ଯୋନିଵକ୍ତ୍ରଂ ଚ ତତ୍କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ଯଵସର୍ପିଷୀ ତିଲାଂଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଦେଵତ୍ଯୈର୍ ମନ୍ତ୍ରୈରେକାଗ୍ନିଵତ୍ତଦା
ଏହି କୁଣ୍ଡକୁ ଯୋନି ଆକାରରେ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ, ଯବ, ଘିଅ ଓ ତିଳ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଏକ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଯେପରି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ହୁତ୍ଵା ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ସମ୍ଯକ୍ ଚରୁଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଂଯୁତମ୍ ନିଷ୍ପାଵାର୍ଧପ୍ରମାଣାଂ ଵୈ ଧାରାମାଜ୍ଯସ୍ଯ ପାତଯେତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ଗାଈର ଦୁଧ ମିଶାଇଥିବା ବୈଷ୍ଣବ ଚରୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ହୋମ କରି, ସେଠାରେ ନିଷ୍ପାବର ଅର୍ଧ ମାପ ଘିଅ ଧାର ପକାଇବା ଉଚିତ।
ଜଲକୁମ୍ଭାନ୍ମହାଵୀର୍ଯ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ତ୍ରଯୋଦଶ ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଯୁକ୍ତାନ୍ ସିତଵସ୍ତ୍ରୈରଲଂକୃତାନ୍
ତେରଟି ବଳିୟସୀ ଜଳକୁମ୍ଭ ରଖି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ଯୁକ୍ତାନୌଦୁମ୍ବରୈଃ ପାତ୍ରୈଃ ପଞ୍ଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାନ୍ ଚତୁର୍ଭିର୍ବହ୍ଵୃଚୈର୍ହୋମସ୍ ତତ୍ର କାର୍ଯ ଉଦଙ୍ମୁଖୈଃ
ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ବାତ୍ରା ଓ ପଞ୍ଚ ମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଭରି, ଚାରିଜଣ ବହ୍ୱୃଚ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ମୁହଁ କରି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରଜାପଶ୍ଚତୁର୍ଭିଶ୍ଚ ଯଜୁର୍ଵେଦପରାଯଣୈଃ ଵୈଷ୍ଣଵାନି ତୁ ସାମାନି ଚତୁରଃ ସାମଵେଦିନଃ ଅରିଷ୍ଟଵର୍ଗସହିତାନ୍ଯ୍ ଅଭିତଃ ପରିପାଠଯେତ୍
ଏବଂ ଚାରିଜଣ ଯଜୁର୍ବେଦ ପାଠକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୁଦ୍ରଜପ କରି, ଚାରିଜଣ ସାମବେଦୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଷ୍ଣବ ସାମ ଓ ଅରିଷ୍ଟ ଗୁଚ୍ଛ ସହିତ ଚାରିଦିଗରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଦ୍ଵାଦଶ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ ପୂଜଯେଦଙ୍ଗୁଲୀଯୈଶ୍ଚ କଟକୈର୍ହେମସୂତ୍ରକୈଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ସେଇ ବାରୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଓ ସୁନା ତାରର ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ କଡ଼ା ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସୋଭିଃ ଶଯନୀଯୈଶ୍ଚ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ ଏଵଂ କ୍ଷପାତିଵାହ୍ଯା ଚ ଗୀତମଙ୍ଗଲନିଃସ୍ଵନୈଃ
ଧନରେ କୌଶଳ ଓ ଚତୁରତା ଛାଡ଼ି, ଉପଯୁକ୍ତ ପୋଷାକ ଓ ଶୋଇବା ଜିନିଷ ଦେଇ, ଏହିପରି ରାତିକୁ ଗୀତ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସଙ୍ଗୀତରେ କଟାଇବା ଉଚିତ।
ଉପାଧ୍ଯାଯସ୍ଯ ଚ ପୁନର୍ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ସର୍ଵମେଵ ତୁ ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ସମୁତ୍ଥାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ
ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଦୁଇଗୁଣା ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନର ସକାଳେ ଉଠିବାକୁ ହେବ।
ଗା ଵୈ ଦଦ୍ଯାତ୍କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌଵର୍ଣମୁଖସଂଯୁତାଃ ପଯସ୍ଵିନୀଃ ଶୀଲଵତୀଃ କାଂସ୍ଯଦୋହସମନ୍ଵିତାଃ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁନାର ମୁଣ୍ଡି ଓ କାଂସ୍ୟ ଦୁଧ ଦେବା ପାତ୍ର ସହିତ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୌପ୍ଯଖୁରାଃ ସଵସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ଚନ୍ଦନେନାଭିଷେଚିତାଃ ତାସ୍ତୁ ତେଷାଂ ତତୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାନ୍ନତର୍ପିତାନ୍
ଚାନ୍ଦିର ନଖ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା, ଏହି ଗାଈମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ଖାଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ଵୈ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଅନ୍ନୈର୍ନାନାଵିଧୈସ୍ତଥା ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାକ୍ଷାରଲଵଣମ୍ ଆତ୍ମନା ଚ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ନିଜେ ନମକ ଓ ମସଲା ଛଡ଼ା ଖାଇ, ପରେ ବିଦାୟ ନେବା ଉଚିତ।
ଅନୁଗମ୍ଯ ପଦାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ପୁତ୍ରଭାର୍ଯାସମନ୍ଵିତଃ ପ୍ରୀଯତାମତ୍ର ଦେଵେଶଃ କେଶଵଃ କ୍ଲେଶନାଶନଃ
ପୁଅ ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ଆଠ ପଦ ଚାଲି ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଃଖ ନାଶକ କେଶବ ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ।
ଶିଵସ୍ଯ ହୃଦଯେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ହୃଦଯେ ଶିଵଃ ଯଥାନ୍ତରଂ ନ ପଶ୍ଯାମି ତଥା ମେ ସ୍ଵସ୍ତି ଚାଯୁଷଃ
ଶିବଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଶିବ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ଦେଖୁନି। ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।
ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତାନ୍କୁମ୍ଭାନ୍ ଗାଶ୍ଚୈଵ ଶଯନାନି ଚ ଵାସାଂସି ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଗୃହାଣି ପ୍ରାପଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଏପରି କହି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୁମ୍ଭ, ଗାଈ, ଶୋଇବା ଜିନିଷ ଓ ପୋଷାକ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ।
ଅଭାଵେ ବହୁଶଯ୍ଯାନାମ୍ ଏକାମପି ସୁସଂସ୍କୃତାମ୍ ଶଯ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତେଶ୍ଚ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ଯଦି ଅଧିକ ଶୋଇବା ଜିନିଷ ନଥାଏ, ତେବେ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକଟି ଶୋଇବା ଜିନିଷ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଇତିହାସପୁରାଣାନି ଵାଚଯିତ୍ଵାତିଵାହଯେତ୍ ତଦ୍ଦିନଂ ନରଶାର୍ଦୂଲ ଯ ଇଚ୍ଛେଦ୍ଵିପୁଲାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଯିଏ ବହୁ ସମ୍ପଦ ଚାହେ, ସେ ଦିନଟି ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ ପଢ଼ାଇ ଓ ଶୁଣି ଅତିବାହିତ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସତ୍ତ୍ଵମାଲମ୍ବ୍ଯ ଭୀମସେନ ଵିମତ୍ସରଃ କୁରୁ ଵ୍ରତମିଦଂ ସମ୍ଯକ୍ ସ୍ନେହାତ୍ତଵ ମଯେରିତମ୍
ତେଣୁ ଭୀମସେନ, ନିଷ୍ପକ୍ଷ ଓ ନିର୍ମଲ ମନେ ଏହି ବ୍ରତକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ କର, ମୁଁ ତୋତେ ସ୍ନେହରୁ ଏହା କହିଛି।
ତ୍ଵଯା କୃତମିଦଂ ଵୀର ତ୍ଵନ୍ନାମାଖ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ସା ଭୀମଦ୍ଵାଦଶୀ ହ୍ଯେଷା ସର୍ଵପାପହରା ଶୁଭା ଯା ତୁ କଲ୍ଯାଣିନୀ ନାମ ପୁରା କଲ୍ପେଷୁ ପଠ୍ଯତେ
ହେ ବୀର, ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ଏହା ତୁମ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ। ଏହି ଭୀମ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ପୂର୍ବେ ଏହା କଲ୍ୟାଣିନୀ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ପାଇଥିଲା।
ତ୍ଵମାଦିକର୍ତା ଭଵ ସୌକରେ ଽସ୍ମିନ୍ କଲ୍ପେ ମହାଵୀରଵରପ୍ରଧାନ ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରନ୍କୀର୍ତନମପ୍ଯଶେଷଂ ଵିନଷ୍ଟପାପସ୍ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ ସ୍ଯାତ୍
ଏହି କଳିଯୁଗରେ ତୁମେ ଏହାର ଆରମ୍ଭକାରୀ ହେବ। ହେ ମହାବଳୀ, ଏହାକୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କିମ୍ବା ସ୍ତୁତି କଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇପାରନ୍ତି।
କୃତ୍ଵା ଚ ଯାମପ୍ସରସାମ୍ ଅଧୀଶା ଵେଶ୍ଯା କୃତା ହ୍ଯନ୍ଯଭଵାନ୍ତରେଷୁ ଆଭୀରକନ୍ଯାତିକୁତୂହଲେନ ସୈଵୋର୍ଵଶୀ ସମ୍ପ୍ରତି ନାକପୃଷ୍ଠେ
ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ଅପ୍ସରାମାନେ ବେଶ୍ୟା ଥିଲେ, ଆଭୀର କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉତ୍ସୁକତାରୁ, ସେଇ ଉର୍ବଶୀ ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଛନ୍ତି।
ଜାତାଥଵା ଵୈଶ୍ଯକୁଲୋଦ୍ଭଵାପି ପୁଲୋମକନ୍ଯା ପୁରୁହୂତପତ୍ନୀ ତତ୍ରାପି ତସ୍ଯାଃ ପରିଚାରିକେଯଂ ମମ ପ୍ରିଯା ସମ୍ପ୍ରତି ସତ୍ଯଭାମା
କିମ୍ବା ବଣିକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କିମ୍ବା ପୁଲୋମାର କନ୍ୟା, କିମ୍ବା ପୁରୁହୂତଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କର ସେବିକା ଥିଲେ। ଏବେ ସେ ମୋର ପ୍ରିୟ ସତ୍ୟଭାମା।
ସ୍ନାତଃ ପୁରା ମଣ୍ଡଲମେଷ ତଦ୍ଵତ୍ ତେଜୋମଯଂ ଵେଦଶରୀରମାପ ଅସ୍ଯାଂ ଚ କଲ୍ଯାଣତିଥୌ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ସହସ୍ରଧାରେଣ ସହସ୍ରରଶ୍ମିଃ
ପୂର୍ବେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ବୃତ୍ତକୁ, ଯାହା ବେଦର ଆକାର ଅଟୁଟ, ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶୁଭ ତିଥିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହଜାର କିରଣ ଓ ହଜାର ଧାରାରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତି।
ଇଦମେଵ କୃତଂ ମହେନ୍ଦ୍ରମୁଖ୍ଯୈର୍ ଵସୁଭିର୍ଦେଵସୁରାରିଭିସ୍ତଥା ତୁ ଫଲମସ୍ଯ ନ ଶକ୍ଯତେ ଽଭିଵକ୍ତୁଂ ଯଦି ଜିହ୍ଵାଯୁତକୋଟଯୋ ମୁଖେ ସ୍ଯୁଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଶତ୍ରୁମାନେ କରିଥିଲେ। ତଥାପି, ଏହାର ଫଳ କେତେ ଅସୀମ, ମୁଁ କହିପାରିବିନାହିଁ, ଯଦି ମୁଁର ମୁହଁରେ ଲକ୍ଷେ ଜିହ୍ୱା ଥାଏ।
କଲିକଲୁଷଵିଦାରିଣୀମନନ୍ତାମ୍ ଇତି କଥଯିଷ୍ଯତି ଯାଦଵେନ୍ଦ୍ରସୂନୁଃ ଅପି ନରକଗତାନ୍ପିତୄନ୍ ଅଶେଷାନ୍ ଅଲମୁଦ୍ଧର୍ତୁମିହୈଵ ଯଃ କରୋତି
ଯାଦବନାଥଙ୍କ ପୁଅ ଏହାକୁ କଳିଯୁଗର ଅପବିତ୍ରତା ନାଶକ ଓ ଅନନ୍ତ ବୋଲି କହିବେ। ଏଠାରେ ଏହା କରିଲେ, ନରକକୁ ଗଲା ଥିବା ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ।
ଯ ଇଦମଘଵିଦାରଣଂ ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତ୍ଯା ପରିପଠତୀହ ପରୋପକାରହେତୋଃ ତିଥିମିହ ସକଲାର୍ଥଭାଙ୍ନରେନ୍ଦ୍ରସ୍ ତଵ ଚତୁରାନନ ସାମ୍ଯତାମୁପୈତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ପାପନାଶକ କଥାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ, ଓ ରାଜା, ଓହିଁଠି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କରିଲେ, ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଅପେକ୍ଷା କରେ।
କଲ୍ଯାଣିନୀ ନାମ ପୁରା ବଭୂଵ ଯା ଦ୍ଵାଦଶୀ ମାଘଦିନେଷୁ ପୂଜ୍ଯା ସା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେଣ କୃତା ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅନନ୍ତପୁଣ୍ଯାନଘ ଭୀମପୂର୍ଵା
ପୂର୍ବେ ଏକ ଶୁଭ ଦିନ ଥିଲା, ଯାହାକୁ କଳ୍ୟାଣିନୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି, ଯାହାକୁ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପବାସ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମ ଆଦି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରାଯିବ, ଏହା ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଣାଂ ପ୍ରଭଵଃ ପୁରାଣେଷୁ ମଯା ଶ୍ରୁତଃ ସଦାଚାରସ୍ଯ ଭଗଵନ୍ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଵିନିଶ୍ଚଯଃ ପଣ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସଦାଚାରଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚିତ ନିୟମ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି। ଏବେ ମୁଁ ବ୍ୟବସାୟିନୀ ଜନନୀମାନଙ୍କର ଠିକ୍ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିବାକୁ ଚାହେଁ।
ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଯୁଗେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସହସ୍ରାଣି ତୁ ଷୋଡଶ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ନାରୀଣାଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯମ୍ବୁଜୋଦ୍ଭଵ
ସେଇ ଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ବାସୁଦେବଙ୍କ ୧୬ ହଜାର ଜଣୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବେ, ହେ କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତାଭିର୍ଵସନ୍ତସମଯେ କୋକିଲାଲିକୁଲାକୁଲେ ପୁଷ୍ପିତେ ପଵନୋତ୍ଫୁଲ୍ଲକହ୍ଲାରସରସସ୍ତଟେ
ସେମାନେ ସହିତ, ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, କୋଇଲି ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ, ପୁଷ୍ପିତ ହୋଇଥିବା ଝିଲିକା ଓ ବାତାସରେ ହଲୁହଲୁ କମଳ ଫୁଟିଥିବା ତଟରେ—
ନିର୍ଭରାପାନଗୋଷ୍ଠୀଷୁ ପ୍ରସକ୍ତାଭିରଲଂକୃତଃ କୁରଙ୍ଗନଯନଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ମାଲତୀକୃତଶେଖରଃ
ଅଧିକ ମଦ୍ୟପାନ ହେଉଥିବା ମିଳନରେ, ସେମାନେ ଭଲପାଇ ଶୋଭିତ କରିଥିବା, ମୃଗନୟନ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି, ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲର ମାଳା ଶିରେ ପିନ୍ଧି, ଆନନ୍ଦରେ ରହିବେ।