ନୃପକୋଟିସହସ୍ରେଣ ନ କଦାଚିତ୍ସ ମୁଚ୍ଯତେ କଦାଚିଦାସ୍ଥାନଗତଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସ ପୁରୋଧସମ୍ ଵିସ୍ମଯେନାଵୃତୋ ରାଜା ଵସିଷ୍ଠମୃଷିସତ୍ତମମ୍
ଲକ୍ଷ କୋଟି ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, କେବେ ମଧ୍ୟ ସେ ରାଣୀଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇନଥିଲେ; ଏକ ଦିନ ରାଜସଭାରେ ବସି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି, ରାଜା ବସିଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଭଗଵନ୍କେନ ଧର୍ମେଣ ମମ ଲକ୍ଷ୍ମୀରନୁତ୍ତମା କସ୍ମାଚ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ତେଜୋ ମଚ୍ଛରୀରେ ସଦୋତ୍ତମମ୍
ଏ ଭଗବନ୍, କେଉଁ ଧର୍ମରେ ମୁଁ ଏହି ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପାଇଛି, ଏବଂ କେଉଁ କାରଣରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ସଦା ମୋ ଶରୀରରେ ବସିଛି?
ପୁରା ଲୀଲାଵତୀ ନାମ ଵେଶ୍ଯା ଶିଵପରାଯଣା ତଯା ଦତ୍ତଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଗୁରଵେ ଲଵଣାଚଲଃ ହେମଵୃକ୍ଷାଦିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଯଥାଵଦ୍ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଏକ ସମୟରେ ଲୀଳାବତୀ ନାମକ ଜଣେ ବେଶ୍ୟା ଥିଲେ, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ; ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ସେ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଲବଣ ପାହାଡ଼, ସୁନା ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଶୂଦ୍ରଃ ସୁଵର୍ଣକାରଶ୍ଚ ନାମ୍ନା ଶୌଣ୍ଡୋ ଽଭଵତ୍ତଦା ଭୃତ୍ଯୋ ଲୀଲାଵତୀଗେହେ ତେନ ହେମ୍ନା ଵିନିର୍ମିତାଃ
ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଶୂଦ୍ର ସୁନା କାରିଗର ଥିଲେ, ନାମ ଶୌଣ୍ଡ, ଲୀଳାବତୀଙ୍କ ଘରରେ ଚାକରି କରୁଥିଲେ, ସେ ସୁନାରେ ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତରଵଃ ସୁରମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତେନ ପାର୍ଥିଵ ଅତିରୂପେଣ ସମ୍ପନ୍ନା ଘଟଯିତ୍ଵା ଵିନା ଭୃତିମ୍ ଧର୍ମକାର୍ଯମିତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନ ଗୃହ୍ଣାତି କଥଂଚନ
ସେ ଗଛ ଓ ଦେବତା ରୂପଗୁଡିକ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଭକ୍ତି ଓ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା; ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ପାଇଁ କେହି ମଜୁରି ଦେଇନଥିଲେ, କାରଣ ଏହା ଧର୍ମ କାମ ଭାବି, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଜୁରି ନେଇନଥିଲେ।
ଉଜ୍ଜ୍ଵାଲିତାଶ୍ଚ ତତ୍ପତ୍ନ୍ଯା ସୌଵର୍ଣାମରପାଦପାଃ ଲୀଲାଵତୀ ଗିରେଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ପରିଚର୍ଯାଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ସେ ସୁନାର ଦେବ ଗଛଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା; ଲୀଳାବତୀ ପାହାଡ଼ର ପାଖରେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଓ ରାଜା।
କୃତ୍ଵା ତାଭ୍ଯାମ୍ ଅଶାଠ୍ଯେନ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଣାଦିକମ୍ ସା ଚ ଲୀଲାଵତୀ ଵେଶ୍ଯାକାଲେନ ମହତାପି ଚ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଗୁରୁ ସେବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ; ଲୀଳାବତୀ ବେଶ୍ୟା ଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଭକ୍ତି ସହ କରିଥିଲେ।
କାଲଧର୍ମମନୁପ୍ରାପ୍ତା କର୍ମଯୋଗେଣ ନାରଦ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଜଗାମ ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍
ସମୟ ଆସିଲାପରେ, କର୍ମର ଶକ୍ତିରେ, ନାରଦ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଶିବ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଯୋ ଽସୌ ସୁଵର୍ଣକାରସ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରୋ ଽପ୍ଯତିସତ୍ତ୍ଵଵାନ୍ ନ ମୌଲ୍ଯମାଦାଦ୍ଵେଶ୍ଯାତଃ ସ ଭଵାନିହ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ସେ ସୁନା କାରିଗର, ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅତି ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଥିଲେ; ସେ ବେଶ୍ୟାଠାରୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଜୁରି ନେଇନଥିଲେ, ଏବେ ସେ ତୁମେ ହୋଇଛ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପପତିର୍ଜାତଃ ସୂର୍ଯାଯୁତସମପ୍ରଭଃ ଯଯା ସୁଵର୍ଣକାରସ୍ଯ ତରଵୋ ହେମନିର୍ମିତାଃ ସମ୍ଯଗୁଜ୍ଜ୍ଵାଲିତାଃ ପତ୍ନ୍ଯା ସେଯଂ ଭାନୁମତୀ ତଵ
ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ରାଜା ହୋଇଥିଲେ, ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ; ଯାହାର ପତ୍ନୀ ଭାନୁମତୀ ଦ୍ୱାରା ସୁନା କାରିଗର ତିଆରି କରିଥିବା ସୁନା ଗଛଗୁଡିକ ଠିକ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା।
ଉଜ୍ଜ୍ଵାଲନାଦୁଜ୍ଜ୍ଵଲରୁପମସ୍ଯାଃ ସଂଜାତମସ୍ମିନ୍ଭୁଵନାଧିପତ୍ଯମ୍ ଯସ୍ମାତ୍କୃତଂ ତତ୍ପରିକର୍ମ ରାତ୍ରାଵ୍ ଅନୁଦ୍ଧତାଭ୍ଯାଂ ଲଵଣାଚଲସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ରୂପରୁ ଏହି ଚମକୁଥିବା ଆକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଭୂମିର ଅଧିପତ୍ୟ ମିଳିଥିଲା; ଯେହেতୁ ଲବଣ ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ସବ ରାତିରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଅହଂକାର ବିନା କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଲୋକେଷ୍ଵପରାଜିତତ୍ଵମ୍ ଆରୋଗ୍ଯସୌଭାଗ୍ଯଯୁତା ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପ୍ଯତ୍ର ଵିଧାନପୂର୍ଵଂ ଧାନ୍ଯାଚଲାଦୀନ୍ଦଶଧା କୁରୁଷ୍ଵ
ଏହି କାରଣରେ ଲୋକରେ ଅପରାଜିତ ଅବସ୍ଥା, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସଉଭାଗ୍ୟ ମିଳେ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦଶ ପ୍ରକାର ଦାନ କର।
ତଥେତି ସତ୍କୃତ୍ଯ ସ ଧର୍ମମୂର୍ତିର୍ ଵଚୋ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଦଦୌ ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଧାନ୍ଯାଚଲଦୀଞ୍ଛତଶୋ ମୁରାରେର୍ ଲୋକଂ ଜଗାମାମରପୂଜ୍ଯମାନଃ
ଏଭଳି ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସେ ଧର୍ମମୟ ରାଜା ଶତାଧିକ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଏବଂ ମୁରାରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ପଶ୍ଯେଦପୀମାନଧନୋ ଽତିଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ପୃଶେନ୍ମନୁଷ୍ଯୈରପି ଦୀଯମାନାନ୍ ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତ୍ଯାଥ ମତିଂ ଦଦାତି ଵିକଲ୍ମଷଃ ସୋ ଽପି ଦିଵଂ ପ୍ରଯାତି
ଏହି ଦାନଗୁଡିକୁ ଅତି ଭକ୍ତି ସହ ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଦେବା, ଏକ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ମଧ୍ୟ କରିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଥାଏ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ପ୍ରଶମମୁପୈତି ପଠ୍ଯମାନୈଃ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୈର୍ଭଵଭଯଭେଦନୈର୍ମନୁଷ୍ଯୈଃ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କିମୁ ମୁନିପୁଂଗଵେହ ସମ୍ଯକ୍ ଶାନ୍ତାତ୍ମା ସକଲଗିରୀନ୍ଦ୍ରସମ୍ପ୍ରଦାନମ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେଥିରେ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ସଂସାର ଭୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ । ତେବେ ଯେଉଁ ମୁନି ନିର୍ମଳ ମନ ରଖି ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଆଉ କଣ କରିବା ଦରକାର ?
ଵୈଶମ୍ପାଯନମ୍ ଆସୀନମ୍ ଅପୃଚ୍ଛଚ୍ଛୌନକଃ ପୁରା ସର୍ଵକାମାପ୍ତଯେ ନିତ୍ଯଂ କଥଂ ଶାନ୍ତିକପୌଷ୍ଟିକମ୍
ଏକଥା ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଶୌନକ ଏକଦିନ ବସିଥିବାବେଳେ ପ୍ରତିଦିନ କିପରି ଶାନ୍ତି ଓ ପୁଷ୍ଟି ନିମିତ୍ତ ଉପାୟ କରିବା ଯାଞ୍ଚ କଲେ ।
ଶ୍ରୀକାମଃ ଶାନ୍ତିକାମୋ ଵା ଗ୍ରହଯଜ୍ଞଂ ସମାରଭେତ୍ ଵୃଦ୍ଧ୍ଯାଯୁଃ ପୁଷ୍ଟିକାମୋ ଵା ତଥୈଵାଭିଚରନ୍ପୁନଃ ଯେନ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଧାନେନ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଯେଉଁଠି ଧନ କିମ୍ବା ଶାନ୍ତି ଚାହେଁ, ସେ ଗ୍ରହଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ । ଏହିପରି ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ କିମ୍ବା ପୁଷ୍ଟି ଚାହେଁ, କିମ୍ବା ଅପମାର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ କିପରି କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଆମେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିବି, ଶୁଣ ।
ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନୁକ୍ରମ୍ଯ ସଂକ୍ଷିପ୍ଯ ଗ୍ରନ୍ଥଵିସ୍ତରମ୍ ଗ୍ରହଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁରାଣଶ୍ରୁତିଚୋଦିତାମ୍
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଦେଖି ଏବଂ ଏହାର ଅର୍ଥ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରି, ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ ଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି ବିଷୟରେ ଏବେ କହିବି ।
ପୁଣ୍ଯେ ଽହ୍ନି ଵିପ୍ରକଥିତେ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଵାଚନମ୍ ଗ୍ରହାନ୍ଗ୍ରହାଧିଦେଵାଂଶ୍ଚ ସ୍ଥାପ୍ଯ ହୋମଂ ସମାରଭେତ୍
ଉତ୍କଳ ଦିନରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ପାଠ କରି, ଗ୍ରହ ଓ ତାଙ୍କ ଅଧିଦେବତାମାନେକୁ ବସାଇ, ହୋମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ ।
ଗ୍ରହଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ରିଧା ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୁରାଣଶ୍ରୁତିକୋଵିଦୈଃ ପ୍ରଥମୋ ଽଯୁତହୋମଃ ସ୍ଯାଲ୍ ଲକ୍ଷହୋମସ୍ତତଃ ପରମ୍
ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଗ୍ରହଯଜ୍ଞକୁ ତିନି ପ୍ରକାର କହିଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ହେଉଛି ଦଶ ହଜାର ଆହୁତି, ପରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଆହୁତି, ଏହିପରି ଆଗକୁ ।
ତୃତୀଯଃ କୋଟିହୋମସ୍ତୁ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ ଅଯୁତେନାହୁତୀନାଂ ଚ ନଵଗ୍ରହମଖଃ ସ୍ମୃତଃ
ତୃତୀୟ ପ୍ରକାର ହେଉଛି କୋଟି ଆହୁତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ । ଦଶ ହଜାର ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ନବଗ୍ରହଯଜ୍ଞ କରାଯାଏ ।
ତସ୍ଯ ତାଵଦ୍ଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପୁରାଣଶ୍ରୁତିଭାଷିତମ୍ ଗର୍ତସ୍ଯୋତ୍ତରପୂର୍ଵେଣ ଵିତସ୍ତିଦ୍ଵଯଵିସ୍ତୃତାମ୍
ଏବେ ଏହାର ବିଧି ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ କହିବି । ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡର ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦୁଇ ହାତ ଚଉଡ଼ା ଏକ ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ ।
ଵପ୍ରଦ୍ଵଯାଵୃତାଂ ଵେଦିଂ ଵିତସ୍ତ୍ଯୁଚ୍ଛ୍ରାଯସଂମିତାମ୍ ସଂସ୍ଥାପନାଯ ଦେଵାନାଂ ଚତୁରସ୍ରାମୁଦଙ୍ମୁଖାମ୍
ଏହି ମଞ୍ଚକୁ ଦୁଇଟି ଡାମ ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଉଚ୍ଚତା ସମାନ ରଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବସାଇବା ପାଇଁ ଚତୁର୍ସ୍ର ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଗ୍ନିପ୍ରଣଯନଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯାମାଵାହଯେତ୍ସୁରାନ୍ ଦେଵତାନାଂ ତତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯା ଵିଂଶତିର୍ଦ୍ଵାଦଶାଧିକା
ଅଗ୍ନି ଆନି, ସେଠି ଦେବତାମାନେକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ । ତାପରେ ବିଶ ଦେବତା ଓ ବାର ଦେବତା ଏହି କ୍ରିୟା ପାଇଁ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ସୂର୍ଯଃ ସୋମସ୍ତଥା ଭୌମୋ ବୁଧଜୀଵସିତାର୍କଜାଃ ରାହୁଃ କେତୁରିତି ପ୍ରୋକ୍ତା ଗ୍ରହା ଲୋକହିତାଵହାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ, ଗୁରୁ, ଶୁକ୍ର, ଶନି, ରାହୁ ଓ କେତୁ — ଏମାନେ ଗ୍ରହ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଏବଂ ସଂସାରର ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତି ।
ମଧ୍ଯେ ତୁ ଭାସ୍କରଂ ଵିଦ୍ଯାଲ୍ ଲୋହିତଂ ଦକ୍ଷିଣେନ ତୁ ଉତ୍ତରେଣ ଗୁରୁଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ବୁଧଂ ପୂର୍ଵୋତ୍ତରେଣ ତୁ
ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ । ଦକ୍ଷିଣରେ ମଙ୍ଗଳ, ଉତ୍ତରରେ ଗୁରୁ, ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ବୁଧକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ପୂର୍ଵେଣ ଭାର୍ଗଵଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ ସୋମଂ ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ଵକେ ପଶ୍ଚିମେନ ଶନିଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ରାହୁଂ ପଶ୍ଚିମଦକ୍ଷିଣେ ପଶ୍ଚିମୋତ୍ତରତଃ କେତୁଂ ସ୍ଥାପଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲତଣ୍ଡୁଲୈଃ
ପୂର୍ବରେ ଶୁକ୍ର, ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ପଶ୍ଚିମରେ ଶନି, ପଶ୍ଚିମଦକ୍ଷିଣରେ ରାହୁ, ପଶ୍ଚିମଉତ୍ତରରେ କେତୁକୁ ଧଳା ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ଭାସ୍କରସ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଉମାଂ ଚ ଶଶିନସ୍ତଥା ସ୍କନ୍ଦମଙ୍ଗାରକସ୍ଯାପି ବୁଧସ୍ଯ ଚ ତଥା ହରିମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଧିପତି ଶିବ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଧିପତି ଉମା, ମଙ୍ଗଳଙ୍କ ଅଧିପତି ସ୍କନ୍ଦ, ବୁଧଙ୍କ ଅଧିପତି ହରି ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ଗୁରୋର୍ଵିଦ୍ଯାଚ୍ ଛୁକ୍ରସ୍ଯାପି ଶଚୀପତିମ୍ ଶନୈଶ୍ଚରସ୍ଯ ତୁ ଯମଂ ରାହୋଃ କାଲଂ ତଥୈଵ ଚ
ଗୁରୁଙ୍କ ଅଧିପତି ବ୍ରହ୍ମା, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଶନିଙ୍କ ଅଧିପତି ଯମ, ରାହୁଙ୍କ ଅଧିପତି କାଳ ।
କେତୋର୍ଵୈ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ଚ ସର୍ଵେଷାମଧିଦେଵତାଃ ଅଗ୍ନିରାପଃ କ୍ଷିତିର୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଐନ୍ଦ୍ରୀ ଚ ଦେଵତାଃ
କେତୁଙ୍କ ଅଧିପତି ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଐନ୍ଦ୍ରୀ ଦେବୀ ଅଧିଦେବତା ।