ଚତୁର୍ମୁଖସ୍ଯ ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ ଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଧନଦସ୍ଯ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯା ଲୋକପାଲାନାଂ ସା ଧେନୁର୍ଵରଦାସ୍ତୁ ମେ
ଯିଏ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଧନର ଦେବତାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଓ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସେ ଦେବୀ ଗାଈର ରୂପରେ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସ୍ଵଧା ଯା ପିତୃମୁଖ୍ଯାଣାଂ ସ୍ଵାହା ଯଜ୍ଞଭୁଜାଂ ଚ ଯା ସର୍ଵପାପହରା ଧେନୁସ୍ ତସ୍ମାଚ୍ଛାନ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ଯିଏ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱଧା, ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରାହକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେ ଗାଈ ଏହିପରି ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଏଵମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତାଂ ଧେନୁଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ ଵିଧାନମେତଦ୍ଧେନୂନାଂ ସର୍ଵାସାମ୍ ଅଭିପଠ୍ଯତେ
ଏଭଳି ଗାଉଁକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହାକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଧେନୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଯାସ୍ତାଃ ପାପଵିନାଶିନ୍ଯଃ ପଠ୍ଯନ୍ତେ ଦଶ ଧେନଵଃ ତାସାଂ ସ୍ଵରୂପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାମାନି ଚ ନରାଧିପ
ଯେଉଁ ଦଶଟି ଗାଉଁ ପାପ ନଷ୍ଟ କରେବାକୁ କହାଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କର ଆକୃତି ଓ ନାମ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ରାଜା।
ପ୍ରଥମା ଗୁଡଧେନୁଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଘୃତଧେନୁସ୍ ତଥାପରା ତିଲଧେନୁସ୍ତୃତୀଯା ତୁ ଚତୁର୍ଥୀ ଜଲସଂଜ୍ଞିତା
ପ୍ରଥମ ଗାଉଁ ଗୁଡ଼ ଦେହୁନ୍, ଦ୍ୱିତୀୟ ଘୀ ଦେହୁନ୍, ତୃତୀୟ ତିଳ ଦେହୁନ୍, ଚତୁର୍ଥ ଜଳ ଦେହୁନ୍।
କ୍ଷୀରଧେନୁଶ୍ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ମଧୁଧେନୁସ୍ତଥା ପରା ସପ୍ତମୀ ଶର୍କରାଧେନୁର୍ ଦଧିଧେନୁସ୍ତଥାଷ୍ଟମୀ ରସଧେନୁଶ୍ଚ ନଵମୀ ଦଶମୀ ସ୍ଯାତ୍ ସ୍ଵରୂପତଃ
କ୍ଷୀର ଦେହୁନ୍ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମଧୁ ଦେହୁନ୍ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ସପ୍ତମ ଶର୍କରା ଦେହୁନ୍, ଅଷ୍ଟମ ଦହି ଦେହୁନ୍, ନବମ ରସ ଦେହୁନ୍, ଦଶମ ତାହାର ନିଜ ଆକୃତିରେ।
କୁମ୍ଭାଃ ସ୍ଯୁର୍ଦ୍ରଵଧେନୂନାମ୍ ଇତରାସାଂ ତୁ ରାଶଯଃ ସୁଵର୍ଣଧେନୁମପ୍ଯତ୍ର କେଚିଦିଚ୍ଛନ୍ତି ଭାନଵଃ
ଯେଉଁ ଦେହୁନ୍ ଦ୍ରବ୍ୟ ରୂପରେ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୁମ୍ଭ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଅନ୍ୟ ଦେହୁନ୍ ପାଇଁ ଗୁଛ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। କିଛି ଭାନୁବଂଶୀ ଏଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହୁନ୍ ଚାହାନ୍ତି।
ନଵନୀତେନ ରତ୍ନୈଶ୍ଚ ତଥାନ୍ଯେ ତୁ ମହର୍ଷଯଃ ଏତଦେଵଂଵିଧାନଂ ସ୍ଯାତ୍ ତ ଏଵୋପସ୍କରାଃ ସ୍ମୃତାଃ
କିଛି ମହାର୍ଷି ନବନୀତ ଓ ରତ୍ନ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଧାରଣା ଅଛି, ଏହି ସମଗ୍ର ସାଧନ ଭଲ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି।
ମନ୍ତ୍ରାଵାହନସଂଯୁକ୍ତାଃ ସଦା ପର୍ଵଣି ପର୍ଵଣି ଯଥାଶ୍ରଦ୍ଧଂ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦାଃ
ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବରେ ଏହାକୁ ନିଜ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତିର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଗୁଡଧେନୁପ୍ରସଙ୍ଗେନ ସର୍ଵାସ୍ତାଵନ୍ମଯୋଦିତାଃ ଅଶେଷଯଜ୍ଞଫଲଦାଃ ସର୍ଵାଃ ପାପହରାଃ ଶୁଭାଃ
ଗୁଡ଼ ଦେହୁନ୍ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେହୁନ୍ ବିବରଣା କରିଛି। ସମସ୍ତ ଶୁଭ, ପାପ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଯସ୍ମାଦ୍ ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍ ତଦଙ୍ଗତ୍ଵେନ ଚୈଵାତ୍ର ଗୁଡଧେନୁଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ, ସେଠି ଗୁଡ଼ ଦେହୁନ୍ ଏହି ବ୍ରତର ଅଂଶ ଭାବରେ ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ପୁଣ୍ଯେ ଵ୍ଯତୀପାତେ ଽଥଵା ପୁନଃ ଗୁଡଧେନ୍ଵାଦଯୋ ଦେଯାସ୍ ତୂପରାଗାଦିପର୍ଵସୁ
ଉତ୍ତରାୟଣ, ବିଷୁବ, ଶୁଭ ଯୋଗ, କିମ୍ବା ଉପରାଗ ଓ ଏପରି ପର୍ବରେ, ଗୁଡ଼ ଦେହୁନ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେହୁନ୍ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀ ଚୈଷା ପୁଣ୍ଯା ପାପହରା ଶୁଭା ଯାମୁପୋଷ୍ଯ ନରୋ ଯାତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଏହି ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଶୁଭ ଓ ପାପ ଦୂର କରେ। ଯିଏ ଏହାକୁ ଉପବାସ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଇହ ଲୋକେ ଚ ସୌଭାଗ୍ଯମ୍ ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯମେଵ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପୁରମାପ୍ନୋତି ମରଣେ ଚ ସ୍ମରନ୍ହରିମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ସେ ଭାଗ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁରୀକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ନଵାର୍ବୁଦସହସ୍ରାଣି ଦଶ ଚାଷ୍ଟୌ ଚ ଧର୍ମଵିତ୍ ନ ଶୋକଦୁଃଖଦୌର୍ଗତ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ସଂଜାଯତେ ନୃପ
ନବ ଆର୍ବୁଦ ଏବଂ ଦଶ ଅଷ୍ଟ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସେ କେବେ ଶୋକ, ଦୁଃଖ, ଦୁର୍ଗତି ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ।
ନାରୀ ଵା କୁରୁତେ ଯା ତୁ ଵିଶୋକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍ ନୃତ୍ଯଗୀତପରା ନିତ୍ଯଂ ସାପି ତତ୍ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁ ନାରୀ ବିଶୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ କରେ, ନିତ୍ୟ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ଲଗ୍ନ ରହେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଫଳ ପାଏ।
ତସ୍ମାଦଗ୍ରେ ହରେର୍ନିତ୍ଯମ୍ ଅନନ୍ତଂ ଗୀତଵାଦନମ୍ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଭୂତିକାମେନ ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁ ପରଯା ନୃପ
ତେଣୁ, ରାଜା, ଯିଏ ଭୂତି ଚାହେ, ସେ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସଦା ଅନନ୍ତ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ।
ଇତି ପଠତି ଯ ଇତ୍ଥଂ ଯଃ ଶୃଣୋତୀହ ସମ୍ଯଙ୍ ମଧୁମୁରନରକାରେର୍ ଅର୍ଚନଂ ଯଶ୍ଚ ପଶ୍ଯେତ୍ ମତିମାପ ଚ ଜନାନାଂ ଯୋ ଦଦାତୀନ୍ଦ୍ରଲୋକେ ଵସତି ସ ଵିବୁଧୌଘୈଃ ପୂଜ୍ଯତେ କଲ୍ପମେକମ୍
ଏହିପରି ଯିଏ ପଢ଼େ, ଯିଏ ଠିକ ଭାବରେ ଶୁଣେ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କର ଆରଚନା ଦେଖେ, ଜନମାନଙ୍କୁ ବୁଝି ଦେଉଥିବା, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକରେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜିତ ହୁଏ।
ଭଗଵଞ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ଯଦକ୍ଷଯଂ ପରେ ଲୋକେ ଦେଵର୍ଷିଗଣପୂଜିତମ୍
ଭଗବନ୍, ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେ, ଯାହା ପରଲୋକରେ ଅକ୍ଷୟ ଏବଂ ଦେବ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ମେରୋଃ ପ୍ରଦାନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦଶଧା ମୁନିପୁଂଗଵ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଲୋକାନ୍ ଆପ୍ନୋତି ସୁରପୂଜିତାନ୍
ମୁଁ ମେରୁ ଦାନକୁ ଦଶ ପ୍ରକାରରେ ବିବରଣା କରିବି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା ଦାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଲୋକ ପାଏ।
ପୁରାଣେଷୁ ଚ ଵେଦେଷୁ ଯଜ୍ଞେଷ୍ଵାଯତନେଷୁ ଚ ନ ତତ୍ଫଲମଧୀତେଷୁ କୃତେଷ୍ଵିହ ଯଦଶ୍ନୁତେ
ପୁରାଣ, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କେବଳ ପଠିବା କିମ୍ବା କରିବାରେ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ଏହି କାମରେ ତାହା ମିଳେନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିଧାନଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପର୍ଵତାନାମନୁକ୍ରମାତ୍ ପ୍ରଥମୋ ଧାନ୍ଯଶୈଲଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଲଵଣାଚଲଃ
ଏହିପରି ଏହି ପର୍ବତମାନଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କଥାହେବି; ପ୍ରଥମ ପର୍ବତ ଧାନ୍ୟର, ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ବତ ଲବଣର।
ଗୁଡାଚଲସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥୋ ହେମପର୍ଵତଃ ପଞ୍ଚମସ୍ତିଲଶୈଲଃ ସ୍ଯାତ୍ ଷଷ୍ଠଃ କାର୍ପାସପର୍ଵତଃ
ତୃତୀୟ ପର୍ବତ ଗୁଡ଼ର, ଚତୁର୍ଥ ପର୍ବତ ସୁନାର, ପଞ୍ଚମ ପର୍ବତ ତିଳର, ଷଷ୍ଠ ପର୍ବତ କପାସର।
ସପ୍ତମୋ ଘୃତଶୈଲଶ୍ଚ ରତ୍ନଶୈଲସ୍ତଥାଷ୍ଟମଃ ରାଜତୋ ନଵମସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ ଦଶମଃ ଶର୍କରାଚଲଃ
ସପ୍ତମ ପର୍ବତ ଘୀର, ଅଷ୍ଟମ ପର୍ବତ ରତ୍ନର, ନବମ ପର୍ବତ ଚାନ୍ଦିର, ଦଶମ ପର୍ବତ ଚିନିର।
ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଵିଧାନମେତେଷାଂ ଯଥାଵଦନୁପୂର୍ଵଶଃ ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ପୁଣ୍ଯେ ଵ୍ଯତୀପାତେ ଦିନକ୍ଷଯେ
ଏହି ପର୍ବତମାନଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କ୍ରମରେ କଥାହେବି; ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ଶୁଭ ଦିନ, ଗ୍ରହଣ, ଦିନ ଶେଷରେ।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୃତୀଯାଯାମ୍ ଉପରାଗେ ଶଶିକ୍ଷଯେ ଵିଵାହୋତ୍ସଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମଥ ଵା ପୁନଃ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ତୃତୀୟ ଦିନ, ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ, ଚନ୍ଦ୍ର ଶେଷ, ବିବାହ, ଉତ୍ସବ, ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ।
ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ଵା ପୁଣ୍ଯର୍କ୍ଷେ ଵା ଵିଧାନତଃ ଧାନ୍ଯଶୈଲାଦଯୋ ଦେଯା ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଵିଜାନତା
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଞ୍ଚଦଶୀ କିମ୍ବା ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଜଣେ ଜଣା ଥିବା ଲୋକ ଧାନ୍ୟ ପର୍ବତ ଆଦି ଦେବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥେଷ୍ଵାଯତନେ ଵାପି ଗୋଷ୍ଠେ ଵା ଭଵନାଙ୍ଗଣେ ମଣ୍ଡପଂ କାରଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚତୁରସ୍ରମୁଦଙ୍ମୁଖମ୍ ପ୍ରାଗୁଦକ୍ପ୍ରଵଣଂ ତଦ୍ଵତ୍ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖଂ ଚ ଵିଧାନତଃ
ତୀର୍ଥ, ମନ୍ଦିର, ଗୋଶାଳା କିମ୍ବା ଘର ଆଙ୍ଗଣରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଚତୁର୍ସ୍ର ପ୍ରମାଣର, ଉତ୍ତରମୁଖୀ, ପୂର୍ବ ଓ ଜଳ ଦିଗକୁ ଝୁକିଥିବା, ପୂର୍ବମୁଖୀ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋମଯେନାନୁଲିପ୍ତାଯାଂ ଭୂମାଵାସ୍ତୀର୍ଯ ଵୈ କୁଶାନ୍ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ପର୍ଵତଂ କୁର୍ଯାଦ୍ ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାନ୍ଵିତମ୍
ଗୋମୟ ଲେପିଥିବା ଭୂମିରେ କୁଶ ଶଯ୍ୟା ପିଛି, ଏହା ମଧ୍ୟରେ ପର୍ବତ ଏବଂ ଉପପର୍ବତ ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଧାନ୍ଯଦ୍ରୋଣସହସ୍ରେଣ ଭଵେଦ୍ଗିରିରିହୋତ୍ତମଃ ମଧ୍ଯମଃ ପଞ୍ଚଶତିକଃ କନିଷ୍ଠଃ ସ୍ଯାତ୍ ତ୍ରିଭିଃ ଶତୈଃ
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ହଜାର ଧାନ୍ୟ ଦ୍ରୋଣରେ, ମଧ୍ୟମ ପର୍ବତ ପାଞ୍ଚଶ ଦ୍ରୋଣରେ, ଅପର ପର୍ବତ ତିନି ଶତ ଦ୍ରୋଣରେ ତିଆରି ହୁଏ।