କାମାଯ ପାଦୌ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଜଙ୍ଘେ ଵୈ ମୋହକାରିଣେ ମେଢ୍ରଂ କନ୍ଦର୍ପନିଧଯେ କୀଟଂ ପ୍ରୀତିମତେ ନମଃ
ମୁଁ ଆଶା ପାଇଁ ଚରଣକୁ, ମୋହ ପାଇଁ ଗୋଡ଼କୁ, କାମର ଭଣ୍ଡାର ଭାବେ ଲିଙ୍ଗକୁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅଂଶକୁ ପୂଜା କରେଁ—ହେ ପ୍ରିୟା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନାଭିଂ ସୌଖ୍ଯସମୁଦ୍ରାଯ ଵାମାଯ ଚ ତଥୋଦରମ୍ ହୃଦଯଂ ହୃଦଯେଶାଯ ସ୍ତନାଵାହ୍ଲାଦକାରିଣେ
ନାଭିକୁ ସୁଖର ସାଗର ଭାବେ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ପେଟକୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି; ହୃଦୟକୁ ହୃଦୟର ନାଥଙ୍କୁ, ଓ ସ୍ତନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉତ୍କଣ୍ଠାଯେତି ଵୈକୁଣ୍ଠମ୍ ଆସ୍ଯମାନନ୍ଦକାରିଣେ ଵାମାଙ୍ଗଂ ପୁଷ୍ପଚାପାଯ ପୁଷ୍ପବାଣାଯ ଦକ୍ଷିଣମ୍
ଗଳାକୁ ଆତୁରତା ପାଇଁ, ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ପାଇଁ, ମୁଁହକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଭାବେ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପୁଷ୍ପଧନୁ ପାଇଁ ଓ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପୁଷ୍ପବାଣ ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମାନସାଯେତି ଵୈ ମୌଲିଂ ଵିଲୋଲାଯେତି ମୂର୍ଧଜମ୍ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ଚ ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍
ମନକୁ ପୂଜା ପାଇଁ, ମୁଣ୍ଡକୁ ଶାସନ ପାଇଁ, କେଶକୁ ଖେଳାଳି ପାଇଁ ଭାବି, ସମସ୍ତ ଅଂଗକୁ ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ପାଶାଙ୍କୁଶଧରାଯ ଚ ଗଦିନେ ପୀତଵସ୍ତ୍ରାଯ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଧରାଯ ଚ
ଶିବଙ୍କୁ, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଥିବା, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି କାମଦେଵାତ୍ମନେ ନମଃ ସର୍ଵଶାନ୍ତ୍ଯୈ ନମଃ ପ୍ରୀତ୍ଯୈ ନମୋ ରତ୍ଯୈ ନମ ଶ୍ରିଯୈ
କାମର ଆତ୍ମା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତିକୁ, ପ୍ରେମକୁ, ଆନନ୍ଦକୁ ଓ ଶ୍ରୀକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନମସ୍ତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନମଃ ସର୍ଵାର୍ଥସମ୍ପଦେ ଏଵଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଦେଵେଶମ୍ ଅନଙ୍ଗାତ୍ମକମୀଶ୍ଵରମ୍ ଗନ୍ଧୈର୍ମୌଲ୍ଯୈସ୍ତଥା ଧୂପୈର୍ ନୈଵେଦ୍ଯେନ ଚ କାମିନୀ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତା, ଅନଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଧୂପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ସ୍ତ୍ରୀ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତତ ଆହୂଯ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଵେଦପାରଗମ୍ ଅଵ୍ଯଙ୍ଗାଵଯଵଂ ପୂଜ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାର୍ଚନାଦିଭିଃ
ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଅଂଗରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଲେଯତଣ୍ଡୁଲପ୍ରସ୍ଥଂ ଘୃତପାତ୍ରେଣ ସଂଯୁତମ୍ ତସ୍ମୈ ଵିପ୍ରାଯ ସା ଦଦ୍ଯାନ୍ ମାଧଵଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଶାଳି ଚାଉଳ ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ପାତ୍ର ଦେଇ, 'ମାଧବ ଏହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ।
ଯଥେଷ୍ଟାହାରଯୁକ୍ତଂ ଵୈ ତମେଵ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମମ୍ ରତ୍ଯର୍ଥଂ କାମଦେଵୋ ଽଯମ୍ ଇତି ଚିତ୍ତେ ଽଵଧାର୍ଯ ତମ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ମନରେ 'ଏହି କାମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ' ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ।
ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରସ୍ ତତ୍ତତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଲାସିନୀ ସର୍ଵଭାଵେନ ଚାତ୍ମାନମ୍ ଅର୍ପଯେତ୍ସ୍ମିତଭାଷିଣୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ସେହି କଥା ନାରୀ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଭାବରେ, ହସି ଓ ମିଠା କଥା କହି, ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମାଦିତ୍ଯଵାରେଣ ସର୍ଵମେତତ୍ସମାଚରେତ୍ ତଣ୍ଡୁଲପ୍ରସ୍ଥଦାନଂ ଚ ଯାଵନ୍ମାସାସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ
ଏଭଳି ଭାବେ, ରବିବାର ଦିନରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ଚାଉଳ ଦେବା, ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତ୍ରଯୋଦଶେ ମାସି ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତେ ତସ୍ଯ ଭାମିନୀ ଵିପ୍ରସ୍ଯୋପସ୍କରୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଲକ୍ଷଣାମ୍
ତେରତମ ମାସ ଆସିଲେ, ସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ବିଶେଷ ଶଯ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ସୋପଧାନକଵିଶ୍ରାମାଂ ସାସ୍ତରାଵରଣାଂ ଶୁଭାମ୍ ପ୍ରଦୀପୋପାନହଚ୍ଛତ୍ତ୍ରପାଦୁକାସନସଂଯୁତାମ୍
ସେ ଶଯ୍ୟାରେ ତକିଆ ଓ ବିଶ୍ରାମ ପାଇଁ ସୁବିଧା, ଭଲ ଚାଦର ଦ୍ୱାରା ଢାକା, ଦୀପ, ଜୁତା, ଛତା ଓ ଆସନ ସହିତ ଥିବା ଉଚିତ।
ସପତ୍ନୀକମଲଂକୃତ୍ଯ ହେମସୂତ୍ରାଙ୍ଗୁଲୀଯକୈଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସକଟକୈର୍ ଧୂପମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ସେ ଶଯ୍ୟାକୁ ସହପତ୍ନୀ ସହିତ, ସୁନା ଆଙ୍ଗୁଠି, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର, ବାହୁଡ଼ି, ଧୂପ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ କରିବା ଉଚିତ।
କାମଦେଵଂ ସପତ୍ନୀକଂ ଗୁଡକୁମ୍ଭୋପରି ସ୍ଥିତମ୍ ତାମ୍ରପାତ୍ରାସନଗତଂ ହୈମନେତ୍ରପଟାଵୃତମ୍
ସେ କାମଦେବଙ୍କୁ ସହପତ୍ନୀ ସହିତ ଗୁଡ଼ର ଘଡ଼ ଉପରେ, ତାମ୍ବା ପାତ୍ର ଉପରେ ବସାଇ, ସୁନା ଆଖି ଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକି ରଖିବା ଉଚିତ।
ସକାଂସ୍ଯଭାଜନୋପେତମ୍ ଇକ୍ଷୁଦଣ୍ଡସମନ୍ଵିତମ୍ ଦଦ୍ଯାଦେତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ତଥୈକାଂ ଗାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
କାଂସା ପାତ୍ର ଓ ଇଖ ଦଣ୍ଡ ସହିତ, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଥାନ୍ତରଂ ନ ପଶ୍ଯାମି କାମକେଶଵଯୋଃ ସଦା ତଥୈଵ ସର୍ଵକାମାପ୍ତିର୍ ଅସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୋ ସଦା ମମ
ଯେପରି ମୁଁ କାମ ଓ କେଶବ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଭିନ୍ନତା ଦେଖେନି, ସେପରି ମୋର ସମସ୍ତ ଆଶା ବିଷ୍ଣୁଠାରୁ ସଦା ପୂରଣ ହେଉ।
ଯଥା ନ କମଲା ଦେହାତ୍ ପ୍ରଯାତି ତଵ କେଶଵ ତଥା ମମାପି ଦେଵେଶ ଶରୀରେ ସ୍ଵେ କୁରୁ ପ୍ରଭୋ
ହେ କେଶବ, ଯେପରି ତୁମ ଦେହରୁ କମଳ କେବେ ବି ଦୂର ହୁଏନାହିଁ, ସେପରି, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ମୋ ଦେହ ମଧ୍ୟ ମୋ ସହିତ ରହୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତଥା ଚ କାଞ୍ଚନଂ ଦେଵଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣନ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ କ ଇଦଂ କସ୍ମା ଅଦାଦିତି ଵୈଦିକଂ ମନ୍ତ୍ରମୀରଯେତ୍
ତାପରେ, ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେତେବେଳେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ— 'ଏହା କିଏ? କାହା ପାଇଁ ଏହା ଦିଆଯାଉଛି?'
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵମ୍ ଶଯ୍ଯାସନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଗୃହଂ ନଯେତ୍
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ବିଦାୟ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଶୟ୍ୟା, ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଯୋ ଵିପ୍ରୋ ରତ୍ଯର୍ଥଂ ଗୃହମାଗତଃ ସ ମାନ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଵାରେ ଚ ସ ମନ୍ତଵ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ତଦା
ଏହା ପରେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ରବିବାର ଦିନରେ, ଏହି ଭାବେ ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ତ୍ରଯୋଦଶଂ ଯାଵନ୍ ମାସମେଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍ ତର୍ପଯେତ ଯଥାକାମଂ ପ୍ରୋଷିତେ ଽନ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍
ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ନଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ଜଣେକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିପାରିବେ।
ତଦନୁଜ୍ଞଯା ରୂପଵାନ୍ଯୋ ଯାଵଦଭ୍ଯାଗତୋ ଭଵେତ୍ ଆତ୍ମନୋ ଽପି ଯଥାଵିଘ୍ନଂ ଗର୍ଭଭୂତିକରଂ ପ୍ରିଯମ୍
ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ, ଯେପରିଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପବାନ ଆସିଥାଏ, ଏବଂ ନିଜ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଅବରୋଧ ନଥାଏ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି, ତାହା କରିପାରିବେ।
ଦୈଵଂ ଵା ମାନୁଷଂ ଵା ସ୍ଯାଦ୍ ଅନୁରାଗେଣ ଵା ତତଃ ସାଚାରାନଷ୍ଟପଞ୍ଚାଶଦ୍ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ସମାଚରେତ୍
ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରୁ, ମାନବ ପ୍ରୟାସରୁ କିମ୍ବା ସ୍ନେହରୁ ଯେଉଁ ଦିନ ହେଉ, ସେହିପରି ସଠିକ୍ ଆଚରଣ ସହିତ ଅପଚାସଠି କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଦ୍ଧି କଥିତଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଭଵତୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ ଅଧର୍ମୋ ଽଯଂ ତତୋ ନ ସ୍ଯାଦ୍ ଵେଶ୍ଯାନାମିହ ସର୍ଵଦା
ଏହି ସବୁ ମୁଁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ବି ବେଶ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ ଅଧର୍ମ ନୁହେଁ।
ପୁରୁହୂତେନ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦାନଵୀଷୁ ପୁରା ମଯା ତଦିଦଂ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵତୀଷ୍ଵପି ଯୁଜ୍ଯତେ
ପୁରୁହୂତ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଯେଉଁ କଥା ଦାନବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂର୍ବେ ମୋ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସବୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଲାଗୁହୁଏ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନମ୍ ଅନନ୍ତଫଲଦାଯକମ୍ କଲ୍ଯାଣୀନାଂ ଚ କଥିତଂ ତତ୍କୁରୁଧ୍ଵଂ ଵରାନନାଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଶୁଭା ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା କହାଯାଇଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କର, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀମାନେ।
କରୋତି ଯାଶେଷମଖଣ୍ଡମେତତ୍ କଲ୍ଯାଣିନୀ ମାଧଵଲୋକସଂସ୍ଥା ସା ପୂଜିତା ଦେଵଗଣୈର୍ ଅଶେଷୈର୍ ଆନନ୍ଦକୃତ୍ସ୍ଥାନମ୍ ଉପୈତି ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଯେ କୌଣସି ଶୁଭା ନାରୀ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ଯାହା ମାଧବଙ୍କ ଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ମୟ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତପୋଧନଃ ସୋ ଽପ୍ଯଭିଧାଯ ଚୈଵଂ ତଦା ଚ ତାସାଂ ଵ୍ରତମଙ୍ଗନାନାମ୍ ସ୍ଵସ୍ଥାନମେଷ୍ଯତ୍ଯନୁ ତାଃ ସମସ୍ତଂ ଵ୍ରତଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ଦେଵଯାନୈଃ
ଏହିପରି ତପସ୍ୱୀ କହି ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେଇ ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ମିଶି ସମସ୍ତେ ବ୍ରତ କରିବେ।