ଵିରୋଚନ ଇତି ପ୍ରାହୁସ୍ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ଦେଵଦାନଵାଃ ଶୂଦ୍ରେଣ କ୍ରିଯମାଣସ୍ଯ ଵ୍ରତସ୍ଯ ତଵ ଦର୍ଶନାତ୍ ଈଦୃଶୀଂ ରୂପସମ୍ପତ୍ତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତଵାନହମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ତୁମକୁ ‘ବିରୋଚନ’ କହନ୍ତି; ଏକ ଶୂଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରତ କରାଯାଉଥିବା ଦେଖି, ମୁଁ ତୁମର ଏତେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲି।
ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତି ତେନୋକ୍ତମ୍ ଅହୋ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ପଶ୍ଯତୋ ଽପି ଭଵେଦ୍ରୂପମ୍ ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ କିମୁ କୁର୍ଵତଃ
‘ଶାବାଶ, ଶାବାଶ!’ ସେ କହିଲେ; ‘ହାଁ, ଏହାର ମହିମା କେତେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ! କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ରୂପ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ— ତେବେ ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେତେ ଲାଭ କରିବେ!’
ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧରଣୀସୁତସ୍ଯ ଵିନିନ୍ଦ୍ଯମାନେନ ଗଵାଦିଦାନମ୍ ଆଲୋକିତଂ ତେନ ସୁରାରିଗର୍ଭେ ସମ୍ଭୂତିରେଷା ତଵ ଦୈତ୍ଯ ଜାତା
ଧରଣୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗୋଓ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେଥିରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଅପମାନ କରିଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଦୈତ୍ୟ, ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ଅଥ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ପ୍ରହ୍ରାଦନନ୍ଦନୋ ଵୀରଃ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଵିସ୍ମିତଃ
ତାପରେ, ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ପୁତ୍ର ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ ବୀର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପୁଣିଥରେ ପଚାରିଲେ।
ଭଗଵଂସ୍ତଦ୍ଵ୍ରତଂ ସମ୍ଯକ୍ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ଦୀଯମାନଂ ତୁ ଯଦ୍ଦାନଂ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଵାନ୍ତରେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସେଇ ବ୍ରତର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଏବଂ ଆଗରୁ ଦେଖିଥିବା ଦାନ ବିଷୟରେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚ ଵିଧିଂ ତସ୍ଯ ଯଥାଵଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିସ୍ତରାତ୍
ତାହାର ମହିମା ଓ ବିଧି ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ପୁଣି ବିସ୍ତାରରେ କହିଲେ।
ଚତୁର୍ଥ୍ଯଙ୍ଗାରକଦିନେ ଯଦା ଭଵତି ଦାନଵ ମୃଦା ସ୍ନାନଂ ତଦା କୁର୍ଯାତ୍ ପଦ୍ମରାଗଵିଭୂଷିତଃ
ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଯେତେବେଳେ ଅଙ୍ଗାରକ ଦିନ ଆସେ, ହେ ଦାନବ, ମାଟିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ, ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ।
ଅଗ୍ନିର୍ମୂର୍ଧା ଦିଵୋ ମନ୍ତ୍ରଂ ଜପନ୍ନାସ୍ତେ ଉଦଙ୍ମୁଖଃ ଶୂଦ୍ରସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ସ୍ମରନ୍ଭୌମମ୍ ଆସ୍ତେ ଭୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା; ଶୂଦ୍ର ଚୁପ୍ଚାପ ରହି, ଭୌମଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଭୋଗବିହୀନ ଭାବେ ବସିଥାଏ।
ତଥାସ୍ତମିତ ଆଦିତ୍ଯେ ଗୋମଯେନାନୁଲେପଯେତ୍ ପ୍ରାଙ୍ଗଣଂ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିର୍ ଅକ୍ଷତାଭିଃ ସମନ୍ତତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ, ଅଙ୍ଗନାକୁ ଗୋମୟରେ ଲିପିବା ଉଚିତ, ଚାରିପାଖରେ ଫୁଲମାଳା ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଧାନରେ ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ଅଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାଭିଲିଖେତ୍ପଦ୍ମଂ କୁଙ୍କୁମେନାଷ୍ଟପତ୍ତ୍ରକମ୍ କୁଙ୍କୁମସ୍ଯାପ୍ଯଭାଵେ ତୁ ରକ୍ତଚନ୍ଦନମିଷ୍ଯତେ
ପୂଜା କରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, କୁଙ୍କୁମରେ ଆଠଟି ପତ୍ର ଥିବା ପଦ୍ମ ଆକିବା; କୁଙ୍କୁମ ନଥିଲେ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଚତ୍ଵାରଃ କରକାଃ କାର୍ଯା ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯସମନ୍ଵିତାଃ ତଣ୍ଡୁଲୈ ରକ୍ତଶାଲୀଯୈଃ ପଦ୍ମରାଗୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତାଃ
ଚାରିଟି ଭାଣ୍ଡା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ଭିତରେ ଭୋଜ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଓ ଖାଦ୍ୟ ରଖିବା, ଲାଲ୍ ଶାଳି ଧାନ ଓ ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା।
ଚତୁଷ୍କୋଣେଷୁ ତାନ୍କୃତ୍ଵା ଫଲାନି ଵିଵିଧାନି ଚ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ତଥୈଵ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଚାରିଟି କୋଣରେ ରଖି, ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଏହା ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା।
ସୁଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀଂ କପିଲାମ୍ ଅଥାର୍ଚ୍ଯ ରୌପ୍ଯୈଃ ସୁରୈଃ କାଂସ୍ଯଦୋହାଂ ସଵତ୍ସାମ୍ ଧୁରଂଧରଂ ରକ୍ତମତୀଵ ସୌମ୍ଯଂ ଧାନ୍ଯାନି ସପ୍ତାମ୍ବରସଂଯୁତାନି
ସୁନା ଶିଂ ଥିବା କପିଳା ଗୋଅଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଚାଁଦିର ଭାଣ୍ଡା, କଂସ୍ୟର ଦୁଧ ବାହାର କରିବା ଭାଣ୍ଡା, ବଛା ସହିତ ଗୋଅ, ମୃଦୁ ଲାଲ୍ ଜୋତା ଜନ୍ତୁ ଓ ସାତଟି ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ିଥିବା ଧାନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ତଥୈଵ ସୌଵର୍ଣମତ୍ଯାଯତବାହୁଦଣ୍ଡମ୍ ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ହେମମଯେ ନିଵିଷ୍ଟଂ ପାତ୍ରେ ଗୁଡସ୍ଯୋପରି ସର୍ପିଯୁକ୍ତେ
ଅଙ୍ଗୁଠି ପରିମାଣର ସୁନାର ପୁରୁଷ ମୂର୍ତ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ବାହୁ ଓ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ଗୁଡ଼ ଓ ଘିଅ ମିଶାଇ ରଖିବା।
ସମସ୍ତଯଜ୍ଞାଯ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ପାତ୍ରାଯ ଶୀଲାନ୍ଵଯସଂଯୁତାଯ ଦାତଵ୍ଯମେତତ୍ସକଲଂ ଦ୍ଵିଜାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ ନୈଵ ତୁ ଦାମ୍ଭିକାଯ ସମର୍ପଯେଦ୍ଵିପ୍ରଵରାଯ ଭକ୍ତ୍ଯା କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ପୂର୍ଵମୁଦୀର୍ଯ ମନ୍ତ୍ରମ୍
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ନିୟମିତ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଢୋଙ୍ଗୀକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଭକ୍ତିଭାବରେ, ହାତ ଜୋଡି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଦାନ କରିବା।
ଭୂମିପୁତ୍ର ମହାଭାଗ ସ୍ଵେଦୋଦ୍ଭଵ ପିନାକିନଃ ରୂପାର୍ଥୀ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋ ଽହଂ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଭୂମିପୁତ୍ର, ମହାଭାଗ, ପିନାକଧାରୀଙ୍କ ଘମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୁଁ ତୁମ ରୂପ ଲାଗି ଆସିଛି; ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନଵାରିଣା ତତୋ ଽର୍ଚଯେଦ୍ଵିପ୍ରଵରଂ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାମ୍ବରାଦିଭିଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ମିଶା ଜଳରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲାଲ୍ ମାଳା, ଲାଲ୍ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା।
ଦଦ୍ଯାତ୍ତେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଭୌମଂ ଗୋମିଥୁନାନ୍ଵିତମ୍ ଶଯ୍ଯାଂ ଚ ଶକ୍ତିତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୌମ ଦାନ ଗୋଅ ଦମ୍ପତି ସହିତ ଦେବା, ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଶଯ୍ୟା ଦେବା।
ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ ଲୋକେ ଯଚ୍ଚାସ୍ଯ ଦଯିତଂ ଗୃହେ ତତ୍ତଦ୍ଗୁଣଵତେ ଦେଯଂ ତଦେଵାକ୍ଷଯ୍ଯମିଚ୍ଛତା
ଜଗତରେ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ, ଘରରେ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵମ୍ ନକ୍ତମକ୍ଷାରଲଵଣମ୍ ଅଶ୍ନୀଯାଦ୍ଘୃତସଂଯୁତମ୍
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରି, ରାତିରେ ନମକ ନଥିବା ଘିଅ ମିଶା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଯସ୍ତୁ ପୁନଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଏଵମଙ୍ଗାରକାଷ୍ଟକମ୍ ଚତୁରୋ ଵାଥ ଵା ତସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଦାମି ତେ
ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଅଙ୍ଗାରକ ଅଷ୍ଟକକୁ ପୁନିଥରେ କିମ୍ବା ଚାରିଥର କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଥର କରେ, ସେଠାରେ କେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଥିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ରୂପସୌଭାଗ୍ଯସମ୍ପନ୍ନଃ ପୁନର୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି ଵିଷ୍ଣୌ ଵାଥ ଶିଵେ ଭକ୍ତଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍
ସେ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ରୂପ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପ୍ରଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ।
ସପ୍ତ କଲ୍ପସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପି ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ଵ୍ରତମେତତ୍ସମାଚର
ସେ ସପ୍ତ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ତେଣୁ, ଦୈତ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତକୁ କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭୃଗୁନନ୍ଦନୋ ଽପି ଜଗାମ ଦୈତ୍ଯଶ୍ଚ ଚକାର ସର୍ଵମ୍ ତ୍ଵଂ ଚାପି ରାଜନ୍କୁରୁ ସର୍ଵମେତଦ୍ ଯତୋ ଽକ୍ଷଯଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦନ୍ତି
ଏପରି କହି ଭୃଗୁନନ୍ଦନ ଚାଲିଗଲେ, ଦୈତ୍ୟଟିଏ ସବୁ କାମ କଲେ। ରାଜା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସବୁ କର, କାରଣ ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ତଥେତି ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ସ ପିପ୍ପଲାଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଚକାରାଦ୍ଭୁତଵୀର୍ଯକର୍ମା ଶୃଣୋତି ଯଶ୍ଚୈନମନନ୍ଯଚେତାସ୍ ତସ୍ଯାପି ସିଦ୍ଧିଂ ଭଗଵାନ୍ଵିଧତ୍ତେ
ସେ 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି ପିପ୍ପଳାଦଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଓ ତାଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିର କାମ କଲେ। ଯିଏ ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣେ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ୍ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅଥାତଃ ଶୃଣୁ ଭୂପାଲ ପ୍ରତିଶୁକ୍ରଂ ପ୍ରଶାନ୍ତଯେ ଯାତ୍ରାରମ୍ଭେ ଽଵସାନେ ଚ ତଥା ଶୁକ୍ରୋଦଯେ ତ୍ଵିହ
ଏବେ, ରାଜା, ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, ଏଠି ଶୁକ୍ର ଉଦୟ ସମୟରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପୂଜା ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ରାଜତେ ଵାଥ ସୌଵର୍ଣେ କାଂସ୍ଯପାତ୍ରେ ଽଥଵା ପୁନଃ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପାମ୍ବରଯୁତେ ସିତତଣ୍ଡୁଲପୂରିତେ
ଚାଁଦି, ସୁନା କିମ୍ବା କଂସ୍ୟର ପାତ୍ରରେ ଧଳା ଫୁଲ ଓ ବସ୍ତ୍ର, ଧଳା ଚାଉଳ ଭରି ଏହାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧାଯ ରାଜତଂ ଶୁକ୍ରଂ ଶୁଚିମୁକ୍ତାଫଲାନ୍ଵିତମ୍ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ସାମଗାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଶୁକ୍ର ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ଚାଁଦି ଏବଂ ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ କଥା ସାମଗାୟକଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକେଶ ନମସ୍ତେ ଭୃଗୁନନ୍ଦନ କଵେ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ଭୃଗୁନନ୍ଦନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ସମସ୍ତ କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଏଵମସ୍ଯୋଦଯେ କୁର୍ଵନ୍ ଯାତ୍ରାଦିଷୁ ଚ ଭାରତ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏପରି ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଉଦୟ ସମୟରେ ଓ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭରେ କରିଲେ, ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।