ଅମୃତଂ ପିବତାଂ ଯେ ତୁ ନିପେତୁର୍ଭୁଵି ଶୀକରାଃ ଦେଵାନାଂ ତତ୍ସମୁତ୍ଥସ୍ତ୍ଵଂ ପାହି ନଃ ଶର୍କରାଚଲ
ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପିବିବା ବେଳେ ଯେଉଁ ଶୀତଳ ବିନ୍ଦୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିଲା — ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଶର୍କରା ପାହାଡ଼, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ମନୋଭଵଧନୁର୍ମଧ୍ଯାଦ୍ ଉଦ୍ଭୂତା ଶର୍କରା ଯତଃ ତନ୍ମଯୋ ଽସି ମହାଶୈଲ ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ମନୋଭବଙ୍କ ଧନୁର ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠାରୁ ଶର୍କରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତୁମେ ତାହାରେ ଗଠିତ; ମହାପାହାଡ଼, ସଂସାର ସାଗରରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛର୍କରାଶୈଲମ୍ ଅନେନ ଵିଧିନା ନରଃ ସର୍ଵପାପୈର୍ ଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯିଏ ଏହି ବିଧିରେ ଶର୍କରା ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଚନ୍ଦ୍ରତାରାର୍କସଂକାଶମ୍ ଅଧିରୁହ୍ଯାନୁଜୀଵିଭିଃ ସହୈଵ ଯାନମାତିଷ୍ଠେତ୍ ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରଚୋଦିତଃ
ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଯାନରେ ନିଜ ଅନୁଜୀବୀମାନେ ସହିତ ଚଢ଼ି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚେତନାରେ ସେଠାକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି।
ତତଃ କଲ୍ପଶତାନ୍ତେ ତୁ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍ ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯସମ୍ପନ୍ନୋ ଯାଵଜ୍ଜନ୍ମାର୍ବୁଦତ୍ରଯମ୍
ତାପରେ, ଶତ କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଅନ୍ତି; ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସହିତ, ତିନି ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଭୋଜନଂ ଶକ୍ତିତଃ କୁର୍ଯାତ୍ ସର୍ଵଶୈଲେଷ୍ଵମତ୍ସରଃ ସର୍ଵତ୍ରାକ୍ଷାରଲଵଣମ୍ ଅଶ୍ନୀଯାତ୍ତଦନୁଜ୍ଞଯା ପର୍ଵତୋପସ୍କରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରାପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଲଯମ୍
ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି; ସମସ୍ତଠାରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଲୁଣ ଓ ଖାର ଖାଇପାରିବେ; ପାହାଡ଼ର ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୃହକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଆସୀତ୍ପୁରା ବୃହତ୍କଲ୍ପେ ଧର୍ମମୂର୍ତିର୍ଜନାଧିପଃ ସୁହୃଚ୍ଛକ୍ରସ୍ଯ ନିହତା ଯେନ ଦୈତ୍ଯାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ଏକ ସମୟରେ ବଡ଼ କଳିରେ ଏକ ଧର୍ମମୟ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଜାର ହଜାର ଦେମନ୍ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ସୋମସୂର୍ଯାଦଯୋ ଯସ୍ଯ ତେଜସା ଵିଗତପ୍ରଭାଃ ଭଵନ୍ତି ଶତଶୋ ଯେନ ଶତ୍ରଵଶ୍ଚାପରାଜିତାଃ ଯଥେଚ୍ଛାରୂପଧାରୀ ଚ ମନୁଷ୍ଯୋ ଽପ୍ଯପରାଜିତଃ
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ନିଜର ଚମକ ହରାଇଦିଅନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଶତାଧିକ ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅପରାଜିତ ରହିପାରିନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ସେ ମାନବ ରୂପରେ ଯେଉଁ ରୂପ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେହି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସଦା ଅପରାଜିତ ରହିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଭାନୁମତୀ ନାମ ଭାର୍ଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁନ୍ଦରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଵଦ୍ ଦିଵ୍ଯରୂପେଣ ନିର୍ଜିତାମରସୁନ୍ଦରୀ
ତାଙ୍କର ଜଣେ ଜୀବନସାଥୀ ଥିଲେ, ଯାହାର ନାମ ଭାନୁମତୀ, ତିନି ଲୋକରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପରି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଥିଲା, ଦେବସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା।
ରାଜ୍ଞସ୍ତସ୍ଯାଗ୍ର୍ଯମହିଷୀ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋ ଽପି ଗରୀଯସୀ ଦଶନାରୀସହସ୍ରାଣାଂ ମଧ୍ଯେ ଶ୍ରୀରିଵ ରାଜତେ
ସେ ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ରାଣୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ, ଦଶ ହଜାର ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ନୃପକୋଟିସହସ୍ରେଣ ନ କଦାଚିତ୍ସ ମୁଚ୍ଯତେ କଦାଚିଦାସ୍ଥାନଗତଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସ ପୁରୋଧସମ୍ ଵିସ୍ମଯେନାଵୃତୋ ରାଜା ଵସିଷ୍ଠମୃଷିସତ୍ତମମ୍
ଲକ୍ଷ କୋଟି ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, କେବେ ମଧ୍ୟ ସେ ରାଣୀଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇନଥିଲେ; ଏକ ଦିନ ରାଜସଭାରେ ବସି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି, ରାଜା ବସିଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଭଗଵନ୍କେନ ଧର୍ମେଣ ମମ ଲକ୍ଷ୍ମୀରନୁତ୍ତମା କସ୍ମାଚ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ତେଜୋ ମଚ୍ଛରୀରେ ସଦୋତ୍ତମମ୍
ଏ ଭଗବନ୍, କେଉଁ ଧର୍ମରେ ମୁଁ ଏହି ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପାଇଛି, ଏବଂ କେଉଁ କାରଣରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ସଦା ମୋ ଶରୀରରେ ବସିଛି?
ପୁରା ଲୀଲାଵତୀ ନାମ ଵେଶ୍ଯା ଶିଵପରାଯଣା ତଯା ଦତ୍ତଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଗୁରଵେ ଲଵଣାଚଲଃ ହେମଵୃକ୍ଷାଦିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଯଥାଵଦ୍ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଏକ ସମୟରେ ଲୀଳାବତୀ ନାମକ ଜଣେ ବେଶ୍ୟା ଥିଲେ, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ; ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ସେ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଲବଣ ପାହାଡ଼, ସୁନା ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଶୂଦ୍ରଃ ସୁଵର୍ଣକାରଶ୍ଚ ନାମ୍ନା ଶୌଣ୍ଡୋ ଽଭଵତ୍ତଦା ଭୃତ୍ଯୋ ଲୀଲାଵତୀଗେହେ ତେନ ହେମ୍ନା ଵିନିର୍ମିତାଃ
ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଶୂଦ୍ର ସୁନା କାରିଗର ଥିଲେ, ନାମ ଶୌଣ୍ଡ, ଲୀଳାବତୀଙ୍କ ଘରରେ ଚାକରି କରୁଥିଲେ, ସେ ସୁନାରେ ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତରଵଃ ସୁରମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତେନ ପାର୍ଥିଵ ଅତିରୂପେଣ ସମ୍ପନ୍ନା ଘଟଯିତ୍ଵା ଵିନା ଭୃତିମ୍ ଧର୍ମକାର୍ଯମିତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନ ଗୃହ୍ଣାତି କଥଂଚନ
ସେ ଗଛ ଓ ଦେବତା ରୂପଗୁଡିକ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଭକ୍ତି ଓ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା; ତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ପାଇଁ କେହି ମଜୁରି ଦେଇନଥିଲେ, କାରଣ ଏହା ଧର୍ମ କାମ ଭାବି, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଜୁରି ନେଇନଥିଲେ।
ଉଜ୍ଜ୍ଵାଲିତାଶ୍ଚ ତତ୍ପତ୍ନ୍ଯା ସୌଵର୍ଣାମରପାଦପାଃ ଲୀଲାଵତୀ ଗିରେଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ପରିଚର୍ଯାଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ସେ ସୁନାର ଦେବ ଗଛଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା; ଲୀଳାବତୀ ପାହାଡ଼ର ପାଖରେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଓ ରାଜା।
କୃତ୍ଵା ତାଭ୍ଯାମ୍ ଅଶାଠ୍ଯେନ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଣାଦିକମ୍ ସା ଚ ଲୀଲାଵତୀ ଵେଶ୍ଯାକାଲେନ ମହତାପି ଚ
ସେ ଦୁଇଜଣ ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ଗୁରୁ ସେବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ; ଲୀଳାବତୀ ବେଶ୍ୟା ଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଭକ୍ତି ସହ କରିଥିଲେ।
କାଲଧର୍ମମନୁପ୍ରାପ୍ତା କର୍ମଯୋଗେଣ ନାରଦ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଜଗାମ ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍
ସମୟ ଆସିଲାପରେ, କର୍ମର ଶକ୍ତିରେ, ନାରଦ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଶିବ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଯୋ ଽସୌ ସୁଵର୍ଣକାରସ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରୋ ଽପ୍ଯତିସତ୍ତ୍ଵଵାନ୍ ନ ମୌଲ୍ଯମାଦାଦ୍ଵେଶ୍ଯାତଃ ସ ଭଵାନିହ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ସେ ସୁନା କାରିଗର, ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅତି ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଥିଲେ; ସେ ବେଶ୍ୟାଠାରୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଜୁରି ନେଇନଥିଲେ, ଏବେ ସେ ତୁମେ ହୋଇଛ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପପତିର୍ଜାତଃ ସୂର୍ଯାଯୁତସମପ୍ରଭଃ ଯଯା ସୁଵର୍ଣକାରସ୍ଯ ତରଵୋ ହେମନିର୍ମିତାଃ ସମ୍ଯଗୁଜ୍ଜ୍ଵାଲିତାଃ ପତ୍ନ୍ଯା ସେଯଂ ଭାନୁମତୀ ତଵ
ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ରାଜା ହୋଇଥିଲେ, ଦଶ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ; ଯାହାର ପତ୍ନୀ ଭାନୁମତୀ ଦ୍ୱାରା ସୁନା କାରିଗର ତିଆରି କରିଥିବା ସୁନା ଗଛଗୁଡିକ ଠିକ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା।
ଉଜ୍ଜ୍ଵାଲନାଦୁଜ୍ଜ୍ଵଲରୁପମସ୍ଯାଃ ସଂଜାତମସ୍ମିନ୍ଭୁଵନାଧିପତ୍ଯମ୍ ଯସ୍ମାତ୍କୃତଂ ତତ୍ପରିକର୍ମ ରାତ୍ରାଵ୍ ଅନୁଦ୍ଧତାଭ୍ଯାଂ ଲଵଣାଚଲସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ରୂପରୁ ଏହି ଚମକୁଥିବା ଆକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଭୂମିର ଅଧିପତ୍ୟ ମିଳିଥିଲା; ଯେହেতୁ ଲବଣ ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ସବ ରାତିରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ଅହଂକାର ବିନା କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଲୋକେଷ୍ଵପରାଜିତତ୍ଵମ୍ ଆରୋଗ୍ଯସୌଭାଗ୍ଯଯୁତା ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପ୍ଯତ୍ର ଵିଧାନପୂର୍ଵଂ ଧାନ୍ଯାଚଲାଦୀନ୍ଦଶଧା କୁରୁଷ୍ଵ
ଏହି କାରଣରେ ଲୋକରେ ଅପରାଜିତ ଅବସ୍ଥା, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ସଉଭାଗ୍ୟ ମିଳେ; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦଶ ପ୍ରକାର ଦାନ କର।
ତଥେତି ସତ୍କୃତ୍ଯ ସ ଧର୍ମମୂର୍ତିର୍ ଵଚୋ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଦଦୌ ଚ ସର୍ଵାନ୍ ଧାନ୍ଯାଚଲଦୀଞ୍ଛତଶୋ ମୁରାରେର୍ ଲୋକଂ ଜଗାମାମରପୂଜ୍ଯମାନଃ
ଏଭଳି ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସେ ଧର୍ମମୟ ରାଜା ଶତାଧିକ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଏବଂ ମୁରାରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ପଶ୍ଯେଦପୀମାନଧନୋ ଽତିଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ପୃଶେନ୍ମନୁଷ୍ଯୈରପି ଦୀଯମାନାନ୍ ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତ୍ଯାଥ ମତିଂ ଦଦାତି ଵିକଲ୍ମଷଃ ସୋ ଽପି ଦିଵଂ ପ୍ରଯାତି
ଏହି ଦାନଗୁଡିକୁ ଅତି ଭକ୍ତି ସହ ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, କିମ୍ବା ଶୁଣିବା, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଦେବା, ଏକ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ମଧ୍ୟ କରିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଥାଏ।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ପ୍ରଶମମୁପୈତି ପଠ୍ଯମାନୈଃ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୈର୍ଭଵଭଯଭେଦନୈର୍ମନୁଷ୍ଯୈଃ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କିମୁ ମୁନିପୁଂଗଵେହ ସମ୍ଯକ୍ ଶାନ୍ତାତ୍ମା ସକଲଗିରୀନ୍ଦ୍ରସମ୍ପ୍ରଦାନମ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେଥିରେ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ସଂସାର ଭୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ । ତେବେ ଯେଉଁ ମୁନି ନିର୍ମଳ ମନ ରଖି ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଆଉ କଣ କରିବା ଦରକାର ?
ଵୈଶମ୍ପାଯନମ୍ ଆସୀନମ୍ ଅପୃଚ୍ଛଚ୍ଛୌନକଃ ପୁରା ସର୍ଵକାମାପ୍ତଯେ ନିତ୍ଯଂ କଥଂ ଶାନ୍ତିକପୌଷ୍ଟିକମ୍
ଏକଥା ହେଉଛି, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଶୌନକ ଏକଦିନ ବସିଥିବାବେଳେ ପ୍ରତିଦିନ କିପରି ଶାନ୍ତି ଓ ପୁଷ୍ଟି ନିମିତ୍ତ ଉପାୟ କରିବା ଯାଞ୍ଚ କଲେ ।
ଶ୍ରୀକାମଃ ଶାନ୍ତିକାମୋ ଵା ଗ୍ରହଯଜ୍ଞଂ ସମାରଭେତ୍ ଵୃଦ୍ଧ୍ଯାଯୁଃ ପୁଷ୍ଟିକାମୋ ଵା ତଥୈଵାଭିଚରନ୍ପୁନଃ ଯେନ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଧାନେନ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଯେଉଁଠି ଧନ କିମ୍ବା ଶାନ୍ତି ଚାହେଁ, ସେ ଗ୍ରହଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ । ଏହିପରି ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ କିମ୍ବା ପୁଷ୍ଟି ଚାହେଁ, କିମ୍ବା ଅପମାର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ କିପରି କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଆମେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିବି, ଶୁଣ ।
ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନୁକ୍ରମ୍ଯ ସଂକ୍ଷିପ୍ଯ ଗ୍ରନ୍ଥଵିସ୍ତରମ୍ ଗ୍ରହଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁରାଣଶ୍ରୁତିଚୋଦିତାମ୍
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଦେଖି ଏବଂ ଏହାର ଅର୍ଥ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରି, ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ ଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି ବିଷୟରେ ଏବେ କହିବି ।
ପୁଣ୍ଯେ ଽହ୍ନି ଵିପ୍ରକଥିତେ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଵାଚନମ୍ ଗ୍ରହାନ୍ଗ୍ରହାଧିଦେଵାଂଶ୍ଚ ସ୍ଥାପ୍ଯ ହୋମଂ ସମାରଭେତ୍
ଉତ୍କଳ ଦିନରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ପାଠ କରି, ଗ୍ରହ ଓ ତାଙ୍କ ଅଧିଦେବତାମାନେକୁ ବସାଇ, ହୋମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ ।
ଗ୍ରହଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ରିଧା ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୁରାଣଶ୍ରୁତିକୋଵିଦୈଃ ପ୍ରଥମୋ ଽଯୁତହୋମଃ ସ୍ଯାଲ୍ ଲକ୍ଷହୋମସ୍ତତଃ ପରମ୍
ପୁରାଣ ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଗ୍ରହଯଜ୍ଞକୁ ତିନି ପ୍ରକାର କହିଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମ ହେଉଛି ଦଶ ହଜାର ଆହୁତି, ପରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଆହୁତି, ଏହିପରି ଆଗକୁ ।