ଵିଷ୍ଣୁଦେହସମୁଦ୍ଭୂତଂ ଯସ୍ମାଦାରୋଗ୍ଯଵର୍ଧନମ୍ ତସ୍ମାତ୍ପର୍ଵତରୂପେଣ ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବଢ଼ାଏ। ଏହିପରି ପାହାଡ଼ ଭାବେ ମୋତେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଲ୍ଲଵଣପର୍ଵତମ୍ ଉମାଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ତତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏହି ବିଧିରେ ଯିଏ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଉମାଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ, ତାପରେ ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗୁଡପର୍ଵତମୁତ୍ତମମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରଃ ସ୍ଵର୍ଗମ୍ ଆପ୍ନୋତି ସୁରପୂଜିତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଗୁଡ଼ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଠି ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ତମୋ ଦଶଭିର୍ଭାରୈର୍ ମଧ୍ଯମଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ମତଃ ତ୍ରିଭିର୍ଭାରୈଃ କନିଷ୍ଠଃ ସ୍ଯାତ୍ ତଦର୍ଧେନାଲ୍ପଵିତ୍ତଵାନ୍
ଉତ୍ତମ ଦଶ ଭାରା ଦ୍ୱାରା, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚ ଭାରା ଦ୍ୱାରା, କନିଷ୍ଠ ତିନି ଭାରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୁଏ। ଅତି ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାରା ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵଦାମନ୍ତ୍ରଣଂ ପୂଜାଂ ହେମଵୃକ୍ଷସୁରାର୍ଚନମ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ ସରାଂସି ଵନଦେଵତାଃ
ଏହିପରି, ହେମବୃକ୍ଷର ପୂଜା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ, ପୂଜା, ପାହାଡ଼ ଓ ଝିଲିକ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି କରିବା ଉଚିତ।
ହୋମଜାଗରଣଂ ତଦ୍ଵଲ୍ ଲୋକପାଲାଧିଵାସନମ୍ ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ କୁର୍ଯାଦ୍ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ଏହିପରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ ଦେବା, ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା, ଏବଂ ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ଅବସ୍ଥାପନ କରିବା, ଧାନ୍ୟପାହାଡ଼ ପରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଯଥା ଦେଵେଷୁ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରଵରୋ ଽଯଂ ଜନାର୍ଦନଃ ସାମଵେଦସ୍ତୁ ଵେଦାନାଂ ମହାଦେଵସ୍ତୁ ଯୋଗିନାମ୍
ଯେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମବେଦ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ପ୍ରଣଵଃ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ନାରୀଣାଂ ପାର୍ଵତୀ ଯଥା ତଥା ରସାନାଂ ପ୍ରଵରଃ ସଦୈଵେକ୍ଷୁରସୋ ମତଃ
ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ 'ଓଁ' ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ ହେଉଛି ଇଖୁର ରସ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମମ ତସ୍ମାତ୍ପରାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଗୁଡପର୍ଵତ ଦେହି ଵୈ ଯସ୍ମାତ୍ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନ୍ଯା ଭ୍ରାତା ତ୍ଵଂ ଗୁଡପର୍ଵତ ନିଵାସଶ୍ଚାପି ପାର୍ଵତ୍ଯାସ୍ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ଏହିଠାରୁ, ହେ ଗୁଡ଼ପାହାଡ଼, ମୋତେ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଭଉଣୀଙ୍କ ଭାଇ ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହ ବସିଛ। ଏହିପରି, ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୁଡମଯଂ ଗିରିମ୍ ପୂଜ୍ଯମାନଃ ସ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଗୌରୀଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ବିଧିରେ ଗୁଡ଼ରେ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ଗୌରୀଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତତଃ କଲ୍ପଶତାନ୍ତେ ତୁ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍ ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯସମ୍ପନ୍ନଃ ଶତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପରାଜିତଃ
ତାପରେ, ଶତାବ୍ଦୀ ଶେଷରେ, ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଏ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ହୁଏ।
ଅଥ ପାପହରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସୁଵର୍ଣାଚଲମୁତ୍ତମମ୍ ଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାନାଦ୍ଭଵନଂ ଵୈରିଞ୍ଚଂ ଯାତି ମାନଵଃ
ଏବେ ମୁଁ ସେଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ପାପ ଦୂର କରେ, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଉତ୍ତମଃ ପଲସାହସ୍ରୋ ମଧ୍ଯମଃ ପଞ୍ଚଭିଃ ଶତୈଃ ତଦର୍ଧେନାଧମସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ ଅଲ୍ପଵିତ୍ତୋ ଽପି ଶକ୍ତିତଃ ଦଦ୍ଯାଦେକପଲାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵିମତ୍ସରଃ
ଉତ୍ତମ ହେଉଛି ହଜାର ପଳା ଓଜନର, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚଶେ ପଳା, ତାହାର ଅର୍ଧ ଅଧମ, ଅତି ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏକ ପଳା ଯଥାଶକ୍ତି ଦେଉ, ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି।
ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଦଧ୍ଯାନ୍ମୁନିପୁଂଗଵ ଵିଷ୍କମ୍ଭଶୈଲାସ୍ତଦ୍ଵଚ୍ଚ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍
ଧାନ୍ୟପାହାଡ଼ ପରି ସମସ୍ତ କାମ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହିପରି, ଭୃତ୍ତି ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଋତ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମବୀଜାଯ ବ୍ରହ୍ମଗର୍ଭାଯ ତେ ନମଃ ଯସ୍ମାଦନନ୍ତଫଲଦସ୍ ତସ୍ମାତ୍ପାହି ଶିଲୋଚ୍ଚଯ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବୀଜ ଓ ଗର୍ଭ ଭାବେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯେଉଁଠାରୁ ଅନେକ ଫଳ ମିଳେ, ଏହିପରି, ହେ ପାହାଡ଼ ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଯସ୍ମାଦଗ୍ନେରପତ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ଯସ୍ମାତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଜଗତ୍ପତେ ହେମପର୍ଵତରୂପେଣ ତସ୍ମାତ୍ପାହି ନଗୋତ୍ତମ
ଯେଉଁଠାରୁ ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ସନ୍ତାନ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ ରୂପ ଧାରଣ କର, ଏହିପରି, ହେ ପାହାଡ଼ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାତ୍କନକପର୍ଵତମ୍ ସ ଯାତି ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମାନନ୍ଦକାରକମ୍ ତତ୍ର କଲ୍ପଶତଂ ତିଷ୍ଠେତ୍ ତତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ବିଧିରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ସେଠି ଶତାବ୍ଦୀ ରହି, ପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଏ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତିଲଶୈଲଂ ଵିଧାନତଃ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସନାତନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତିଳପାହାଡ଼ ଦାନର ବିଧି କହିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଉତ୍ତମୋ ଦଶଭିର୍ ଦ୍ରୋଣୈର୍ ମଧ୍ଯମଃ ପଞ୍ଚଭିଃ ସ୍ମୃତଃ ତ୍ରିଭିଃ କନିଷ୍ଠୋ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତିଲଶୈଲଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଉତ୍ତମ ହେଉଛି ଦଶ ଡ୍ରୋଣା ତିଳର, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚ ଡ୍ରୋଣା, କନିଷ୍ଠ ତିନି ଡ୍ରୋଣା ତିଳର ପାହାଡ଼, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୂର୍ଵଵଚ୍ଚାପରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭାନଭିତୋ ଗିରୀନ୍ ଦାନମନ୍ତ୍ରାନ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାଵନ୍ମୁନିପୁଂଗଵ
ପୂର୍ବର ପରି, ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖରେ ଭୃତ୍ତି ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକର ଦାନ ମନ୍ତ୍ର କହିବି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯସ୍ମାନ୍ମଧୁଵଧେ ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଦେହସ୍ଵେଦସମୁଦ୍ଭଵାଃ ତିଲାଃ କୁଶାଶ୍ଚ ମାଷାଶ୍ଚ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତ୍ଯୈ ଭଵତ୍ଵିହ
ମଧୁ ହତ୍ୟା ବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ପସିନାରୁ ତିଳ, କୁଶ ଓ ମାଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏହିପରି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଶାନ୍ତି ଆଣୁନ୍।
ହଵ୍ଯେ କଵ୍ଯେ ଚ ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ତିଲା ଏଵାଭିରକ୍ଷଣମ୍ ଭଵାଦୁଦ୍ଧର ଶୈଲେନ୍ଦ୍ର ତିଲାଚଲ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଯେଉଁଠାରୁ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପିଣ୍ଡ ଦାନରେ ତିଳ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିଳପାହାଡ଼, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଇତ୍ଯାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ତିଲାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍ ସ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦଂ ଯାତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏହିପରି ଦାନ କରି, ଯେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତିଳର ପାହାଡ଼ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦୁର୍ଲଭ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯେଉଁଠି ପୁନର୍ବାର ଆସିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ଦୀର୍ଘାଯୁଷ୍ଯଂ ସମାପ୍ନୋତି ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଶ୍ଚ ମୋଦତେ ପିତୃଭିର୍ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଦିଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଲାଭ କରେ, ପୁଅ ଓ ନତିମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ, ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କାର୍ପାସାଚଲମୁତ୍ତମମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ନିତ୍ଯମ୍ ଆପ୍ନୋତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କପାସର ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି; ଏହା ଦାନ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
କାର୍ପାସପର୍ଵତସ୍ ତଦ୍ଵଦ୍ ଵିଂଶଦ୍ଭାରୈର୍ ଇହୋତ୍ତମଃ ଦଶଭିର୍ମଧ୍ଯମଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପଞ୍ଚଭିସ୍ତ୍ଵଧମଃ ସ୍ମୃତଃ ଭାରେଣାଲ୍ପଧନୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
କପାସର ପାହାଡ଼ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ କିଶି ପ୍ରମାଣରେ ବିଶ୍ ଭାର ଦେଲେ, ଦଶ ଭାର ଦେଲେ ମଧ୍ୟମ, ପଞ୍ଚ ଭାର ଦେଲେ ନିମ୍ନ; ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, କଞ୍ଜୁସି ବିନା।
ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ସର୍ଵମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ମୁନିପୁଂଗଵ ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦିଦମୁଦୀରଯେତ୍
ଧାନ୍ୟର ପାହାଡ଼ ପରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଯୋଗାଇ, ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଏହି ଦାନ କରିବା ସହିତ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵମେଵାଵରଣଂ ଯସ୍ମାଲ୍ ଲୋକାନାମିହ ସର୍ଵଦା କାର୍ପାସାଦ୍ରେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମ୍ ଅଘୌଘଧ୍ଵଂସନୋ ଭଵ
ତୁମେ ସଦା ଏଠି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆବରଣ ହେବାରୁ, ମୁଁ କପାସର ପାହାଡ଼କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ଆପଣ ଆମର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ।
ଇତି କାର୍ପାସଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛର୍ଵସଂନିଧୌ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ତତୋ ରାଜା ଭଵେଦିହ
ଏପରି କପାସର ପାହାଡ଼ ଶିବଙ୍କର ସମ୍ମୁଖରେ ଯେଉଁଠି ଦାନ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘ କାଳ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ବାସ କରେ, ପରେ ଏଠି ରାଜା ହୁଏ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଘୃତାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍ ତେଜୋ ଽମୃତମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୀର ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି; ଏହା ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅମୃତମୟ, ଦିବ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।