ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵ୍ରତଷଷ୍ଠୀମନୁତ୍ତମାମ୍ ରୁଦ୍ରେଣାଭିହିତାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଷଷ୍ଠୀ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ କରେ।
ନକ୍ତମବ୍ଦଂ ଚରିତ୍ଵା ତୁ ଗଵା ସାର୍ଧଂ କୁଟୁମ୍ବିନେ ହୈମଂ ଚକ୍ରଂ ତ୍ରିଶୂଲଂ ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଵାସସୀ
ଏକ ବର୍ଷ ରାତିରେ ଉପବାସ କରି, ଗାଁଠି ଏବଂ ପରିବାର ସହିତ, ଏକ ସୁନା ଚକ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳ ଏବଂ ପୋଷାକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶିଵରୂପସ୍ତତୋ ଽସ୍ମାଭିଃ ଶିଵଲୋକେ ସ ମୋଦତେ ଏତଦ୍ଦେଵଵ୍ରତଂ ନାମ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ତାପରେ ଶିବ ରୂପ ଧରି, ଶିବ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହି ଦେବ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମହାପାପ ନାଶ କରେ।
ଯସ୍ତ୍ଵେକଭକ୍ତେନ ସମାଂ ଶିଵଂ ହୈମଵୃଷାନ୍ଵିତମ୍ ଧେନୁଂ ତିଲମଯୀଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ ପଦଂ ଯାତି ଶାଂକରମ୍ ଏତଦ୍ରୁଦ୍ରଵ୍ରତଂ ନାମ ପାପଶୋକଵିନାଶନମ୍
ଯିଏ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତିରେ ସୁନା ଗାଁଠି, ସୁନା ବୃଷ, ଏବଂ ତିଳ ଦିଆ ଗାଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ରୁଦ୍ର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାପ ଓ ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।
ଯସ୍ତୁ ନୀଲୋତ୍ପଲଂ ହୈମଂ ଶର୍କରାପାତ୍ରସଂଯୁତମ୍ ଏକାନ୍ତରିତନକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ ଵୃଷସଂଯୁତମ୍ ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଲୀଲାଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯିଏ ସୁନାରେ ନୀଳ କମଳ, ଚିନି ଭରା ପାତ୍ର ଏବଂ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଏକାନ୍ତ ଉପବାସ କରି ବୃଷ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ଲୀଳା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଆଷାଢାଦିଚତୁର୍ମାସମ୍ ଅଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଵର୍ଜଯେନ୍ନରଃ ଭୋଜନୋପସ୍କରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ ଯାତି ଭଵନଂ ହରେଃ ଜନେ ପ୍ରୀତିକରଂ ନୄଣାଂ ପ୍ରୀତିଵ୍ରତମିହୋଚ୍ଯତେ
ଆଷାଢ଼ ଠାରୁ ଚାରି ମାସ ଯାଏ, ଜଣେ ମଣିଷ ଦେହରେ ତେଲ ଲଗାଇବା ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ; ଖାଦ୍ୟ ପାତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ସେ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରୀତି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ମଧୌ ଯସ୍ତୁ ଦଧିକ୍ଷୀରଘୃତୈକ୍ଷଵମ୍ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଣି ସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ରସପାତ୍ରୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତମ୍
ଯିଏ ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଦହି, ଦୁଧ, ଘିଅ ଏବଂ ଇଖ ଖାଇବା ବନ୍ଦ କରି, ସୂକ୍ଷ୍ମ ପୋଷାକ ଏବଂ ରସ ପାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ଗୌରୀ ମେ ପ୍ରୀଯତାମିତି ଏତଦ୍ଗୌରୀଵ୍ରତଂ ନାମ ଭଵାନୀଲୋକଦାଯକମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, 'ଗୌରୀ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ ଭକ୍ତି କରି, ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଗୌରୀ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଭବାନୀଙ୍କ ଲୋକ ଦେଇଥାଏ।
ପୁଷ୍ଯାଦୌ ଯସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ନକ୍ତଂ ମଧୌ ପୁନଃ ଅଶୋକଂ କାଞ୍ଚନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଇକ୍ଷୁଯୁକ୍ତଂ ଦଶାଙ୍ଗୁଲମ୍
ପୁଷ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ରାତିରେ ଉପବାସ କରି, ଏବଂ ବସନ୍ତରେ ଆଉଥରେ, ସୁନା ଦିଆ ଦଶ ଉଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ଅଶୋକ ଗଛ ଏବଂ ଇଖ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ଵିପ୍ରାଯ ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି କଲ୍ପଂ ଵିଷ୍ଣୁପଦେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵିଶୋକଃ ସ୍ଯାତ୍ପୁନର୍ନରଃ ଏତତ୍ କାମଵ୍ରତଂ ନାମ ସଦା ଶୋକଵିନାଶନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୋଷାକ ସହିତ, 'ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, କ୍ରିୟା କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରେ ଦଢ଼ି, ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ କାମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସଦା ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।
ଆଷାଢାଦିଵ୍ରତଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେନ୍ନଖକର୍ତନମ୍ ଵାର୍ତାକଂ ଚ ଚତୁର୍ମାସଂ ମଧୁସର୍ପିର୍ଘଟାନ୍ଵିତମ୍
ଯିଏ ଆଷାଢ଼ ଆରମ୍ଭରୁ ଚାରି ମାସ ଯାଏ ନଖ କାଟିବା ଏବଂ ବାଇଁଗଣ ଖାଇବା ବନ୍ଦ କରେ, ମଧ ଏବଂ ଘିଅ ସହିତ,
କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ତତ୍ପୁନର୍ହୈମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ ସ ରୁଦ୍ରଲୋକମାପ୍ନୋତି ଶିଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସେ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ; ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଶିବ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ଵର୍ଜଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପୁଷ୍ପାଣି ହେମନ୍ତଶିଶିରାଵୃତୂ ପୁଷ୍ପତ୍ରଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ କାଞ୍ଚନମ୍
ଯିଏ ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର ଋତୁରେ ଫୁଲ ବନ୍ଦ କରେ, ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଦିନରେ ତିନି ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିକାଲଵେଲାଯାଂ ପ୍ରୀଯେତାଂ ଶିଵକେଶଵୌ ଦତ୍ତ୍ଵା ପରଂ ପଦଂ ଯାତି ସୌମ୍ଯଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଦିନର ଦୁଇ ସମୟରେ ଦେଇ, 'ଶିବ ଓ କେଶବ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ସୌମ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଦିତୃତୀଯାଯାଂ ଲଵଣଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେତ୍ ସମାପ୍ତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗୃହଂ ଚୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଠାରୁ ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଲୁଣ ବନ୍ଦ କରି, ଶେଷରେ ଶୟନ ଏବଂ ଗୃହ ସହିତ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ଭଵାନୀ ପ୍ରୀଯତାମିତି ଗୌରୀଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସୌଭାଗ୍ଯଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, 'ଭବାନୀ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ଯୁଗ ଯାଏ ବସିଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ସଂଧ୍ଯାମୌନଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ସମାନ୍ତେ ଘୃତକୁମ୍ଭକମ୍ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ତିଲାନ୍ଘଣ୍ଟାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୌନବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଘିଅର କୁଂଭ, ଦୁଇଟି ପୋଷାକ, ତିଳ ଏବଂ ଏକ ଘଣ୍ଟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସାରସ୍ଵତଂ ପଦଂ ଯାତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ଏତତ୍ସାରସ୍ଵତଂ ନାମ ରୂପଵିଦ୍ଯାପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେ ଦୁର୍ଲଭ ସାରସ୍ବତ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହା ପୁନଃ ଜନ୍ମରେ ମିଳିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ଏହି ସାରସ୍ବତ ବ୍ରତ ନାମରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ରୂପ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପଞ୍ଚମ୍ଯାମ୍ ଉପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନରଃ ସମାନ୍ତେ ହେମକମଲଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧେନୁସମନ୍ଵିତମ୍
ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ନର ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ସେ ସୁନାର କମଳ ଏବଂ ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଞ୍ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ଏତତ୍ ସମ୍ପଦ୍ଵ୍ରତଂ ନାମ ସଦା ପାପଵିନାଶନମ୍
ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ସମ୍ପଦ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ସଦା ପାପକୁ ନଶ୍ଵ କରେ।
କୃତ୍ଵୋପଲେପନଂ ଶମ୍ଭୋର୍ ଅଗ୍ରତଃ କେଶଵସ୍ଯ ଚ ଯାଵଦବ୍ଦଂ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧେନୁଂ ଜଲଘଟାନ୍ଵିତାମ୍
ଶିବ ଓ କେଶବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପଲେପନ କରି, ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଏକ ଗାଈ ଏବଂ ଜଳ ଭରା ଘଟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜନ୍ମାଯୁତଂ ସ ରାଜା ସ୍ଯାତ୍ ତତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଏତଦ୍ ଆଯୁର୍ଵ୍ରତଂ ନାମ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ଶିବପୁରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ଆୟୁ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଭାସ୍କରଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରଣମ୍ଯୈକତ୍ର ଵାଗ୍ଯତଃ ଏକଭକ୍ତଂ ନରଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଅବ୍ଦମେକଂ ଵିମତ୍ସରଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗଙ୍ଗାକୁ ଏକସାଥି ନମସ୍କାର କରି, ମନ ଓ ଭାଷାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନକୁ ଏକବାର ଖାଇବା ଉଚିତ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡି।
ଵ୍ରତାନ୍ତେ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ପୂଜ୍ଯଂ ଧେନୁତ୍ରଯାନ୍ଵିତମ୍ ଵୃକ୍ଷଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ ଏତତ୍ କୀର୍ତିଵ୍ରତଂ ନାମ ଭୂତିକୀର୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତିନିଟି ଗାଈ ସହ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ଏକ ସୁନାର ଗଛ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ବ୍ରତକୁ କୀର୍ତି ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ଭୂତି ଓ କୀର୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଘୃତେନ ସ୍ନପନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ ଛମ୍ଭୋର୍ ଵା କେଶଵସ୍ଯ ଚ ଅକ୍ଷତାଭିଃ ସୁପୁଷ୍ପାଭିଃ କୃତ୍ଵା ଗୋମଯମଣ୍ଡଲମ୍
ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଶିବ କିମ୍ବା କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଅକ୍ଷତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ଦେଇ ଗୋମୟର ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲଧେନୁସମୋପେତଂ ସମାନ୍ତେ ହେମପଙ୍କଜମ୍ ଶୁଦ୍ଧମଷ୍ଟାଙ୍ଗୁଲଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ ଛିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ ସାମଗାଯ ତତଶ୍ଚୈତତ୍ ସାମଵ୍ରତମିହୋଚ୍ଯତେ
ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଏଠ ଅଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ସୁନାର କମଳ ଏବଂ ତିଳ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବ ଲୋକରେ ସେ ସାମଗା ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ସାମ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ।
ନଵମ୍ଯାମେକଭକ୍ତଂ ତୁ କୃତ୍ଵା କନ୍ଯାଶ୍ଚ ଶକ୍ତିତଃ ଭୋଜଯିତ୍ଵାସନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧୈମକଞ୍ଚୁକଵାସସୀ
ନବମୀ ଦିନ ଏକବାର ଭୋଜନ କରି, ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କନ୍ୟାମାନେକୁ ଖାଇବା ଦେଇ, ସୁନାର କଞ୍ଚୁକ ଓ ପୋଷାକ ସହ ଆସନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୈମଂ ସିଂହଂ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିଵପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଜନ୍ମାର୍ବୁଦଂ ସୁରୂପଃ ସ୍ଯାଚ୍ ଛତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପରାଜିତଃ ଏତଦ୍ଵୀରଵ୍ରତଂ ନାମ ନାରୀଣାଂ ଚ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଏକ ସୁନାର ସିଂହ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ଶିବ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏକ ଅର୍ବୁଦ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଅଜୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ବୀର ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଯାଵତ୍ସମା ଭଵେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ପଯୋଵ୍ରତଃ ସମାନ୍ତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃଦ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ ପଞ୍ଚ ଗାସ୍ତୁ ପଯସ୍ଵିନୀଃ
ଯେଉଁଠି ଅଧିକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପନ୍ଦର ଦିନ ଦୁଧ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପାଞ୍ଚଟି ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସାଂସି ଚ ପିଶଙ୍ଗାନି ଜଲକୁମ୍ଭଯୁତାନି ଚ ସ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକଂ ପିତୄଣାଂ ତାରଯେଚ୍ଛତମ୍ କଲ୍ପାନ୍ତେ ରାଜରାଜଃ ସ୍ଯାତ୍ ପିତୃଵ୍ରତମ୍ ଇଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପିତଳ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ଏବଂ ଜଳ ଭରା କୁଂଭ ଦାନ କରି, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ଶତ ଜନ୍ମର ପିତୃମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। କଳି ଶେଷରେ ରାଜାରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତକୁ ପିତୃ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ।