ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵମ୍ ଶଯ୍ଯାସନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଗୃହଂ ନଯେତ୍
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ବିଦାୟ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଶୟ୍ୟା, ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଯୋ ଵିପ୍ରୋ ରତ୍ଯର୍ଥଂ ଗୃହମାଗତଃ ସ ମାନ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଵାରେ ଚ ସ ମନ୍ତଵ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ତଦା
ଏହା ପରେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ରବିବାର ଦିନରେ, ଏହି ଭାବେ ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ତ୍ରଯୋଦଶଂ ଯାଵନ୍ ମାସମେଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍ ତର୍ପଯେତ ଯଥାକାମଂ ପ୍ରୋଷିତେ ଽନ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍
ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ନଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ଜଣେକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିପାରିବେ।
ତଦନୁଜ୍ଞଯା ରୂପଵାନ୍ଯୋ ଯାଵଦଭ୍ଯାଗତୋ ଭଵେତ୍ ଆତ୍ମନୋ ଽପି ଯଥାଵିଘ୍ନଂ ଗର୍ଭଭୂତିକରଂ ପ୍ରିଯମ୍
ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ, ଯେପରିଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପବାନ ଆସିଥାଏ, ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଅବରୋଧ ନଥାଏ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି, ତାହା କରିପାରିବେ।
ଦୈଵଂ ଵା ମାନୁଷଂ ଵା ସ୍ଯାଦ୍ ଅନୁରାଗେଣ ଵା ତତଃ ସାଚାରାନଷ୍ଟପଞ୍ଚାଶଦ୍ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସମାଚରେତ୍
ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରୁ, ମାନବ ପ୍ରୟାସରୁ କିମ୍ବା ସ୍ନେହରୁ ଯେଉଁ ଦିନ ହେଉ, ସେହିପରି ସଠିକ୍ ଆଚରଣ ସହିତ ଅପଚାସଠି କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଦ୍ଧି କଥିତଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଭଵତୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ ଅଧର୍ମୋ ଽଯଂ ତତୋ ନ ସ୍ଯାଦ୍ ଵେଶ୍ଯାନାମିହ ସର୍ଵଦା
ଏହି ସବୁ ମୁଁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ବି ବେଶ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ ଅଧର୍ମ ନୁହେଁ।
ପୁରୁହୂତେନ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦାନଵୀଷୁ ପୁରା ମଯା ତଦିଦଂ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵତୀଷ୍ଵପି ଯୁଜ୍ଯତେ
ପୁରୁହୂତ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଯେଉଁ କଥା ଦାନବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂର୍ବେ ମୋ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସବୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଲାଗୁହୁଏ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନମ୍ ଅନନ୍ତଫଲଦାଯକମ୍ କଲ୍ଯାଣୀନାଂ ଚ କଥିତଂ ତତ୍କୁରୁଧ୍ଵଂ ଵରାନନାଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଶୁଭା ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା କହାଯାଇଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କର, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀମାନେ।
କରୋତି ଯାଶେଷମଖଣ୍ଡମେତତ୍ କଲ୍ଯାଣିନୀ ମାଧଵଲୋକସଂସ୍ଥା ସା ପୂଜିତା ଦେଵଗଣୈର୍ ଅଶେଷୈର୍ ଆନନ୍ଦକୃତ୍ସ୍ଥାନମ୍ ଉପୈତି ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଯେ କୌଣସି ଶୁଭା ନାରୀ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ଯାହା ମାଧବଙ୍କ ଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ମୟ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତପୋଧନଃ ସୋ ଽପ୍ଯଭିଧାଯ ଚୈଵଂ ତଦା ଚ ତାସାଂ ଵ୍ରତମଙ୍ଗନାନାମ୍ ସ୍ଵସ୍ଥାନମେଷ୍ଯତ୍ଯନୁ ତାଃ ସମସ୍ତଂ ଵ୍ରତଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ଦେଵଯାନୈଃ
ଏହିପରି ତପସ୍ୱୀ କହି ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେଇ ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ମିଶି ସମସ୍ତେ ବ୍ରତ କରିବେ।
ମୋହାଦ୍ଵାପି ମଦାଦ୍ଵାପି ଯଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍ ତସ୍ଯାପି ନିଷ୍କୃତିଂ ଦେଵ ଵଦ ସର୍ଵକୃପାକର
ମୋହ କିମ୍ବା ଅହଂକାରରୁ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜନାନୀ ସହ ସମ୍ପର୍କ କରେ, ହେ ଦୟାମୟ ପ୍ରଭୁ, ସେଠି ପାଇଁ କେମିତି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେବ, ମୋତେ କହ।
ଭଗଵନ୍ପୁରୁଷସ୍ଯେହ ସ୍ତ୍ରିଯାଶ୍ଚ ଵିରହାଦିକମ୍ ଶୋକଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ଦୁଃଖଂ ନ ଭଵେଦ୍ଯେନ ତଦ୍ଵଦ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଏଠି ଯେଉଁଠି ବିଚ୍ଛେଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋକ, ରୋଗ, ଭୟ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ନ ହେଉ, ସେପାଇଁ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ, ମୋତେ କହ।
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ କୃଷ୍ଣାଯାଂ ମଧୁସୂଦନଃ କ୍ଷୀରାର୍ଣଵେ ସପତ୍ନୀକଃ ସଦା ଵସତି କେଶଵଃ
ଶ୍ରାବଣ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ, ହେ ମଧୁସୂଦନ, କେଶବ ସଦା ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ କ୍ଷୀରସାଗରରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ତସ୍ଯାଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ସମଶ୍ନୁତେ ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଦାନାଦି ସପ୍ତକଲ୍ପଶତାନୁଗମ୍
ସେଇ ଦିନ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ଏବଂ ସାତ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା ଦାନର ଫଳ ମିଳେ।
ଅଶୂନ୍ଯଶଯନଂ ନାମ ଦ୍ଵିତୀଯା ସଂପ୍ରକୀର୍ତିତା ତସ୍ଯାଂ ସମ୍ପୂଜଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଏଭିର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଧାନତଃ
ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟାକୁ 'ଅଶୂନ୍ୟଶୟନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସେଇ ଦିନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ସହିତ ନିୟମିତ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଞ୍ଛ୍ରୀକାନ୍ତ ଶ୍ରୀଧାମଞ୍ଛ୍ରୀପତେ ଽଵ୍ଯଯ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ମା ପ୍ରଣାଶଂ ମେ ଯାତୁ ଧର୍ମାର୍ଥକାମଦମ୍
ହେ ଶ୍ରୀବତ୍ସଧାରୀ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀଧାମ, ଶ୍ରୀପତି, ଅବିନାଶୀ, ମୋ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ କେବେ ନଶିଯାଉ ନାହିଁ; ଏହା ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଦେଉ।
ଅଗ୍ନଯୋ ମା ପ୍ରଣଶ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵତାଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ପିତରୋ ମା ପ୍ରଣଶ୍ଯନ୍ତୁ ମାସ୍ତୁ ଦାମ୍ପତ୍ଯଭେଦନମ୍
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଅଗ୍ନିଗୁଡ଼ିକ ନ ନଶିଯାଉ, ଦେବତାମାନେ ନ ହେରାଉ, ପିତୃମାନେ ନ ହେରାଉ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିରୋଧ ନ ହେଉ।
ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵିଯୁଜ୍ଯତେ ଦେଵ ନ କଦାଚିଦ୍ଯଥା ଭଵାନ୍ ତଥା କଲତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧୋ ଦେଵ ମା ମେ ଵିଯୁଜ୍ଯତାମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେପରି ଆପଣ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଠାରୁ ଅଲଗା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ମୋର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଏଇ ବନ୍ଧନ କେବେ ବିଛିନ୍ନ ହେଉ ନାହିଁ।
ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ନ ଶୂନ୍ଯୋ ଵରଦ ଶଯ୍ଯାଂ ତ୍ଵଂ ଶଯନଂ ଗତଃ ଶଯ୍ଯା ମମାପ୍ଯଶୂନ୍ଯାସ୍ତୁ ତଥୈଵ ମଧୁସୂଦନ
ହେ ଦାତା, ଆପଣ ଶୋଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ଶଯ୍ୟା କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିନା ହୁଏ ନାହିଁ; ସେପରି, ହେ ମଧୁସୂଦନ, ମୋର ଶଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ କେବେ ଖାଲି ହେଉ ନାହିଁ।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କୀର୍ତଯେତ୍ ଘଣ୍ଟା ଭଵେଦଶକ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵଵାଦ୍ଯମଯୀ ଯତଃ
ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଘଣ୍ଟା ନାଡ଼ିଲେ ସବୁ ବାଦ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।
ଏଵଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଗୋଵିନ୍ଦମ୍ ଅଶ୍ନୀଯାତ୍ତୈଲଵର୍ଜିତମ୍ ନକ୍ତମକ୍ଷାରଲଵଣଂ ଯାଵତ୍ତତ୍ସ୍ଯାଚ୍ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଏପରି ଭାବେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତେଲ ଛାଡ଼ି ରାତିରେ ଅନ୍ନ, ଲୁଣ ଓ ଧାନ୍ୟ ବିନା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଚାରିଟି ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ସଂଜାତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିସମନ୍ଵିତାମ୍ ଦୀପାନ୍ନଭାଜନୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଲକ୍ଷଣାମ୍
ତାପରେ ପ୍ରଭାତ ହେଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ସହିତ ଦୀପ ଓ ଭୋଜନପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶଯ୍ୟାକୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସଜାଇ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ପାଦୁକୋପାନହଚ୍ଛତ୍ତ୍ରଚାମରାସନସଂଯୁତାମ୍ ଅଭୀଷ୍ଟୋପସ୍କରୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପାମ୍ବରାଵୃତାମ୍
ପାଦୁକା, ଚପ୍ପଲ, ଛତା, ଚାମର, ଆସନ ଓ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଜିନିଷ ସହିତ, ଶୁଭ୍ର ଫୁଲ ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକାଯାଇଥିବା ଶଯ୍ୟା ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ସୋପଧାନକଵିଶ୍ରାମାଂ ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଯୁତାମ୍ ତଥାଭରଣଧାନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତାମ୍
ଏହି ଶଯ୍ୟାରେ ଏକ ତକିଆ ରଖି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫଳ, ଆଭୂଷଣ ଓ ଧାନ୍ୟ ଯେତେକି ସମ୍ଭବ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଜାଇ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅଵ୍ଯଙ୍ଗାଙ୍ଗାଯ ଵିପ୍ରାଯ ଵୈଷ୍ଣଵାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ ଦାତଵ୍ଯା ଵେଦଵିଦୁଷେ ଭାଵେନାପତିତାଯ ଚ
ଏହି ଶଯ୍ୟା ଦେଖିବାକୁ ଦୋଷ ନଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଗୃହସ୍ଥ, ବେଦଜ୍ଞାନୀ ଓ ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ରୋପଵିଶ୍ଯ ଦାମ୍ପତ୍ଯମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଵିଧାନତଃ ପତ୍ନ୍ଯାସ୍ତୁ ଭାଜନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସାଇ, ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଥିବା ପାତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ୍।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାପି ସୌଵର୍ଣୀମ୍ ଉପସ୍କରସମନ୍ଵିତାମ୍ ପ୍ରତିମାଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସୋଦକୁମ୍ଭାଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଓ ଜଳର କୁମ୍ଭ ସହିତ ଦେବଦେବଙ୍କର ପ୍ରତିମା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ଯସ୍ତୁ ପୁମାନ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ଅଶୂନ୍ଯଶଯନଂ ହରେଃ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯେନ ରହିତୋ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ଏଭଳି ଯିଏ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶୂନ୍ୟଶଯନ ବ୍ରତ କରେ, ଧନରେ କଞ୍ଜୁସି ନଥାଏ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ,
ନ ତସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯା ଵିରହଃ କଦାଚିଦପି ଜାଯତେ ନାରୀ ଵା ଵିଧଵା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କତାରକମ୍ ନ ଵିରୂପୌ ନ ଶୋକାର୍ତୌ ଦମ୍ପତୀ ଭଵତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ କେବେ ବିଛେଦ ହେଉ ନାହିଁ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ଅଛନ୍ତି, କେହି ନାରୀ ବିଧବା ହେଉ ନାହିଁ; ଦମ୍ପତି ଦୁଇଁଜଣେ କେବେ ବିକଳାଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଦୁଃଖିତ ହେଉ ନାହିଁ।
ନ ପୁତ୍ରପଶୁରତ୍ନାନି କ୍ଷଯଂ ଯାନ୍ତି ପିତାମହ ସପ୍ତ କଲ୍ପସହସ୍ରାଣି ସପ୍ତ କଲ୍ପଶତାନି ଚ କୁର୍ଵନ୍ନଶୂନ୍ଯଶଯନଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଗାଈ ଓ ମଣିମୁକ୍ତା ନଶିଯିବେ ନାହିଁ, ହେ ପିତାମହ, ସାତ ହଜାର କଳ୍ପ ଓ ସାତ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିଏ ଅଶୂନ୍ୟଶଯନ ବ୍ରତ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।