ସପ୍ତୈଵ ଲୋକାନାପ୍ନୋତି ସପ୍ତାର୍ଘାନ୍ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଯାଵଦାଯୁଶ୍ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଧିଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ସାତିଏ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଉଛି, ସେ ସପ୍ତ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ଏବଂ ଯିଏ ଜୀବନ ଯାଏଁ ଏହା କରେ, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଇହ ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଏତଦ୍ ଯୁଗଲମୁନିପ୍ରଭଵାର୍ଘ୍ଯସମ୍ପ୍ରଦାନମ୍ ମତିମପି ଚ ଦଦାତି ସୋ ଽପି ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଭଵନଗତଃ ପରିପୂଜ୍ଯତେ ଽମରୌଘୈଃ
ଏଠାରେ ଯିଏ ଏହି ଯୁଗଳ ଋଷି ଜନ୍ମ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନର କଥା ପଢେ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସରେ ଅମରମାନେ ପୂଜିତ ହୁଏ।
ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯଫଲଦମ୍ ଅମୁତ୍ରାକ୍ଷଯ୍ଯକାରକମ୍ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ଦେଵ ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ଜନାର୍ଦନ
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଯାହା ଜୀବନରେ ସଉଭାଗ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ପରଲୋକରେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ, ଏବଂ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହେଁ ପ୍ରଦାନ କରେ, ସେଇ ଉପାୟଟି ମୋତେ କହ।
ଯଦୁମାଯାଃ ପୁରା ଦେଵ ଉଵାଚ ପୁରସୂଦନଃ କୈଲାସଶିଖରାସୀନୋ ଦେଵ୍ଯା ପୃଷ୍ଟସ୍ତଦା କିଲ
ହେ ଦେବ, ପୂର୍ବେ ଏକଥା ହେଲା, ଯେବେ ଦେବୀ ପଚାରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ପୁରନାଶକ ଶିବ ହିମାଳୟର କୈଳାସ ଶିଖରରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ସଂସାରର ମାୟା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ।
କଥାସୁ ସମ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତାସୁ ଧର୍ମ୍ଯାସୁ ଲଲିତାସୁ ଚ ତଦିଦାନୀଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏବେ ମୁଁ ସେଇ ଧର୍ମମୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥାଟି କହିବି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହେଁର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତା ଦେଵି ତଥୈଵାନନ୍ତପୁଣ୍ଯକୃତ୍ ନରାଣାମଥ ନାରୀଣାମ୍ ଆରାଧନମନୁତ୍ତମମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏହି କଥାକୁ ମନ ଲଗାଇ ସୁଣ, ଯାହା ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦୁହେଁ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାସନା ଏବଂ ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ନଭସ୍ଯେ ଵାଥ ଵୈଶାଖେ ପୁଣ୍ଯମାର୍ଗଶିରସ୍ଯ ଚ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୃତୀଯାଯାଂ ସୁସ୍ନାତୋ ଗୌରସର୍ଷପୈଃ
ନଭସ୍ୟ ଅଥବା ବୈଶାଖ ମାସରେ, କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟ ମାର୍ଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ଲୋକେ ଭଲଭାବରେ ଗୋରସରସପ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋରୋଚନଂ ସଗୋମୂତ୍ରମ୍ ଉଷ୍ଣଂ ଗୋଶକୃତଂ ତଥା ଦଧିଚନ୍ଦନସମ୍ମିଶ୍ରଂ ଲଲାଟେ ତିଲକଂ ନ୍ଯସେତ୍ ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯଦଂ ଯସ୍ମାତ୍ ସଦା ଚ ଲଲିତାପ୍ରିଯମ୍
ଗୋରୋଚନା, ଗୋମୂତ୍ର, ଉଷ୍ଣ ଗୋବିଷ୍ଟା, ଦହି ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶାଇ ଲଳାଟରେ ତିଳକ ଲଗାଇବା ଉଚିତ, ଯାହା ସଉଭାଗ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଲଳିତାଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ପ୍ରତିପକ୍ଷଂ ତୃତୀଯାସୁ ପୁମାନାପୀତଵାସସୀ ଧାରଯେଦଥ ରକ୍ତାନି ନାରୀ ଚେଦଥ ସଂଯତା
ପ୍ରତି ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ପୁରୁଷ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିୟମିତ ନାରୀ ଲାଲ୍ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଵିଧଵା ଧାତୁରକ୍ତାନି କୁମାରୀ ଶୁକ୍ଲଵାସସୀ ଦେଵୀଂ ତୁ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ତତଃ କ୍ଷୀରେଣ କେଵଲମ୍ ସ୍ନାପଯେନ୍ମଧୁନା ତଦ୍ଵତ୍ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧୋଦକେନ ଚ
ବିଧବା ଲୋକେ ଧାତୁରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ, କୁମାରୀ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବେ; ଏପରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବ, ତାପରେ କେବଳ ଖୀର, ମଧୁ ଏବଂ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବ।
ପୂଜଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈରପି ଧାନ୍ଯକାଜାଜିଲଵଣୈର୍ ଗୁଡକ୍ଷୀରଘୃତାନ୍ଵିତୈଃ
ଦେବୀଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ପୁଷ୍ପ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଫଳ, ଧାନ୍ୟ, ଜିରା, ତିଳ, ଲୁଣ, ଗୁଡ଼, ଖୀର ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁକ୍ଲାକ୍ଷତତିଲୈରର୍ଚ୍ଯାଂ ତତୋ ଦେଵୀଂ ସଦାର୍ଚଯେତ୍ ପାଦାଦ୍ଯଭ୍ଯର୍ଚନଂ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରତିପକ୍ଷଂ ଵରାନନେ
ଦେବୀଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଅକ୍ଷତ ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପ୍ରତି ପକ୍ଷରେ ଚରଣ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶିର ଯାଏଁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ଵରଦାଯୈ ନମଃ ପାଦୌ ତଥା ଗୁଲ୍ଫୌ ନମଃ ଶ୍ରିଯୈ ଅଶୋକାଯୈ ନମୋ ଜଙ୍ଘେ ପାର୍ଵତ୍ଯୈ ଜାନୁନୀ ତଥା
ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣରେ ବରଦାକୁ ନମସ୍କାର, ଗୁଲ୍ଫରେ ଶ୍ରୀକୁ ନମସ୍କାର, ଜଂଘାରେ ଅଶୋକାକୁ ନମସ୍କାର, ଜାଙ୍ଘରେ ପାର୍ବତୀକୁ ନମସ୍କାର।
ଊରୂ ମଙ୍ଗଲକାରିଣ୍ଯୈ ଵାମଦେଵ୍ଯୈ ତଥା କଟିମ୍ ପଦ୍ମୋଦରାଯୈ ଜଠରମ୍ ଉରଃ କାମଶ୍ରିଯୈ ନମଃ
ଉରୁରେ ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀକୁ, କଟିରେ ବାମଦେବୀକୁ, ଜଠରରେ ପଦ୍ମୋଦରାକୁ, ଛାତିରେ କାମଶ୍ରୀକୁ ନମସ୍କାର।
କରୌ ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନ୍ଯୈ ବାହୂ ହରମୁଖଶ୍ରିଯୈ ମୁଖଂ ଦର୍ପଣଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ମରଦାଯୈ ସ୍ମିତଂ ନମଃ
ହାତରେ ସଉଭାଗ୍ୟଦାୟିନୀକୁ, ବାହୁରେ ହରଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ୟକୁ, ମୁହଁରେ ଦର୍ପଣବାସିନୀକୁ, ହାସିରେ ସ୍ମରଦାୟିନୀକୁ ନମସ୍କାର।
ଗୌର୍ଯୈ ନମସ୍ତଥା ନାସାମ୍ ଉତ୍ପଲାଯୈ ଚ ଲୋଚନେ ତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ଲଲାଟମଲକାନ୍ କାତ୍ଯାଯନ୍ଯୈ ଶିରସ୍ତଥା
ନାକରେ ଗୌରୀକୁ, ଚକ୍ଷୁରେ ଉତ୍ପଳାକୁ, ଲଳାଟରେ ତୁଷ୍ଟିକୁ, କେଶରେ କାତ୍ୟାୟନୀକୁ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଗୌର୍ଯୈ ନମୋ ଧିଷ୍ଣ୍ଯୈ ନମଃ କାନ୍ତ୍ଯୈ ନମଃ ଶ୍ରିଯୈ ରମ୍ଭାଯୈ ଲଲିତାଯୈ ଚ ଵାସୁଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଗୌରୀ, ଧିଷ୍ଣ୍ୟା, କାନ୍ତି, ଶ୍ରୀ, ରମ୍ଭା, ଲଳିତା ଏବଂ ବାସୁଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ ଅଗ୍ରତଃ ପଦ୍ମମାଲିଖେତ୍ ପତ୍ତ୍ରୈର୍ଦ୍ଵାଦଶଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ କୁଙ୍କୁମେନ ସକର୍ଣିକମ୍
ଏଭଳି ନିୟମରେ ପୂଜା କରି, ପ୍ରସ୍ଥରେ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାଦଶ ପତ୍ର ଥିବା ଏକ ପଦ୍ମ ଏବଂ ମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵେଣ ଵିନ୍ଯସେଦ୍ଗୌରୀମ୍ ଅପର୍ଣାଂ ଚ ତତଃ ପରମ୍ ଭଵାନୀଂ ଦକ୍ଷିଣେ ତଦ୍ଵଦ୍ ରୁଦ୍ରାଣୀଂ ଚ ତତଃ ପରମ୍
ପୂର୍ବଦିଗରେ ଗୌରୀଙ୍କୁ, ପରେ ଅପର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଭବାନୀଙ୍କୁ, ତାପରେ ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଵିନ୍ଯସେତ୍ପଶ୍ଚିମେ ସୌମ୍ଯାଂ ସଦା ମଦନଵାସିନୀମ୍ ଵାଯଵ୍ଯେ ପାଟଲାମୁଗ୍ରାମ୍ ଅନ୍ତରେଣ ତତୋ ଽପ୍ଯୁମାମ୍
ପଶ୍ଚିମରେ ସଦା ମଦନସହିତ ବସୁଥିବା ସୌମ୍ୟାଙ୍କୁ, ବାୟବ୍ୟରେ ଉଗ୍ର ପାଟଳାଙ୍କୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମାଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯେ ଯଥାସ୍ଵଂ ମାଂସାଙ୍ଗାଂ ମଙ୍ଗଲାଂ କୁମୁଦାଂ ସତୀମ୍ ରୁଦ୍ରଂ ଚ ମଧ୍ଯେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଲଲିତାଂ କର୍ଣିକୋପରି କୁସୁମୈରକ୍ଷତୈର୍ଵାର୍ଭିର୍ ନମସ୍କାରେଣ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଓ ସତୀ କୁମୁଦା, ରୁଦ୍ର ଓ ଲଳିତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମର କର୍ଣ୍ଣିକା ଉପରେ ରଖି, ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ କିମ୍ବା ପାଣି ସହିତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର କରି ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ଗୀତମଙ୍ଗଲନିର୍ଘୋଷାନ୍ କାରଯିତ୍ଵା ସୁଵାସିନୀଃ ପୂଜଯେଦ୍ରକ୍ତଵାସୋଭୀ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ ସିନ୍ଦୂରଂ ସ୍ନାନଚୂର୍ଣଂ ଚ ତାସାଂ ଶିରସି ପାତଯେତ୍
ମଙ୍ଗଳ ଗୀତ ଓ ଶୁଭ ଧ୍ୱନି ହେବା ପରେ, ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ମହିଳାମାନେଙ୍କୁ ଲାଲ କପଡ଼ା, ଲାଲ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ସିନ୍ଧୂର ଓ ସ୍ନାନ ପାଉଡ଼ର ଦେବା ଉଚିତ।
ସିନ୍ଦୂରକୁଙ୍କୁମସ୍ନାନମ୍ ଅତୀଵେଷ୍ଟତମଂ ଯତଃ ତଥୋପଦେଷ୍ଟାରମପି ପୂଜଯେଦ୍ଯତ୍ନତୋ ଗୁରୁମ୍ ନ ପୂଜ୍ଯତେ ଗୁରୁର୍ଯତ୍ର ସର୍ଵାସ୍ତତ୍ରାଫଲାଃ କ୍ରିଯାଃ
ସିନ୍ଧୂର ଓ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଇବା ବହୁତ ପ୍ରିୟ ହୁଏ; ଏହିପରି ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ମିଳେନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଫଳ ହୁଏ।
ନଭସ୍ଯେ ପୂଜଯେଦ୍ଗୌରୀମ୍ ଉତ୍ପଲୈରସିତୈଃ ସଦା ବନ୍ଧୁଜୀଵୈରାଶ୍ଵଯୁଜେ କାର୍ତ୍ତିକେ ଶତପତ୍ତ୍ରକୈଃ
ନଭସ୍ୟ ମାସରେ ଗୌରୀଙ୍କୁ ସଦା ନୀଳ କମଳ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଆଶ୍ୱିନ ଓ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବନ୍ଧୁଜୀବ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା, ଶତପତ୍ର କମଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜାତୀପୁଷ୍ପୈର୍ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ପୌଷେ ପୀତୈଃ କୁରଣ୍ଟକୈଃ କୁନ୍ଦକୁଙ୍କୁମପୁଷ୍ପୈସ୍ତୁ ଦେଵୀଂ ମାଘେ ତୁ ପୂଜଯେତ୍ ସିନ୍ଦୁଵାରେଣ ଜାତ୍ଯା ଵା ଫାଲ୍ଗୁନେ ଽପ୍ଯର୍ଚଯେଦୁମାମ୍
ମାର୍ଗଶିରା ମାସରେ ଜାସ୍ମିନ ଫୁଲରେ, ପୌଷ ମାସରେ ହଳଦିଆ କୁରଣ୍ଟକ ଫୁଲରେ, ମାଘ ମାସରେ କୁନ୍ଦ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଫୁଲରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମାଘରେ ସିନ୍ଦୁବାର କିମ୍ବା ଜାସ୍ମିନ ଦ୍ୱାରା, ଫାଲ୍ଗୁନରେ ମଧ୍ୟ ଉମାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚୈତ୍ରେ ତୁ ମଲ୍ଲିକାଶୋକୈର୍ ଵୈଶାଖେ ଗନ୍ଧପାଟଲୈଃ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ କମଲମନ୍ଦାରୈର୍ ଆଷାଢେ ଚ ନଵାମ୍ବୁଜୈଃ କଦମ୍ବୈରଥ ମାଲତ୍ଯା ଶ୍ରାଵଣେ ପୂଜଯେତ୍ସଦା
ଚୈତ୍ର ମାସରେ ମଲ୍ଲିକା ଓ ଅଶୋକ ଫୁଲରେ, ବୈଶାଖରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଟଳ ଫୁଲରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠରେ କମଳ ଓ ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ, ଆଷାଢ଼ରେ ନୂତନ କମଳ ଫୁଲରେ, ଶ୍ରାବଣରେ କଦମ୍ବ ଓ ମାଲତୀ ଫୁଲରେ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋମୂତ୍ରଂ ଗୋମଯଂ କ୍ଷୀରଂ ଦଧି ସର୍ପିଃ କୁଶୋଦକମ୍ ବିଲ୍ଵପତ୍ତ୍ରାର୍କପୁଷ୍ପଂ ଚ ଯଵାନ୍ଗୋଶୃଙ୍ଗଵାରି ଚ
ଗାଈର ମୁତ୍ର, ଗୋମୟ, ଦୁଧ, ଦହି, ଘିଅ, କୁଶ ଘାସର ପାଣି, ବେଲ ପତ୍ର, ଅର୍କ ଫୁଲ, ଯବ ଓ ଗାଈର ଶିଙ୍ଗାର ପାଣି।
ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ଚ ବିଲ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରାଶଯେତ୍କ୍ରମଶସ୍ତଦା ଏତଦ୍ଭାଦ୍ରପଦାଦ୍ଯଂ ତୁ ପ୍ରାଶନଂ ସମୁଦାହୃତମ୍
ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ବେଲ ପତ୍ରକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରାଶନ ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ପ୍ରତିପକ୍ଷଂ ଚ ମିଥୁନଂ ତୃତୀଯାଯାଂ ଵରାନନେ ପୂଜଯିତ୍ଵାର୍ଚଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଭକ୍ତି ସହିତ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଂସଃ ପୀତାମ୍ବରେ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସ୍ତ୍ରିଯୈ କୌସୁମ୍ଭଵାସସୀ ନିଷ୍ପାଵାଜାଜିଲଵଣମ୍ ଇକ୍ଷୁଦଣ୍ଡଗୁଡାନ୍ଵିତମ୍ ତସ୍ଯୈ ଦଦ୍ଯାତ୍ଫଲଂ ପୁଷ୍ପଂ ସୁଵର୍ଣୋତ୍ପଲସଂଯୁତମ୍
ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୀତାମ୍ବର ଓ ଜନାନୀଙ୍କୁ କୌସୁମ୍ଭ ରଙ୍ଗର ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ। ନିଷ୍ପାଭ, ଅଜାଜୀ, ଲୁଣ, ଖଣ୍ଡସାକର, ଗୁଡ଼ ଏବଂ ଇଖୁ ଦେବା ଉଚିତ। ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦେବା ଉଚିତ।