ଦ୍ଵିଜାନାମୁଦକୁମ୍ଭାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାନ୍ ଗାଵଃ କୃଷ୍ଣାଃ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ ଅଶକ୍ତସ୍ତୁ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗାମେକାମପି ଶକ୍ତିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ସହିତ ଜଳଘଟ, କଳା ଗାଏ, ସୁନା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଅନ୍ତତଃ ଏକ ଗାଏ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ନ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵନ୍ଦୋଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀମୁପୋଷ୍ଯୈଵ ସପ୍ତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍ ପୁମାନ୍ସମ୍ପୂଜିତୋ ଦେଵୈଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଧନ ନେଇ କୌଶଳ କିମ୍ବା ଚତୁରାଇ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା କଲେ ଦୋଷ ଲାଗେ। କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ଉପବାସ ଓ ସପ୍ତ ତିନିଶେ କଳ୍ପ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛନ୍ତି।
ଦୀର୍ଘାଯୁରାରୋଗ୍ଯକୁଲାଭିଵୃଦ୍ଧିଯୁକ୍ତଃ ପୁମାନ୍ଭୂପକୁଲାଯୁତଃ ସ୍ଯାତ୍ ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ଜନ୍ମନି ଯେନ ସମ୍ଯଗ୍ ଵ୍ରତଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତଦିନ୍ଦୁମୌଲେ
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ବଂଶବୃଦ୍ଧି ସହିତ, ରାଜପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପୁରୁଷ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହା କେମିତି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ହେ ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖର, ଏହି ବ୍ରତ ବିସ୍ତାରରେ କହ।
ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟମିଦଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଉକ୍ତଂ ଚାକ୍ଷଯ୍ଯକାରକମ୍ ରହସ୍ଯଂ ତଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ। ପୁରାଣ ଜଣା ଲୋକେ ଯାହା ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ଗୁପ୍ତ କଥା ମୁଁ କହିବି।
ରୋହିଣୀଚନ୍ଦ୍ରଶଯନଂ ନାମ ଵ୍ରତମିହୋତ୍ତମମ୍ ତସ୍ମିନ୍ନାରାଯଣସ୍ଯାର୍ଚାମ୍ ଅର୍ଚଯଦ୍ ଇନ୍ଦୁନାମଭିଃ
ଏଠାରେ ରୋହିଣୀ-ଚନ୍ଦ୍ରଶୟନ ନାମକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଅଛି। ଏହି ବ୍ରତରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ଯଦା ସୋମଦିନେ ଶୁକ୍ଲା ଭଵେତ୍ପଞ୍ଚଦଶୀ କ୍ଵଚିତ୍ ଅଥଵା ବ୍ରହ୍ମନକ୍ଷତ୍ରଂ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଯେତେବେଳେ ସୋମବାର ଦିନ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ହୁଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ତଦା ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ସର୍ଷପୈଃ ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ତୁ ଜପେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନଷ୍ଟଶତଂ ପୁନଃ
ସେତେବେଳେ ପୁରୁଷେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ସୋରିଷ ଦାଣା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ସମୟରେ 'ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଆଠଶେ ଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଶୂଦ୍ରୋ ଽପି ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଷଣ୍ଡାଲାପଵର୍ଜିତଃ ସୋମାଯ ଵରଦାଯାଥ ଵିଷ୍ଣଵେ ଚ ନମୋ ନମଃ
ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଅସତ୍ କଥା ଛାଡ଼ି, ସୋମ ଓ ବରଦାତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।
କୃତଜପ୍ଯଃ ସ୍ଵଭଵନମ୍ ଆଗତ୍ଯ ମଧୁସୂଦନମ୍ ପୂଜଯେତ୍ଫଲପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସୋମନାମାନି କୀର୍ତଯନ୍
ଯେତେବେଳେ ଜପ ସମାପ୍ତ କରି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରେ, ସେତେବେଳେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ, ସୋମଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ସୋମାଯ ଶାନ୍ତାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଦାଵ୍ ଅନନ୍ତଧାମ୍ନେତି ଚ ଜାନୁଜଙ୍ଘେ ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚାପି ଜଲୋଦରାଯ ସମ୍ପୂଜଯେନ୍ମେଢ୍ରମନନ୍ତବାହଵେ
ଶାନ୍ତ ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ଅନନ୍ତ ଧାମ ଭାବେ ପୂଜିବା, ଜାଙ୍ଘ ଓ ଗୁଡ଼ିକୁ, ଦୁଇ ଉରୁକୁ ଜଳୋଦର ଭାବେ, ମେଢ୍ର ଅଂଶକୁ ଅନନ୍ତବାହୁ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନମୋ ନମଃ କାମସୁଖପ୍ରଦାଯ କଟିଃ ଶଶାଙ୍କସ୍ଯ ସଦାର୍ଚନୀଯା ତଥୋଦରଂ ଚାପ୍ଯମୃତୋଦରାଯ ନାଭିଃ ଶଶାଙ୍କାଯ ନମୋ ଽଭିପୂଜ୍ଯା
କାମ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଟିକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ତାଙ୍କ ଉଦରକୁ ଅମୃତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭାବେ, ନାଭିକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ବିଶେଷ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ମୁଖଂ ଚ ପୂଜ୍ଯଂ ଦନ୍ତା ଦ୍ଵିଜାନାମଧିପାଯ ପୂଜ୍ଯାଃ ହାସ୍ଯଂ ନମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରମସେ ଽଭିପୂଜ୍ଯମ୍ ଓଷ୍ଠୌ କୁମୁଦ୍ଵନ୍ତଵନପ୍ରିଯାଯ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁହଁକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍, ଦାନ୍ତକୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ହାସ୍ୟକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ବିଶେଷ ପୂଜିବା, ଓଠକୁ ରାତିର କୁମୁଦ ଫୁଲ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନାସା ଚ ନାଥାଯ ଵନୌଷଧୀନାମ୍ ଆନନ୍ଦଭୂତାଯ ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ ଚ ନେତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମନିଭଂ ତଥେନ୍ଦୋର୍ ଇନ୍ଦୀଵରଶ୍ଯାମକରାଯ ଶୌରେଃ
ନାକକୁ ଅରଣ୍ୟ ଔଷଧୀର ନାଥ ଭାବେ ପୂଜିବା, ଭୃକୁଟି ଓ ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁକୁ ଇନ୍ଦୁ ଭାବେ, ଶୌରିଙ୍କ ହାତକୁ ନୀଳ କମଳ ସଦୃଶ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ନମଃ ସମସ୍ତାଧ୍ଵରଵନ୍ଦିତାଯ କର୍ଣଦ୍ଵଯଂ ଦୈତ୍ଯନିଷୂଦନାଯ ଲଲାଟମିନ୍ଦୋରୁଦଧିପ୍ରିଯାଯ କେଶାଃ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତେଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଠାକୁରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଇ କାନକୁ ଦାନବ ନାଶକ ଭାବେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲଳାଟକୁ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରିୟ ଭାବେ, ଓ କେଶକୁ ସୁଷୁମ୍ନା ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜ୍ୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ଶିରଃ ଶଶାଙ୍କାଯ ନମୋ ମୁରାରେର୍ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯେତି ନମଃ କିରୀଟିନେ ପଦ୍ମପ୍ରିଯେ ରୋହିଣି ନାମ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସୌଭାଗ୍ଯସୌଖ୍ଯାମୃତଚାରୁକାଯେ
ଶିରରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଧରିଥିବା, ମୁରାରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପଦ୍ମ ପ୍ରିୟ, ରୋହିଣୀ ନାମକ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ଦେହ ହେଉଛି ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖର ଅମୃତ।
ଦେଵୀଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈର୍ ନୈଵେଦ୍ଯଧୂପାଦିଭିରିନ୍ଦୁପତ୍ନୀମ୍ ସୁପ୍ତ୍ଵାଥ ଭୂମୌ ପୁନରୁତ୍ଥିତେନ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିପ୍ରାଯ ହଵିଷ୍ଯଯୁକ୍ତଃ
ଦେବୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ମରଣ କରି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଶୋଇ, ପୁନି ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ଏବଂ ହବି ଯୁକ୍ତ ଭୋଜନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଯଃ ପ୍ରଭାତେ ସହିରଣ୍ଯଵାରିକୁମ୍ଭୋ ନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମମାଂସମନ୍ନମ୍ ଅକ୍ଷାରମଷ୍ଟାଵଥ ଵିଂଶତିଂ ଚ ଗ୍ରାସାନ୍ପଯଃସର୍ପିର୍ଯୁତାନୁପୋଷ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵେତିହାସଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ସୁନାର ଘଡ଼ା ସହିତ ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୋମୂତ୍ର ଚାଖି, ମାଂସ ଓ ଲୁଣ ଛଡ଼ା ଭୋଜନ, ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ମିଶା ଆଠ କିମ୍ବା ବିଶି ଗ୍ରାସ ଖାଇ, ଉପବାସ କରି, ଭୋଜନ ପରେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଏକ ପୌରାଣିକ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
କଦମ୍ବନୀଲୋତ୍ପଲକେତକାନି ଜାତୀ ସରୋଜଂ ଶତପତ୍ତ୍ରିକା ଚ ଅମ୍ଲାନକୁବ୍ଜାନ୍ଯଥ ସିନ୍ଦୁଵାରଂ ପୁଷ୍ପଂ ପୁନର୍ନାରଦ ମଲ୍ଲିକାଯାଃ ଶୁଭ୍ରଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋଃ କରଵୀରପୁଷ୍ପଂ ଶ୍ରୀଚମ୍ପକଂ ଚନ୍ଦ୍ରମସଃ ପ୍ରଦେଯମ୍
କଦମ୍ବ, ନୀଳପଦ୍ମ, କେତକୀ, ଜାସ୍ମିନ, ଶତପତ୍ରୀ, ଜାତୀ, ସରୋଜ, ଅମ୍ଳାନ, କୁବ୍ଜା, ସିନ୍ଦୁବାର ଫୁଲ, ଏବଂ ନାରଦ, ମଲ୍ଲିକାର ଧଳା ଫୁଲ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କରବୀର ଫୁଲ, ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଚମ୍ପା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ୍ତକ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଵଣାଦିଷୁ ମାସେଷୁ କ୍ରମାଦେତାନି ସର୍ଵଦା ଯସ୍ମିନ୍ମାସେ ଵ୍ରତାଦିଃ ସ୍ଯାତ୍ ତତ୍ପୁଷ୍ପୈରର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍
ଶ୍ରାବଣ ଆଦି ମାସରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫୁଲ ଅନୁକ୍ରମରେ ସଦା ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ରହାଯାଏ, ସେଇ ମାସର ଫୁଲରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦ୍ ଉପାସ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ ଵ୍ରତାନ୍ତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଦର୍ପଣୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧିମାନେ ପୂଜା କରି, ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଏକ ଶଯ୍ୟା, ଦର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକରଣ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୋହିଣୀଚନ୍ଦ୍ରମିଥୁନଂ କାରଯିତ୍ଵାଥ କାଞ୍ଚନମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଃ ଷଡଙ୍ଗୁଲଃ କାର୍ଯୋ ରୋହିଣୀ ଚତୁରଙ୍ଗୁଲା
ସୁନାରେ ରୋହିଣୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଳ ଓ ରୋହିଣୀକୁ ଚାରି ଆଙ୍ଗୁଳ ଆକାରରେ କରିବା ଉଚିତ।
ମୁକ୍ତାଫଲାଷ୍ଟକଯୁତଂ ସିତନେତ୍ରପଟାଵୃତମ୍ କ୍ଷୀରକୁମ୍ଭୋପରି ପୁନଃ କାଂସ୍ଯପାତ୍ରାକ୍ଷତାନ୍ଵିତମ୍ ଦଦ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ଶାଲୀକ୍ଷୁଫଲସଂଯୁତମ୍
ଆଠଟି ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ, ଧଳା ନେତ୍ରପଟରେ ଢାକା, ଦୁଧ ଭରା ଘଡ଼ା ଉପରେ, ପୁନି କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ, ପ୍ରଭାତରେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଧାନ ଓ ଖଣ୍ଡ ଫଳ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତାମଥ ସୁଵର୍ଣାସ୍ଯାଂ ଖୁରୈ ରୌପ୍ଯୈଃ ସମନ୍ଵିତାମ୍ ସଵସ୍ତ୍ରଭାଜନାଂ ଧେନୁଂ ତଥା ଶଙ୍ଖଂ ଚ ଶୋଭନମ୍
ଧଳା ଗାଈ, ସୁନାର ମୁହଁ, ଚାନ୍ଦିର ଖୁର, ବସ୍ତ୍ର ଓ ପାତ୍ର ସହିତ, ଏବଂ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଶଂଖ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭୂଷଣୈର୍ଦ୍ଵିଜଦାମ୍ପତ୍ଯମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଽଯଂ ଦ୍ଵିଜରୂପେଣ ସଭାର୍ଯ ଇତି କଲ୍ପଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୂଷଣ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥା ନ ରୋହିଣୀ କୃଷ୍ଣ ଶଯ୍ଯାଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଗଚ୍ଛତି ସୋମରୂପସ୍ଯ ତେ ତଦ୍ଵନ୍ ମମାଭେଦୋ ଽସ୍ତୁ ଭୂତିଭିଃ
ଯେପରି ରୋହିଣୀ କଦାପି କୃଷ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶଯ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଯାଏନାହିଁ, ସେପରି ମୋର ଧନ-ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଏକତା ସଦା ଅଟୁଟ ରହୁ।
ଯଥା ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପରମାନନ୍ଦମୁକ୍ତିଦଃ ଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତଥା ଭକ୍ତିସ୍ ତ୍ଵଯି ଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ତୁ ମେ ସଦା
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛ, ଏହିପରି ଭୋଗ, ମୁକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତି ସଦା ଚନ୍ଦ୍ର, ମୋ ପାଖରେ ରହୁ।
ଇତି ସଂସାରଭୀତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିକାମସ୍ଯ ଚାନଘ ରୂପାରୋଗ୍ଯାଯୁଷାମେତଦ୍ ଵିଧାଯକମନୁତ୍ତମମ୍
ଏହିପରି ସଂସାରକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଓ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ, ଏହା ରୂପ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ବିଧି।
ଇଦମେଵ ପିତୄଣାଂ ଚ ସର୍ଵଦା ଵଲ୍ଲଭଂ ମୁନେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ସପ୍ତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଭୂତ୍ଵା ତୁ ମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ବିଧି ପିତୃମାନେ ସଦା ପ୍ରିୟ ମନେ କରନ୍ତି, ମୁନି। ସପ୍ତ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି ଲୋକର ନାଥ ହୋଇ, ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ବିଦ୍ୟୁତ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ନାରୀ ଵା ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶଯନଂ ଯା ସମାଚରେତ୍ ସାପି ତତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେଉଁ ନାରୀ କିମ୍ବା ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ର ଶଯ୍ୟା ବ୍ରତ କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହୁଏ।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ମଧୁମଥନାର୍ଚନମ୍ ଇନ୍ଦୁକୀର୍ତନେନ ମତିମପି ଚ ଦଦାତି ସୋ ଽପି ଶୌରେର୍ ଭଵନଗତଃ ପରିପୂଜ୍ଯତେ ଽମରୌଘୈଃ
ଯେଉଁଠି ଏପରି ମଧୁମଥନଙ୍କ ପୂଜା ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ତୁତି ସହିତ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା କରାଯାଏ, ଏବଂ ମନ ଦେଇ ଭକ୍ତି କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଶୌରିଙ୍କ ଗୃହରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।