ନମୋ ନମଃ କାମସୁଖପ୍ରଦାଯ କଟିଃ ଶଶାଙ୍କସ୍ଯ ସଦାର୍ଚନୀଯା ତଥୋଦରଂ ଚାପ୍ଯମୃତୋଦରାଯ ନାଭିଃ ଶଶାଙ୍କାଯ ନମୋ ଽଭିପୂଜ୍ଯା
କାମ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଟିକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ତାଙ୍କ ଉଦରକୁ ଅମୃତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭାବେ, ନାଭିକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ବିଶେଷ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ମୁଖଂ ଚ ପୂଜ୍ଯଂ ଦନ୍ତା ଦ୍ଵିଜାନାମଧିପାଯ ପୂଜ୍ଯାଃ ହାସ୍ଯଂ ନମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମସେ ଽଭିପୂଜ୍ଯମ୍ ଓଷ୍ଠୌ କୁମୁଦ୍ଵନ୍ତଵନପ୍ରିଯାଯ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁହଁକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍, ଦାନ୍ତକୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ହାସ୍ୟକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ବିଶେଷ ପୂଜିବା, ଓଠକୁ ରାତିର କୁମୁଦ ଫୁଲ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନାସା ଚ ନାଥାଯ ଵନୌଷଧୀନାମ୍ ଆନନ୍ଦଭୂତାଯ ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ ଚ ନେତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମନିଭଂ ତଥେନ୍ଦୋର୍ ଇନ୍ଦୀଵରଶ୍ଯାମକରାଯ ଶୌରେଃ
ନାକକୁ ଅରଣ୍ୟ ଔଷଧୀର ନାଥ ଭାବେ ପୂଜିବା, ଭୃକୁଟି ଓ ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁକୁ ଇନ୍ଦୁ ଭାବେ, ଶୌରିଙ୍କ ହାତକୁ ନୀଳ କମଳ ସଦୃଶ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନମଃ ସମସ୍ତାଧ୍ଵରଵନ୍ଦିତାଯ କର୍ଣଦ୍ଵଯଂ ଦୈତ୍ଯନିଷୂଦନାଯ ଲଲାଟମିନ୍ଦୋରୁଦଧିପ୍ରିଯାଯ କେଶାଃ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତେଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଠାକୁରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଇ କାନକୁ ଦାନବ ନାଶକ ଭାବେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲଳାଟକୁ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରିୟ ଭାବେ, ଓ କେଶକୁ ସୁଷୁମ୍ନା ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜ୍ୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ଶିରଃ ଶଶାଙ୍କାଯ ନମୋ ମୁରାରେର୍ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯେତି ନମଃ କିରୀଟିନେ ପଦ୍ମପ୍ରିଯେ ରୋହିଣି ନାମ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସୌଭାଗ୍ଯସୌଖ୍ଯାମୃତଚାରୁକାଯେ
ଶିରରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଧରିଥିବା, ମୁରାରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପଦ୍ମ ପ୍ରିୟ, ରୋହିଣୀ ନାମକ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ଦେହ ହେଉଛି ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖର ଅମୃତ।
ଦେଵୀଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈର୍ ନୈଵେଦ୍ଯଧୂପାଦିଭିରିନ୍ଦୁପତ୍ନୀମ୍ ସୁପ୍ତ୍ଵାଥ ଭୂମୌ ପୁନରୁତ୍ଥିତେନ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିପ୍ରାଯ ହଵିଷ୍ଯଯୁକ୍ତଃ
ଦେବୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ମରଣ କରି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଶୋଇ, ପୁନି ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ଏବଂ ହବି ଯୁକ୍ତ ଭୋଜନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଯଃ ପ୍ରଭାତେ ସହିରଣ୍ଯଵାରିକୁମ୍ଭୋ ନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମମାଂସମନ୍ନମ୍ ଅକ୍ଷାରମଷ୍ଟାଵଥ ଵିଂଶତିଂ ଚ ଗ୍ରାସାନ୍ପଯଃସର୍ପିର୍ଯୁତାନୁପୋଷ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵେତିହାସଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ସୁନାର ଘଡ଼ା ସହିତ ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୋମୂତ୍ର ଚାଖି, ମାଂସ ଓ ଲୁଣ ଛଡ଼ା ଭୋଜନ, ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ମିଶା ଆଠ କିମ୍ବା ବିଶି ଗ୍ରାସ ଖାଇ, ଉପବାସ କରି, ଭୋଜନ ପରେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଏକ ପୌରାଣିକ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
କଦମ୍ବନୀଲୋତ୍ପଲକେତକାନି ଜାତୀ ସରୋଜଂ ଶତପତ୍ତ୍ରିକା ଚ ଅମ୍ଲାନକୁବ୍ଜାନ୍ଯଥ ସିନ୍ଦୁଵାରଂ ପୁଷ୍ପଂ ପୁନର୍ନାରଦ ମଲ୍ଲିକାଯାଃ ଶୁଭ୍ରଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋଃ କରଵୀରପୁଷ୍ପଂ ଶ୍ରୀଚମ୍ପକଂ ଚନ୍ଦ୍ରମସଃ ପ୍ରଦେଯମ୍
କଦମ୍ବ, ନୀଳପଦ୍ମ, କେତକୀ, ଜାସ୍ମିନ, ଶତପତ୍ରୀ, ଜାତୀ, ସରୋଜ, ଅମ୍ଳାନ, କୁବ୍ଜା, ସିନ୍ଦୁବାର ଫୁଲ, ଏବଂ ନାରଦ, ମଲ୍ଲିକାର ଧଳା ଫୁଲ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କରବୀର ଫୁଲ, ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଚମ୍ପା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ୍ତକ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଵଣାଦିଷୁ ମାସେଷୁ କ୍ରମାଦେତାନି ସର୍ଵଦା ଯସ୍ମିନ୍ମାସେ ଵ୍ରତାଦିଃ ସ୍ଯାତ୍ ତତ୍ପୁଷ୍ପୈରର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍
ଶ୍ରାବଣ ଆଦି ମାସରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫୁଲ ଅନୁକ୍ରମରେ ସଦା ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ରହାଯାଏ, ସେଇ ମାସର ଫୁଲରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦ୍ ଉପାସ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ ଵ୍ରତାନ୍ତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦର୍ପଣୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧିମାନେ ପୂଜା କରି, ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଏକ ଶଯ୍ୟା, ଦର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୋହିଣୀଚନ୍ଦ୍ରମିଥୁନଂ କାରଯିତ୍ଵାଥ କାଞ୍ଚନମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଃ ଷଡଙ୍ଗୁଲଃ କାର୍ଯୋ ରୋହିଣୀ ଚତୁରଙ୍ଗୁଲା
ସୁନାରେ ରୋହିଣୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଳ ଓ ରୋହିଣୀକୁ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଆକାରରେ କରିବା ଉଚିତ।
ମୁକ୍ତାଫଲାଷ୍ଟକଯୁତଂ ସିତନେତ୍ରପଟାଵୃତମ୍ କ୍ଷୀରକୁମ୍ଭୋପରି ପୁନଃ କାଂସ୍ଯପାତ୍ରାକ୍ଷତାନ୍ଵିତମ୍ ଦଦ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ଶାଲୀକ୍ଷୁଫଲସଂଯୁତମ୍
ଆଠଟି ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ, ଧଳା ନେତ୍ରପଟରେ ଢାକା, ଦୁଧ ଭରା ଘଡ଼ା ଉପରେ, ପୁନି କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ, ପ୍ରଭାତରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଧାନ ଓ ଖଣ୍ଡ ଫଳ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତାମଥ ସୁଵର୍ଣାସ୍ଯାଂ ଖୁରୈ ରୌପ୍ଯୈଃ ସମନ୍ଵିତାମ୍ ସଵସ୍ତ୍ରଭାଜନାଂ ଧେନୁଂ ତଥା ଶଙ୍ଖଂ ଚ ଶୋଭନମ୍
ଧଳା ଗାଈ, ସୁନାର ମୁହଁ, ଚାନ୍ଦିର ଖୁର, ବସ୍ତ୍ର ଓ ପାତ୍ର ସହିତ, ଏବଂ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଶଂଖ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭୂଷଣୈର୍ଦ୍ଵିଜଦାମ୍ପତ୍ଯମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଽଯଂ ଦ୍ଵିଜରୂପେଣ ସଭାର୍ଯ ଇତି କଲ୍ପଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୂଷଣ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥା ନ ରୋହିଣୀ କୃଷ୍ଣ ଶଯ୍ଯାଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଗଚ୍ଛତି ସୋମରୂପସ୍ଯ ତେ ତଦ୍ଵନ୍ ମମାଭେଦୋ ଽସ୍ତୁ ଭୂତିଭିଃ
ଯେପରି ରୋହିଣୀ କଦାପି କୃଷ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଯାଏନାହିଁ, ସେପରି ମୋର ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଏକତା ସଦା ଅଟୁଟ ରହୁ।
ଯଥା ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପରମାନନ୍ଦମୁକ୍ତିଦଃ ଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତଥା ଭକ୍ତିସ୍ ତ୍ଵଯି ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତୁ ମେ ସଦା
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛ, ଏହିପରି ଭୋଗ, ମୁକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତି ସଦା ଚନ୍ଦ୍ର, ମୋ ପାଖରେ ରହୁ।
ଇତି ସଂସାରଭୀତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିକାମସ୍ଯ ଚାନଘ ରୂପାରୋଗ୍ଯାଯୁଷାମେତଦ୍ ଵିଧାଯକମନୁତ୍ତମମ୍
ଏହିପରି ସଂସାରକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଓ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ, ଏହା ରୂପ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ବିଧି।
ଇଦମେଵ ପିତୄଣାଂ ଚ ସର୍ଵଦା ଵଲ୍ଲଭଂ ମୁନେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ସପ୍ତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଭୂତ୍ଵା ତୁ ମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ବିଧି ପିତୃମାନେ ସଦା ପ୍ରିୟ ମନେ କରନ୍ତି, ମୁନି। ସପ୍ତ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି ଲୋକର ନାଥ ହୋଇ, ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ବିଦ୍ୟୁତ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ନାରୀ ଵା ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶଯନଂ ଯା ସମାଚରେତ୍ ସାପି ତତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେଉଁ ନାରୀ କିମ୍ବା ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ର ଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହୁଏ।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ମଧୁମଥନାର୍ଚନମ୍ ଇନ୍ଦୁକୀର୍ତନେନ ମତିମପି ଚ ଦଦାତି ସୋ ଽପି ଶୌରେର୍ ଭଵନଗତଃ ପରିପୂଜ୍ଯତେ ଽମରୌଘୈଃ
ଯେଉଁଠି ଏପରି ମଧୁମଥନଙ୍କ ପୂଜା ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ତୁତି ସହିତ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା କରାଯାଏ, ଏବଂ ମନ ଦେଇ ଭକ୍ତି କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଶୌରିଙ୍କ ଗୃହରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଜଲାଶଯଗତଂ ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଉଵାଚ ରଵିନନ୍ଦନଃ ତଡାଗାରାମକୂପାନାଂ ଵାପୀଷୁ ନଲିନୀଷୁ ଚ
ଜଳାଶୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ରବିବଂଶଜ ଏପରି ପଚାରିଲେ: ପୋଖରୀ, ବଗିଚା, କୁଆଁ, ବଡ଼ ଜଳସ୍ଥଳ ଓ ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ ଥିବା ଜଳାଶୟରେ—
ଵିଧିଂ ପୃଚ୍ଛାମି ଦେଵେଶେ ଦେଵତାଯତନେଷୁ ଚ କେ ତତ୍ର ଚର୍ତ୍ଵିଜୋ ନାଥ ଵେଦୀ ଵା କୀଦୃଶୀ ଭଵେତ୍
ମୁଁ ବିଧି ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛି, ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ କିଏ ପୂଜା କରେ, ହେ ନାଥ, ଏଠାରେ କେଉଁ ପୂଜାରୀ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ବେଦୀ କେମିତି ହେବା ଉଚିତ?
ଦକ୍ଷିଣାଵଲଯଃ କାଲଃ ସ୍ଥାନମାଚାର୍ଯ ଏଵ ଚ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି କାନି ଶସ୍ତାନି ସର୍ଵମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ, ଦିଗ, ସ୍ଥାନ, ଶିକ୍ଷକ କିଏ ହେବେ ଏବଂ କେଉଁ ଜିନିଷ ସବୁ ଭଲ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୋତେ କହିଦିଅ।
ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ମହାବାହୋ ତଡାଗାଦିଷୁ ଯୋ ଵିଧିଃ ପୁରାଣେଷ୍ଵିତିହାସୋ ଽଯଂ ପଠ୍ଯତେ ଵେଦଵାଦିଭିଃ
ହେ ରାଜା, ବଳଶାଳୀ, ତଳାବ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକ୍ରମ ବିଷୟରେ ପୁରାଣରେ ଯେପରି ନିୟମ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରଥା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେଥିରେ ଯାହା ରହିଛି, ସେଥିକୁ ଶୁଣ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ପକ୍ଷଂ ଶୁଭଂ ଶୁକ୍ଲମ୍ ଅତୀତେ ଚୋତ୍ତରାଯଣେ ପୁଣ୍ଯେ ଽହ୍ନି ଵିପ୍ରକଥିତେ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଵାଚନମ୍
ଶୁଭ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଆସିଲେ, ଉତ୍ତରାୟଣ ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଦିନ କହନ୍ତି, ସେହି ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଗୁଦକ୍ପ୍ରଵଣେ ଦେଶେ ତଡାଗସ୍ଯ ସମୀପତଃ ଚତୁର୍ହସ୍ତାଂ ଶୁଭାଂ ଵେଦୀଂ ଚତୁରସ୍ରାଂ ଚତୁର୍ମୁଖାମ୍
ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଢଳା ଜମିରେ, ତଳାବ ନିକଟରେ, ଚାରି ହସ୍ତ ଆକାରରେ, ଚାରି କୋଣା ଓ ଚାରି ପାଟି ସହିତ ଏକ ଶୁଭ ବେଦୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତଥା ଷୋଡଶହସ୍ତଃ ସ୍ଯାନ୍ ମଣ୍ଡପଶ୍ଚ ଚତୁର୍ମୁଖଃ ଵେଦ୍ଯାଶ୍ଚ ପରିତୋ ଗର୍ତା ରତ୍ନିମାତ୍ରାସ୍ତ୍ରିମେଖଲାଃ
ଏହିପରି, ଷୋଳହ ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏବଂ ଚାରିପାଟି ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ବେଦୀ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ହସ୍ତ ଚଉଡ଼ା ତିନିଟି ଖାଲି ଖନନ କରିବା ଉଚିତ।
ନଵ ସପ୍ତାଥ ଵା ପଞ୍ଚ ନାତିରିକ୍ତା ନୃପାତ୍ମଜ ଵିତସ୍ତିମାତ୍ରା ଯୋନିଃ ସ୍ଯାତ୍ ଷଟ୍ସପ୍ତାଙ୍ଗୁଲିଵିସ୍ତୃତା
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ଏହି ଖାଲି ନ'ଟି, ସାତଟି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି ହେଉ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ନୁହେଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଲି ଏକ ଭୁଜ ଚଉଡ଼ା ଓ ଯୋନି ଛଅ କିମ୍ବା ସାତ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ା ହେବା ଉଚିତ।
ଗର୍ତାଶ୍ଚ ତତ୍ର ସପ୍ତ ସ୍ଯୁସ୍ ତ୍ରିପର୍ଵୋଚ୍ଛ୍ରିତମେଖଲାଃ ସର୍ଵତସ୍ତୁ ସଵର୍ଣାଃ ସ୍ଯୁଃ ପତାକାଧ୍ଵଜସଂଯୁତାଃ
ସେଠାରେ ସାତଟି ଖାଲି ହେଉ, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ତିନିଟି ଉଚ୍ଚ ମାଟିର ଧାର ଥାଉ। ସମସ୍ତ ଏକ ରଙ୍ଗରେ ହେଉ, ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥୋଦୁମ୍ବରପ୍ଲକ୍ଷଵଟଶାଖାକୃତାନି ତୁ ମଣ୍ଡପସ୍ଯ ପ୍ରତିଦିଶଂ ଦ୍ଵାରାଣ୍ଯେତାନି କାରଯେତ୍
ମଣ୍ଡପର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦ୍ୱାର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଅଶ୍ୱଥ, ଉଦୁମ୍ବର, ପ୍ଲକ୍ଷ ଓ ବଟ ଗଛର ଡାଳିରୁ ତିଆରି।