ଜାତାଥଵା ଵୈଶ୍ଯକୁଲୋଦ୍ଭଵାପି ପୁଲୋମକନ୍ଯା ପୁରୁହୂତପତ୍ନୀ ତତ୍ରାପି ତସ୍ଯାଃ ପରିଚାରିକେଯଂ ମମ ପ୍ରିଯା ସମ୍ପ୍ରତି ସତ୍ଯଭାମା
କିମ୍ବା ବଣିକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କିମ୍ବା ପୁଲୋମାର କନ୍ୟା, କିମ୍ବା ପୁରୁହୂତଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କର ସେବିକା ଥିଲେ। ଏବେ ସେ ମୋର ପ୍ରିୟ ସତ୍ୟଭାମା।
ସ୍ନାତଃ ପୁରା ମଣ୍ଡଲମେଷ ତଦ୍ଵତ୍ ତେଜୋମଯଂ ଵେଦଶରୀରମାପ ଅସ୍ଯାଂ ଚ କଲ୍ଯାଣତିଥୌ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ସହସ୍ରଧାରେଣ ସହସ୍ରରଶ୍ମିଃ
ପୂର୍ବେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ବୃତ୍ତକୁ, ଯାହା ବେଦର ଆକାର ଅଟୁଟ, ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶୁଭ ତିଥିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହଜାର କିରଣ ଓ ହଜାର ଧାରାରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି।
ଇଦମେଵ କୃତଂ ମହେନ୍ଦ୍ରମୁଖ୍ଯୈର୍ ଵସୁଭିର୍ଦେଵସୁରାରିଭିସ୍ତଥା ତୁ ଫଲମସ୍ଯ ନ ଶକ୍ଯତେ ଽଭିଵକ୍ତୁଂ ଯଦି ଜିହ୍ଵାଯୁତକୋଟଯୋ ମୁଖେ ସ୍ଯୁଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଶତ୍ରୁମାନେ କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ଏହାର ଫଳ କେତେ ଅସୀମ, ମୁଁ କହିପାରିବିନାହିଁ, ଯଦି ମୁଁର ମୁହଁରେ ଲକ୍ଷେ ଜିହ୍ୱା ଥାଏ।
କଲିକଲୁଷଵିଦାରିଣୀମନନ୍ତାମ୍ ଇତି କଥଯିଷ୍ଯତି ଯାଦଵେନ୍ଦ୍ରସୂନୁଃ ଅପି ନରକଗତାନ୍ପିତୄନ୍ ଅଶେଷାନ୍ ଅଲମୁଦ୍ଧର୍ତୁମିହୈଵ ଯଃ କରୋତି
ଯାଦବନାଥଙ୍କ ପୁଅ ଏହାକୁ କଳିଯୁଗର ଅପବିତ୍ରତା ନାଶକ ଓ ଅନନ୍ତ ବୋଲି କହିବେ। ଏଠାରେ ଏହା କରିଲେ, ନରକକୁ ଗଲା ଥିବା ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ।
ଯ ଇଦମଘଵିଦାରଣଂ ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତ୍ଯା ପରିପଠତୀହ ପରୋପକାରହେତୋଃ ତିଥିମିହ ସକଲାର୍ଥଭାଙ୍ନରେନ୍ଦ୍ରସ୍ ତଵ ଚତୁରାନନ ସାମ୍ଯତାମୁପୈତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ପାପନାଶକ କଥାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ, ଓ ରାଜା, ଓହିଁଠି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କରିଲେ, ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଅପେକ୍ଷା କରେ।
କଲ୍ଯାଣିନୀ ନାମ ପୁରା ବଭୂଵ ଯା ଦ୍ଵାଦଶୀ ମାଘଦିନେଷୁ ପୂଜ୍ଯା ସା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେଣ କୃତା ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅନନ୍ତପୁଣ୍ଯାନଘ ଭୀମପୂର୍ଵା
ପୂର୍ବେ ଏକ ଶୁଭ ଦିନ ଥିଲା, ଯାହାକୁ କଳ୍ୟାଣିନୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି, ଯାହାକୁ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପବାସ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମ ଆଦି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରାଯିବ, ଏହା ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଣାଂ ପ୍ରଭଵଃ ପୁରାଣେଷୁ ମଯା ଶ୍ରୁତଃ ସଦାଚାରସ୍ଯ ଭଗଵନ୍ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଵିନିଶ୍ଚଯଃ ପଣ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସଦାଚାରଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚିତ ନିୟମ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି। ଏବେ ମୁଁ ବ୍ୟବସାୟିନୀ ଜନନୀମାନଙ୍କର ଠିକ୍ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିବାକୁ ଚାହେଁ।
ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଯୁଗେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସହସ୍ରାଣି ତୁ ଷୋଡଶ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ନାରୀଣାଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯମ୍ବୁଜୋଦ୍ଭଵ
ସେଇ ଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ବାସୁଦେବଙ୍କ ୧୬ ହଜାର ଜଣୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବେ, ହେ କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତାଭିର୍ଵସନ୍ତସମଯେ କୋକିଲାଲିକୁଲାକୁଲେ ପୁଷ୍ପିତେ ପଵନୋତ୍ଫୁଲ୍ଲକହ୍ଲାରସରସସ୍ତଟେ
ସେମାନେ ସହିତ, ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, କୋଇଲି ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ, ପୁଷ୍ପିତ ହୋଇଥିବା ଝିଲିକା ଓ ବାତାସରେ ହଲୁହଲୁ କମଳ ଫୁଟିଥିବା ତଟରେ—
ନିର୍ଭରାପାନଗୋଷ୍ଠୀଷୁ ପ୍ରସକ୍ତାଭିରଲଂକୃତଃ କୁରଙ୍ଗନଯନଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ମାଲତୀକୃତଶେଖରଃ
ଅଧିକ ମଦ୍ୟପାନ ହେଉଥିବା ମିଳନରେ, ସେମାନେ ଭଲପାଇ ଶୋଭିତ କରିଥିବା, ମୃଗନୟନ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି, ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲର ମାଳା ଶିରେ ପିନ୍ଧି, ଆନନ୍ଦରେ ରହିବେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ସମୀପମାର୍ଗେଣ ସାମ୍ବଃ ପରପୁରଂଜଯଃ ସାକ୍ଷାତ୍କନ୍ଦର୍ପୋ ରୂପେଣ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ
ସାମ୍ବ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତିଥିବା, ସେଇ ପଥରେ ଆସି, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଦେବତା କାମଦେବ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାଯିବେ।
ଅନଙ୍ଗଶରତପ୍ତାଭିଃ ସାଭିଲାଷମଵେକ୍ଷିତଃ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ମନ୍ମଥସ୍ତାସାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯଦାତ୍ମନି
ସେ ଜଣାନୀମାନେ ଆଶାଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, କାମବାଣରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ କାମ ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ିଯିବ।
ତଦାଵେକ୍ଷ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଃ ସର୍ଵତୋ ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁଷା ଶାପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ତାଃ ସର୍ଵା ଵୋ ହରିଷ୍ଯନ୍ତି ଦସ୍ଯଵଃ ମତ୍ପରୋକ୍ଷଂ ଯତଃ କାମଲୌଲ୍ଯାଦୀଦୃଗ୍ଵିଧଂ କୃତମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖି, ଜଗନ୍ନାଥ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ଏହି ଶାପ ଦେବେ—'ମୋ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ, ଏହି ଲୋଭ ଓ କାମ ଦ୍ୱାରା କୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧରି ନେବେ।'
ତତଃ ପ୍ରସାଦିତୋ ଦେଵ ଇଦଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ଶାର୍ଙ୍ଗଭୃତ୍ ତାଭିଃ ଶାପାଭିତପ୍ତାଭିର୍ ଭଗଵାନ୍ ଭୂତଭାଵନଃ
ତାପରେ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବତାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ସେ ଭଗବାନ୍, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଶାପରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିବେ।
ଉତ୍ତାରଭୂତଂ ଦାସତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିଯଃ ଉପଦେକ୍ଷ୍ଯତ୍ଯନନ୍ତାତ୍ମା ଭାଵିକଲ୍ଯାଣକାରକମ୍
ଅନନ୍ତ ଆତ୍ମା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ ଦାସୀ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟତର ମଙ୍ଗଳ କରିବା ଏକ ବ୍ରତ ଶିଖାଇବେ।
ଭଵତୀନାମ୍ ଋଷିର୍ଦାଲ୍ଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଵ୍ରତଂ କଥଯିଷ୍ଯତି ତଦୈଵୋତ୍ତାରଣାଯାଲଂ ଦାସତ୍ଵେ ଽପି ଭଵିଷ୍ଯତି ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଃ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଗତୋ ଦ୍ଵାରଵତୀଶ୍ଵରଃ
ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ନାମକ ଋଷି ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବ୍ରତ କହିବେ, ସେଇ ବ୍ରତ ଦାସୀ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ। ଏହିପରି କହି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦ୍ୱାରକାପତି ଚାଲିଗଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଭାରାଵତରଣେ କୃତେ ନିଵୃତ୍ତେ ମୌସଲେ ତଦ୍ଵତ୍ କେଶଵେ ଦିଵମାଗତେ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ହେବା ପରେ, ମୌସଳ ନାଶ ଘଟି, କେଶବ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ—
ଶୂନ୍ଯେ ଯଦୁକୁଲେ ସର୍ଵୈଶ୍ ଚୌରୈରପି ଜିତେ ଽର୍ଜୁନେ ହୃତାସୁ କୃଷ୍ଣପତ୍ନୀଷୁ ଦାସଭୋଗ୍ଯାସୁ ଚାମ୍ବୁଧୌ
ଯଦୁବଂଶ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯିବା, ସମସ୍ତେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ହାରି ଯିବା, ଅର୍ଜୁନ ହାରିଯିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଧରି ନେଇଯିବେ, ଦାସୀ କରି ଏବଂ ସମୁଦ୍ରକୁ ନେଇଯିବେ।
ତିଷ୍ଠନ୍ତୀଷୁ ଚ ଦୌର୍ଗତ୍ଯସଂତପ୍ତାସୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ଆଗମିଷ୍ଯତି ଯୋଗାତ୍ମା ଦାଲ୍ଭ୍ଯୋ ନାମ ମହାତପାଃ
ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ପିଡ଼ିତ ହୋଇ ରହିଥିବାବେଳେ, ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ, ଯୋଗଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ନାମକ ମହାତପସ୍ବୀ ଆସିବେ।
ତାସ୍ତମର୍ଘ୍ଯେଣ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ ଲାଲପ୍ଯମାନା ବହୁଶୋ ବାଷ୍ପପର୍ଯାକୁଲେକ୍ଷଣାଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବେ, ପୁନିପୁନି ପଦପ୍ରଣାମ କରିବେ, ବହୁବାରି ଦୁଃଖ କହିବେ, ଚକ୍ଷୁ ଲୁହାରେ ଭରିଯିବ।
ସ୍ମରନ୍ତ୍ଯୋ ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନ୍ ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାନୁଲେପନାନ୍ ଭର୍ତାରଂ ଜଗତାମୀଶମ୍ ଅନନ୍ତମପରାଜିତମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଗଣିତ ଭୋଗ, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଅନନ୍ତ ଓ ଅଜୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ।
ଦିଵ୍ଯଭାଵାଂ ତାଂ ଚ ପୁରୀଂ ନାନାରତ୍ନଗୃହାଣି ଚ ଦ୍ଵାରକାଵାସିନଃ ସର୍ଵାନ୍ ଦେଵରୂପାନ୍କୁମାରକାନ୍ ପ୍ରଶ୍ନମେଵଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ମୁନେରଭିମୁଖଂ ସ୍ଥିତାଃ
ମୁନିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହି, ସେମାନେ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ପୁରୀ, ନାନା ପ୍ରକାର ମଣିମାଳିକା ଘର, ଦ୍ୱାରକାବାସୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଦେବତା ସଦୃଶ ଯୁବକମାନେ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବେ।
ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵାଃ ପରିଭୁକ୍ତା ଵଯଂ ବଲାତ୍ ସ୍ଵଧର୍ମାଚ୍ଚ୍ଯଵନେ ଽସ୍ମାକମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ନଃ ଶରଣଂ ଭଵ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜୋରକରି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛୁ ଏବଂ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଯାଇଛୁ; ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଆମ ପାଇଁ ଆପଣ ଆଶ୍ରୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଆଦିଷ୍ଟୋ ଽସି ପୁରା ବ୍ରହ୍ମନ୍ କେଶଵେନ ଚ ଧୀମତା କସ୍ମାଦୀଶେନ ସଂଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵେଶ୍ଯାତ୍ଵମାଗତାଃ
ପୂର୍ବରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ କେଶବ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ତେବେ ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେବା ପରେ ଆମେ କିପରି ବେଶ୍ୟା ହେଇପଡିଲୁ?
ଵେଶ୍ଯାନାମପି ଯୋ ଧର୍ମସ୍ ତଂ ନୋ ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ କଥଯିଷ୍ଯତ୍ଯତସ୍ତାସାଂ ସ ଦାଲ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚୈକିତାଯନଃ
ହେ ତପସ୍ଵୀ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଆମକୁ କହନ୍ତୁ; ଏହା ପରେ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଏବଂ ଚୈକିତାୟନ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେବେ।
ଜଲକ୍ରୀଡାଵିହାରେଷୁ ପୁରା ସରସି ମାନସେ ଭଵତୀନାଂ ଚ ସର୍ଵାସାଂ ନାରଦୋ ଽଭ୍ଯାଶମାଗତଃ
ଏକଥର, ତମେମାନେ ସମସ୍ତେ ମାନସ ସରୋବରରେ ଜଳକ୍ରୀଡା କରୁଥିବା ବେଳେ ନାରଦ ଆସିଥିଲେ।
ହୁତାଶନସୁତାଃ ସର୍ଵା ଭଵନ୍ତ୍ଯୋ ଽପ୍ସରସଃ ପୁରା ଅପ୍ରଣମ୍ଯାଵଲେପେନ ପରିପୃଷ୍ଟଃ ସ ଯୋଗଵିତ୍ କଥଂ ନାରାଯଣୋ ଽସ୍ମାକଂ ଭର୍ତା ସ୍ଯାଦ୍ ଇତ୍ଯୁପାଦିଶ
ସମସ୍ତେ, ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ, ପୂର୍ବେ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ; ଗର୍ବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସମ୍ମାନ ନଦେଇ, ସେ ଯୋଗଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ: 'ନାରାୟଣ କିପରି ଆମର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ? ଆମକୁ ଶିଖାନ୍ତୁ।'
ତସ୍ମାଦ୍ଵରପ୍ରଦାନଂ ଵଃ ଶାପଶ୍ଚାଯମଭୂତ୍ପୁରା ଶଯ୍ଯାଦ୍ଵଯପ୍ରଦାନେନ ମଧୁମାଧଵମାସଯୋଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମେମାନେ ପୂର୍ବେ ଦୁଇଟି ଦାନ—ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ଏହି ଶାପ—ପାଇଥିଲ; ମଧୁ ଓ ମାଧବ ମାସରେ ଦୁଇଜଣ ମିଶି ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ।
ସୁଵର୍ଣୋପସ୍କରୋତ୍ସର୍ଗାଦ୍ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷତଃ ଭର୍ତା ନାରାଯଣୋ ନୂନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନ୍ଯଜନ୍ମନି
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସୁନାର ବାସନ ଦାନ କଲେ, ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ନାରାୟଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ।
ଯଦକୃତ୍ଵା ପ୍ରଣାମଂ ମେ ରୂପସୌଭାଗ୍ଯମତ୍ସରାତ୍ ପରିପୃଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମି ତେନାଶୁ ଵିଯୋଗୋ ଵୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଚୌରୈରପହୃତାଃ ସର୍ଵା ଵେଶ୍ଯାତ୍ଵଂ ସମଵାପ୍ସ୍ଯଥ
ମୋର ରୂପ ଓ ଭାଗ୍ୟକୁ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟା କରି, ମୋତେ ପ୍ରଣାମ ନକରି ଏବଂ ପଚାରିଥିବାରୁ, ତୁମେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅଲଗା ହେଇଯିବ, ସମସ୍ତେ ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯିବ ଏବଂ ବେଶ୍ୟା ହେବ।