ଗନ୍ଧର୍ଵଵନଶୋଭାଵାନ୍ ଅତଃ କୀର୍ତିର୍ଦୃଢାସ୍ତୁ ମେ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ କେତୁମାଲେନ ଵୈଭ୍ରାଜେନ ଵନେନ ଚ
ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଜଙ୍ଗଲର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛ; ତେଣୁ ମୋର କୀର୍ତି ଦୃଢ ହେଉ। ଏବଂ ତୁମେ କେତୁମାଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏକତ୍ର।
ହିରଣ୍ମଯାଶ୍ଵତ୍ଥଶିରାସ୍ ତସ୍ମାତ୍ପୁଷ୍ଟିର୍ଧ୍ରୁଵାସ୍ତୁ ମେ ଉତ୍ତରୈଃ କୁରୁଭିର୍ଯସ୍ମାତ୍ ସାଵିତ୍ରେଣ ଵନେନ ଚ
ସୁନାର ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବାରୁ, ତେଣୁ ମୋର ସମୃଦ୍ଧି ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେଉ। ଏବଂ ଉତ୍ତର କୁରୁ ଓ ସାବିତ୍ରୀ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏକତ୍ର।
ସୁପାର୍ଶ୍ଵ ରାଜସେ ନିତ୍ଯମ୍ ଅତଃ ଶ୍ରୀରକ୍ଷଯାସ୍ତୁ ମେ ଏଵମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ପୁନଃ
ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ରାଜା ଭାବରେ ଚମକୁଛ; ତେଣୁ ମୋର ଶ୍ରୀ କ୍ଷୟ ନ ହେଉ। ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୁନଃ ଶୁଭ୍ର ପ୍ରଭାତରେ—
ସ୍ନାତ୍ଵାଥ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାନ୍ ମଧ୍ଯମଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମମ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ କ୍ରମଶୋ ମୁନେ
ସ୍ନାନ କରି, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମ ପାହାଡ଼ର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବା ଉଚିତ, ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅନୁସାରେ ରିତ୍ବିଜଙ୍କୁ ଶେଷ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗାଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଵିଂଶତ୍ ଯଥଵା ଦଶ ନାରଦ ନଵ ସପ୍ତ ତଥାଷ୍ଟୌ ଵା ପଞ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଅଶକ୍ତିମାନ୍
ଚବିଶଟି ଗାଁ ଦେବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଦଶଟି, ନାରଦ, କିମ୍ବା ନଉଟି, ସାତଟି, ଆଠଟି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି, ଯେତେକି ସମର୍ଥ।
ଏକାପି ଗୁରଵେ ଦେଯା କପିଲା ଚ ପଯସ୍ଵିନୀ ପର୍ଵତାନାମଶେଷାଣାମ୍ ଏଷ ଏଵ ଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏକ କପିଳ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି।
ତ ଏଵ ପୂଜନେ ମନ୍ତ୍ରାସ୍ ତ ଏଵୋପସ୍କରା ମତାଃ ଗ୍ରହାଣାଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ସେଇ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ସେଇ ସାମଗ୍ରୀଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହ, ଲୋକପାଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ମନାଯାଇଛି।
ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରେଣୈଵ ସର୍ଵେଷୁ ହୋମଃ ଶୈଲେଷୁ ପଠ୍ଯତେ ଉପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯମ୍ ଅଶକ୍ତେ ନକ୍ତମିଷ୍ଯତେ
ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ସବୁ ହୋମ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ନିଜର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ସବୁବେଳେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେଥିରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଚାଲିବ।
ଵିଧାନଂ ସର୍ଵଶୈଲାନାଂ କ୍ରମଶଃ ଶୃଣୁ ନାରଦ ଦାନକାଲେ ଚ ଯେ ମନ୍ତ୍ରାଃ ପର୍ଵତେଷୁ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ହେ ନାରଦ, ଏବେ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ର ବିଧିକ୍ରମ ଏକେକରେ ଶୁଣ। ଦାନ ସମୟରେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ କହୁଛି।
ଅନ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତମ୍ ଅନ୍ନେ ପ୍ରାଣାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ଅନ୍ନାଦ୍ଭଵନ୍ତି ଭୂତାନି ଜଗଦନ୍ନେନ ଵର୍ତତେ
ଖାଦ୍ୟକୁ ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରାଣ ଅଛି। ଖାଦ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ଅନ୍ନମେଵ ତତୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ ଅନ୍ନମେଵ ଜନାର୍ଦନଃ ଧାନ୍ଯପର୍ଵତରୂପେଣ ପାହି ତସ୍ମାନ୍ନଗୋତ୍ତମ
ଏହିଠାରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଧାନର ପାହାଡ଼ ଭାବେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧାନ୍ଯମଯଂ ଗିରିମ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଦେଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏହି ବିଧିରେ ଯିଏ ଧାନର ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଆକୀର୍ଣେନ ଵିରାଜତା ଵିମାନେନ ଦିଵଃ ପୃଷ୍ଠମ୍ ଆଯାତି ସ୍ମ ନିଷେଵିତ ଧର୍ମକ୍ଷଯେ ରାଜରାଜ୍ଯମ୍ ଆପ୍ନୋତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭରିଥିବା ଦ୍ୟୁତିମାନ ରଥରେ ବସି ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ। ଧର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଠି ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଲଵଣାଚଲମୁତ୍ତମମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଲୋକାନ୍ ଆପ୍ନୋତି ଶିଵସଂଯୁତାନ୍
ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ଶିବ ସହିତ ଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଉତ୍ତମଃ ଷୋଡଶଦ୍ରୋଣୈଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଲଵଣାଚଲଃ ମଧ୍ଯମଃ ସ୍ଯାତ୍ତଦର୍ଧେନ ଚତୁର୍ଭିରଧମଃ ସ୍ମୃତଃ
ଉତ୍ତମ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ସୋଳ ଡ୍ରୋଣା ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ, ମଧ୍ୟମ ଆଠ ଡ୍ରୋଣା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଚାରି ଡ୍ରୋଣା ଦ୍ୱାରା ଅଧମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵିତ୍ତହୀନୋ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ରୋଣାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ତୁ କାରଯେତ୍ ଚତୁର୍ଥାଂଶେନ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାନ୍କାରଯେତ୍ପୃଥକ୍
ଯିଏ ଧନହୀନ, ସେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ତେତେ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଡ୍ରୋଣାଠାରୁ ଅଧିକ ହେବା ଦରକାର। ଏବଂ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପରିମାଣର ଅଲଗା ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧାନଂ ପୂର୍ଵଵତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା ତଦ୍ଵଦ୍ଧେମମଯାନ୍ସର୍ଵାଂଲ୍ ଲୋକପାଲାନ୍ନିଵେଶଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବିଧି କରାଯାଏ, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ସୁନାରେ ତିଆରି କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ସରାଂସି କାମଦେଵାଦୀଂସ୍ ତଦ୍ଵଦତ୍ରାପି କାରଯେତ୍ କୁର୍ଯାଜ୍ଜାଗରଣଂ ଚାପି ଦାନମନ୍ତ୍ରାନ୍ନିବୋଧତ
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ସରୋବର, କାମଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦାନର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ଶୁଣ।
ସୌଭାଗ୍ଯସରଃ ସମ୍ଭୂତୋ ଯତୋ ଽଯଂ ଲଵଣୋ ରସଃ ତଦ୍ଦାନକର୍ତୃକତ୍ଵେନ ତ୍ଵଂ ମାଂ ପାହି ନଗୋତ୍ତମ
ଏହି ଲବଣ ରସ ସୌଭାଗ୍ୟ ସରୋବରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହି ଦାନକାରୀ ଭାବେ ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଯସ୍ମାଦନ୍ନରସାଃ ସର୍ଵେ ନୋତ୍କଟା ଲଵଣଂ ଵିନା ପ୍ରିଯଂ ଚ ଶିଵଯୋର୍ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ଯେହেতୁ ଲବଣ ଛାଡ଼ି ଖାଦ୍ୟର ସମସ୍ତ ରସ ଉତ୍ତମ ହୁଏନାହିଁ, ଏହା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେଥିପାଇଁ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ଵିଷ୍ଣୁଦେହସମୁଦ୍ଭୂତଂ ଯସ୍ମାଦାରୋଗ୍ଯଵର୍ଧନମ୍ ତସ୍ମାତ୍ପର୍ଵତରୂପେଣ ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବଢ଼ାଏ। ଏହିପରି ପାହାଡ଼ ଭାବେ ମୋତେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଲ୍ଲଵଣପର୍ଵତମ୍ ଉମାଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ତତୋ ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏହି ବିଧିରେ ଯିଏ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଉମାଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ, ତାପରେ ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗୁଡପର୍ଵତମୁତ୍ତମମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରଃ ସ୍ଵର୍ଗମ୍ ଆପ୍ନୋତି ସୁରପୂଜିତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଗୁଡ଼ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଠି ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ତମୋ ଦଶଭିର୍ଭାରୈର୍ ମଧ୍ଯମଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ମତଃ ତ୍ରିଭିର୍ଭାରୈଃ କନିଷ୍ଠଃ ସ୍ଯାତ୍ ତଦର୍ଧେନାଲ୍ପଵିତ୍ତଵାନ୍
ଉତ୍ତମ ଦଶ ଭାରା ଦ୍ୱାରା, ମଧ୍ୟମ ପାଞ୍ଚ ଭାରା ଦ୍ୱାରା, କନିଷ୍ଠ ତିନି ଭାରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୁଏ। ଅତି ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାରା ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵଦାମନ୍ତ୍ରଣଂ ପୂଜାଂ ହେମଵୃକ୍ଷସୁରାର୍ଚନମ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ ସରାଂସି ଵନଦେଵତାଃ
ଏହିପରି, ହେମବୃକ୍ଷର ପୂଜା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ, ପୂଜା, ପାହାଡ଼ ଓ ଝିଲିକ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି କରିବା ଉଚିତ।
ହୋମଜାଗରଣଂ ତଦ୍ଵଲ୍ ଲୋକପାଲାଧିଵାସନମ୍ ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ କୁର୍ଯାଦ୍ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ଏହିପରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ ଦେବା, ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା, ଏବଂ ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ଅବସ୍ଥାପନ କରିବା, ଧାନ୍ୟପାହାଡ଼ ପରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଯଥା ଦେଵେଷୁ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରଵରୋ ଽଯଂ ଜନାର୍ଦନଃ ସାମଵେଦସ୍ତୁ ଵେଦାନାଂ ମହାଦେଵସ୍ତୁ ଯୋଗିନାମ୍
ଯେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାମବେଦ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ପ୍ରଣଵଃ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ନାରୀଣାଂ ପାର୍ଵତୀ ଯଥା ତଥା ରସାନାଂ ପ୍ରଵରଃ ସଦୈଵେକ୍ଷୁରସୋ ମତଃ
ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ 'ଓଁ' ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ ହେଉଛି ଇଖୁର ରସ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମମ ତସ୍ମାତ୍ପରାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଗୁଡପର୍ଵତ ଦେହି ଵୈ ଯସ୍ମାତ୍ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନ୍ଯା ଭ୍ରାତା ତ୍ଵଂ ଗୁଡପର୍ଵତ ନିଵାସଶ୍ଚାପି ପାର୍ଵତ୍ଯାସ୍ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ଏହିଠାରୁ, ହେ ଗୁଡ଼ପାହାଡ଼, ମୋତେ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଭଉଣୀଙ୍କ ଭାଇ ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହ ବସିଛ। ଏହିପରି, ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗୁଡମଯଂ ଗିରିମ୍ ପୂଜ୍ଯମାନଃ ସ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଗୌରୀଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ବିଧିରେ ଗୁଡ଼ରେ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ଗୌରୀଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।