ମେରୁର୍ମହାଵ୍ରୀହିମଯସ୍ତୁ ମଧ୍ଯେ ସୁଵର୍ଣଵୃକ୍ଷତ୍ରଯସଂଯୁତଃ ସ୍ଯାତ୍ ପୂର୍ଵେଣ ମୁକ୍ତାଫଲଵଜ୍ରଯୁକ୍ତୋ ଯାଗ୍ଯେନ ଗୋମେଦକପୁଷ୍ପରାଗୈଃ
ମେରୁ ପର୍ବତ ବଡ଼ ଚାଉଳରେ, ମଧ୍ୟରେ ତିନି ସୁନା ଗଛ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୁକ୍ତା ଓ ହୀରା, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଗୋମେଦ ଓ ପୁଷ୍ପରାଗ ରହିବା ଉଚିତ।
ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ଗାରୁତ୍ମତନୀଲରତ୍ନୈଃ ସୌମ୍ଯେନ ଵୈଦୂର୍ଯସରୋଜରାଗୈଃ ଶ୍ରୀଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡୈରଭିତଃ ପ୍ରଵାଲୈର୍ ଲତାନ୍ଵିତଃ ଶୁକ୍ତିଶିଲାତଲଃ ସ୍ଯାତ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ହଳଦି ଓ ନୀଳ ରତ୍ନ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବୈଦୂର୍ୟ, ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଚନ୍ଦନ ଖଣ୍ଡ ଚାରିପାଖରେ, ପ୍ରବାଳ ଲତା ଓ ଶୁକ୍ତି ଶିଳା ତଳ ରହିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଥ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଗଵାନ୍ପୁରାରିର୍ ଦିଵାକରୋ ଽପ୍ଯତ୍ର ହିରଣ୍ମଯଃ ସ୍ଯାତ୍ ମୂର୍ଧନ୍ଯଵସ୍ଥାନମମତ୍ସରେଣ କାର୍ଯଂ ତ୍ଵନେକୈଶ୍ଚ ପୁନର୍ଦ୍ଵିଜୌଘୈଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ହିରା ରଙ୍ଗରେ, ଶିର ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅନେକ ଦ୍ୱିଜ ଦଳ ଦ୍ୱାରା।
ଚତ୍ଵାରି ଶୃଙ୍ଗାଣି ଚ ରାଜତାନି ନିତମ୍ବଭାଗେଷ୍ଵପି ରାଜତଃ ସ୍ଯାତ୍ ତଥେକ୍ଷୁଵଂଶାଵୃତକନ୍ଦରସ୍ତୁ ଘୃତୋଦକପ୍ରସ୍ରଵଣୈଶ୍ଚ ଦିକ୍ଷୁ
ଚାରିଟି ରୂପ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ ରୂପ୍ୟ, ଗୁହା ଚିହ୍ନ ସଂଖେପ ଏବଂ ଘୀ ଓ ଜଳ ଧାରା ଚାରି ଦିଗରେ ଚାଲିଥିବା।
ଶୁକ୍ଲାମ୍ବରାଣ୍ଯମ୍ବୁଧରାଵଲୀ ସ୍ଯାତ୍ ପୂର୍ଵେଣ ପୀତାନି ଚ ଦକ୍ଷିଣେନ ଵାସାଂସି ପଶ୍ଚାଦଥ କର୍ବୁରାଣି ରକ୍ତାନି ଚୈଵୋତ୍ତରତୋ ଘନାଲୀ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଧଳା ପୋଶାକ ଲାଇନ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ହଳଦି ପୋଶାକ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଲାଲ ପୋଶାକ, ମେଘ ଲାଇନ ପରି।
ରୌପ୍ଯାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରପ୍ରମୁଖାଂସ୍ ତଥାଷ୍ଟୌ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲୋକାଧିପତୀନ୍କ୍ରମେଣ ନାନାଫଲାଲୀ ଚ ସମନ୍ତତଃ ସ୍ଯାନ୍ ମନୋରମଂ ମାଲ୍ଯଵିଲେପନଂ ଚ
ଏଠାରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଆଠଟି ରୂପ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି କ୍ରମରେ ଲୋକର ଅଧିପତି ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଚାରିପାଖରେ ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ମନୋହର ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ରହିବା ଉଚିତ।
ଵିତାନକଂ ଚୋପରି ପଞ୍ଚଵର୍ଣମ୍ ଅମ୍ଲାନପୁଷ୍ପାଭରଣଂ ସିତଂ ଚ ଇତ୍ଥଂ ନିଵେଶ୍ଯାମରଶୈଲମଗ୍ର୍ଯଂ ମେରୋସ୍ତୁ ଵିଷ୍କମ୍ଭଗିରୀନ୍ କ୍ରମେଣ
ଉପରେ ପାଞ୍ଚ ରଙ୍ଗର ଛତା, ମୁଝି ନଥିବା ଫୁଲ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଶୋଭା, ଏଭଳି କ୍ରମରେ ମେରୁର ଉପପର୍ବତ ସହିତ ଦେବ ପର୍ବତ ତିଆରି ହୁଏ।
ତୁରୀଯଭାଗେଣ ଚତୁର୍ଦିଶଂ ଚ ସଂସ୍ଥାପଯେତ୍ପୁଷ୍ପଵିଲେପନାଢ୍ଯାନ୍ ପୂର୍ଵେଣ ମନ୍ଦରମନେକଫଲାଵଲୀଭିର୍ ଯୁକ୍ତଂ ଯଵୈଃ କନକଭଦ୍ରକଦମ୍ବଚିହ୍ନୈଃ
ଚାରି ଦିଗରେ ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଭରିତ ପର୍ବତ ରଖିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ଯବ, ସୁନା ଓ ଶୁଭ କଦମ୍ବ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଶୋଭିତ।
କାମେନ କାଞ୍ଚନମଯେନ ଵିରାଜମାନମ୍ ଆକାରଯେତ୍କୁସୁମଵସ୍ତ୍ରଵିଲେପନାଢ୍ଯମ୍ କ୍ଷୀରାରୁଣୋଦସରସାଥ ଵନେନ ଚୈଵଂ ରୌପ୍ଯେଣ ଶକ୍ତିଘଟିତେନ ଵିରାଜମାନମ୍
ଇଛାରେ, ସୁନାର ଚମକଦାର ରୂପରେ ଏହାକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଫୁଲ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଲେପନରେ ସଜାଇବାକୁ, ଦୁଧର ଲାଲ ଝିଲି ଝିଲି ହ୍ରଦ ଓ ଚାନ୍ଦିର ଅଳକା ଅଟୁ ଅଟୁ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଦକ୍ଷତାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଯାମ୍ଯେନ ଗନ୍ଧମଦନଶ୍ଚ ନିଵେଶନୀଯୋ ଗୋଧୂମସଂଚଯମଯଃ କଲଧୌତଯୁକ୍ତଃ ହୈମେନ ଯଜ୍ଞପତିନା ଘୃତମାନସେନ ଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ରାଜତଵନେନ ଚ ସଂଯୁତଃ ସ୍ଯାତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଗନ୍ଧମଦନ ପାହାଡ଼କୁ ଗଁଠିବା ଉଚିତ, ଗହମ ଦାନାରେ ତିଆରି, ଚକଚକା ଭାଣ୍ଡ ସହିତ ସଜାଇ, ସୁନାର ଯଜ୍ଞପାତ୍ର ଘିଅରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚାନ୍ଦିର ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏହାକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
ପଶ୍ଚାତ୍ ତିଲାଚଲମ୍ ଅନେକସୁଗନ୍ଧିପୁଷ୍ପସୌଵର୍ଣପିପ୍ପଲହିରଣ୍ମଯହଂସଯୁକ୍ତମ୍ ଆକାରଯେଦ୍ରଜତପୁଷ୍ପଵନେନ ତଦ୍ଵଦ୍ ଵସ୍ତ୍ରାନ୍ଵିତଂ ଦଧିସିତୋଦସରସ୍ ତଥାଗ୍ରେ
ପଛେ, ତିଳର ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଅନେକ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ, ସୁନାର ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ ଗଛ ଓ ସୁନାର ହଂସ ସହିତ ସଜାଇ, ଚାନ୍ଦିର ଫୁଲ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଆଗରେ ଦହି ଓ ପାଣିର ହ୍ରଦ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତଂ ଵିପୁଲଶୈଲମଥୋତ୍ତରେଣ ଶୈଲଂ ସୁପାର୍ଶ୍ଵମପି ମାଷମଯଂ ସୁଵସ୍ତ୍ରମ୍ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ହେମଵଟପାଦପଶେଖରଂ ତମ୍ ଆକାରଯେତ୍ କନକଧେନୁଵିରାଜମାନମ୍
ସେଇ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ରଖି, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମାଷ ଦାନାରେ ତିଆରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼, ଭଲ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲ ସହିତ, ମୁଣ୍ଡରେ ସୁନାର ବଟ ଗଛ ଓ ସୁନାର ଗାଁ ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ମାକ୍ଷୀକଭଦ୍ରସରସାଥ ଵନେନ ତଦ୍ଵଦ୍ ରୌପ୍ଯେଣ ଭାସ୍ଵରଵତା ଚ ଯୁତଂ ଵିଧାଯ ହୋମଶ୍ଚତୁର୍ଭିରଥ ଵେଦପୁରାଣଵିଦ୍ଭିର୍ ଦାନ୍ତୈର୍ ଅନିନ୍ଦ୍ଯଚରିତାକୃତିଭିର୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରୈଃ
ମଧୁ ଓ ଶୁଭ ହ୍ରଦ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ, ଏହିପରି ଚାନ୍ଦିର ଚମକ ଦେଇ ସଜାଇ, ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଚାରିଜଣ ବେଦ ଓ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ନିୟମିତ, ନିର୍ମଳ ଚରିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵେଣ ହସ୍ତମିତମତ୍ର ଵିଧାଯ କୁଣ୍ଡଂ କାର୍ଯସ୍ତିଲୈର୍ଯଵଘୃତେନ ସମିତ୍କୁଶୈଶ୍ଚ ରାତ୍ରୌ ଚ ଜାଗରମନୁଦ୍ଧତଗୀତତୂର୍ଯୈର୍ ଆଵାହନଂ ଚ କଥଯାମି ଶିଲୋଚ୍ଚଯାନାମ୍
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ହାତରେ ମାପି, ଏଠାରେ ଏକ କୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ତିଳ, ଯବ, ଘିଅ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାଣ୍ଡ ଓ କୁଶ ଗ୍ରାସ ସହିତ; ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା, ଉଚ୍ଚ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ବିନା, ଏବେ ଶିଳା ପାହାଡ଼ ଆହ୍ୱାନ ବିଧି କହିବି।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦେଵଗଣଧାମନିଧେ ଵିରୁଦ୍ଧମ୍ ଅସ୍ମଦ୍ଗୃହେଷ୍ଵମରପର୍ଵତ ନାଶଯାଶୁ କ୍ଷେମଂ ଵିଧତ୍ସ୍ଵ କୁରୁ ଶାନ୍ତିମନୁତ୍ତମାଂ ନଃ ସମ୍ପୂଜିତଃ ପରମଭକ୍ତିମତା ମଯା ହି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଅମରପର୍ବତ, ଆମ ଘରର ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କର, ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ଏବଂ ଆମକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରୁଛି।
ତ୍ଵମେଵ ଭଗଵାନୀଶୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦିଵାକରଃ ମୂର୍ତାମୂର୍ତାତ୍ପରଂ ବୀଜମ୍ ଅତଃ ପାହି ସନାତନ
ତୁମେ ଏକା ଭଗବାନ, ଶାସକ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୂଳ; ଏହିପରି ଶାଶ୍ୱତ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେଶ୍ଚ ମନ୍ଦିରମ୍ ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯଵସୂନାଂ ଚ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
କାରଣ ତୁମେ ଲୋକପାଳ ଓ ବିଶ୍ୱ ରୂପର ଆଶ୍ରୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଓ ବସୁଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ତେଣୁ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ଯସ୍ମାଦଶୂନ୍ଯମମରୈର୍ ନାରୀଭିଶ୍ଚ ଶିଵେନ ଚ ତସ୍ମାନ୍ମାମ୍ ଉଦ୍ଧରାଶେଷଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
କାରଣ ତୁମେ ଅମର, ନାରୀ ଓ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଦାପି ତ୍ୟାଗିତ ନୁହଁ; ତେଣୁ ମୋତେ ଅନନ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ସଂସାରର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତଂ ମେରୁଂ ମନ୍ଦରଂ ଚାଭିପୂଜଯେତ୍ ଯସ୍ମାଚ୍ଚୈତ୍ରରଥେନ ତ୍ଵଂ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵେନ ଚ ଵର୍ଷତଃ
ଏଭଳି ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ପୂଜା କରି, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତୁମେ ଚୈତ୍ରରଥ ଓ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କର ଅଞ୍ଜଳିରେ ବର୍ଷିତ।
ଶୋଭସେ ମନ୍ଦର କ୍ଷିପ୍ରମ୍ ଅତସ୍ତୁଷ୍ଟିକରୋ ଭଵ ଯସ୍ମାଚ୍ଚୂଡାମଣିର୍ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପେ ତ୍ଵଂ ଗନ୍ଧମାଦନ
ମନ୍ଦର, ତୁମେ ଚମକୁଛ; ତେଣୁ ଶୀଘ୍ର ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଏବଂ ଗନ୍ଧମଦନ, ତୁମେ ଜମ୍ବୁଦ୍ବୀପର ଚୂଡ଼ାମଣି।
ଗନ୍ଧର୍ଵଵନଶୋଭାଵାନ୍ ଅତଃ କୀର୍ତିର୍ଦୃଢାସ୍ତୁ ମେ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ କେତୁମାଲେନ ଵୈଭ୍ରାଜେନ ଵନେନ ଚ
ତୁମେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଜଙ୍ଗଲର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରିଛ; ତେଣୁ ମୋର କୀର୍ତି ଦୃଢ ହେଉ। ଏବଂ ତୁମେ କେତୁମାଳ ଓ ଚମକୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏକତ୍ର।
ହିରଣ୍ମଯାଶ୍ଵତ୍ଥଶିରାସ୍ ତସ୍ମାତ୍ପୁଷ୍ଟିର୍ଧ୍ରୁଵାସ୍ତୁ ମେ ଉତ୍ତରୈଃ କୁରୁଭିର୍ଯସ୍ମାତ୍ ସାଵିତ୍ରେଣ ଵନେନ ଚ
ସୁନାର ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବାରୁ, ତେଣୁ ମୋର ସମୃଦ୍ଧି ଚିରସ୍ଥାୟୀ ହେଉ। ଏବଂ ଉତ୍ତର କୁରୁ ଓ ସାବିତ୍ରୀ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଏକତ୍ର।
ସୁପାର୍ଶ୍ଵ ରାଜସେ ନିତ୍ଯମ୍ ଅତଃ ଶ୍ରୀରକ୍ଷଯାସ୍ତୁ ମେ ଏଵମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ପୁନଃ
ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ରାଜା ଭାବରେ ଚମକୁଛ; ତେଣୁ ମୋର ଶ୍ରୀ କ୍ଷୟ ନ ହେଉ। ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୁନଃ ଶୁଭ୍ର ପ୍ରଭାତରେ—
ସ୍ନାତ୍ଵାଥ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାନ୍ ମଧ୍ଯମଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମମ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ କ୍ରମଶୋ ମୁନେ
ସ୍ନାନ କରି, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମ ପାହାଡ଼ର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବା ଉଚିତ, ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅନୁସାରେ ରିତ୍ବିଜଙ୍କୁ ଶେଷ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗାଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଵିଂଶତ୍ ଯଥଵା ଦଶ ନାରଦ ନଵ ସପ୍ତ ତଥାଷ୍ଟୌ ଵା ପଞ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଅଶକ୍ତିମାନ୍
ଚବିଶଟି ଗାଁ ଦେବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଦଶଟି, ନାରଦ, କିମ୍ବା ନଉଟି, ସାତଟି, ଆଠଟି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି, ଯେତେକି ସମର୍ଥ।
ଏକାପି ଗୁରଵେ ଦେଯା କପିଲା ଚ ପଯସ୍ଵିନୀ ପର୍ଵତାନାମଶେଷାଣାମ୍ ଏଷ ଏଵ ଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏକ କପିଳ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି।
ତ ଏଵ ପୂଜନେ ମନ୍ତ୍ରାସ୍ ତ ଏଵୋପସ୍କରା ମତାଃ ଗ୍ରହାଣାଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ସେଇ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ସେଇ ସାମଗ୍ରୀଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହ, ଲୋକପାଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ମନାଯାଇଛି।
ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରେଣୈଵ ସର୍ଵେଷୁ ହୋମଃ ଶୈଲେଷୁ ପଠ୍ଯତେ ଉପଵାସୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯମ୍ ଅଶକ୍ତେ ନକ୍ତମିଷ୍ଯତେ
ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ସବୁ ହୋମ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ନିଜର ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ସବୁବେଳେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେଥିରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଚାଲିବ।
ଵିଧାନଂ ସର୍ଵଶୈଲାନାଂ କ୍ରମଶଃ ଶୃଣୁ ନାରଦ ଦାନକାଲେ ଚ ଯେ ମନ୍ତ୍ରାଃ ପର୍ଵତେଷୁ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ହେ ନାରଦ, ଏବେ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ର ବିଧିକ୍ରମ ଏକେକରେ ଶୁଣ। ଦାନ ସମୟରେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ କହୁଛି।
ଅନ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତମ୍ ଅନ୍ନେ ପ୍ରାଣାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ଅନ୍ନାଦ୍ଭଵନ୍ତି ଭୂତାନି ଜଗଦନ୍ନେନ ଵର୍ତତେ
ଖାଦ୍ୟକୁ ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରାଣ ଅଛି। ଖାଦ୍ୟରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।