ଗ୍ରହଯଜ୍ଞତ୍ରଯଂ କୁର୍ଯାଦ୍ ଯସ୍ ତ୍ଵକାମ୍ଯେନ ମାନଵଃ ସ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପଦମାପ୍ନୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେ କେହି ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଗ୍ରହଯଜ୍ଞ ତିନିଟି କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦକୁ ପାଇଥାଏ, ଯାହାରୁ ପୁନି ଫେରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ମାନଵଃ ନ ତସ୍ଯ ଗ୍ରହପୀଡା ସ୍ଯାନ୍ ନ ଚ ବନ୍ଧୁଜନକ୍ଷଯଃ
ଯେ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହପୀଡା କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁ-ଜନର ହାନି ହେବା ନାହିଁ।
ଗ୍ରହଯଜ୍ଞତ୍ରଯଂ ଗେହେ ଲିଖିତଂ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ନ ପୀଡା ତତ୍ର ବାଲାନାଂ ନ ରୋଗୋ ନ ଚ ବନ୍ଧନମ୍
ଯେଉଁ ଘରରେ ଗ୍ରହଯଜ୍ଞ ତିନିଟି ଲେଖି ରଖାଯାଇଛି, ସେଠାରେ ଶିଶୁମାନେ ପାଇଁ କିଛି ପୀଡା, ରୋଗ କିମ୍ବା ବନ୍ଧନ ନାହିଁ।
ଅଶେଷଯଜ୍ଞଫଲଦଂ ନିଃଶେଷାଘଵିନାଶନମ୍ କୋଟିହୋମଂ ଵିଦୁଃ ପ୍ରାଜ୍ଞା ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ପ୍ରଜ୍ଞାମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ କୋଟି ହୋମ ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଦୁଇଁ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ପ୍ରାହୁର୍ ଲକ୍ଷହୋମଂ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ଦ୍ଵାଦଶାହମଖସ୍ ତଦ୍ଵନ୍ ନଵଗ୍ରହମଖଃ ସ୍ମୃତଃ
ସୁରମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଲକ୍ଷ ହୋମ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନର ଯଜ୍ଞ ଓ ନବଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଇତି କଥିତମିଦାନୀମୁତ୍ସଵାନନ୍ଦହେତୋଃ ସକଲକଲୁଷହାରୀ ଦେଵଯଜ୍ଞାଭିଷେକଃ ପରିପଠତି ଯ ଇତ୍ଥଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ପ୍ରସଙ୍ଗାଦ୍ ଅଭିଭଵତି ସ ଶତ୍ରୂନାଯୁରାରୋଗ୍ଯଯୁକ୍ତଃ
ଉତ୍ସବ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଏହି ଦେବଯଜ୍ଞ ଅଭିଷେକ ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୂଷଣ ଦୂର କରେ, ବିବରଣ କରାଯାଇଛି; ଯେ ଏହିପରି ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରେ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ପଦ୍ମାସନଃ ପଦ୍ମକରଃ ପଦ୍ମଗର୍ଭସମଦ୍ଯୁତିଃ ସପ୍ତାଶ୍ଵଃ ସପ୍ତରଜ୍ଜୁଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଭୁଜଃ ସ୍ଯାତ୍ସଦା ରଵିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସଦା ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଥିବା, ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ପଦ୍ମର ଗଭୀର ଅଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ସାତଟି ଘୋଡା ଓ ସାତଟି ରଶି ଦ୍ୱାରା ଟଣାଯାଉଥିବା, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତଃ ଶ୍ଵେତାମ୍ବରଧରଃ ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵଃ ଶ୍ଵେତଵାହନଃ ଗଦାପାଣିର୍ଦ୍ଵିବାହୁଶ୍ଚ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵରଦଃ ଶଶୀ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଦା ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଧଳା ଘୋଡା ଉପରେ ବସିଥିବା, ଧଳା ଯାନ ରେ, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିବା, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା ଓ ଦୟା କରୁଥିବା ଭାବରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଃ ଶକ୍ତିଶୂଲଗଦାଧରଃ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ ଶ୍ଵେତରୋମା ଵରଦଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଧରାସୁତଃ
ଧରାର ପୁଅ ମଙ୍ଗଳକୁ ଲାଲ ମାଳା ଓ ଲାଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ହାତରେ ଶକ୍ତି, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା, ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଧଳା କେଶ ଓ ଦୟା କରୁଥିବା ଭାବରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ପୀତମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଃ କର୍ଣିକାରସମଦ୍ଯୁତିଃ ଖଡ୍ଗଚର୍ମଗଦାପାଣିଃ ସିଂହସ୍ଥୋ ଵରଦୋ ବୁଧଃ
ବୁଧକୁ ପୀତ ମାଳା ଓ ପୀତ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲର ଅଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ହାତରେ ତଳୱାର, ଢାଲ ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା, ସିଂହ ଉପରେ ବସିଥିବା ଓ ଦୟା କରୁଥିବା ଭାବରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ଦେଵଦୈତ୍ଯଗୁରୂ ତଦ୍ଵତ୍ ପୀତଶ୍ଵେତୌ ଚତୁର୍ଭୁଜୌ ଦଣ୍ଡିନୌ ଵରଦୌ କାର୍ଯୌ ସାକ୍ଷସୂତ୍ରକମଣ୍ଡଲୂ
ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ଗୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପୀତ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ଦୟା କରୁଥିବା ଭାବରେ, ମଣିମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲଦ୍ଯୁତିଃ ଶୂଲୀ ଵରଦୋ ଗୃଧ୍ରଵାହନଃ ବାଣବାଣାସନଧରଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଽର୍କସୁତସ୍ ତଥା
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ଶନିକୁ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିବା, ଦୟା କରୁଥିବା, ଗୃଧ୍ର ଉପରେ ବସିଥିବା, ହାତରେ ତୀର ଓ ଧନୁ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
କରାଲଵଦନଃ ଖଡ୍ଗଚର୍ମଶୂଲୀ ଵରପ୍ରଦଃ ନୀଲସିଂହାସନସ୍ଥଶ୍ଚ ରାହୁରତ୍ର ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ରାହୁଙ୍କୁ କରାଳ ମୁହଁ ଥିବା, ହାତରେ ତଳୱାର, ଢାଲ ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିବା, ଦୟା କରୁଥିବା, ନୀଳ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥିବା ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଧୂମ୍ରା ଦ୍ଵିବାହଵଃ ସର୍ଵେ ଗଦିନୋ ଵିକୃତାନନାଃ ଗୃଧ୍ରାସନଗତା ନିତ୍ଯଂ କେତଵଃ ସ୍ଯୁର୍ଵରପ୍ରଦାଃ
ସମସ୍ତ କେତୁମାନେ ଧୂସର ରଙ୍ଗରେ, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିବା, ବିକୃତ ମୁହଁ ଥିବା, ସଦା ଗୃଧ୍ରାସନ ଉପରେ ବସିଥିବା ଓ ଦୟା କରୁଥିବା ଭାବରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵେ କିରୀଟିନଃ କାର୍ଯା ଗ୍ରହା ଲୋକହିତାଵହାଃ ସ୍ଵାଙ୍ଗୁଲେନୋଚ୍ଛ୍ରିତାଃ ସର୍ଵେ ଶତମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ସଦା
ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଜଗତର ଭଲ କରୁଥିବା, ସ୍ୱଂଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ଉଠାଇଯାଉଥିବା, ସଦା ଏକ ଶତ ଏଠାଠି ଅଟ୍ଟ ଅଙ୍କରେ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ।
ଭଗଵନ୍ଭୂତଭଵ୍ଯେଶ ତଥାନ୍ଯଦପି ଯଚ୍ଛ୍ରୁତମ୍ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲାଯାଲଂ ତତ୍ପୁନର୍ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ନାଥ, ଆନନ୍ଦ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣିଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଆଉ ଏକଥର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଦିଅ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଽବ୍ରଵୀଚ୍ଛମ୍ଭୁର୍ ଅଯଂ ଵାଙ୍ମଯପାରଗଃ ମତ୍ସମସ୍ତପସା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପୁରାଣଶ୍ରୁତିଵିସ୍ତରୈଃ
ଏପରି ଅନୁରୋଧ ପାଇଁ, ଶମ୍ଭୁ, ବାଣୀର ମାହାରଥୀ, କହିଲେ: ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର ତପସ୍ୟା ଓ ପୁରାଣ ଶ୍ରୁତିର ବିସ୍ତୃତତା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କହିବି।
ଧର୍ମୋ ଽଯଂ ଵୃଷରୂପେଣ ନନ୍ଦୀ ନାମ ଗଣାଧିପଃ ଧର୍ମାନ୍ମାହେଶ୍ଵରାନ୍ ଵକ୍ଷ୍ଯତ୍ ଯତଃପ୍ରଭୃତି ନାରଦ
ଏହି ଧର୍ମ, ବୃଷ ରୂପରେ, ନନ୍ଦୀ ନାମକ ଗଣମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ; ତାଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଶୈବ ଉପାସନା ବିଷୟରେ କହିବି, ହେ ନାରଦ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵଦେଵେଶସ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ନାରଦୋ ଽପି ହି ଶୁଶ୍ରୂଷୁର୍ ଅପୃଚ୍ଛନ୍ନନ୍ଦିକେଶ୍ଵରମ୍ ଆଦିଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଂ ଶିଵେନେହ ଵଦ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଵ୍ରତମ୍
ଏପରି କହି, ଦେବଦେବଙ୍କ ନାଥ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ନନ୍ଦୀକେଶ୍ବରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ: "ଏଠାରେ ଶୈବ ଉପାସନା ବିଷୟରେ କହ।"
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଵ୍ରତମ୍ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତା ନାମ୍ନା ଶିଵଚତୁର୍ଦଶୀ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ, ମୁଁ ଶୈବ ଉପାସନା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ 'ଶିବଚତୁର୍ଦଶୀ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ସିତାଯାମେକଭୋଜନଃ ପ୍ରାର୍ଥଯେଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଶୁକ୍ଳ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଏକଥର ଖାଇବା ଉଚିତ, ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା: "ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି।"
ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରଃ ସମ୍ଯଗଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଶଂକରମ୍ ସୁଵର୍ଣଵୃଷଭଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭୋକ୍ଷ୍ଯାମି ଚ ପରେ ଽହନି
ଚତୁର୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ରହି, ଶଂକରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୃଷ ଦେଇ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ନିଯମକୃତ୍ସୁପ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ କୃତସ୍ନାନଜପଃପଶ୍ଚାଦ୍ ଉମଯା ସହ ଶଂକରମ୍ ପୂଜଯେତ୍କମଲୈଃ ଶୁଭ୍ରୈର୍ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ଏପରି ନିୟମ ରକ୍ଷା କରି, ଶେଇବା ପରେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ଉମା ସହିତ ଶଂକରଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ପଦ୍ମ, ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା ଓ ଲେପନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାଦୌ ନମଃ ଶିଵାଯେତି ଶିରଃ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ ତ୍ରିନେତ୍ରାଯେତି ନେତ୍ରାଣି ଲଲାଟଂ ହରଯେ ନମଃ
ପାଦରେ "ନମଃ ଶିବାୟ" ବୋଲି ନମସ୍କାର କରିବା, ମୁଣ୍ଡରେ "ସର୍ବାତ୍ମନେ ନମଃ" ବୋଲି, ଚକ୍ଷୁରେ "ତ୍ରିନେତ୍ରାୟେତି" ବୋଲି, ଲଳାଟରେ "ହରାୟେ ନମଃ" ବୋଲି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଖମିନ୍ଦୁମୁଖାଯେତି ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାଯେତି କଂଧରାମ୍ ସଦ୍ଯୋଜାତାଯ କର୍ଣୌ ତୁ ଵାମଦେଵାଯ ଵୈ ଭୁଜୌ
ମୁହଁକୁ 'ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ' ବୋଲି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଗଳାକୁ 'ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ' ଭାବରେ, କାନକୁ 'ସଦ୍ୟୋଜାତ' ଭାବରେ, ଭୁଜକୁ 'ବାମଦେବ' ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଘୋରହୃଦଯାଯେତି ହୃଦଯଂ ଚାଭିପୂଜଯେତ୍ ସ୍ତନୌ ତତ୍ପୁରୁଷାଯେତି ତଥେଶାନାଯ ଚୋଦରମ୍
ହୃଦୟକୁ 'ଅଘୋର ହୃଦୟ' ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଷ୍ଟନକୁ 'ତତ୍ପୁରୁଷ' ଭାବରେ, ଉଦରକୁ 'ଇଶାନ' ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାର୍ଶ୍ଵୌ ଚାନନ୍ତଧର୍ମାଯ ଜ୍ଞାନଭୂତାଯ ଵୈ କଟିମ୍ ଊରୂ ଚାନନ୍ତଵୈରାଗ୍ଯସିଂହାଯେତ୍ଯଭିପୂଜଯେତ୍
ପାର୍ଶ୍ୱକୁ 'ଅନନ୍ତଧର୍ମ' ଭାବରେ, କଟିକୁ 'ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି' ଭାବରେ, ଉରୁକୁ 'ଅନନ୍ତ ବୈରାଗ୍ୟର ସିଂହ' ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନନ୍ତୈଶ୍ଵର୍ଯନାଥାଯ ଜାନୁନୀ ଚାର୍ଚଯେଦ୍ବୁଧଃ ପ୍ରଧାନାଯ ନମୋ ଜଙ୍ଘେ ଗୁଲ୍ଫୌ ଵ୍ଯୋମାତ୍ମନେ ନମଃ
ଜାଣୁକୁ 'ଅନନ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ନାଥ' ଭାବରେ, ଜଙ୍ଘକୁ 'ପ୍ରଧାନ' ଭାବରେ, ଗୁଲ୍ଫକୁ 'ଆକାଶର ଆତ୍ମା' ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯୋମକେଶାତ୍ମରୂପାଯ କେଶାନ୍ପୃଷ୍ଠଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍ ନମଃ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନମସ୍ତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ପାର୍ଵତୀଂ ଚାପି ପୂଜଯେତ୍
କେଶ ଓ ପୃଷ୍ଠକୁ 'ଆକାଶର ଆତ୍ମରୂପ' ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ପୁଷ୍ଟି ଓ ତୁଷ୍ଟିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତୁ ଵୃଷଭଂ ହୈମମ୍ ଉଦକୁମ୍ଭସମନ୍ଵିତମ୍ ଶୁକ୍ଲମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଂ ପଞ୍ଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତମ୍ ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ତାପରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ବୃଷ, ଜଳକୁମ୍ଭ ସହିତ, ଧଳା ମାଳା ଓ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାଞ୍ଚ ରତ୍ନ ଲଗାଇଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।