋବ୍ରତ ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ, ଏହା ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ହୈମଂ ପଲଦ୍ଵଯାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ରଥମଶ୍ଵଯୁଗାନ୍ଵିତମ୍ ଦଦତ୍କୃତୋପଵାସଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଦିଵି କଲ୍ପଶତଂ ଵସେତ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଅଶ୍ଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଦୁଇଟି ପାତ୍ର ଉପରେ ହୋଇଥିବା ସୁନାର ରଥ, ଯାହା ଘୋଡାରେ ଯୁକ୍ତ, ଉପବାସ କରି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଶତବର୍ଷ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି; କଳ୍ପ ଶେଷରେ ରାଜାର ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଅଶ୍ୱବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତଦ୍ଵଦ୍ଧେମରଥଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ କରିଭ୍ଯାଂ ସଂଯୁତଂ ନରଃ ସତ୍ଯଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସହସ୍ରମଥ ଭୂପତିଃ ଭଵେଦୁପୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା କରିଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଏହିପରି, ଯେଉଁଜଣେ ହାତୀରେ ଯୁକ୍ତ ସୁନାର ରଥ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସତ୍ୟଲୋକରେ ହଜାର କଳ୍ପ ଧରି ବାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଭୂପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି କରିବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଉପଵାସଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସମାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ଯକ୍ଷାଧିପତ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସୁଖଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଉପବାସ ଛାଡି ଶେଷରେ ଯେଉଁଜଣେ ଗଉଁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସୁଖବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ନିଶି କୃତ୍ଵା ଜଲେ ଵାସଂ ପ୍ରଭାତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ଵାରୁଣଂ ଲୋକମାପ୍ନୋତି ଵରୁଣଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ରାତିରେ ଜଳରେ ବାସ କରି, ପ୍ରଭାତେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବାରୁଣ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ବାରୁଣବ୍ରତ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରିତ।
ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଧୈମଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ନିଵେଦଯେତ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଵ୍ରତମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକଫଲପ୍ରଦମ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରି, ସୁନାର ଚନ୍ଦ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି, ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ପଞ୍ଚତପାଃ ସାଯଂ ହେମଧେନୁପ୍ରଦୋ ଦିଵମ୍ ଯାତ୍ଯଷ୍ଟମୀଚତୁର୍ଦଶ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ସାଂଝେ ପଞ୍ଚତପ କରି, ସୁନାର ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି। ଏହି ରୁଦ୍ରବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ସକୃଦ୍ଵିତାନକଂ କୁର୍ଯାତ୍ ତୃତୀଯାଯାଂ ଶିଵାଲଯେ ସମାନ୍ତେ ଧେନୁଦୋ ଯାତି ଭଵାନୀଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଏକଥର ଭବନୀ ବିତାନ କରି, ଶେଷରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ଏହି ଭବାନୀବ୍ରତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ମାଘେ ନିଶ୍ଯାର୍ଦ୍ରଵାସାଃ ସ୍ଯାତ୍ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ଦିଵି କଲ୍ପମୁଷିତ୍ଵେହ ରାଜା ସ୍ଯାତ୍ପଵନଂ ଵ୍ରତମ୍
ମାଘ ମାସରେ ରାତିରେ ଭିଜା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ରହି, ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ସେ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏଠାରେ ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ପବନବ୍ରତ।
ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ ଭଵନଂ ଶୁଭମ୍ ଆଦିତ୍ଯଲୋକମାପ୍ନୋତି ଧାମଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଏକ ଶୁଭ ଘର ଦାନ କରିଲେ, ସେ ଆଦିତ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଧାମବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ପୂଜ୍ଯ ଦାମ୍ପତ୍ଯମ୍ ଉପଵାସୀ ଵିଭୂଷଣୈଃ ଅନ୍ନଂ ଗାଶ୍ଚ ସମାପ୍ନୋତି ମୋକ୍ଷମିନ୍ଦ୍ରଵ୍ରତାଦିହ
ତିନି ସନ୍ଧିରେ ପୂଜା କରି, ଦମ୍ପତି ଉପବାସ କରି, ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଥିଲେ, ଅନ୍ନ ଓ ଗଉଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରବ୍ରତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ସିତଦ୍ଵିତୀଯାଯାମ୍ ଇନ୍ଦୋର୍ଲଵଣଭାଜନମ୍ ସମାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଯାତି ଵିପ୍ରାଯ ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାତ୍ ସୋମଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ଲୁଣ ଭରା ପାତ୍ର ଦାନ କରି, ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, କଳ୍ପ ଶେଷରେ ରାଜାର ରାଜା ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସୋମବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ପ୍ରତିପଦ୍ଯେକଭକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ କପିଲାପ୍ରଦଃ ଵୈଶ୍ଵାନରପଦଂ ଯାତି ଶିଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପ୍ରତିପଦ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇ, ଶେଷରେ କପିଳା ଗଉଁ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୱାନର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଶିବବ୍ରତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଦଶମ୍ଯାମ୍ ଏକଭକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ ଦଶଧେନୁଦଃ ଦିଶଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନୈର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍ ଏତଦ୍ ଵିଶ୍ଵଵ୍ରତଂ ନାମ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଦଶମୀ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇ, ଶେଷରେ ଦଶଟି ଗଉଁ ଦାନ କରି, ଦିଶାଗୁଡିକୁ ସୁନାରେ ଦାନ କରିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ବିଶ୍ୱବ୍ରତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ମହାପାପ ନାଶକ।
ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଵ୍ରତଷଷ୍ଟିମ୍ ଅନୁତ୍ତମାମ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ସୋ ଽପି ଗନ୍ଧର୍ଵାଧିପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଏହି ଷଷ୍ଟିଟି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ମନ୍ୱନ୍ତର ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହେଇଯାନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିଵ୍ରତଂ ନାରଦ ପୁଣ୍ଯମେତତ୍ ତଵୋଦିତଂ ଵିଶ୍ଵଜନୀନମନ୍ଯତ୍ ଶ୍ରୋତୁଂ ତଵେଚ୍ଛା ତଦୁଦୀରଯାମି ପ୍ରିଯେଷୁ କିଂ ଵାକଥନୀଯମ୍ ଅସ୍ତି
ନାରଦ, ଏହି ଷଷ୍ଟି ବ୍ରତ ପୁଣ୍ୟ ତୁମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛ, ଯାହା ବିଶ୍ୱକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ତୁମେ ଆଉ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୁଁ କହିବି—ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କଣ କହିବା ଅଛି?
ନୈର୍ମଲ୍ଯଂ ଭାଵଶୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଵିନା ସ୍ନାନଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ ତସ୍ମାନ୍ମନୋଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ନାନମାଦୌ ଵିଧୀଯତେ
ପବିତ୍ରତା ଓ ଭାବର ଶୁଦ୍ଧି ଛଡା ସ୍ନାନ ହୁଏନାହିଁ; ଏହିପରି ମନର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆରମ୍ଭରେ ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ଅନୁଦ୍ଧୃତୈରୁଦ୍ଧୃତୈର୍ଵା ଜଲୈଃ ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଚ କଲ୍ପଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍ ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ମୂଲମନ୍ତ୍ର ଉଦାହୃତଃ
ଉଠା ଓ ଅଉଠା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଜ୍ଞାନୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। 'ନମୋ ନାରାୟଣାୟ' ଏହି ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତୁ ଵିଧିନା ଆଚାନ୍ତଃ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ ଚତୁର୍ହସ୍ତସମାଯୁକ୍ତଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସମନ୍ତତଃ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯାଵାହଯେଦ୍ ଗଙ୍ଗାମ୍ ଏଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଦର୍ଭା ହାତରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଧରି, ମୁଁ ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଚାରି ହସ୍ତ ଚାରି ଦିଗରେ ଚତୁର୍ସ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ପାଦପ୍ରସୂତାସି ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଵିଷ୍ଣୁଦେଵତା ପାହି ନସ୍ ତ୍ଵେନସସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଜନ୍ମମରଣାନ୍ତିକାତ୍
ହେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବୈଷ୍ଣବୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଆମକୁ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋ ଽର୍ଧକୋଟୀ ଚ ତୀର୍ଥାନାଂ ଵାଯୁରବ୍ରଵୀତ୍ ଦିଵି ଭୁଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ ତାନି ତେ ସନ୍ତି ଜାହ୍ନଵି
ବାୟୁ କହିଲେ, ହେ ଜାହ୍ନବୀ, ଦିବ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଧ କୋଟି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।