ଆଷାଢାଦିଵ୍ରତଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେନ୍ନଖକର୍ତନମ୍ ଵାର୍ତାକଂ ଚ ଚତୁର୍ମାସଂ ମଧୁସର୍ପିର୍ଘଟାନ୍ଵିତମ୍
ଯିଏ ଆଷାଢ଼ ଆରମ୍ଭରୁ ଚାରି ମାସ ଯାଏ ନଖ କାଟିବା ଏବଂ ବାଇଁଗଣ ଖାଇବା ବନ୍ଦ କରେ, ମଧ ଏବଂ ଘିଅ ସହିତ,
କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ତତ୍ପୁନର୍ହୈମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ ସ ରୁଦ୍ରଲୋକମାପ୍ନୋତି ଶିଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସେ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ; ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଶିବ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ଵର୍ଜଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପୁଷ୍ପାଣି ହେମନ୍ତଶିଶିରାଵୃତୂ ପୁଷ୍ପତ୍ରଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ କାଞ୍ଚନମ୍
ଯିଏ ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର ଋତୁରେ ଫୁଲ ବନ୍ଦ କରେ, ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଦିନରେ ତିନି ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିକାଲଵେଲାଯାଂ ପ୍ରୀଯେତାଂ ଶିଵକେଶଵୌ ଦତ୍ତ୍ଵା ପରଂ ପଦଂ ଯାତି ସୌମ୍ଯଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଦିନର ଦୁଇ ସମୟରେ ଦେଇ, 'ଶିବ ଓ କେଶବ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ସୌମ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଦିତୃତୀଯାଯାଂ ଲଵଣଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେତ୍ ସମାପ୍ତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗୃହଂ ଚୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଠାରୁ ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଲୁଣ ବନ୍ଦ କରି, ଶେଷରେ ଶୟନ ଏବଂ ଗୃହ ସହିତ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ଭଵାନୀ ପ୍ରୀଯତାମିତି ଗୌରୀଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସୌଭାଗ୍ଯଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, 'ଭବାନୀ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ଯୁଗ ଯାଏ ବସିଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ସଂଧ୍ଯାମୌନଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ସମାନ୍ତେ ଘୃତକୁମ୍ଭକମ୍ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ତିଲାନ୍ଘଣ୍ଟାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୌନବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଘିଅର କୁଂଭ, ଦୁଇଟି ପୋଷାକ, ତିଳ ଏବଂ ଏକ ଘଣ୍ଟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସାରସ୍ଵତଂ ପଦଂ ଯାତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ଏତତ୍ସାରସ୍ଵତଂ ନାମ ରୂପଵିଦ୍ଯାପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେ ଦୁର୍ଲଭ ସାରସ୍ବତ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହା ପୁନଃ ଜନ୍ମରେ ମିଳିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ଏହି ସାରସ୍ବତ ବ୍ରତ ନାମରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ରୂପ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପଞ୍ଚମ୍ଯାମ୍ ଉପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନରଃ ସମାନ୍ତେ ହେମକମଲଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧେନୁସମନ୍ଵିତମ୍
ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ନର ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ସେ ସୁନାର କମଳ ଏବଂ ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଞ୍ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ଏତତ୍ ସମ୍ପଦ୍ଵ୍ରତଂ ନାମ ସଦା ପାପଵିନାଶନମ୍
ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ସମ୍ପଦ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ସଦା ପାପକୁ ନଶ୍ଵ କରେ।
କୃତ୍ଵୋପଲେପନଂ ଶମ୍ଭୋର୍ ଅଗ୍ରତଃ କେଶଵସ୍ଯ ଚ ଯାଵଦବ୍ଦଂ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧେନୁଂ ଜଲଘଟାନ୍ଵିତାମ୍
ଶିବ ଓ କେଶବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପଲେପନ କରି, ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଏକ ଗାଈ ଏବଂ ଜଳ ଭରା ଘଟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜନ୍ମାଯୁତଂ ସ ରାଜା ସ୍ଯାତ୍ ତତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଏତଦ୍ ଆଯୁର୍ଵ୍ରତଂ ନାମ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ଶିବପୁରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଆୟୁ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଭାସ୍କରଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରଣମ୍ଯୈକତ୍ର ଵାଗ୍ଯତଃ ଏକଭକ୍ତଂ ନରଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଅବ୍ଦମେକଂ ଵିମତ୍ସରଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗଙ୍ଗାକୁ ଏକସାଥି ନମସ୍କାର କରି, ମନ ଓ ଭାଷାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନକୁ ଏକବାର ଖାଇବା ଉଚିତ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡି।
ଵ୍ରତାନ୍ତେ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ପୂଜ୍ଯଂ ଧେନୁତ୍ରଯାନ୍ଵିତମ୍ ଵୃକ୍ଷଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ଏତତ୍ କୀର୍ତିଵ୍ରତଂ ନାମ ଭୂତିକୀର୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତିନିଟି ଗାଈ ସହ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ଏକ ସୁନାର ଗଛ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ କୀର୍ତି ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ଭୂତି ଓ କୀର୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଘୃତେନ ସ୍ନପନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ ଛମ୍ଭୋର୍ ଵା କେଶଵସ୍ଯ ଚ ଅକ୍ଷତାଭିଃ ସୁପୁଷ୍ପାଭିଃ କୃତ୍ଵା ଗୋମଯମଣ୍ଡଲମ୍
ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଶିବ କିମ୍ବା କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଅକ୍ଷତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ଦେଇ ଗୋମୟର ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲଧେନୁସମୋପେତଂ ସମାନ୍ତେ ହେମପଙ୍କଜମ୍ ଶୁଦ୍ଧମଷ୍ଟାଙ୍ଗୁଲଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ ଛିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ ସାମଗାଯ ତତଶ୍ଚୈତତ୍ ସାମଵ୍ରତମିହୋଚ୍ଯତେ
ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଏଠ ଅଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ସୁନାର କମଳ ଏବଂ ତିଳ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବ ଲୋକରେ ସେ ସାମଗା ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ସାମ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ।
ନଵମ୍ଯାମେକଭକ୍ତଂ ତୁ କୃତ୍ଵା କନ୍ଯାଶ୍ଚ ଶକ୍ତିତଃ ଭୋଜଯିତ୍ଵାସନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧୈମକଞ୍ଚୁକଵାସସୀ
ନବମୀ ଦିନ ଏକବାର ଭୋଜନ କରି, ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କନ୍ୟାମାନେକୁ ଖାଇବା ଦେଇ, ସୁନାର କଞ୍ଚୁକ ଓ ପୋଷାକ ସହ ଆସନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୈମଂ ସିଂହଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିଵପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଜନ୍ମାର୍ବୁଦଂ ସୁରୂପଃ ସ୍ଯାଚ୍ ଛତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପରାଜିତଃ ଏତଦ୍ଵୀରଵ୍ରତଂ ନାମ ନାରୀଣାଂ ଚ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଏକ ସୁନାର ସିଂହ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ଶିବ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏକ ଅର୍ବୁଦ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଅଜୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ବୀର ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଯାଵତ୍ସମା ଭଵେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ପଯୋଵ୍ରତଃ ସମାନ୍ତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃଦ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ ପଞ୍ଚ ଗାସ୍ତୁ ପଯସ୍ଵିନୀଃ
ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପନ୍ଦର ଦିନ ଦୁଧ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପାଞ୍ଚଟି ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସାଂସି ଚ ପିଶଙ୍ଗାନି ଜଲକୁମ୍ଭଯୁତାନି ଚ ସ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ପିତୄଣାଂ ତାରଯେଚ୍ଛତମ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାତ୍ ପିତୃଵ୍ରତମ୍ ଇଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପିତଳ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ଏବଂ ଜଳ ଭରା କୁଂଭ ଦାନ କରି, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ଶତ ଜନ୍ମର ପିତୃମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। କଳି ଶେଷରେ ରାଜାରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ପିତୃ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ।
ଚୈତ୍ରାଦିଚତୁରୋ ମାସାଞ୍ ଜଲଂ ଦଦ୍ଯାଦଯାଚିତମ୍ ଵ୍ରତାନ୍ତେ ମଣିକଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଅନ୍ନଵସ୍ତ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ଚୈତ୍ର ଆରମ୍ଭରୁ ଚାରି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାହିଁଲେ ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ମଣି ଦାନ କରିବା ସହ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପୋଷାକ ଦେବା ଉଚିତ।
ତିଲପାତ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ କଲ୍ପାନ୍ତେ ଭୂପତିର୍ନୂନମ୍ ଆନନ୍ଦଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ତିଳ ଭରା ପାତ୍ର ଓ ସୁନା ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। କଳି ଶେଷରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଭୂପତି ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଆନନ୍ଦ ବ୍ରତ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ।
ପଞ୍ଚାମୃତେନ ସ୍ନପନଂ କୃତ୍ଵା ସଂଵତ୍ସରଂ ଵିଭୋଃ ଵତ୍ସରାନ୍ତେ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧେନୁଂ ପଞ୍ଚାମୃତେନ ହି
ପଞ୍ଚାମୃତ ଦ୍ୱାରା ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ବର୍ଷ ସମାପ୍ତିରେ ପୁନଃ ପଞ୍ଚାମୃତ ସହ ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛଙ୍ଖଂ ଚ ସ ପଦଂ ଯାତି ଶାଂକରମ୍ ରାଜା ଭଵତି କଲ୍ପାନ୍ତେ ଧୃତିଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଏକ ସଂଖ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ସେ ଶାଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। କଳି ଶେଷରେ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଧୃତି ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ।
ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ପୁମାନ୍ମାଂସମ୍ ଅବ୍ଦାନ୍ତେ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ତଦ୍ଵଦ୍ଧେମମୃଗଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ଅହିଂସାଵ୍ରତମିତ୍ଯୁକ୍ତଂ କଲ୍ପାନ୍ତେ ଭୂପତିର୍ଭଵେତ୍
ଯଦି କେହି ବ୍ୟକ୍ତି ବର୍ଷ ଶେଷରେ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ବଦ୍ଧ କରି ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ସୁନାର ମୃଗ ଦାନ କରେ, ତେଣୁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏହାକୁ ଅହିଂସା ବ୍ରତ କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଯୁଗ ଶେଷରେ ସେ ଏଠାରେ ରାଜା ହୁଏ।
ମାଘମାସ୍ଯୁଷସି ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଦାମ୍ପତ୍ଯମର୍ଚଯେତ୍ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ମାଲ୍ଯଵସ୍ତ୍ରଵିଭୂଷଣଃ ସୂର୍ଯଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସୂର୍ଯଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ମାଘ ମାସର ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ଜୀବନ ସାଥୀ ସହ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ ଦେବା, ମାଳା, ପୋଷାକ ଓ ଗହନା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ବସିଥାଏ। ଏହାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରତ କୁହାଯାଏ।
ଆଷାଢାଦିଚତୁର୍ମାସଂ ପ୍ରାତଃସ୍ନାଯୀ ଭଵେନ୍ନରଃ ଵିପ୍ରେଷୁ ଭୋଜନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ଗୋପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍ ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଵ୍ରତମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ଆଷାଢ଼ ଠାରୁ ଚାରି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଗାଈ ଦାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପାଇଯାଏ। ଏହି ଶୁଭ ବ୍ରତକୁ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରତ କୁହାଯାଏ।
ଅଯନାଦଯନଂ ଯାଵଦ୍ ଵର୍ଜଯେତ୍ପୁଷ୍ପସର୍ପିଷୀ ତଦନ୍ତେ ପୁଷ୍ପଦାମାନି ଘୃତଧେନ୍ଵା ସହୈଵ ତୁ
ଏକ ଅୟନ ଠାରୁ ଅନ୍ୟ ଅୟନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫୁଲ ଓ ଘିଅ ଖାଇବାକୁ ବଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ ଫୁଲର ମାଳା ଏବଂ ଘିଅ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିଵପଦଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ ଵିପ୍ରାଯ ଘୃତପାଯସମ୍ ଏତଚ୍ଛୀଲଵ୍ରତଂ ନାମ ଶୀଲାରୋଗ୍ଯଫଲପ୍ରଦମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘିଅ ଦେଇ ପାୟସ ଦାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ଶିବଙ୍କର ଲୋକକୁ ପାଇଯାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଶୀଳ ବ୍ରତ କୁହାଯାଏ, ଯାହା ନେତିକତା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ସଂଧ୍ଯାଦୀପପ୍ରଦୋ ଯସ୍ତୁ ସମାଂ ତୈଲଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ସମାନ୍ତେ ଦୀପିକାଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ ଚକ୍ରଶୂଲେ ଚ କାଞ୍ଚନେ
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଦୀପ ଦାନ କରେ ଏବଂ ଏକ ବର୍ଷ ତେଲ ବଦ୍ଧ କରିଥାଏ, ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସୁନାର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।