ନମୋ ଽର୍ଧନାରୀଶହରମ୍ ଅସିତାଙ୍ଗୀତି ନାସିକାମ୍ ନମ ଉଗ୍ରାଯ ଲୋକେଶଂ ଲଲିତେତି ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ
ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ହରାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅସିତାଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ନାକ, ଉଗ୍ରାଙ୍କୁ ଲୋକନାଥ, ଲଳିତାଙ୍କୁ ପୁନି ଭୂଁହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶର୍ଵାଯ ପୁରହନ୍ତାରଂ ଵାସଵ୍ଯୈ ତୁ ତଥାଲକାନ୍ ନମଃ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥାଯୈ ଶିଵକେଶାଂସ୍ତତୋ ଽର୍ଚଯେତ୍ ଭୀମୋଗ୍ରସମରୂପିଣ୍ଯୈ ଶିରଃ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ
ଶର୍ବଙ୍କୁ ପୁରବିନାଶୀ, ବାସବୀଙ୍କୁ କେଶ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପରେ ଶିବଙ୍କ କେଶ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଭୀମୋଗ୍ରସମରୂପିଣୀଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶିଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମଗ୍ରତଃ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଧୃତନିଷ୍ପାଵକୁସୁମ୍ଭକ୍ଷୀରଜୀରକମ୍
ଯଥାବିଧି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭଜା ଚାଉଳ, କୁସୁମ୍ଭ, ଖୀର ଓ ଜୀରା ମିଶିଥିବା ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ରଖିବା ଉଚିତ।
ରସରାଜଂ ଚ ଲଵଣଂ କୁସ୍ତୁମ୍ବୁରୁ ତଥାଷ୍ଟକମ୍ ଦତ୍ତଂ ସୌଭାଗ୍ଯମିତ୍ଯସ୍ମାତ୍ ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମିତ୍ଯତଃ
ରସରାଜ, ଲୁଣ, ଏବଂ ଆଠ ପ୍ରକାର କୋରିଆଣ୍ଡର ମିଶାଇ ଯେଉଁଥିରେ ଦିଆଯାଏ, ଏହାକୁ 'ସୌଭାଗ୍ୟ' କୁହାଯାଏ, ତେଣୁ ଏହି ନାମ 'ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ'।
ଏଵଂ ନିଵେଦ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵମ୍ ଅଗ୍ରତଃ ଶିଵଯୋଃ ପୁନଃ ରାତ୍ରୌ ଶୃଙ୍ଗୋଦକଂ ପ୍ରାଶ୍ଯ ତଦ୍ଵଦ୍ଭୂମାଵରିଂଦମ
ଏହା ସବୁ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନିବେଦନ କରି, ରାତିରେ ଶୃଙ୍ଗୋଦକ ଓ ଏଭଳି ଭୂମିକମଳ ପାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁନଃ ପ୍ରଭାତେ ତୁ ତଥା କୃତସ୍ନାନଜପଃ ଶୁଚିଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦାମ୍ପତ୍ଯଂ ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯଵିଭୂଷଣୈଃ
ପୁଣି ସକାଳେ ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକସଂଯୁକ୍ତଂ ସୁଵର୍ଣଚରଣଦ୍ଵଯମ୍ ପ୍ରୀଯତାମତ୍ର ଲଲିତା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚରଣ ଦୁଇଟି ସହିତ, ଏଠାରେ ଲଳିତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵତ୍ ତୃତୀଯାଯାଂ ସଦା ମନୋ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵିଧିଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯମୀପ୍ସୁଭିଃ
ଏହିପରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ଧରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି ସେମାନେ ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତି ସହିତ ମନକୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗି ରଖିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଶନେ ଦାନମନ୍ତ୍ରେ ଚ ଵିଶେଷୋ ଽଯଂ ନିବୋଧ ମେ ଶୃଙ୍ଗୋଦକଂ ଚୈତ୍ରମାସେ ଵୈଶାଖେ ଗୋମଯଂ ପୁନଃ
ଖାଇବା ବେଳେ ଦାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ବିଶେଷ ନିୟମ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ; ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଶୃଙ୍ଗୋଦକ, ବୈଶାଖରେ ପୁଣି ଗୋମୟ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମନ୍ଦାରକୁସୁମଂ ବିଲ୍ଵପତ୍ତ୍ରଂ ଶୁଚୌ ସ୍ମୃତମ୍ ଶ୍ରାଵଣେ ଦଧି ସଂପ୍ରାଶ୍ଯଂ ନଭସ୍ଯେ ଚ କୁଶୋଦକମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ବିଳ୍ୱ ପତ୍ର ପବିତ୍ର ବୋଲି ମନ୍ୟ, ଶ୍ରାବଣରେ ଦହି ଖାଇବା ଉଚିତ, ଭାଦ୍ରପଦରେ କୁଶ ଦଳ ମିଶା ପାଣି।
କ୍ଷୀରମାଶ୍ଵଯୁଜେ ମାସି କାର୍ତ୍ତିକେ ପୃଷଦାଜ୍ଯକମ୍ ମାର୍ଗେ ମାସେ ତୁ ଗୋମୂତ୍ରଂ ପୌଷେ ସଂପ୍ରାଶଯେଦ୍ଘୃତମ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ଦୁଧ ଖାଇବା ଉଚିତ୍। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଦହି ଓ ଘିଅ ମିଶାଇ ଖାଇବା ଭଲ। ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ ଗାଈର ମୁତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୌଷ ମାସରେ ଘିଅ ଖାଇବା ଉପଯୁକ୍ତ।
ମାଘେ କୃଷ୍ଣତିଲାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ ଲଲିତା ଵିଜଯା ଭଦ୍ରା ଭଵାନୀ କୁମୁଦା ଶିଵା
ମାଘ ମାସରେ କଳା ତିଳ ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଲଳିତା, ବିଜୟା, ଭଦ୍ରା, ଭବାନୀ, କୁମୁଦା ଓ ଶିବା ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ।
ଵାସୁଦେଵୀ ତଥା ଗୌରୀ ମଙ୍ଗଲା କମଲା ସତୀ ଉମା ଚ ଦାନକାଲେ ତୁ ପ୍ରୀଯତାମିତି କୀର୍ତଯେତ୍
ଏହିପରି ଭାବେ ବାସୁଦେବୀ, ଗୌରୀ, ମଙ୍ଗଳା, କମଳା, ସତୀ ଓ ଉମାଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଦାନ ସମୟରେ, ଏହା ତାଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଦେଉଛି ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।
ମଲ୍ଲିକାଶୋକକମଲଂ କଦମ୍ବୋତ୍ପଲମାଲତୀଃ କୁବ୍ଜକଂ କରଵୀରଂ ଚ ବାଣମମ୍ଲାନକୁଙ୍କୁମମ୍
ମଲ୍ଲିକା, ଅଶୋକ, ପଦ୍ମ, କଦମ୍ବ, ଉତ୍ପଳ, ମାଳତୀ, କୁବ୍ଜକ, କରବୀର, ବାଣ ଓ ତାଜା ଅମ୍ଲାନ କୁଙ୍କୁମ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ।
ସିନ୍ଧୁଵାରଂ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ମାସେଷୁ କ୍ରମଶଃ ସ୍ମୃତମ୍ ଜପାକୁସୁମ୍ଭକୁସୁମଂ ମାଲତୀ ଶତପତ୍ତ୍ରିକା
ସିନ୍ଧୁବାର ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ମାସରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଜପା, କୁସୁମ୍ଭ, ମାଳତୀ ଓ ଶତପତ୍ରିକା ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଯଥାଲାଭଂ ପ୍ରଶସ୍ତାନି କରଵୀରଂ ଚ ସର୍ଵଦା ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦ୍ ଉପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ
ଯେଉଁଠି ଯାହା ମିଳେ, ସେଗୁଡିକ ଉତ୍ତମ। କରବୀର ସବୁବେଳେ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧିମତେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ତ୍ରୀ ଭକ୍ତା ଵା କୁମାରୀ ଵା ଶିଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ ଵ୍ରତାନ୍ତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଜନାନୀ, ଭକ୍ତା ବା କୁମାରୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜି, ବ୍ରତ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଉମାମହେଶ୍ଵରଂ ହୈମଂ ଵୃଷଭଂ ଚ ଗଵା ସହ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵାଥ ଶଯନେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସୁନା ମୂର୍ତ୍ତି, ବୃଷ ଓ ଗାଈ ସହିତ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ରଖି, ପରେ ଏହାକୁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଯଥାଶକ୍ତି ମିଥୁନାନ୍ଯମ୍ବରାଦିଭିଃ ଧାନ୍ଯାଲଂକାରଗୋଦାନୈର୍ ଅଭ୍ଯର୍ଚେଦ୍ଧନସଂଚଯୈଃ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯେନ ରହିତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଗତଵିସ୍ମଯଃ
ଅନ୍ୟ ଦମ୍ପତିମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ, ଧାନ୍ୟ, ଆଳଙ୍କାର ଓ ଗାଈ ଦାନ କରି, ସଞ୍ଚିତ ଧନରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍। କଞ୍ଜୁସି ଓ ଅହଂକାର ବିନା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ କରୋତି ଯଃ ସମ୍ଯକ୍ ସୌଭାଗ୍ଯଶଯନଵ୍ରତମ୍ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ପଦମତ୍ଯନ୍ତମଶ୍ନୁତେ ଫଲସ୍ଯୈକସ୍ଯ ତ୍ଯାଗେନ ଵ୍ରତମେତତ୍ସମାଚରେତ୍
ଯିଏ ଏହି ସଉଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ଲାଭ କରେ। ଏକ ଫଳ ଦାନ କରି ବି ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯ ଇଚ୍ଛନ୍କୀର୍ତିମାପ୍ନୋତି ପ୍ରତିମାସଂ ନରାଧିପ ସୌଭାଗ୍ଯାରୋଗ୍ଯରୂପାଯୁର୍ ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଭୂଷଣୈଃ ନ ଵିଯୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ରାଜନ୍ ନଵାର୍ବୁଦଶତତ୍ରଯମ୍
ଯିଏ ଖ୍ୟାତି ଆଶା କରେ, ରାଜନ୍, ସେ ପ୍ରତିମାସରେ ଏହା ପାଏ। ସଉଭାଗ୍ୟ, ଆରୋଗ୍ୟ, ରୂପ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ବସ୍ତ୍ର, ଆଳଙ୍କାର ଓ ଭୂଷଣରେ ସେ ତିନି ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଯୁକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତୁ ଦ୍ଵାଦଶ ଵର୍ଷାଣି ସୌଭାଗ୍ଯଶଯନଵ୍ରତମ୍ କରୋତି ସପ୍ତ ଚାଷ୍ଟୌ ଵା ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଭଵନେ ଽମରୈଃ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଵସେତ୍ସମ୍ଯଗ୍ ଯାଵତ୍କଲ୍ପାଯୁତତ୍ରଯମ୍
ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବା ସାତ ବା ଆଠ ବର୍ଷ ଧରି ସଉଭାଗ୍ୟ ଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ କରେ, ସେ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କ ଗୃହରେ ଦେବମାନେ ପୂଜିତ ହୋଇ ତିନି ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥାଏ।
ନାରୀ ଵା କୁରୁତେ ଵାପି କୁମାରୀ ଵା ନରେଶ୍ଵର ସାପି ତତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ଦେଵ୍ଯନୁଗ୍ରହଲାଲିତା
ନାରୀ ବା କୁମାରୀ ଯେଉଁଠି ଏହି ବ୍ରତ କରେ, ରାଜନ୍, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେଇଁ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଶୃଣୁଯାଦପି ଯଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦଥଵା ମତିମ୍ ସୋ ଽପି ଵିଦ୍ଯାଧରୋ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ଚିରଂ ଵସେତ୍
ଯିଏ ଏହି କଥା ଶୁଣେ ବା ଦେବାକୁ ମନେ ଧରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଧର ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହନ୍ତି।
ଇଦମିହ ମଦନେନ ପୂର୍ଵମିଷ୍ଟଂ ଶତଧନୁଷା କୃତଵୀର୍ଯସୂନୁନା ଚ କୃତମଥ ଵରୁଣେନ ନନ୍ଦିନା ଵା କିମ୍ ଉ ଜନନାଥ ତତୋ ଯଦୁଦ୍ଭଵଃ ସ୍ଯାତ୍
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ମଦନ, ଶତଧନ୍ୱା, କୃତବୀର୍ୟ ପୁତ୍ର, ତାପରେ ବାରୁଣ ବା ନନ୍ଦିନ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା। ତେଣୁ ପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଫଳ କଣ ହେବ?
ଭୂର୍ଲୋକୋ ଽଥ ଭୁଵର୍ଲୋକଃ ସ୍ଵର୍ଲୋକୋ ଽଥ ମହର୍ଜନଃ ତପଃ ସତ୍ଯଂ ଚ ସପ୍ତୈତେ ଦେଵଲୋକାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଭୂର୍ଲୋକ, ତାପରେ ଭୁବର୍ଲୋକ, ସ୍ୱର୍ଲୋକ, ମହର୍ଲୋକ, ଜନଲୋକ, ତପୋଲୋକ ଓ ସତ୍ୟଲୋକ—ଏହି ସାତଟି ଦେବଲୋକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପର୍ଯାଯେଣ ତୁ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଆଧିପତ୍ଯଂ କଥଂ ଭଵେତ୍ ଇହ ଲୋକେ ଶୁଭଂ ରୂପମ୍ ଆଯୁଃ ସୌଭାଗ୍ଯମେଵ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଵିପୁଲା ନାଥ କଥଂ ସ୍ଯାତ୍ପୁରସୂଦନ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅଧିପତ୍ୟ କେମିତି ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ମିଳେ? ଏହି ଲୋକରେ କେମିତି ଶୁଭ ରୂପ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସଉଭାଗ୍ୟ ଓ ବହୁତ ଧନ ମିଳିପାରିବ, ହେ ପୁରସୁଦନ?
ପୁରା ହୁତାଶନଃ ସାର୍ଧଂ ମାରୁତେନ ମହୀତଲେ ଆଦିଷ୍ଟଃ ପୁରୁହୂତେନ ଵିନାଶାଯ ସୁରଦ୍ଵିଷାମ୍
ପୂର୍ବେ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦେବଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ।
ନିର୍ଦଗ୍ଧେଷୁ ତତସ୍ତେନ ଦାନଵେଷୁ ସହସ୍ରଶଃ ତାରକଃ କମଲାକ୍ଷଶ୍ଚ କାଲଦଂଷ୍ଟ୍ରଃ ପରାଵସୁଃ ଵିରୋଚନଶ୍ଚ ସଂଗ୍ରାମାଦ୍ ଅପଲାଯଂସ୍ତପୋଧନ
ତାପରେ, ହଜାର ହଜାର ଦାନବ ଦହିଯିବା ପରେ, ତାରକ, କମଳାକ୍ଷ, କାଳଦଂଷ୍ଟ୍ର, ପରାବସୁ ଓ ବିରୋଚନ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଗଲେ, ମୁନିବର ।
ଅମ୍ଭଃ ସାମୁଦ୍ରମାଵିଶ୍ଯ ସଂନିଵେଶମକୁର୍ଵତ ଅଶକ୍ଯା ଇତି ତେ ଽପ୍ଯଗ୍ନିମାରୁତାଭ୍ଯାମୁପେକ୍ଷିତାଃ
ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ; କିନ୍ତୁ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ ଦେଖି ଅବହେଳା କଲେ ।