ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଂ ରମ୍ଯାଂ ନାମ୍ନା ମନ୍ଦାରସପ୍ତମୀମ୍
ଏବେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ ମନ୍ଦାର ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ କହିବି।
ମାଘସ୍ଯାମଲପକ୍ଷେ ତୁ ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଲଘୁଭୁଙ୍ନରଃ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଷଷ୍ଠୀମୁପଵସେଦ୍ବୁଧଃ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଲୋକେ ହଳୁକା ଖାଇବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ପାଇଁ କାଠି ତିଆରି କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଉପବାସ କରିବେ।
ଵିପ୍ରାନ୍ ସମ୍ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ମନ୍ଦାରଂ ପ୍ରାଶଯେନ୍ନିଶି ତତଃ ପ୍ରଭାତ ଉତ୍ଥାଯ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ପୁନର୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଇ, ରାତିରେ ମନ୍ଦାର ଭକ୍ଷଣ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ପୁଣିଥରେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ।
ଭୋଜଯେଚ୍ଛକ୍ତିତଃ କୃତ୍ଵା ମନ୍ଦାରକୁସୁମାଷ୍ଟକମ୍ ସୌଵର୍ଣଂ ପୁରୁଷଂ ତଦ୍ଵତ୍ ପଦ୍ମହସ୍ତଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ସମ୍ଭବ ଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ, ଏଠାରେ ଆଠିଟି ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଏବଂ ଏକ ସୁନାର ମନ୍ଦିର ହସ୍ତୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା ଏବଂ ଅତି ସୁନ୍ଦର ହେବ।
ପଦ୍ମଂ କୃଷ୍ଣତିଲୈଃ କୃତ୍ଵା ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଽଷ୍ଟପତ୍ତ୍ରକମ୍ ହୈମମନ୍ଦାରକୁସୁମୈର୍ ଭାସ୍କରାଯେତି ପୂର୍ଵତଃ
ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ କଳା ତିଳରେ ଆଠିପତ୍ରୀ ପଦ୍ମ ତିଆରି କରି, ସୁନାର ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଦେଖି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍କାରେଣ ତଦ୍ଵଚ୍ଚ ସୂର୍ଯାଯେତ୍ଯାନଲେ ଦଲେ ଦକ୍ଷିଣେ ତଦ୍ଵଦର୍କାଯ ତଥାର୍ଯମ୍ଣେ ଚ ନୈରୃତେ
ଏଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ପତ୍ରରେ 'ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ' ପୂଜା କରିବେ, ନୈୃତ୍ୟ ପତ୍ରରେ 'ଅର୍କଙ୍କୁ', ପଶ୍ଚିମ ପତ୍ରରେ 'ଆର୍ୟମାନ୍'ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ।
ପଶ୍ଚିମେ ଵେଦଧାମ୍ନେ ଚ ଵାଯଵ୍ଯେ ଚଣ୍ଡଭାନଵେ ପୂଷ୍ଣେତ୍ଯୁତ୍ତରତଃ ପୂଜ୍ଯମ୍ ଆନନ୍ଦାଯେତ୍ଯତଃ ପରମ୍
ପଶ୍ଚିମ ପତ୍ରରେ ବେଦଧାମାଙ୍କୁ, ବାୟୁବ୍ୟ ପତ୍ରରେ ଚଣ୍ଡଭାନୁଙ୍କୁ, ଉତ୍ତର ପତ୍ରରେ ପୂଷଣଙ୍କୁ, ଏବଂ ପରେ ଆନନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ।
କର୍ଣିକାଯାଂ ଚ ପୁରୁଷଂ ସର୍ଵାତ୍ମନ ଇତି ନ୍ଯସେତ୍ ଶୁକ୍ଲଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସମାଵେଷ୍ଟ୍ଯ ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ମାଲ୍ଯଫଲାଦିଭିଃ
ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପୁରୁଷ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ 'ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା' ବୋଲି ରଖି, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ି, ଭୋଜ୍ୟ, ମାଳା, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶୋଭିତ କରିବେ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵେଦଵିଦେ ପୁନଃ ଭୁଞ୍ଜୀତାତୈଲଲଵଣଂ ଵାଗ୍ଯତଃ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଗୃହୀ
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ପୂଜା କରି, ଏହି ସମସ୍ତକୁ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଇ, ଗୃହସ୍ଥ ଜଣେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମୌନ ରହି, ତେଲ ଓ ଲୁଣ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିପାରିବେ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵଂ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ମାସି ମାସି ଚ କୁର୍ଯାତ୍ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦ୍ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରତିମାସ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନରେ କଞ୍ଜୁସି ଛାଡ଼ି, ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଦେଵ ଵ୍ରତାନ୍ତେ ତୁ ନିଧାଯ କଲଶୋପରି ଗୋଭିର୍ଵିଭଵତଃ ସାର୍ଧଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛତା
ବ୍ରତ ଶେଷରେ, ଏହି ଦାନକୁ ଗଡ଼ା ପାତ୍ର ଉପରେ ରଖି, ସମ୍ଭବ ଅନୁସାରେ ଗାଈ ସହିତ, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଭୃଦ୍ଧି ଚାହାଁନ୍ତି ସେଉଁଠି ଦେବା ଉଚିତ।
ନମୋ ମନ୍ଦାରନାଥାଯ ମନ୍ଦାରଭଵନାଯ ଚ ତ୍ଵଂ ରଵେ ତାରଯସ୍ଵାସ୍ମାନ୍ ସଂସାରଭଯସାଗରାତ୍
ମନ୍ଦାର ନାଥଙ୍କୁ, ମନ୍ଦାର ନିବାସୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମକୁ ସଂସାର ଭୟର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ଦାରସପ୍ତମୀମ୍ ଵିପାପ୍ମା ସ ସୁଖୀ ମର୍ତ୍ଯଃ କଲ୍ପଂ ଚ ଦିଵି ମୋଦତେ
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ମନ୍ଦାର ସପ୍ତମୀ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଏହି ଲୋକରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇମାମଘୌଘପଟଲଭୀଷଣଧ୍ଵାନ୍ତଦୀପିକାମ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ସଂସାରେ ସର୍ଵାର୍ଥାଂଶ୍ଚ ଲଭେନ୍ନରଃ
ଏହି ବ୍ରତ, ଯାହା ଭୟଙ୍କର ପାପର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଦୀପ, ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂସାରରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ମନ୍ଦାରସପ୍ତମୀମ୍ ଏତାମ୍ ଈପ୍ସିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦାମ୍ ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ମନ୍ଦାର ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ, ଯାହା ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅଥାନ୍ଯାମପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୋଭନାଂ ଶୁଭସପ୍ତମୀମ୍ ଯାମୁପୋଷ୍ଯ ନରୋ ରୋଗଶୋକଦୁଃଖୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ମଣିଷ ରୋଗ, ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପୁଣ୍ଯେନ ଚାଶ୍ଵଯୁଜେ ମାସି କୃତସ୍ନାନଜପଃ ଶୁଚିଃ ଵାଚଯିତ୍ଵା ତତୋ ଵିପ୍ରାନ୍ ଆରଭେଚ୍ଛୁଭସପ୍ତମୀମ୍
ପବିତ୍ର ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ଶୁଚି ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପାଠ କରାଇ, ପରେ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
କପିଲାଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ ନମାମି ସୂର୍ଯସମ୍ଭୂତାମ୍ ଅଶେଷଭୁଵନାଲଯାମ୍ ତ୍ଵାମହଂ ଶୁଭକଲ୍ଯାଣଶରୀରାଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧଯେ
ଭକ୍ତି ସହିତ କପିଳା ଗାଈଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। 'ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ ହେଉଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେଁ। ମୁଁ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେହ ଥିବା ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରଣାମ କରେଁ।'
ଅଥ କୃତ୍ଵା ତିଲପ୍ରସ୍ଥଂ ତାମ୍ରପାତ୍ରେଣ ସଂଯୁତମ୍ କାଞ୍ଚନଂ ଵୃଷଭଂ ତଦ୍ଵଦ୍ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯଗୁଡାନ୍ଵିତୈଃ
ତାପରେ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତିଳ ଏବଂ ଏକ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ନିଆଯାଉ, ଏହା ସହିତ ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଗୁଡ଼ରେ ଶୋଭିତ ଏକ ସୁନାର ବୃଷଭ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବ।
ଫଲୈର୍ ନାନାଵିଧୈର୍ ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ ଘୃତପାଯସସଂଯୁତୈଃ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିକାଲଵେଲାଯାମ୍ ଅର୍ଯମା ପ୍ରୀଯତାମିତି
ନାନା ପ୍ରକାର ଫଳ ଓ ଖାଦ୍ୟ, ଘିଅ ଓ ଛେନା ଭାତ ସହିତ, ଏହାକୁ ଦୁଇବେଳେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ଆର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, 'ଅର୍ୟମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହି।
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ଚ ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ସ୍ଵପେଦ୍ଭୂମୌ ଵିମତ୍ସରଃ ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ସଂଜାତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସମ୍ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଖାଇ ସ୍ନେହ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ; ପରେ ପ୍ରଭାତ ହେଲେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦଦ୍ଯାନ୍ ମାସି ମାସି ସଦା ନରଃ ଵାସସା ଵୃଷଭଂ ହୈମଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଗାଂ କାଞ୍ଚନୋଦ୍ଭଵାମ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରତିମାସ ଏକ ପୋଶାକ, ଏକ ସୁନାର ବୃଷଭ ଏବଂ ଏକ ସୁନାର ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଵତ୍ସରାନ୍ତେ ଶଯନମ୍ ଇକ୍ଷୁଦଣ୍ଡଗୁଡାନ୍ଵିତମ୍ ସୋପଧାନକଵିଶ୍ରାମଂ ଭାଜନାସନସଂଯୁତମ୍
ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଏକ ଶୋଯ୍ୟା, ଯାହାରେ ଇଖୁ ଦଣ୍ଡ ଓ ଗୁଡ଼ ରହିଛି, ବିଶ୍ରାମ ପାଇଁ ଉପକରଣ, ପାତ୍ରପାନ ଓ ଆସନ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ତିଲପ୍ରସ୍ଥଂ ସୌଵର୍ଣଂ ଵୃଷଭଂ ତଥା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵେଦଵିଦେ ସର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏକ ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତିଳ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଏବଂ ଏକ ସୁନାର ବୃଷଭ ଦେଇ, 'ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଵିଦ୍ଵାନ୍ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଃ ଶୁଭସପ୍ତମୀମ୍ ତସ୍ଯ ଶ୍ରୀର୍ଵିପୁଲା କୀର୍ତିର୍ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ଯେଉଁ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ଏହିପରି ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ବିପୁଳ ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।
ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ପୂଜ୍ଯମାନଃ ସୁରାଲଯେ ଵସେଦ୍ଗଣାଧିପୋ ଭୂତ୍ଵା ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ କଲ୍ପାଦାଵଵତୀର୍ଣସ୍ତୁ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍
ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଗଣପତି ଭାବେ ବସିଥାନ୍ତି; ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସହସ୍ରସ୍ଯ ଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାଶତସ୍ଯ ଚ ନାଶାଯାଲମିଯଂ ପୁଣ୍ଯା ପଠ୍ଯତେ ଶୁଭସପ୍ତମୀ
ଏହି ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ପାଠ କଲେ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଶତ ଗର୍ଭହତ୍ୟାର ଦୋଷ ନାଶ ହୁଏ।
ଇମାଂ ପଠେଦ୍ଯଃ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତଂ ପଶ୍ଯେତ୍ପ୍ରସଙ୍ଗାଦପି ଦୀଯମାନମ୍ ସୋ ଽପ୍ଯତ୍ର ସର୍ଵାଘଵିମୁକ୍ତଦେହଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵିଦ୍ଯାଧରନାଯକତ୍ଵମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ପାଠ କରନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ଏହା ଦାନ ହେଉଥିବାକୁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଦେଖନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଏହି ଦେହରେ ବିଦ୍ୟାଧର ନାୟକତ୍ୱ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଯାଵତ୍ସମାଃ ସପ୍ତ ନରଃ କରୋତି ଯଃ ସପ୍ତମୀଂ ସପ୍ତଵିଧାନଯୁକ୍ତାମ୍ ସ ସପ୍ତଲୋକାଧିପତିଃ କ୍ରମେଣ ଭୂତ୍ଵା ପଦଂ ଯାତି ପରଂ ମୁରାରେଃ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସପ୍ତବିଧି ସହିତ ସପ୍ତମୀ କରନ୍ତି, ସେ କ୍ରମେ ସପ୍ତ ଲୋକର ଅଧିପତି ହୋଇ, ଶେଷରେ ମୁରାରିଙ୍କ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କିମ୍ ଅଭୀଷ୍ଟଵିଯୋଗଶୋକସଂଘାଦଲମ୍ ଉଦ୍ଧର୍ତୁମୁପୋଷଣଂ ଵ୍ରତଂ ଵା ଵିଭଵୋଦ୍ଭଵକାରି ଭୂତଲେ ଽସ୍ମିନ୍ ଭଵଭୀତେରପି ସୂଦନଂ ଚ ପୁଂସଃ
ହେ ଦୁଃଖ ନାଶକ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ କେଉଁ ଉପବାସ କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରିୟଜନ ବିୟୋଗର ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ଏହି ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇପାରେ?