ପଶ୍ଚାତ୍ ତିଲାଚଲମ୍ ଅନେକସୁଗନ୍ଧିପୁଷ୍ପସୌଵର୍ଣପିପ୍ପଲହିରଣ୍ମଯହଂସଯୁକ୍ତମ୍ ଆକାରଯେଦ୍ରଜତପୁଷ୍ପଵନେନ ତଦ୍ଵଦ୍ ଵସ୍ତ୍ରାନ୍ଵିତଂ ଦଧିସିତୋଦସରସ୍ ତଥାଗ୍ରେ
ପଛେ, ତିଳର ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଅନେକ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ, ସୁନାର ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ ଗଛ ଓ ସୁନାର ହଂସ ସହିତ ସଜାଇ, ଚାନ୍ଦିର ଫୁଲ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଆଗରେ ଦହି ଓ ପାଣିର ହ୍ରଦ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତଂ ଵିପୁଲଶୈଲମଥୋତ୍ତରେଣ ଶୈଲଂ ସୁପାର୍ଶ୍ଵମପି ମାଷମଯଂ ସୁଵସ୍ତ୍ରମ୍ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ହେମଵଟପାଦପଶେଖରଂ ତମ୍ ଆକାରଯେତ୍ କନକଧେନୁଵିରାଜମାନମ୍
ସେଇ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ରଖି, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମାଷ ଦାନାରେ ତିଆରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼, ଭଲ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲ ସହିତ, ମୁଣ୍ଡରେ ସୁନାର ବଟ ଗଛ ଓ ସୁନାର ଗାଁ ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ମାକ୍ଷୀକଭଦ୍ରସରସାଥ ଵନେନ ତଦ୍ଵଦ୍ ରୌପ୍ଯେଣ ଭାସ୍ଵରଵତା ଚ ଯୁତଂ ଵିଧାଯ ହୋମଶ୍ଚତୁର୍ଭିରଥ ଵେଦପୁରାଣଵିଦ୍ଭିର୍ ଦାନ୍ତୈର୍ ଅନିନ୍ଦ୍ଯଚରିତାକୃତିଭିର୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରୈଃ
ମଧୁ ଓ ଶୁଭ ହ୍ରଦ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ, ଏହିପରି ଚାନ୍ଦିର ଚମକ ଦେଇ ସଜାଇ, ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଚାରିଜଣ ବେଦ ଓ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ନିୟମିତ, ନିର୍ମଳ ଚରିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵେଣ ହସ୍ତମିତମତ୍ର ଵିଧାଯ କୁଣ୍ଡଂ କାର୍ଯସ୍ତିଲୈର୍ଯଵଘୃତେନ ସମିତ୍କୁଶୈଶ୍ଚ ରାତ୍ରୌ ଚ ଜାଗରମନୁଦ୍ଧତଗୀତତୂର୍ଯୈର୍ ଆଵାହନଂ ଚ କଥଯାମି ଶିଲୋଚ୍ଚଯାନାମ୍
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ହାତରେ ମାପି, ଏଠାରେ ଏକ କୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ତିଳ, ଯବ, ଘିଅ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାଣ୍ଡ ଓ କୁଶ ଗ୍ରାସ ସହିତ; ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା, ଉଚ୍ଚ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ବିନା, ଏବେ ଶିଳା ପାହାଡ଼ ଆହ୍ୱାନ ବିଧି କହିବି।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦେଵଗଣଧାମନିଧେ ଵିରୁଦ୍ଧମ୍ ଅସ୍ମଦ୍ଗୃହେଷ୍ଵମରପର୍ଵତ ନାଶଯାଶୁ କ୍ଷେମଂ ଵିଧତ୍ସ୍ଵ କୁରୁ ଶାନ୍ତିମନୁତ୍ତମାଂ ନଃ ସମ୍ପୂଜିତଃ ପରମଭକ୍ତିମତା ମଯା ହି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଅମରପର୍ବତ, ଆମ ଘରର ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କର, ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରୁଛି।
ତ୍ଵମେଵ ଭଗଵାନୀଶୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦିଵାକରଃ ମୂର୍ତାମୂର୍ତାତ୍ପରଂ ବୀଜମ୍ ଅତଃ ପାହି ସନାତନ
ତୁମେ ଏକା ଭଗବାନ, ଶାସକ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୂଳ; ଏହିପରି ଶାଶ୍ୱତ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେଶ୍ଚ ମନ୍ଦିରମ୍ ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯଵସୂନାଂ ଚ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
କାରଣ ତୁମେ ଲୋକପାଳ ଓ ବିଶ୍ୱ ରୂପର ଆଶ୍ରୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଓ ବସୁଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ତେଣୁ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ଯସ୍ମାଦଶୂନ୍ଯମମରୈର୍ ନାରୀଭିଶ୍ଚ ଶିଵେନ ଚ ତସ୍ମାନ୍ମାମ୍ ଉଦ୍ଧରାଶେଷଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
କାରଣ ତୁମେ ଅମର, ନାରୀ ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଦାପି ତ୍ୟାଗିତ ନୁହଁ; ତେଣୁ ମୋତେ ଅନନ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ସଂସାରର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତଂ ମେରୁଂ ମନ୍ଦରଂ ଚାଭିପୂଜଯେତ୍ ଯସ୍ମାଚ୍ଚୈତ୍ରରଥେନ ତ୍ଵଂ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵେନ ଚ ଵର୍ଷତଃ
ଏଭଳି ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ପୂଜା କରି, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତୁମେ ଚୈତ୍ରରଥ ଓ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କର ଅଞ୍ଜଳିରେ ବର୍ଷିତ।
ଶୋଭସେ ମନ୍ଦର କ୍ଷିପ୍ରମ୍ ଅତସ୍ତୁଷ୍ଟିକରୋ ଭଵ ଯସ୍ମାଚ୍ଚୂଡାମଣିର୍ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପେ ତ୍ଵଂ ଗନ୍ଧମାଦନ
ମନ୍ଦର, ତୁମେ ଚମକୁଛ; ତେଣୁ ଶୀଘ୍ର ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଏବଂ ଗନ୍ଧମଦନ, ତୁମେ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପର ଚୂଡ଼ାମଣି।
ଗନ୍ଧର୍ଵଵନଶୋଭାଵାନ୍ ଅତଃ କୀର୍ତିର୍ଦୃଢାସ୍ତୁ ମେ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ କେତୁମାଲେନ ଵୈଭ୍ରାଜେନ ଵନେନ ଚ
ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଜଙ୍ଗଲର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛ; ତେଣୁ ମୋର କୀର୍ତି ଦୃଢ ହେଉ। ଏବଂ ତୁମେ କେତୁମାଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏକତ୍ର।
ହିରଣ୍ମଯାଶ୍ଵତ୍ଥଶିରାସ୍ ତସ୍ମାତ୍ପୁଷ୍ଟିର୍ଧ୍ରୁଵାସ୍ତୁ ମେ ଉତ୍ତରୈଃ କୁରୁଭିର୍ଯସ୍ମାତ୍ ସାଵିତ୍ରେଣ ଵନେନ ଚ
ସୁନାର ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବାରୁ, ତେଣୁ ମୋର ସମୃଦ୍ଧି ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେଉ। ଏବଂ ଉତ୍ତର କୁରୁ ଓ ସାବିତ୍ରୀ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏକତ୍ର।
ସୁପାର୍ଶ୍ଵ ରାଜସେ ନିତ୍ଯମ୍ ଅତଃ ଶ୍ରୀରକ୍ଷଯାସ୍ତୁ ମେ ଏଵମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ପୁନଃ
ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ରାଜା ଭାବରେ ଚମକୁଛ; ତେଣୁ ମୋର ଶ୍ରୀ କ୍ଷୟ ନ ହେଉ। ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୁନଃ ଶୁଭ୍ର ପ୍ରଭାତରେ—
ସ୍ନାତ୍ଵାଥ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାନ୍ ମଧ୍ଯମଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମମ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ କ୍ରମଶୋ ମୁନେ
ସ୍ନାନ କରି, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମ ପାହାଡ଼ର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବା ଉଚିତ, ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅନୁସାରେ ରିତ୍ବିଜଙ୍କୁ ଶେଷ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗାଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଵିଂଶତ୍ ଯଥଵା ଦଶ ନାରଦ ନଵ ସପ୍ତ ତଥାଷ୍ଟୌ ଵା ପଞ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଅଶକ୍ତିମାନ୍
ଚବିଶଟି ଗାଁ ଦେବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଦଶଟି, ନାରଦ, କିମ୍ବା ନଉଟି, ସାତଟି, ଆଠଟି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି, ଯେତେକି ସମର୍ଥ।
ଏକାପି ଗୁରଵେ ଦେଯା କପିଲା ଚ ପଯସ୍ଵିନୀ ପର୍ଵତାନାମଶେଷାଣାମ୍ ଏଷ ଏଵ ଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏକ କପିଳ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି।
ତ ଏଵ ପୂଜନେ ମନ୍ତ୍ରାସ୍ ତ ଏଵୋପସ୍କରା ମତାଃ ଗ୍ରହାଣାଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ସେଇ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ସେଇ ସାମଗ୍ରୀଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହ, ଲୋକପାଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ମନାଯାଇଛି।
ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରେଣୈଵ ସର୍ଵେଷୁ ହୋମଃ ଶୈଲେଷୁ ପଠ୍ଯତେ ଉପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯମ୍ ଅଶକ୍ତେ ନକ୍ତମିଷ୍ଯତେ
ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ସବୁ ହୋମ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ନିଜର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ସବୁବେଳେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେଥିରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଚାଲିବ।
ଵିଧାନଂ ସର୍ଵଶୈଲାନାଂ କ୍ରମଶଃ ଶୃଣୁ ନାରଦ ଦାନକାଲେ ଚ ଯେ ମନ୍ତ୍ରାଃ ପର୍ଵତେଷୁ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ହେ ନାରଦ, ଏବେ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ର ବିଧିକ୍ରମ ଏକେକରେ ଶୁଣ। ଦାନ ସମୟରେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ କହୁଛି।
ଅନ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତମ୍ ଅନ୍ନେ ପ୍ରାଣାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ଅନ୍ନାଦ୍ଭଵନ୍ତି ଭୂତାନି ଜଗଦନ୍ନେନ ଵର୍ତତେ
ଖାଦ୍ୟକୁ ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରାଣ ଅଛି। ଖାଦ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ଅନ୍ନମେଵ ତତୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ ଅନ୍ନମେଵ ଜନାର୍ଦନଃ ଧାନ୍ଯପର୍ଵତରୂପେଣ ପାହି ତସ୍ମାନ୍ନଗୋତ୍ତମ
ଏହିଠାରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଧାନର ପାହାଡ଼ ଭାବେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧାନ୍ଯମଯଂ ଗିରିମ୍ ମନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଦେଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏହି ବିଧିରେ ଯିଏ ଧାନର ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଆକୀର୍ଣେନ ଵିରାଜତା ଵିମାନେନ ଦିଵଃ ପୃଷ୍ଠମ୍ ଆଯାତି ସ୍ମ ନିଷେଵିତ ଧର୍ମକ୍ଷଯେ ରାଜରାଜ୍ଯମ୍ ଆପ୍ନୋତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭରିଥିବା ଦ୍ୟୁତିମାନ ରଥରେ ବସି ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ। ଧର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଠି ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଲଵଣାଚଲମୁତ୍ତମମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଲୋକାନ୍ ଆପ୍ନୋତି ଶିଵସଂଯୁତାନ୍
ଏବେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ଶିବ ସହିତ ଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଉତ୍ତମଃ ଷୋଡଶଦ୍ରୋଣୈଃ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଲଵଣାଚଲଃ ମଧ୍ଯମଃ ସ୍ଯାତ୍ତଦର୍ଧେନ ଚତୁର୍ଭିରଧମଃ ସ୍ମୃତଃ
ଉତ୍ତମ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ସୋଳ ଡ୍ରୋଣା ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ, ମଧ୍ୟମ ଆଠ ଡ୍ରୋଣା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଚାରି ଡ୍ରୋଣା ଦ୍ୱାରା ଅଧମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵିତ୍ତହୀନୋ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ରୋଣାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ତୁ କାରଯେତ୍ ଚତୁର୍ଥାଂଶେନ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାନ୍କାରଯେତ୍ପୃଥକ୍
ଯିଏ ଧନହୀନ, ସେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ତେତେ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏକ ଡ୍ରୋଣାଠାରୁ ଅଧିକ ହେବା ଦରକାର। ଏବଂ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପରିମାଣର ଅଲଗା ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧାନଂ ପୂର୍ଵଵତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା ତଦ୍ଵଦ୍ଧେମମଯାନ୍ସର୍ଵାଂଲ୍ ଲୋକପାଲାନ୍ନିଵେଶଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବିଧି କରାଯାଏ, ସେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ସୁନାରେ ତିଆରି କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ସରାଂସି କାମଦେଵାଦୀଂସ୍ ତଦ୍ଵଦତ୍ରାପି କାରଯେତ୍ କୁର୍ଯାଜ୍ଜାଗରଣଂ ଚାପି ଦାନମନ୍ତ୍ରାନ୍ନିବୋଧତ
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ସରୋବର, କାମଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦାନର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ଶୁଣ।
ସୌଭାଗ୍ଯସରଃ ସମ୍ଭୂତୋ ଯତୋ ଽଯଂ ଲଵଣୋ ରସଃ ତଦ୍ଦାନକର୍ତୃକତ୍ଵେନ ତ୍ଵଂ ମାଂ ପାହି ନଗୋତ୍ତମ
ଏହି ଲବଣ ରସ ସୌଭାଗ୍ୟ ସରୋବରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହି ଦାନକାରୀ ଭାବେ ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଯସ୍ମାଦନ୍ନରସାଃ ସର୍ଵେ ନୋତ୍କଟା ଲଵଣଂ ଵିନା ପ୍ରିଯଂ ଚ ଶିଵଯୋର୍ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ଯେହেতୁ ଲବଣ ଛାଡ଼ି ଖାଦ୍ୟର ସମସ୍ତ ରସ ଉତ୍ତମ ହୁଏନାହିଁ, ଏହା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେଥିପାଇଁ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।