ଉପଵାସେ ଽପ୍ଯଶକ୍ତାନାଂ ନକ୍ତଂ ଭୋଜନମିଷ୍ଯତେ ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତେ ତଦପ୍ଯତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାମକ୍ଷଯଂ ମହତ୍
ଉପବାସ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ବ୍ରତରେ ରାତିରେ ଖାଇପାରିବେ; ଏହିପରି ମଧ୍ୟ କରିଲେ ବଡ଼ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେବା ଦେଖାଯାଇଛି।
ଆଦିତ୍ଯଶଯନଂ ନାମ ଯଥାଵଚ୍ଛଂକରାର୍ଚନମ୍ ଯେଷୁ ନକ୍ଷତ୍ରଯୋଗେଷୁ ପୁରାଣଜ୍ଞାଃ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ଏହି ବ୍ରତକୁ 'ଆଦିତ୍ୟଶୟନ' ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଶଂକରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରାଯାଏ; ପୁରାଣ ଜଣା ଲୋକମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗରେ ଏହି ବ୍ରତ କଥା କହିଛନ୍ତି।
ଯଦା ହସ୍ତେନ ସପ୍ତମ୍ଯାମ୍ ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଦିନଂ ଭଵେତ୍ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚାଥ ସଂକ୍ରାନ୍ତିସ୍ ତିଥିଃ ସା ସାର୍ଵକାମିକୀ
ଯେତେବେଳେ ସପ୍ତମୀ ତିଥି ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପଡ଼େ ଏବଂ ସେହି ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟବାର ହୁଏ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ହୁଏ, ସେହି ତିଥି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଶୁଭ ହୁଏ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରସ୍ଯାର୍ଚାମ୍ ଅର୍ଚଯେତ୍ସୂର୍ଯନାମଭିଃ ସୂର୍ଯାର୍ଚାଂ ଶିଵଲିଙ୍ଗେ ଚ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ ପୂଜଯେଦ୍ଯତଃ
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନାମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଶିବଲିଙ୍ଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଯଥାଯଥ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାପତେ ରଵେର୍ଵାପି ନ ଭେଦୋ ଦୃଶ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାନ୍ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହେ ଶମ୍ଭୁଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଉମାପତି ଓ ରବିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ତେଣୁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଘରେ ଶଂଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହସ୍ତେ ଚ ସୂର୍ଯାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଦାଵ୍ ଅର୍କାଯ ଚିତ୍ରାସୁ ଚ ଗୁଲ୍ଫଦେଶମ୍ ସ୍ଵାତୀଷୁ ଜଙ୍ଘେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯ ଧାତ୍ରେ ଵିଶାଖାସୁ ଚ ଜାନୁଦେଶମ୍
ହସ୍ତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପାଦରେ ଅର୍କଙ୍କୁ; ଚିତ୍ରାରେ ଗୁଲ୍ଫ ଅଞ୍ଚଳରେ; ସ୍ୱାତୀରେ ଜଙ୍ଘାରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ; ଵିଶାଖାରେ ଜାନୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଧାତୃଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତଥାନୁରାଧାସୁ ନମୋ ଽଭିପୂଜ୍ଯମ୍ ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ସହସ୍ରଭାନୋଃ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ୍ଵନଙ୍ଗାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଗୁହ୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମାଯ କଟୀ ଚ ମୂଲେ
ଏହିପରି ଅନୁରାଧାରେ ସହସ୍ରଭାନୁଙ୍କ ଦୁଇ ଉରୁକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଜ୍ୟେଷ୍ଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନଙ୍ଗଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କୁ କଟି ମୂଳରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଷାଢଯୁଗେ ଚ ନାଭିଂ ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେ ନମଃ ସପ୍ତତରଂଗମାଯ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂଶଵେ ଚ ଶ୍ରଵଣେ ଚ କୁକ୍ଷୌ ପୃଷ୍ଠଂ ଧନିଷ୍ଠାସୁ ଵିକର୍ତନାଯ
ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରାଷାଢ଼ା ଯୋଗରେ ନାଭିରେ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ, ସପ୍ତତରଙ୍ଗମାଙ୍କୁ; ଶ୍ରବଣରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂଶୁଙ୍କୁ କୁକ୍ଷିରେ; ଧନିଷ୍ଠାରେ ପୃଷ୍ଠରେ ବିକର୍ତନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଚକ୍ଷୁଃସ୍ଥଲଂ ଧ୍ଵାନ୍ତଵିନାଶନାଯ ଜଲାଧିପର୍କ୍ଷେ ପରିପୂଜନୀଯମ୍ ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଭାଦ୍ରପଦାଦ୍ଵଯେ ଚ ବାହୂ ନମଶ୍ଚଣ୍ଡକରାଯ ପୂଜ୍ଯୌ
ଜଳାଧିପ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଚକ୍ଷୁ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରାଭାଦ୍ରପଦାରେ ବାହୁକୁ ଚଣ୍ଡକରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସାମ୍ନାମଧୀଶାଯ କରଦ୍ଵଯଂ ଚ ସଂପୂଜନୀଯଂ ଦ୍ଵିଜ ରେଵତୀଷୁ ନଖାନି ପୂଜ୍ଯାନି ତଥାଶ୍ଵିନୀଷୁ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ସପ୍ତାଶ୍ଵଧୁରଂଧରାଯ
ଦୁଇ ହାତକୁ ସାମଗାନର ଅଧିପତି ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜ; ରେବତୀରେ ନଖକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଅଶ୍ୱିନୀରେ ସପ୍ତାଶ୍ୱ ରଥ ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କଠୋରଧାମ୍ନେ ଭରଣୀଷୁ କଣ୍ଠଂ ଦିଵାକରାଯେତ୍ଯଭିପୂଜନୀଯା ଗ୍ରୀଵାଗ୍ନିଋକ୍ଷେ ଽଧରମମ୍ବୁଜେଶେ ସମ୍ପୂଜଯେନ୍ନାରଦ ରୋହିଣୀଷୁ
ଭରଣୀରେ କଠୋର ନିବାସୀଙ୍କ ଗଳାକୁ ଦିବାକରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଗ୍ରୀବାକୁ ଅଗ୍ନିରୀକ୍ଷାରେ; ରୋହିଣୀରେ ଅମ୍ବୁଜେଶଙ୍କ ଅଧରକୁ, ନାରଦ।
ମୃଗୋତ୍ତମାଙ୍ଗେ ଦଶନା ମୁରାରେଃ ସଂପୂଜନୀଯା ହରଯେ ନମସ୍ତେ ନମଃ ସଵିତ୍ରେ ରସନାଂ ଶଂକରେ ଚ ନାସାଭିପୂଜ୍ଯା ଚ ପୁନର୍ଵସୌ ଚ
ମୃଗରେ ଦଶନକୁ ମୁରାରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସବିତୃଙ୍କୁ ରସନାରେ; ଶଂକରଙ୍କୁ ନାସାରେ ଏବଂ ପୁନର୍ବସୁରେ।
ଲଲାଟମମ୍ଭୋରୁହଵଲ୍ଲଭାଯ ପୁଷ୍ଯେ ଽଲକା ଵେଦଶରୀରଧାରିଣେ ସାର୍ପେ ଽଥ ମୌଲିଂ ଵିବୁଧପ୍ରିଯାଯ ମଘାସୁ କର୍ଣାଵିତି ଗୋଗଣେଶେ
ଲଳାଟକୁ ଅମ୍ଭୋରୁହବଲ୍ଲଭଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୁଷ୍ୟରେ କେଶକୁ ବେଦଶରୀରଧାରୀଙ୍କୁ; ସାର୍ପରେ ମୌଳିକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ; ମଘାରେ କର୍ଣ୍ଣକୁ ଗୋଗଣେଶଙ୍କୁ।
ପୂର୍ଵାସୁ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣଵନ୍ଦନାଯ ନେତ୍ରାଣି ସଂପୂଜ୍ଯତମାନି ଶମ୍ଭୋଃ ଅଥୋତ୍ତରାଫଲ୍ଗୁନିଭେ ଭ୍ରୁଵୌ ଚ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯେତି ଚ ପୂଜନୀଯେ
ପୂର୍ବା ଫଳଗୁନୀରେ ଶଂଭୁଙ୍କ ନେତ୍ରକୁ ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଉତ୍ତରା ଫଳଗୁନୀରେ ଭୃକୁଟିକୁ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଶାଙ୍କୁଶଶୂଲପଦ୍ମକପାଲସର୍ପେନ୍ଦୁଧନୁର୍ଧରାଯ ଗଜାସୁରାନଙ୍ଗପୁରାନ୍ଧକାଦିଵିନାଶମୂଲାଯ ନମଃ ଶିଵାଯ
ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଶୂଳ, ପଦ୍ମ, କପାଳ, ସର୍ପ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଧନୁ ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଗଜାସୁର, କାମ, ପୁର, ଅନ୍ଧକ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶର ମୂଳ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଇତ୍ଯାଦି ଚାସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ପୂଜ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯେତି ଶିଵୋ ଽଭିପୂଜ୍ଯଃ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯମତ୍ରୈଵମତୈଲଶାକମ୍ ଅମାଂସମକ୍ଷାରମଭୁକ୍ତଶେଷମ୍
ଏପରି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ତେଲ, ଶାକ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ଅପଯା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଦ୍ଵିଜ ନକ୍ତାନି କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୁନର୍ଵସୌ ଶାଲେଯତଣ୍ଡୁଲପ୍ରସ୍ଥମ୍ ଔଦୁମ୍ବରମଯେ ଘୃତମ୍
ଏପରି ଦ୍ୱିଜ, ରାତିରେ ଉପବାସ କରି ଶେଷରେ ପୁନର୍ବସୁରେ ଜଳିଆ ଧାନର ପ୍ରସ୍ଥମାନ ଚାଉଳ ଓ ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ରରେ ଘିଅ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପାତ୍ରେ ଵିପ୍ରାଯ ସହିରଣ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍ ସପ୍ତମେ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ଚ ପାରଣେ ତ୍ଵଧିକଂ ଭଵେତ୍
ଏହି ଦାନକୁ ପାତ୍ରରେ ରଖି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ; ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ଦଶେ ତୁ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତେ ପାରଣେ ନାରଦାବ୍ଦିକେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୁଡକ୍ଷୀରଘୃତାଦିଭିଃ
ଚତୁର୍ଦଶୀ ଦିନ ଆସିଲେ, ନାରଦାବ୍ଦିକ ଅନୁସାରେ, ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଗୁଡ଼, କ୍ଷୀର, ଘୃତ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ତୁ କାଞ୍ଚନଂ ପଦ୍ମମ୍ ଅଷ୍ଟପତ୍ତ୍ରଂ ସକର୍ଣିକମ୍ ଶୁଦ୍ଧମଷ୍ଟାଙ୍ଗୁଲଂ ତଚ୍ଚ ପଦ୍ମରାଗଦଲାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ଏକ ସୁଦ୍ଧ ଏଠ ଆଙ୍ଗୁଳ ଚଉଡ଼ା ରୁପା ଅଟା ଓ ମଧ୍ୟକର୍ଣ୍ଣିକା ସହିତ ଅଷ୍ଟପତ୍ର ହେବା ଏକ ସୁନା ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ରତ୍ନର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଶଯ୍ଯାଂ ଵିଲକ୍ଷଣାଂ କୃତ୍ଵା ଵିରୁଦ୍ଧଗ୍ରନ୍ଥିଵର୍ଜିତାମ୍ ସୋପଧାନକଵିଶ୍ରାମସ୍ଵାସ୍ତରଵ୍ଯଜନାନି ଚ
ଏକ ବିଶେଷ ଶୟ୍ୟା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାରେ କୌଣସି ଗଠି ଓ ଦୋଷ ନଥାଏ, ତାହା ସହିତ ଉପଧାନ, ବିଶ୍ରାମ ଜାଗା, ସୁବିଧାଜନକ ଆସନ ଓ ପଙ୍ଖା ରଖିବା ଉଚିତ।
ଭାଜନୋପାନହଛତ୍ତ୍ରଚାମରାସନଦର୍ପଣୈଃ ଭୂଷଣୈରପି ସଂଯୁକ୍ତାଂ ଫଲଵସ୍ତ୍ରାନୁଲେପନୈଃ
ଏହି ଶୟ୍ୟାକୁ ପାତ୍ର, ଚପଲ, ଛତା, ଚାମର, ଆସନ, ଦର୍ପଣ, ଭୂଷଣ, ଫଳ, ପୋଷାକ ଓ ଉଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯାଂ ଵିଧାଯ ତତ୍ପଦ୍ମମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍ କପିଲାଂ ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତାଂ ସୁଶୀଲାଂ ଚ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ଏହି ଶୟ୍ୟା ଉପରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ରଖି, ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ଏକ କପିଳା ଗାଈ, ପୋଷାକ ଦିଆଯାଇଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ରଖିବା ଉଚିତ।
ରୌପ୍ଯଖୁରୀଂ ହେମଶୃଙ୍ଗୀଂ ସଵତ୍ସାଂ କାଂସ୍ଯଦୋହନାମ୍ ଦଦ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ନ ଚୈନାମଭିଲଙ୍ଘଯେତ୍
ସିଲ୍ଭର ଖୁର, ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ, ଛୋଟ ଛାନ୍ଦା ଓ କାଂସ୍ୟ ଦୁଧ ଦେବା ପାତ୍ର ସହିତ ଗାଈକୁ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଗାଈକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯଥୈଵାଦିତ୍ଯଶଯନମ୍ ଅଶୂନ୍ଯଂ ତଵ ସର୍ଵଦା କାନ୍ତ୍ଯା ଧୃତ୍ଯା ଶ୍ରିଯା ରତ୍ଯା ତଥା ମେ ସନ୍ତୁ ସିଦ୍ଧଯଃ
ଯେପରି ଆପଣଙ୍କର ଶୟନସ୍ଥଳ ସଦା ଶୂନ୍ୟ ନୁହେଁ, ଚମକ, ଧୃତି, ଶ୍ରୀ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେପରି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ।
ଯଥା ନ ଦେଵାଃ ଶ୍ରେଯାଂସଂ ତ୍ଵଦନ୍ଯମନଘଂ ଵିଦୁଃ ତଥା ମାମ୍ ଉଦ୍ଧରାଶେଷଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଆପଣ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେପରି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍ ଶଯ୍ଯାଗଵାଦି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଭଵନଂ ନଯେତ୍
ତାପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପ୍ରଣାମ କରି, ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ; ଶୟ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ନୈତଦ୍ଵିଶୀଲାଯ ନ ଦାମ୍ଭିକାଯ କୁତର୍କଦୁଷ୍ଟାଯ ଵିନିନ୍ଦକାଯ ପ୍ରକାଶନୀଯଂ ଵ୍ରତମିନ୍ଦୁମୌଲେର୍ ଯଶ୍ଚାପି ନିନ୍ଦାମଧିକାଂ ଵିଧତ୍ତେ
ଏହି ଇନ୍ଦୁମୌଳିର ବ୍ରତ କୁ ଦୁଷ୍ଟ, ଅଭିନ୍ନ, ତର୍କଦ୍ୱାରା ଭ୍ରଷ୍ଟ, ନିନ୍ଦାକାରୀ ଓ ଅତି ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଭକ୍ତାଯ ଦାନ୍ତାଯ ଚ ଗୁହ୍ଯମେତଦ୍ ଆଖ୍ଯେଯମ୍ ଆନନ୍ଦକରଂ ଶିଵସ୍ଯ ଇଦଂ ମହାପାତକଭିନ୍ ନରାଣାମ୍ ଅପ୍ଯକ୍ଷରଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦନ୍ତି
ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଦମିତ ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ; ଏହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ଶିବଙ୍କର; ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଏହିର ଏକ ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ମହାପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ନ ବନ୍ଧୁପୁତ୍ରେଣ ଧନୈର୍ଵିଯୁକ୍ତଃ ପତ୍ନୀଭିରାନନ୍ଦକରଃ ସୁରାଣାମ୍ ନାଭ୍ଯେତି ରୋଗଂ ନ ଚ ଶୋକଦୁଃଖଂ ଯା ଵାଥ ନାରୀ କୁରୁତେ ଽତିଭକ୍ତ୍ଯା
ଯିଏ ବନ୍ଧୁ, ପୁତ୍ର, ଧନ ଓ ପତ୍ନୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେ ରୋଗ, ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖକୁ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ; ଏହି ବ୍ରତ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ କରୁଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖକୁ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।