ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିସୃଜାଥ ନିଶି ତୈଲଵିଵର୍ଜିତମ୍ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵତ୍ସରାନ୍ତେ ତୁ କାଞ୍ଚନଂ କମଲୋତ୍ତମମ୍ ପୁରୁଷଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା କାରଯେଦ୍ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ତଥା
ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ଏହାକୁ ରାତିରେ ତେଲ ବିନା ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ। ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସ୍ୱଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁନାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ୍ମ ଏବଂ ଦୁଇ ହାତ ଥିବା ପୁରୁଷ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା।
ସୁଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀଂ କପିଲାଂ ମହାର୍ଘ୍ଯାଂ ରୌପ୍ଯୈଃ ଖୁରୈଃ କାଂସ୍ଯଦୋହାଂ ସଵତ୍ସାମ୍ ପୂର୍ଣେ ଗୁଡସ୍ଯୋପରି ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ନିଧାଯ ପଦ୍ମଂ ପୁରୁଷଂ ଚ ଦଦ୍ଯାତ୍
ସୁନାର ଶଙ୍ଖ ଥିବା କପିଳା ଗାଈ, ରୌପ୍ୟର ଖୁର, କାଂସ୍ୟର ଦୁଧ ବାଟି, ଛୁଆ ସହିତ, ଗୁଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ରଖି, ପଦ୍ମ ଓ ପୁରୁଷ ସହିତ ଦାନ କରିବା।
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ରକ୍ତାମ୍ବରମାଲ୍ଯଧୂପୈର୍ ଦ୍ଵିଜଂ ଚ ରକ୍ତୈରଥ ହେମଶୃଙ୍ଗୈଃ ସଂକଲ୍ପଯିତ୍ଵା ପୁରୁଷଂ ସପଦ୍ମଂ ଦଦ୍ଯାଦନେକଵ୍ରତଦାନକାଯ ଅଵ୍ଯଙ୍ଗରୂପାଯ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ ଦେଯମନୁଦ୍ଧତାଯ
ଲାଲ ଛତା, ମାଳା ଓ ଧୂପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସୁନାର ଶଙ୍ଖ ସହିତ ପଦ୍ମ ଓ ପୁରୁଷ ଦାନ କରିବା ପାଇଁ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ଅନେକ ବ୍ରତ ଓ ଦାନ କରିଥିବା, ଦୋଷ ନଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ନମ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଏହି ଦାନ ଦେବା।
ନମୋ ନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ସପ୍ତତୁରଂଗମାଯ ସାମର୍ଗ୍ଯଜୁର୍ଧାମନିଧେ ଵିଧାତ୍ରେ ଭଵାବ୍ଧିପୋତାଯ ଜଗତ୍ସଵିତ୍ରେ
ପାପ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ସାତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା, ସାମ, ଋକ୍, ଯଜୁର ବେଦର ଧନ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂସାର ସମୁଦ୍ରର ନୌକା, ଜଗତର ପୋଷକ, ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଇତ୍ଯନେନ ଵିଧିନା ସମାଚରେଦ୍ ଅବ୍ଦଭେକମିହ ଯସ୍ତୁ ମାନଵଃ ସୋ ଽଧିରୋହତି ଵିନଷ୍ଟକଲ୍ମଷଃ ସୂର୍ଯଧାମ ଧୁତଚାମରାଵଲିଃ
ଏହିପରି ଧାରାରେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରତ କରିଥିବା ମଣିଷ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଇ, ଧଳା ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ପଂଖା କରାଯାଏ।
ଧର୍ମସଂକ୍ଷଯମଵାପ୍ଯ ଭୂପତିଃ ଶୋକଦୁଃଖଭଯରୋଗଵର୍ଜିତଃ ଦ୍ଵୀପସପ୍ତକପତିଃ ପୁନଃ ପୁନର୍ ଵର୍ମମୂର୍ତିର୍ ଅମିତୌଜସା ଯୁତଃ
ଧର୍ମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇ, ରାଜା ଶୋକ, ଦୁଃଖ, ଭୟ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଶାସକ ହୁଏ, ପୁନି ପୁନି ଅଜୟ ଦେହ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଯା ଚ ଭର୍ତୃଗୁରୁଦେଵତତ୍ପରା ଵେଦମୂର୍ତିଦିନନକ୍ତମାଚରେତ୍ ସାପି ଲୋକମମରେଶଵନ୍ଦିତା ଯାତି ନାରଦ ରଵେର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜୀଉ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ବଡ଼ମାନେ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଲିନ୍ନ, ଦିନ ଓ ରାତି ଧର୍ମର ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ, ନାରଦ, ଦେବମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେଠାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଃ ପଠେଦପି ଶୃଣୋତି ମାନଵଃ ପଠ୍ଯମାନମଥ ଵାନୁମୋଦତେ ସୋ ଽପି ଶକ୍ରଭୁଵନସ୍ଥିତୋ ଽମରୈଃ ପୂଜ୍ଯତେ ଵସତି ଚାକ୍ଷଯଂ ଦିଵି
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ପଢ଼ୁଥିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚିରକାଳ ବାସ କରନ୍ତି।
ଅଥାନ୍ଯଦପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯୁଦ୍ଯାପନେ ଫଲମ୍ ଯଦକ୍ଷଯଂ ପରେ ଲୋକେ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ମହତ୍ ଫଳ କଥା କହିବି, ଯାହା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଉଦ୍ୟାପନ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଲେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ ଓ ପରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ଵାପି ସଂକ୍ରାନ୍ତିଵ୍ରତମାଚରେତ୍ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁରେକଭକ୍ତେନ ଦନ୍ତଧାଵନପୂର୍ଵକମ୍ ସଂକ୍ରାନ୍ତିଵାସରେ ପ୍ରାତସ୍ ତିଲୈଃ ସ୍ନାନଂ ଵିଧୀଯତେ
ଅୟନ ଓ ବିଷୁବ ସମୟରେ କିମ୍ବା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନରେ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବଦିନ ଦନ୍ତ ମାଜି ଏକଥର ଭୋଜନ କରିବା ଦରକାର। ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନର ସକାଳେ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ।
ରଵିସଂକ୍ରମଣେ ଭୂମୌ ଚନ୍ଦନେନାଷ୍ଟପତ୍ତ୍ରକମ୍ ପଦ୍ମଂ ସକର୍ଣିକଂ କୁର୍ଯାତ୍ ତସ୍ମିନ୍ନାଵାହଯେଦ୍ରଵିମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ ଭୂମିରେ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଆଠଟି ପତ୍ର ସହିତ ଏକ ପଦ୍ମ ଏବଂ ମଧ୍ୟରେ କର୍ଣ୍ଣିକା ତିଆରି କରି, ସେଠି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆବାହନ କରିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣିକାଯାଂ ନ୍ଯସେତ୍ସୂର୍ଯମ୍ ଆଦିତ୍ଯଂ ପୂର୍ଵତସ୍ତତଃ ନମ ଉଷ୍ଣାର୍ଚିଷେ ଯାମ୍ଯେ ନମୋ ଋଙ୍ମଣ୍ଡଲାଯ ଚ
କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ବସାଇବା ଦରକାର। ତାପରେ ଉଷ୍ଣତା ଦେଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯମଦିଗରେ ଥିବା ଦେବତା ଓ ଋକ୍ମଣ୍ଡଳକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ନମଃ ସଵିତ୍ରେ ନୈରୃତ୍ଯେ ଵାରୁଣେ ତପନଂ ପୁନଃ ଵାଯଵ୍ଯେ ତୁ ଭଗଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନରଥାର୍ଚଯେତ୍
ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ସବିତାଙ୍କୁ, ପୁନି ବରୁଣ ଓ ତାପନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ବାୟୁଦିଗରେ ଭଗଦେବତାଙ୍କୁ ବସାଇ, ପୁନିପୁନି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମାର୍ତଣ୍ଡମୁତ୍ତରେ ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଈଶାନେ ଵିନ୍ଯସେତ୍ସଦା ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯଫଲୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈଃ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେ ପୂଜଯେତ୍ତତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମାର୍ତଣ୍ଡଙ୍କୁ, ଇଶାନ କୋଣରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସଦା ବସାଇବା ଦରକାର। ତାପରେ ଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଫଳ ଓ ଭୋଜ୍ୟପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଷ୍ଠଣ୍ଡିଳରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଜାଯ ସୋଦକୁମ୍ଭଂ ଚ ଘୃତପାତ୍ରଂ ହିରଣ୍ମଯମ୍ କମଲଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା କାରଯିତ୍ଵା ନିଵେଦଯେତ୍
ଯେଉଁ ମାନେ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଏକ ଜଳଘଟ, ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ଘିଅ ଓ ଏକ କମଳ ତିଆରି କରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚନ୍ଦନୋଦକପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଦେଵାଯାର୍ଘ୍ଯଂ ନ୍ଯସେଦ୍ଭୁଵି ଵିଶ୍ଵାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଵିଶ୍ଵଧାମ୍ନେ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵେ ନମୋ ଽନନ୍ତ ନମୋ ଧାତ୍ରେ ଋକ୍ସାମଯଜୁଷାଂ ପତେ
ଚନ୍ଦନ, ଜଳ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, 'ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ରୂପଧାରୀଙ୍କୁ, ସମସ୍ତର ଆଧାରକୁ, ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କୁ, ଅନନ୍ତଙ୍କୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ, ଋକ୍, ସାମ, ଯଜୁର୍ବେଦର ନାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵଂ ମାସି ମାସି ସମାଚରେତ୍ ଵତ୍ସରାନ୍ତେ ଽଥଵା କୁର୍ଯାତ୍ ସର୍ଵଂ ଦ୍ଵାଦଶଧା ନରଃ
ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରତିମାସ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ବର୍ଷ ଶେଷରେ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବାରୋଟି ଥର କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ।
ସଂଵତ୍ସରାନ୍ତେ ଘୃତପାଯସେନ ସଂତର୍ପ୍ଯ ଵହ୍ନିଂ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵାଂଶ୍ଚ କୁମ୍ଭାନ୍ପୁନର୍ଦ୍ଵାଦଶ ଧେନୁଯୁକ୍ତାନ୍ ସରତ୍ନହୈରଣ୍ମଯପଦ୍ମଯୁକ୍ତାନ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଅଗ୍ନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଘିଅ ଓ ଖୀର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ପୁନି ବାରୋଟି ଜଳଘଟ ଏକ ଏକ ଗାଈ, ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ସୁନାର ପଦ୍ମ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଯସ୍ଵିନୀଃ ଶୀଲଵତୀଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଧର୍ମୈଃ ଶୃଙ୍ଗୈଃ ରୌପ୍ଯଖୁରୈଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତାଃ ଗାଵୋ ଽଷ୍ଟ ଵା ସପ୍ତ ସକାଂସ୍ଯଦୋହା ମାଲ୍ଯାମ୍ବରା ଵା ଚତୁରୋ ଽପ୍ଯଶକ୍ତଃ ଦୌର୍ଗତ୍ଯଯୁକ୍ତଃ କପିଲାମଥୈକାଂ ନିଵେଦଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵାଯ
ଖୀର ଦେଇଥିବା, ଶିଳବତୀ, ଧର୍ମିକ ଶିଙ୍ଗ ଓ ରୂପା ନଖ ଥିବା ଗାଈ, ଆଠ କିମ୍ବା ସାତଟି, କାଂସ୍ୟ ଦୋହନ ପାତ୍ର, ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ ଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ଚାରିଟି ଦେବା ଉଚିତ; ଦରିଦ୍ର ହେଲେ ଏକ କପିଳା ଗାଈ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର।
ହୈମୀଂ ଚ ଦଦ୍ଯାତ୍ପୃଥିଵୀଂ ସଶେଷାମ୍ ଆକାର୍ଯ ରୂପ୍ଯାମଥ ଵା ଚ ତାମ୍ରୀମ୍ ପୈଷ୍ଟୀମଶକ୍ତଃ ପ୍ରତିମାଂ ଵିଧାଯ ସୌଵର୍ଣସୂର୍ଯେଣ ସମଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍ ନ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ପୁରୁଷୋ ଽତ୍ର କୁର୍ଯାତ୍ କୁର୍ଵନ୍ନଧୋ ଯାତି ନ ସଂଶଯୋ ଽତ୍ର
ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ପୃଥିବୀ ଦେବା ଉଚିତ, ନ ପାରିଲେ ରୂପା କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ଦେବା ଦରକାର। ତାହା ମଧ୍ୟ ନ ପାରିଲେ, ସୁନାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି ଦେବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ କେହି ଧନ ନେଇ ଚାଳାକି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଧୋଗତି ହୁଏ।
ଯାଵନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରପ୍ରମୁଖୈର୍ନଗେନ୍ଦ୍ରୈଃ ପୃଥ୍ଵା ଚ ସପ୍ତାବ୍ଧିଯୁତେହ ତିଷ୍ଠେତ୍ ତାଵତ୍ସ ଗନ୍ଧର୍ଵଗଣୈର୍ ଅଶେଷୈଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯତେ ନାରଦ ନାକପୃଷ୍ଠେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଦି ପାହାଡ଼ ଓ ସପ୍ତ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ପୃଥିବୀ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ନାରଦ, ସେ ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରରେ ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବେ।
ତତସ୍ତୁ କର୍ମକ୍ଷଯମାପ୍ଯ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପଃ ସ୍ଯାତ୍କୁଲଶୀଲଯୁକ୍ତଃ ସୃଷ୍ଟେର୍ମୁଖେ ଽଵ୍ଯଙ୍ଗଵପୁଃ ସଭାର୍ଯଃ ପ୍ରଭୂତପୁତ୍ରାନ୍ଵଯଵନ୍ଦିତାଙ୍ଘ୍ରିଃ
ତାପରେ, କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହେବେ, ଉତ୍ତମ କୁଳ ଓ ଶୀଳ ଥିବା, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଦୋଷରହିତ ଦେହ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ, ଅନେକ ପୁଅ ଓ ବଂଶଧରମାନେ ପାଦ ପୂଜା କରିବେ।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵାଥ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଧିମଖିଲଂ ରଵିସଂକ୍ରମସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯମ୍ ମତିମପି ଚ ଦଦାତି ସୋ ଽପି ଦେଵୈର୍ ଅମରପତେର୍ଭଵନେ ପ୍ରପୂଜ୍ଯତେ ଚ
ଏହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଂକ୍ରାନ୍ତିର ସମସ୍ତ ବିଧି ଓ ପୁଣ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିରେ ପଢ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅମରପତିଙ୍କ ଗୃହରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶୃଣୁ ନାରଦ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵ୍ରତମନୁତ୍ତମମ୍ ଵିଭୂତିଦ୍ଵାଦଶୀ ନାମ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍
ନାରଦ, ଶୁଣ, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହାକୁ 'ବିଭୂତି ଦ୍ୱାଦଶୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
କାର୍ତ୍ତିକେ ଚୈତ୍ରଵୈଶାଖେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ ଆଷାଢେ ଵା ଦଶମ୍ଯାଂ ତୁ ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଲଘୁଭୁଙ୍ନରଃ କୃତ୍ଵା ସାଯନ୍ତନୀଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାନ୍ନିଯମଂ ବୁଧଃ
କାର୍ତ୍ତିକ, ଚୈତ୍ର, ବୈଶାଖ, ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ, ଫାଲ୍ଗୁନ କିମ୍ବା ଆଷାଢ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦଶମୀ ତିଥିରେ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ହଳୁକା ଭୋଜନ କରି, ସାଞ୍ଜ ବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା କରି, ପରେ ନିୟମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜସଂଯୁକ୍ତଃ କରିଷ୍ଯେ ଭୋଜନଂ ଵିଭୋ
ଏକାଦଶୀ ଦିନେ ଉପବାସ ରହି, ଯଥାବିଧି ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବି, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତଦଵିଘ୍ନେନ ମେ ଯାତୁ ସଫଲଂ ସ୍ଯାଚ୍ଚ କେଶଵ ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ଵାଚ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଵପତା ନିଶି
ଏହି ବ୍ରତ ମୋ ପାଇଁ ବିଘ୍ନ ଛଡ଼ା ସଫଳ ହେଉ, ହେ କେଶବ। ରାତିରେ ଶୋଇବା ସମୟରେ 'ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତ ଉତ୍ଥାଯ କୃତସ୍ନାନଜପଃ ଶୁଚିଃ ପୂଜଯେତ୍ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ଶୁକ୍ଲମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ପରେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କୁ ଧଳା ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭୂତଯେ ନମଃ ପାଦାଵ୍ ଅଶୋକାଯ ଚ ଜାନୁନୀ ନମଃ ଶିଵାଯେତ୍ଯୂରୂ ଚ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେ ନମଃ କଟିମ୍
ପାଦରେ 'ବିଭୂତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର', ଜାଙ୍ଘରେ 'ଅଶୋକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର', ଉରୁରେ 'ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର', କଟିରେ 'ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ପୂଜା କରିବା।
କନ୍ଦର୍ପାଯ ନମୋ ମେଢ୍ରମ୍ ଆଦିତ୍ଯାଯ ନମଃ କରୌ ଦାମୋଦରାଯେତ୍ଯୁଦରଂ ଵାସୁଦେଵାଯ ଚ ସ୍ତନୌ
ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗରେ 'କନ୍ଦର୍ପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର', ହାତରେ 'ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର', ପେଟରେ 'ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର', ସ୍ତନରେ 'ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ପୂଜା କରିବା।