ଶଯ୍ଯାଂ ଵିଲକ୍ଷଣାଂ କୃତ୍ଵା ଵିରୁଦ୍ଧଗ୍ରନ୍ଥିଵର୍ଜିତାମ୍ ସୋପଧାନକଵିଶ୍ରାମସ୍ଵାସ୍ତରଵ୍ଯଜନାନି ଚ
ଏକ ବିଶେଷ ଶୟ୍ୟା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାରେ କୌଣସି ଗଠି ଓ ଦୋଷ ନଥାଏ, ତାହା ସହିତ ଉପଧାନ, ବିଶ୍ରାମ ଜାଗା, ସୁବିଧାଜନକ ଆସନ ଓ ପଙ୍ଖା ରଖିବା ଉଚିତ।
ଭାଜନୋପାନହଛତ୍ତ୍ରଚାମରାସନଦର୍ପଣୈଃ ଭୂଷଣୈରପି ସଂଯୁକ୍ତାଂ ଫଲଵସ୍ତ୍ରାନୁଲେପନୈଃ
ଏହି ଶୟ୍ୟାକୁ ପାତ୍ର, ଚପଲ, ଛତା, ଚାମର, ଆସନ, ଦର୍ପଣ, ଭୂଷଣ, ଫଳ, ପୋଷାକ ଓ ଉଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯାଂ ଵିଧାଯ ତତ୍ପଦ୍ମମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍ କପିଲାଂ ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତାଂ ସୁଶୀଲାଂ ଚ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ଏହି ଶୟ୍ୟା ଉପରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ରଖି, ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ଏକ କପିଳା ଗାଈ, ପୋଷାକ ଦିଆଯାଇଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ରଖିବା ଉଚିତ।
ରୌପ୍ଯଖୁରୀଂ ହେମଶୃଙ୍ଗୀଂ ସଵତ୍ସାଂ କାଂସ୍ଯଦୋହନାମ୍ ଦଦ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ନ ଚୈନାମଭିଲଙ୍ଘଯେତ୍
ସିଲ୍ଭର ଖୁର, ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ, ଛୋଟ ଛାନ୍ଦା ଓ କାଂସ୍ୟ ଦୁଧ ଦେବା ପାତ୍ର ସହିତ ଗାଈକୁ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଗାଈକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯଥୈଵାଦିତ୍ଯଶଯନମ୍ ଅଶୂନ୍ଯଂ ତଵ ସର୍ଵଦା କାନ୍ତ୍ଯା ଧୃତ୍ଯା ଶ୍ରିଯା ରତ୍ଯା ତଥା ମେ ସନ୍ତୁ ସିଦ୍ଧଯଃ
ଯେପରି ଆପଣଙ୍କର ଶୟନସ୍ଥଳ ସଦା ଶୂନ୍ୟ ନୁହେଁ, ଚମକ, ଧୃତି, ଶ୍ରୀ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେପରି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ।
ଯଥା ନ ଦେଵାଃ ଶ୍ରେଯାଂସଂ ତ୍ଵଦନ୍ଯମନଘଂ ଵିଦୁଃ ତଥା ମାମ୍ ଉଦ୍ଧରାଶେଷଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଆପଣ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେପରି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ ଶଯ୍ଯାଗଵାଦି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଭଵନଂ ନଯେତ୍
ତାପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପ୍ରଣାମ କରି, ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ; ଶୟ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ନୈତଦ୍ଵିଶୀଲାଯ ନ ଦାମ୍ଭିକାଯ କୁତର୍କଦୁଷ୍ଟାଯ ଵିନିନ୍ଦକାଯ ପ୍ରକାଶନୀଯଂ ଵ୍ରତମିନ୍ଦୁମୌଲେର୍ ଯଶ୍ଚାପି ନିନ୍ଦାମଧିକାଂ ଵିଧତ୍ତେ
ଏହି ଇନ୍ଦୁମୌଳିର ବ୍ରତ କୁ ଦୁଷ୍ଟ, ଅଭିନ୍ନ, ତର୍କଦ୍ୱାରା ଭ୍ରଷ୍ଟ, ନିନ୍ଦାକାରୀ ଓ ଅତି ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଭକ୍ତାଯ ଦାନ୍ତାଯ ଚ ଗୁହ୍ଯମେତଦ୍ ଆଖ୍ଯେଯମ୍ ଆନନ୍ଦକରଂ ଶିଵସ୍ଯ ଇଦଂ ମହାପାତକଭିନ୍ ନରାଣାମ୍ ଅପ୍ଯକ୍ଷରଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦନ୍ତି
ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଦମିତ ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ; ଏହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ଶିବଙ୍କର; ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଏହିର ଏକ ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ମହାପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ନ ବନ୍ଧୁପୁତ୍ରେଣ ଧନୈର୍ଵିଯୁକ୍ତଃ ପତ୍ନୀଭିରାନନ୍ଦକରଃ ସୁରାଣାମ୍ ନାଭ୍ଯେତି ରୋଗଂ ନ ଚ ଶୋକଦୁଃଖଂ ଯା ଵାଥ ନାରୀ କୁରୁତେ ଽତିଭକ୍ତ୍ଯା
ଯିଏ ବନ୍ଧୁ, ପୁତ୍ର, ଧନ ଓ ପତ୍ନୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେ ରୋଗ, ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖକୁ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ; ଏହି ବ୍ରତ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ କରୁଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖକୁ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।
ଇଦଂ ଵସିଷ୍ଠେନ ପୁରାର୍ଜୁନେନ କୃତଂ କୁବେରେଣ ପୁରଂଦରେଣ ଯତ୍କୀର୍ତନେନାପ୍ଯଖିଲାନି ନାଶମ୍ ଆଯାନ୍ତି ପାପାନି ନ ସଂଶଯୋ ଽସ୍ତି
ଏହି ବ୍ରତ ବସିଷ୍ଠ, ପୁରାର୍ଜୁନ, କୁବେର ଓ ପୁରନ୍ଦର କରିଥିଲେ; ଏହି ବ୍ରତର କିର୍ତ୍ତନ କରିବା ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀମଥୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍ ଶାନ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିଶ୍ଚ ଭଵତି ଜଯଃ ପୁଂସାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଏବେ ମୁଁ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ; ଏହା ଶାନ୍ତି, ମୁକ୍ତି ଓ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ଜୟ ଦେଇଥାଏ।
ଶଂକରଂ ମାର୍ଗଶିରସି ଶମ୍ଭୁଂ ପୌଷେ ଽଭିପୂଜଯେତ୍ ମାଘେ ମହେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ମହାଦେଵଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଶଂକରଙ୍କୁ, ପୌଷରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ମାଘରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାଣୁଂ ଚୈତ୍ରେ ଶିଵଂ ତଦ୍ଵଦ୍ ଵୈଶାଖେ ତ୍ଵର୍ଚଯେନ୍ନରଃ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ପଶୁପତିଂ ଚାର୍ଚେଦ୍ ଆଷାଢେ ଉଗ୍ରମର୍ଚଯେତ୍
ଚୈତ୍ର ମାସରେ ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ, ବୈଶାଖରେ ଶିବଙ୍କୁ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠରେ ପଶୁପତିଙ୍କୁ ଓ ଆଷାଢରେ ଉଗ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଵଣେ ଶର୍ଵଂ ନଭସ୍ଯେ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକଂ ତଥା ହରମାଶ୍ଵଯୁଜେ ମାସି ତଥେଶାନଂ ଚ କାର୍ତ୍ତିକେ
ଶ୍ରାବଣରେ ଶର୍ବଙ୍କୁ, ନଭସ୍ୟରେ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ, ଆଶ୍ୱୟୁଜରେ ହରଙ୍କୁ ଓ କାର୍ତ୍ତିକରେ ଈଶାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀଷୁ ସର୍ଵାସୁ ଶକ୍ତଃ ସମ୍ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଵାସୋଭିଃ ଶିଵଭକ୍ତାନୁପୋଷିତଃ
ସମସ୍ତ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ, ଯିଏ ସମର୍ଥ, ସେ ଶିବଭକ୍ତି ସହିତ ଉପବାସ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା ଓ ପୋଷାକ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋମୂତ୍ରଘୃତଗୋକ୍ଷୀରତିଲାନ୍ ଯଵକୁଶୋଦକମ୍ ଗୋଶୃଙ୍ଗୋଦଶିରୀଷାର୍କବିଲ୍ଵପତ୍ତ୍ରଦଧୀନି ଚ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ଚ ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଶଂକରଂ ପୂଜଯେନ୍ନିଶି
ଗାଏର ମୁତ୍ର, ଘିଅ, ଦୁଧ, ତିଳ, ଯବ, କୁଶା ଜଳ, ଗାଏର ସିଂଗ, ଗୋବର, ଶିରୀଷ ଗଛ, ଅର୍କ ଗଛ, ବେଲ ପତ୍ର ଓ ଦହି—ଏହି ସବୁ ମିଶାଇ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପାନ କରି, ରାତିରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଚ ଵଟଂ ଚୈଵୋ-ଦୁମ୍ବରଂ ପ୍ଲକ୍ଷମେଵ ଚ ପଲାଶଂ ଜମ୍ବୁଵୃକ୍ଷଂ ଚ ଵିଦୁଃ ଷଷ୍ଠଂ ମହର୍ଷଯଃ
ବଡ଼, ପିପଳ, ଉଦୁମ୍ବର, ପାକୁଡ଼, ପଲାଶ ଓ ଜାମୁନ—ଏହି ଛଅଟି ଗଛକୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷାଷାଢମାସାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମିତିକ୍ରମାତ୍ ଏକୈକଂ ଦନ୍ତପଵନଂ ଵୃକ୍ଷେଷ୍ଵେତେଷୁ ଭକ୍ଷଯେତ୍
ମାର୍ଗଶିର ଓ ଆଷାଢ଼ ମାସରେ, ଏହି ଗଛଗୁଡ଼ିକର ଏକଟି କର୍ମ ଦଳ ପ୍ରତି ଦୁଇ ମାସରେ ଏକଥର ଖାଇବା ଉଚିତ୍।
ଦେଵାଯ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଘ୍ଯଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂ ଗାଂ କୃଷ୍ଣଵାସସମ୍ ଦଦ୍ଯାତ୍ସମାପ୍ତେ ଦଧ୍ଯନ୍ନଂ ଵିତାନଧ୍ଵଜଚାମରମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, କଳା ଗାଏ ଓ କଳା ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସମାପ୍ତିରେ ଦହିଭାତ, ଛାତା, ପତାକା ଓ ବାଲିଶ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଦ୍ଵିଜାନାମୁଦକୁମ୍ଭାଂଶ୍ଚ ପଞ୍ଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାନ୍ ଗାଵଃ କୃଷ୍ଣାଃ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ ଅଶକ୍ତସ୍ତୁ ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗାମେକାମପି ଶକ୍ତିତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ସହିତ ଜଳଘଟ, କଳା ଗାଏ, ସୁନା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଅନ୍ତତଃ ଏକ ଗାଏ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ନ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵନ୍ଦୋଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀମୁପୋଷ୍ଯୈଵ ସପ୍ତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍ ପୁମାନ୍ସମ୍ପୂଜିତୋ ଦେଵୈଃ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଧନ ନେଇ କୌଶଳ କିମ୍ବା ଚତୁରାଇ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା କଲେ ଦୋଷ ଲାଗେ। କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ଉପବାସ ଓ ସପ୍ତ ତିନିଶେ କଳ୍ପ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛନ୍ତି।
ଦୀର୍ଘାଯୁରାରୋଗ୍ଯକୁଲାଭିଵୃଦ୍ଧିଯୁକ୍ତଃ ପୁମାନ୍ଭୂପକୁଲାଯୁତଃ ସ୍ଯାତ୍ ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ଜନ୍ମନି ଯେନ ସମ୍ଯଗ୍ ଵ୍ରତଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତଦିନ୍ଦୁମୌଲେ
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ବଂଶବୃଦ୍ଧି ସହିତ, ରାଜପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପୁରୁଷ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହା କେମିତି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ହେ ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖର, ଏହି ବ୍ରତ ବିସ୍ତାରରେ କହ।
ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟମିଦଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଉକ୍ତଂ ଚାକ୍ଷଯ୍ଯକାରକମ୍ ରହସ୍ଯଂ ତଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ। ପୁରାଣ ଜଣା ଲୋକେ ଯାହା ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ଗୁପ୍ତ କଥା ମୁଁ କହିବି।
ରୋହିଣୀଚନ୍ଦ୍ରଶଯନଂ ନାମ ଵ୍ରତମିହୋତ୍ତମମ୍ ତସ୍ମିନ୍ନାରାଯଣସ୍ଯାର୍ଚାମ୍ ଅର୍ଚଯଦ୍ ଇନ୍ଦୁନାମଭିଃ
ଏଠାରେ ରୋହିଣୀ-ଚନ୍ଦ୍ରଶୟନ ନାମକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଅଛି। ଏହି ବ୍ରତରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ଯଦା ସୋମଦିନେ ଶୁକ୍ଲା ଭଵେତ୍ପଞ୍ଚଦଶୀ କ୍ଵଚିତ୍ ଅଥଵା ବ୍ରହ୍ମନକ୍ଷତ୍ରଂ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଯେତେବେଳେ ସୋମବାର ଦିନ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ହୁଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ତଦା ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ସର୍ଷପୈଃ ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ତୁ ଜପେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନଷ୍ଟଶତଂ ପୁନଃ
ସେତେବେଳେ ପୁରୁଷେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ସୋରିଷ ଦାଣା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ସମୟରେ 'ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଆଠଶେ ଥର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଶୂଦ୍ରୋ ଽପି ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଷଣ୍ଡାଲାପଵର୍ଜିତଃ ସୋମାଯ ଵରଦାଯାଥ ଵିଷ୍ଣଵେ ଚ ନମୋ ନମଃ
ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଅସତ୍ କଥା ଛାଡ଼ି, ସୋମ ଓ ବରଦାତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।
କୃତଜପ୍ଯଃ ସ୍ଵଭଵନମ୍ ଆଗତ୍ଯ ମଧୁସୂଦନମ୍ ପୂଜଯେତ୍ଫଲପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସୋମନାମାନି କୀର୍ତଯନ୍
ଯେତେବେଳେ ଜପ ସମାପ୍ତ କରି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରେ, ସେତେବେଳେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ, ସୋମଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ସୋମାଯ ଶାନ୍ତାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଦାଵ୍ ଅନନ୍ତଧାମ୍ନେତି ଚ ଜାନୁଜଙ୍ଘେ ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚାପି ଜଲୋଦରାଯ ସମ୍ପୂଜଯେନ୍ମେଢ୍ରମନନ୍ତବାହଵେ
ଶାନ୍ତ ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ଅନନ୍ତ ଧାମ ଭାବେ ପୂଜିବା, ଜାଙ୍ଘ ଓ ଗୁଡ଼ିକୁ, ଦୁଇ ଉରୁକୁ ଜଳୋଦର ଭାବେ, ମେଢ୍ର ଅଂଶକୁ ଅନନ୍ତବାହୁ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।