ଗ୍ରାମାଶ୍ଚ ଗୁରଵେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରେଷୁ ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରସଂଯୁକ୍ତା ଗାଵଶ୍ଚ କରକାନ୍ଵିତାଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦ୍ୱାଦଶଟି ଗ୍ରାମ ଦାନ କରାଗଲା; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଶୋଭାୟମାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ଗାଁ ଓ ଛେନା ଦିଆଗଲା।
ଭୋଜନଂ ଚ ସୁହୃନ୍ମିତ୍ରଦୀନାନ୍ଧକୃପଣୈଃ ସମମ୍ ତଚ୍ଚ ଲୁବ୍ଧକଦାମ୍ପତ୍ଯଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିସର୍ଜିତମ୍
ଖାଦ୍ୟ ବନ୍ଧୁ, ସହଚର, ଦରିଦ୍ର, ଅନ୍ଧ, ଦୁଃଖୀମାନେ ସହ ସମଭାଗରେ ବଣ୍ଟି ଦିଆଗଲା; ଏହି ଲୋଭୀ dampatī ଭକ୍ତି କରି, ପରେ ବିଦାୟ ଦିଆଗଲା।
ସ ଭଵାଂଲ୍ ଲୁବ୍ଧକୋ ଜାତଃ ସପତ୍ନୀକୋ ନୃପେଶ୍ଵରଃ ପୁଷ୍କରପ୍ରକରାତ୍ତସ୍ମାତ୍ କେଶଵସ୍ଯ ନ ପୂଜନାତ୍
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମେ ସେ ଲୋଭୀ ଶିକାରୀ ଥିଲା, ପତ୍ନୀ ସହିତ; କେଶବଙ୍କୁ କମଳର ଢେର ଦେଇ ପୂଜା କରାଯାଇନଥିଲା।
ଵିନଷ୍ଟାଶେଷପାପସ୍ଯ ତଵ ପୁଷ୍କରମନ୍ଦିରମ୍ ତସ୍ଯ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଅଲ୍ପେନ ତପସା ନୃପ
ତୁମର କମଳ ମଣ୍ଡପ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି; ଏହି ଧର୍ମର ମହିମାରେ, ଅଳ୍ପ ତପସ୍ୟାରେ।
ଯଥାକାମଗମଂ ଜାତଂ ଲୋକନାଥଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ ସଂତୁଷ୍ଟସ୍ତଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ତୁମେ ଯେପରି ଚାହିଲା, ଲୋକନାଥ ଚତୁର୍ମୁଖ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାର ରୂପରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସାପ୍ଯନଙ୍ଗଵତୀ ଵେଶ୍ଯା କାମଦେଵସ୍ଯ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍ ପତ୍ନୀ ସପତ୍ନୀ ସଂଜାତା ରତ୍ଯାଃ ପ୍ରୀତିରିତି ଶ୍ରୁତା ଲୋକେଷ୍ଵାନନ୍ଦଜନନୀ ସକଲାମରପୂଜିତା
ସେ ଅନଙ୍ଗବତୀ ବେଶ୍ୟା, ବର୍ତ୍ତମାନ କାମଦେବଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଓ ସହପତ୍ନୀ ହୋଇଛି; ଲୋକେ କହିଥାନ୍ତି ଯେ, ରତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତା।
ତସ୍ମାଦୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପୁଷ୍କରଂ ତନ୍ମହୀତଲେ ଗଙ୍ଗାତଟଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵିଭୂତିଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍ କୁରୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନିର୍ଵାଣମ୍ ଅଵଶ୍ଯଂ ସମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ତେଣୁ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହି କମଳ ମଣ୍ଡପକୁ ପୃଥିବୀରେ ଛାଡ଼ି, ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ବିଭୂତି ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ କର; ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ମୁନିର୍ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ରାଜା ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ପୁନର୍ ଅକରୋତ୍ପୁଷ୍ପଵାହନଃ
ଏଭଳି କହି, ମୁନି ତାଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ରାଜା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ପୁନି ପୁଷ୍ପବାହନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଇଦମାଚରତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନ୍ ଅଖଣ୍ଡଵ୍ରତମ୍ ଆଚରେତ୍ ଯଥାକଥଂଚିତ୍ କମଲୈର୍ ଦ୍ଵାଦଶ ଦ୍ଵାଦଶୀର୍ ମୁନେ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଅଟୁଟ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଯଥାସମ୍ଭବ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଦ୍ୱାଦଶ ମାଳା ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଦେଇ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ, ମୁନି।
କର୍ତଵ୍ଯାଃ ଶକ୍ତିତୋ ଦେଯା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦକ୍ଷିଣାନଘ ନ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ କୁର୍ଵୀତ ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁଷ୍ଯତି କେଶଵଃ
ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି ଅଛି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଓ ନିଷ୍ପାପ, ଧନ ନେଇ ଚତୁର୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଭକ୍ତିରେ କେଶବ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵ୍ରତଷଷ୍ଠୀମନୁତ୍ତମାମ୍ ରୁଦ୍ରେଣାଭିହିତାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଷଷ୍ଠୀ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ କରେ।
ନକ୍ତମବ୍ଦଂ ଚରିତ୍ଵା ତୁ ଗଵା ସାର୍ଧଂ କୁଟୁମ୍ବିନେ ହୈମଂ ଚକ୍ରଂ ତ୍ରିଶୂଲଂ ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଵାସସୀ
ଏକ ବର୍ଷ ରାତିରେ ଉପବାସ କରି, ଗାଁଠି ଏବଂ ପରିବାର ସହିତ, ଏକ ସୁନା ଚକ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳ ଏବଂ ପୋଷାକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶିଵରୂପସ୍ତତୋ ଽସ୍ମାଭିଃ ଶିଵଲୋକେ ସ ମୋଦତେ ଏତଦ୍ଦେଵଵ୍ରତଂ ନାମ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ତାପରେ ଶିବ ରୂପ ଧରି, ଶିବ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ଏହି ଦେବ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମହାପାପ ନାଶ କରେ।
ଯସ୍ତ୍ଵେକଭକ୍ତେନ ସମାଂ ଶିଵଂ ହୈମଵୃଷାନ୍ଵିତମ୍ ଧେନୁଂ ତିଲମଯୀଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ ପଦଂ ଯାତି ଶାଂକରମ୍ ଏତଦ୍ରୁଦ୍ରଵ୍ରତଂ ନାମ ପାପଶୋକଵିନାଶନମ୍
ଯିଏ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତିରେ ସୁନା ଗାଁଠି, ସୁନା ବୃଷ, ଏବଂ ତିଳ ଦିଆ ଗାଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ରୁଦ୍ର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାପ ଓ ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।
ଯସ୍ତୁ ନୀଲୋତ୍ପଲଂ ହୈମଂ ଶର୍କରାପାତ୍ରସଂଯୁତମ୍ ଏକାନ୍ତରିତନକ୍ତାଶୀ ସମାନ୍ତେ ଵୃଷସଂଯୁତମ୍ ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଲୀଲାଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯିଏ ସୁନାରେ ନୀଳ କମଳ, ଚିନି ଭରା ପାତ୍ର ଏବଂ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଏକାନ୍ତ ଉପବାସ କରି ବୃଷ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ଲୀଳା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଆଷାଢାଦିଚତୁର୍ମାସମ୍ ଅଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଵର୍ଜଯେନ୍ନରଃ ଭୋଜନୋପସ୍କରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ ଯାତି ଭଵନଂ ହରେଃ ଜନେ ପ୍ରୀତିକରଂ ନୄଣାଂ ପ୍ରୀତିଵ୍ରତମିହୋଚ୍ଯତେ
ଆଷାଢ଼ ଠାରୁ ଚାରି ମାସ ଯାଏ, ଜଣେ ମଣିଷ ଦେହରେ ତେଲ ଲଗାଇବା ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ; ଖାଦ୍ୟ ପାତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ସେ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରୀତି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଲୋକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ମଧୌ ଯସ୍ତୁ ଦଧିକ୍ଷୀରଘୃତୈକ୍ଷଵମ୍ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଣି ସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ରସପାତ୍ରୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତମ୍
ଯିଏ ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଦହି, ଦୁଧ, ଘିଅ ଏବଂ ଇଖ ଖାଇବା ବନ୍ଦ କରି, ସୂକ୍ଷ୍ମ ପୋଷାକ ଏବଂ ରସ ପାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ଗୌରୀ ମେ ପ୍ରୀଯତାମିତି ଏତଦ୍ଗୌରୀଵ୍ରତଂ ନାମ ଭଵାନୀଲୋକଦାଯକମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, 'ଗୌରୀ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ ଭକ୍ତି କରି, ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଗୌରୀ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଭବାନୀଙ୍କ ଲୋକ ଦେଇଥାଏ।
ପୁଷ୍ଯାଦୌ ଯସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ନକ୍ତଂ ମଧୌ ପୁନଃ ଅଶୋକଂ କାଞ୍ଚନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଇକ୍ଷୁଯୁକ୍ତଂ ଦଶାଙ୍ଗୁଲମ୍
ପୁଷ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ରାତିରେ ଉପବାସ କରି, ଏବଂ ବସନ୍ତରେ ଆଉଥରେ, ସୁନା ଦିଆ ଦଶ ଉଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା ଅଶୋକ ଗଛ ଏବଂ ଇଖ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ଵିପ୍ରାଯ ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି କଲ୍ପଂ ଵିଷ୍ଣୁପଦେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵିଶୋକଃ ସ୍ଯାତ୍ପୁନର୍ନରଃ ଏତତ୍ କାମଵ୍ରତଂ ନାମ ସଦା ଶୋକଵିନାଶନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୋଷାକ ସହିତ, 'ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, କ୍ରିୟା କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରେ ଦଢ଼ି, ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ କାମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସଦା ଦୁଃଖ ନାଶ କରେ।
ଆଷାଢାଦିଵ୍ରତଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେନ୍ନଖକର୍ତନମ୍ ଵାର୍ତାକଂ ଚ ଚତୁର୍ମାସଂ ମଧୁସର୍ପିର୍ଘଟାନ୍ଵିତମ୍
ଯିଏ ଆଷାଢ଼ ଆରମ୍ଭରୁ ଚାରି ମାସ ଯାଏ ନଖ କାଟିବା ଏବଂ ବାଇଁଗଣ ଖାଇବା ବନ୍ଦ କରେ, ମଧ ଏବଂ ଘିଅ ସହିତ,
କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ତତ୍ପୁନର୍ହୈମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ ସ ରୁଦ୍ରଲୋକମାପ୍ନୋତି ଶିଵଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସେ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ; ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଶିବ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ଵର୍ଜଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପୁଷ୍ପାଣି ହେମନ୍ତଶିଶିରାଵୃତୂ ପୁଷ୍ପତ୍ରଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ କାଞ୍ଚନମ୍
ଯିଏ ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର ଋତୁରେ ଫୁଲ ବନ୍ଦ କରେ, ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଦିନରେ ତିନି ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିକାଲଵେଲାଯାଂ ପ୍ରୀଯେତାଂ ଶିଵକେଶଵୌ ଦତ୍ତ୍ଵା ପରଂ ପଦଂ ଯାତି ସୌମ୍ଯଵ୍ରତମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଦିନର ଦୁଇ ସମୟରେ ଦେଇ, 'ଶିବ ଓ କେଶବ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ପାଉଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ସୌମ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଦିତୃତୀଯାଯାଂ ଲଵଣଂ ଯସ୍ତୁ ଵର୍ଜଯେତ୍ ସମାପ୍ତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗୃହଂ ଚୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଫାଲ୍ଗୁନୀ ଠାରୁ ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଲୁଣ ବନ୍ଦ କରି, ଶେଷରେ ଶୟନ ଏବଂ ଗୃହ ସହିତ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିପ୍ରମିଥୁନଂ ଭଵାନୀ ପ୍ରୀଯତାମିତି ଗୌରୀଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ସୌଭାଗ୍ଯଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, 'ଭବାନୀ ମତେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ' ଭାବେ କହି, ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ ଯୁଗ ଯାଏ ବସିଥାଏ; ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୁହାଯାଏ।
ସଂଧ୍ଯାମୌନଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ସମାନ୍ତେ ଘୃତକୁମ୍ଭକମ୍ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ତିଲାନ୍ଘଣ୍ଟାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୌନବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଘିଅର କୁଂଭ, ଦୁଇଟି ପୋଷାକ, ତିଳ ଏବଂ ଏକ ଘଣ୍ଟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସାରସ୍ଵତଂ ପଦଂ ଯାତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ଏତତ୍ସାରସ୍ଵତଂ ନାମ ରୂପଵିଦ୍ଯାପ୍ରଦାଯକମ୍
ସେ ଦୁର୍ଲଭ ସାରସ୍ବତ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହା ପୁନଃ ଜନ୍ମରେ ମିଳିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ଏହି ସାରସ୍ବତ ବ୍ରତ ନାମରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ରୂପ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପଞ୍ଚମ୍ଯାମ୍ ଉପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନରଃ ସମାନ୍ତେ ହେମକମଲଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧେନୁସମନ୍ଵିତମ୍
ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ନର ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ସେ ସୁନାର କମଳ ଏବଂ ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଞ୍ଜନ୍ମଜନ୍ମନି ଏତତ୍ ସମ୍ପଦ୍ଵ୍ରତଂ ନାମ ସଦା ପାପଵିନାଶନମ୍
ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହି ବ୍ରତକୁ ସମ୍ପଦ ବ୍ରତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ, ଯାହା ସଦା ପାପକୁ ନଶ୍ଵ କରେ।