ଗଚ୍ଛନ୍ସମୀପମାର୍ଗେଣ ସାମ୍ବଃ ପରପୁରଂଜଯଃ ସାକ୍ଷାତ୍କନ୍ଦର୍ପୋ ରୂପେଣ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ
ସାମ୍ବ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତିଥିବା, ସେଇ ପଥରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଦେବତା କାମଦେବ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାଯିବେ।
ଅନଙ୍ଗଶରତପ୍ତାଭିଃ ସାଭିଲାଷମଵେକ୍ଷିତଃ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ମନ୍ମଥସ୍ତାସାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯଦାତ୍ମନି
ସେ ଜଣାନୀମାନେ ଆଶାଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, କାମବାଣରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ କାମ ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ିଯିବ।
ତଦାଵେକ୍ଷ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଃ ସର୍ଵତୋ ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁଷା ଶାପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ତାଃ ସର୍ଵା ଵୋ ହରିଷ୍ଯନ୍ତି ଦସ୍ଯଵଃ ମତ୍ପରୋକ୍ଷଂ ଯତଃ କାମଲୌଲ୍ଯାଦୀଦୃଗ୍ଵିଧଂ କୃତମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖି, ଜଗନ୍ନାଥ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ଏହି ଶାପ ଦେବେ—'ମୋ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ, ଏହି ଲୋଭ ଓ କାମ ଦ୍ୱାରା କୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧରି ନେବେ।'
ତତଃ ପ୍ରସାଦିତୋ ଦେଵ ଇଦଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ଶାର୍ଙ୍ଗଭୃତ୍ ତାଭିଃ ଶାପାଭିତପ୍ତାଭିର୍ ଭଗଵାନ୍ ଭୂତଭାଵନଃ
ତାପରେ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବତାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ସେ ଭଗବାନ୍, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଶାପରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିବେ।
ଉତ୍ତାରଭୂତଂ ଦାସତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିଯଃ ଉପଦେକ୍ଷ୍ଯତ୍ଯନନ୍ତାତ୍ମା ଭାଵିକଲ୍ଯାଣକାରକମ୍
ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ଦାସୀ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟତର ମଙ୍ଗଳ କରିବା ଏକ ବ୍ରତ ଶିଖାଇବେ।
ଭଵତୀନାମ୍ ଋଷିର୍ଦାଲ୍ଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଵ୍ରତଂ କଥଯିଷ୍ଯତି ତଦୈଵୋତ୍ତାରଣାଯାଲଂ ଦାସତ୍ଵେ ଽପି ଭଵିଷ୍ଯତି ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଃ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଗତୋ ଦ୍ଵାରଵତୀଶ୍ଵରଃ
ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ନାମକ ଋଷି ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବ୍ରତ କହିବେ, ସେଇ ବ୍ରତ ଦାସୀ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ। ଏହିପରି କହି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦ୍ୱାରକାପତି ଚାଲିଗଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଭାରାଵତରଣେ କୃତେ ନିଵୃତ୍ତେ ମୌସଲେ ତଦ୍ଵତ୍ କେଶଵେ ଦିଵମାଗତେ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ହେବା ପରେ, ମୌସଳ ନାଶ ଘଟି, କେଶବ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ—
ଶୂନ୍ଯେ ଯଦୁକୁଲେ ସର୍ଵୈଶ୍ ଚୌରୈରପି ଜିତେ ଽର୍ଜୁନେ ହୃତାସୁ କୃଷ୍ଣପତ୍ନୀଷୁ ଦାସଭୋଗ୍ଯାସୁ ଚାମ୍ବୁଧୌ
ଯଦୁବଂଶ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯିବା, ସମସ୍ତେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ହାରି ଯିବା, ଅର୍ଜୁନ ହାରିଯିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଧରି ନେଇଯିବେ, ଦାସୀ କରି ଏବଂ ସମୁଦ୍ରକୁ ନେଇଯିବେ।
ତିଷ୍ଠନ୍ତୀଷୁ ଚ ଦୌର୍ଗତ୍ଯସଂତପ୍ତାସୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ଆଗମିଷ୍ଯତି ଯୋଗାତ୍ମା ଦାଲ୍ଭ୍ଯୋ ନାମ ମହାତପାଃ
ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ପିଡ଼ିତ ହୋଇ ରହିଥିବାବେଳେ, ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ, ଯୋଗଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ନାମକ ମହାତପସ୍ବୀ ଆସିବେ।
ତାସ୍ତମର୍ଘ୍ଯେଣ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ ଲାଲପ୍ଯମାନା ବହୁଶୋ ବାଷ୍ପପର୍ଯାକୁଲେକ୍ଷଣାଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବେ, ପୁନିପୁନି ପଦପ୍ରଣାମ କରିବେ, ବହୁବାରି ଦୁଃଖ କହିବେ, ଚକ୍ଷୁ ଲୁହାରେ ଭରିଯିବ।
ସ୍ମରନ୍ତ୍ଯୋ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନ୍ ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାନୁଲେପନାନ୍ ଭର୍ତାରଂ ଜଗତାମୀଶମ୍ ଅନନ୍ତମପରାଜିତମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଗଣିତ ଭୋଗ, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅଜୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ।
ଦିଵ୍ଯଭାଵାଂ ତାଂ ଚ ପୁରୀଂ ନାନାରତ୍ନଗୃହାଣି ଚ ଦ୍ଵାରକାଵାସିନଃ ସର୍ଵାନ୍ ଦେଵରୂପାନ୍କୁମାରକାନ୍ ପ୍ରଶ୍ନମେଵଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ମୁନେରଭିମୁଖଂ ସ୍ଥିତାଃ
ମୁନିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହି, ସେମାନେ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ପୁରୀ, ନାନା ପ୍ରକାର ମଣିମାଳିକା ଘର, ଦ୍ୱାରକାବାସୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଦେବତା ସଦୃଶ ଯୁବକମାନେ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବେ।
ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵାଃ ପରିଭୁକ୍ତା ଵଯଂ ବଲାତ୍ ସ୍ଵଧର୍ମାଚ୍ଚ୍ଯଵନେ ଽସ୍ମାକମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ନଃ ଶରଣଂ ଭଵ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜୋରକରି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛୁ ଏବଂ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯାଇଛୁ; ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଆମ ପାଇଁ ଆପଣ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଆଦିଷ୍ଟୋ ଽସି ପୁରା ବ୍ରହ୍ମନ୍ କେଶଵେନ ଚ ଧୀମତା କସ୍ମାଦୀଶେନ ସଂଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵେଶ୍ଯାତ୍ଵମାଗତାଃ
ପୂର୍ବରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ କେଶବ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ତେବେ ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେବା ପରେ ଆମେ କିପରି ବେଶ୍ୟା ହେଇପଡିଲୁ?
ଵେଶ୍ଯାନାମପି ଯୋ ଧର୍ମସ୍ ତଂ ନୋ ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ କଥଯିଷ୍ଯତ୍ଯତସ୍ତାସାଂ ସ ଦାଲ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚୈକିତାଯନଃ
ହେ ତପସ୍ଵୀ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଆମକୁ କହନ୍ତୁ; ଏହା ପରେ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଏବଂ ଚୈକିତାୟନ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେବେ।
ଜଲକ୍ରୀଡାଵିହାରେଷୁ ପୁରା ସରସି ମାନସେ ଭଵତୀନାଂ ଚ ସର୍ଵାସାଂ ନାରଦୋ ଽଭ୍ଯାଶମାଗତଃ
ଏକଥର, ତମେମାନେ ସମସ୍ତେ ମାନସ ସରୋବରରେ ଜଳକ୍ରୀଡା କରୁଥିବା ବେଳେ ନାରଦ ଆସିଥିଲେ।
ହୁତାଶନସୁତାଃ ସର୍ଵା ଭଵନ୍ତ୍ଯୋ ଽପ୍ସରସଃ ପୁରା ଅପ୍ରଣମ୍ଯାଵଲେପେନ ପରିପୃଷ୍ଟଃ ସ ଯୋଗଵିତ୍ କଥଂ ନାରାଯଣୋ ଽସ୍ମାକଂ ଭର୍ତା ସ୍ଯାଦ୍ ଇତ୍ଯୁପାଦିଶ
ସମସ୍ତେ, ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ, ପୂର୍ବେ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ; ଗର୍ବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସମ୍ମାନ ନଦେଇ, ସେ ଯୋଗଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ: 'ନାରାୟଣ କିପରି ଆମର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ? ଆମକୁ ଶିଖାନ୍ତୁ।'
ତସ୍ମାଦ୍ଵରପ୍ରଦାନଂ ଵଃ ଶାପଶ୍ଚାଯମଭୂତ୍ପୁରା ଶଯ୍ଯାଦ୍ଵଯପ୍ରଦାନେନ ମଧୁମାଧଵମାସଯୋଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମେମାନେ ପୂର୍ବେ ଦୁଇଟି ଦାନ—ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ଏହି ଶାପ—ପାଇଥିଲ; ମଧୁ ଓ ମାଧବ ମାସରେ ଦୁଇଜଣ ମିଶି ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ।
ସୁଵର୍ଣୋପସ୍କରୋତ୍ସର୍ଗାଦ୍ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷତଃ ଭର୍ତା ନାରାଯଣୋ ନୂନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନ୍ଯଜନ୍ମନି
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସୁନାର ବାସନ ଦାନ କଲେ, ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ନାରାୟଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ।
ଯଦକୃତ୍ଵା ପ୍ରଣାମଂ ମେ ରୂପସୌଭାଗ୍ଯମତ୍ସରାତ୍ ପରିପୃଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମି ତେନାଶୁ ଵିଯୋଗୋ ଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଚୌରୈରପହୃତାଃ ସର୍ଵା ଵେଶ୍ଯାତ୍ଵଂ ସମଵାପ୍ସ୍ଯଥ
ମୋର ରୂପ ଓ ଭାଗ୍ୟକୁ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟା କରି, ମୋତେ ପ୍ରଣାମ ନକରି ଏବଂ ପଚାରିଥିବାରୁ, ତୁମେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅଲଗା ହେଇଯିବ, ସମସ୍ତେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯିବ ଏବଂ ବେଶ୍ୟା ହେବ।
ଏଵଂ ନାରଦଶାପେନ କେଶଵସ୍ଯ ଚ ଧୀମତଃ ଵେଶ୍ଯାତ୍ଵମାଗତାଃ ସର୍ଵା ଭଵନ୍ତ୍ଯଃ କାମମୋହିତାଃ ଇଦାନୀମପି ଯଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯେ ତଚ୍ଛୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵରାଙ୍ଗନାଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ନାରଦଙ୍କ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ କେଶବଙ୍କ ଶାପରେ, ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ କାମନାରେ ମୁହିଯାଇ ବେଶ୍ୟା ହୋଇପଡିଛ; ଏବେ, ମୁଁ ଯାହା କହିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ, ସେଥିରେ କାନ ଦିଅ।
ପୁରା ଦେଵାସୁରେ ଯୁଦ୍ଧେ ହତେଷୁ ଶତଶଃ ସୁରୈଃ ଦାନଵାସୁରଦୈତ୍ଯେଷୁ ରାକ୍ଷସେଷୁ ତତସ୍ତତଃ
ପୂର୍ବେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶତଶଃ ଦେବତା, ଦାନବ, ଅସୁର, ଦୈତ୍ୟ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠି ସେଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ—
ତେଷାଂ ଵ୍ରାତସହସ୍ରାଣି ଶତାନ୍ଯପି ଚ ଯୋଷିତାମ୍ ପରିଣୀତାନି ଯାନି ସ୍ଯୁର୍ ବଲାଦ୍ଭୁକ୍ତାନି ଯାନି ଵୈ ତାନି ସର୍ଵାଣି ଦେଵେଶଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଵଦତାଂ ଵରଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଜାର ହଜାର ଦଳ, ଶତ ଶତ ନାରୀମାନେ, ବିବାହିତ କିମ୍ବା ଜୋରକରି ଭୋଗିତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଇ ଭଗବାନ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଵେଶ୍ଯାଧର୍ମେଣ ଵର୍ତଧ୍ଵମ୍ ଅଧୁନା ନୃପମନ୍ଦିରେ ଭକ୍ତିମତ୍ଯୋ ଵରାରୋହାସ୍ ତଥା ଦେଵକୁଲେଷୁ ଚ
ଏବେ, ରାଜାଙ୍କ ମହଳରେ ବେଶ୍ୟାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅନୁସାରେ ରୁହ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଙ୍ଗନାମାନେ, ଭକ୍ତିସହିତ ଏବଂ ଦେବମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି କର।
ରାଜାନଃ ସ୍ଵାମିନସ୍ତୁଲ୍ଯାଃ ସୁତା ଵାପି ଚ ତତ୍ସମାଃ ଭଵିଷ୍ଯତି ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ସର୍ଵାସାମପି ଶକ୍ତିତଃ
ରାଜାମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସମାନ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି; ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇବ।
ଯଃ କଶ୍ଚିଚ୍ଛୁଲ୍କମାଦାଯ ଗୃହମେଷ୍ଯତି ଵଃ ସଦା ନିଧନେନୋପଚାର୍ଯୋ ଵଃ ସ ତଦାନ୍ଯତ୍ର ଦାମ୍ଭିକାତ୍
ଯେ କେହି ଦାମ ଦେଇ ସଦା ତୁମ ଘରକୁ ଆସିବେ, ସେଉଁଠି ତୁମେ ଭଲଭାବରେ ସେବା କର; କିନ୍ତୁ ଯେ ଠକିବାକୁ ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ନୁହେଁ।
ଦେଵତାନାଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ପୁଣ୍ଯାହେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଧାନ୍ଯାନି ପ୍ରଦେଯାନି ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଵରାରୋହାଃ କାର୍ଯାଣି ଵଚନାନି ଚ
ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଦିନରେ, ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା ଓ ଧାନ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଙ୍ଗନାମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ କଥା ମାନିବା ଉଚିତ।
ଯଚ୍ଚାପ୍ଯନ୍ଯଦ୍ଵ୍ରତଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଉପଦେକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତତଃ ଅଵିଚାରେଣ ସର୍ଵାଭିର୍ ଅନୁଷ୍ଠେଯଂ ଚ ତତ୍ପୁନଃ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ବ୍ରତ ଠିକ୍ ଭାବେ ଶିଖାଇବି, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ନିର୍ବିକାର ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂସାରୋତ୍ତାରଣାଯାଲମ୍ ଏତଦ୍ଵେଦଵିଦୋ ଵିଦୁଃ ଯଦା ସୂର୍ଯଦିନେ ହସ୍ତଃ ପୁଷ୍ଯୋ ଯାଥ ପୁନର୍ଵସୁଃ
ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଏହା ସଂସାର ଦୁଃଖ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ; ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନରେ ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ର ପୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ପୁନର୍ବସୁରେ ଥାଏ।
ଭଵେତ୍ସର୍ଵୌଷଧୀସ୍ନାନଂ ସମ୍ଯଙ୍ନାରୀ ସମାଚରେତ୍ ତଦା ପଞ୍ଚଶରସ୍ଯାପି ସଂନିଧାତୃତ୍ଵମେଷ୍ଯତି ଅର୍ଚଯେତ୍ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷମ୍ ଅନଙ୍ଗସ୍ଯାନୁକୀର୍ତନୈଃ
ସେବେଳେ ଜଣେ ନାରୀ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ସେ ପଞ୍ଚଶରଙ୍କ ପାଇଁ ସାକ୍ଷୀ ହେବେ, ଏବଂ କାମଦେବଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।