ଭୃଗୋଃ ପ୍ରଜାଯତାଥର୍ଵା ହ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗିରାଥର୍ଵଣଃ ସ୍ମୃତଃ ତସ୍ଯ ହ୍ଯ୍ ଅଲୌକିକୋ ହ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନିଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଥିଲା ଅଥର୍ବା, ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରା ଅଥର୍ବଣ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଅଲୋକିକ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଅଥ ଯଃ ପଵମାନସ୍ତୁ ନିର୍ମଥ୍ଯୋ ଽଗ୍ନିଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ ସ ଚ ଵୈ ଗାର୍ହପତ୍ଯୋ ଽଗ୍ନିଃ ପ୍ରଥମୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏବେ ପବମାନ ହେଉଛି ଘସି ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ସେ ଗୃହସ୍ଥ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ତତଃ ସଭ୍ଯାଵସଥ୍ଯୌ ଚ ସଂଶତ୍ଯାସ୍ ତୌ ସୁତାଵୁଭୌ ତତଃ ଷୋଡଶ ନଦ୍ଯସ୍ତୁ ଚକମେ ହଵ୍ଯଵାହନଃ ଯଃ ଖଲ୍ଵାହଵନୀଯୋ ଽଗ୍ନିର୍ ଅଭିମାନୀ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାପରେ ସଭ୍ୟ ଏବଂ ଅବସଥ୍ୟ, ସଂଶତ୍ୟାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ତାପରେ ହବ୍ୟବାହ ଷୋଳ ନଦୀକୁ ଚାହିଲେ, ଏବଂ ଅହବନୀୟ ଅଗ୍ନିକୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅଭିମାନୀ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି।
କାଵେରୀଂ କୃଷ୍ଣଵେଣୀଂ ଚ ନର୍ମଦାଂ ଯମୁନାଂ ତଥା ଗୋଦାଵରୀଂ ଵିତସ୍ତାଂ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାମିରାଵତୀମ୍
କାବେରୀ, କୃଷ୍ଣବେଣୀ, ନର୍ମଦା, ଯମୁନା, ଗୋଦାବରୀ, ବିତସ୍ତା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଏବଂ ଇରାବତୀ,
ଵିପାଶାଂ କୌଶିକୀଂ ଚୈଵ ଶତଦ୍ରୁଂ ସରଯୂଂ ତଥା ସୀତାଂ ମନସ୍ଵିନୀଂ ଚୈଵ ହ୍ରାଦିନୀଂ ପାଵନାଂ ତଥା
ବିପାଶା, କୌଶିକୀ, ଶତଦ୍ରୁ, ସରୟୂ, ସୀତା, ମନସ୍ୱିନୀ, ହ୍ରାଦିନୀ ଏବଂ ପାବନା ମଧ୍ୟ।
ତାସୁ ଷୋଡଶଧାତ୍ମାନଂ ପ୍ରଵିଭଜ୍ଯ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ ତଦା ତୁ ଵିହରଂସ୍ତାସୁ ଧିଷ୍ଣ୍ଯେଚ୍ଛଃ ସ ବଭୂଵ ହ
ସେ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଷୋଳ ରୂପରେ ନିଜକୁ ବିଭାଜିତ କରି, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ଦିଷ୍ଣ୍ୟ ଚାହିଲେ।
ସ୍ଵାଭିଧାନସ୍ଥିତା ଧିଷ୍ଣ୍ଯାସ୍ ତାସୂତ୍ପନ୍ନାଶ୍ଚ ଧିଷ୍ଣଵଃ ଧିଷ୍ଣ୍ଯେଷୁ ଜଜ୍ଞିରେ ଯସ୍ମାତ୍ ତତସ୍ତେ ଧିଷ୍ଣଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ନିଜ ନାମରେ ଥିବା ଦିଷ୍ଣ୍ୟମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଷ୍ଣ୍ୟବାହ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ଦିଷ୍ଣ୍ୟରେ ଜନ୍ମିଥିବାରୁ ସେମାନେ ଦିଷ୍ଣ୍ୟବାହ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତେ ଵୈ ନଦୀପୁତ୍ରା ଧିଷ୍ଣ୍ଯେଷୁ ପ୍ରତିପେଦିରେ ତେଷାଂ ଵିହରଣୀଯା ଯେ ଉପସ୍ଥେଯାଶ୍ଚ ତାଞ୍ଶୃଣୁ ଵିଭୁଃ ପ୍ରଵାହଣୋ ଽଗ୍ନୀଧ୍ରସ୍ ତତ୍ରସ୍ଥା ଧିଷ୍ଣଵୋ ଽପରେ
ଏହିପରି, ନଦୀର ପୁତ୍ରମାନେ ଦିଷ୍ଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏବେ, ମହାଶକ୍ତିମାନ୍, ଯେଉଁମାନେ ଉପଭୋଗ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ରଖିବା ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ; ପ୍ରବାହଣ, ଅଗ୍ନୀଧ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦିଷ୍ଣ୍ୟବାହମାନେ ଏଠାରେ ଥିଲେ।
ଵିହରତି ଯଥାସ୍ଥାନଂ ପୁଣ୍ଯାହେ ସମୁପକ୍ରମେ ଅନିର୍ଦେଶ୍ଯାନିଵାର୍ଯାଣାମ୍ ଅଗ୍ନୀନାଂ ଶୃଣୁତ କ୍ରମମ୍
ପବିତ୍ର ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁଠି ଉଚିତ ସ୍ଥାନରେ ବିହାର କରାଯାଏ, ସେଠି ଅବିବରଣୀୟ ଏବଂ ଅନିରୋଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କର କ୍ରମକୁ ଶୁଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଵାସଵୋ ଽଗ୍ନିଃ କୃଶାନୁର୍ଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯୋତ୍ତରଵେଦିକଃ ସମ୍ରାଡଗ୍ନିସୁତୋ ହ୍ଯଷ୍ଟାଵ୍ ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତି ତାନ୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ବାସୁମାନଙ୍କର ଅଗ୍ନି, ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଉତ୍ତର ବେଦିରେ ଅଛି; ସମ୍ରାଟ୍, ଅଗ୍ନିର ପୁଅ, ଏଠି ଆଠଜଣ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପଵମାନସ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ସୋ ଽନୁଦୃଶ୍ଯତେ ପାଵକୋଷ୍ଣଃ ସମୂହ୍ଯସ୍ତୁ ଵୋତ୍ତରେ ସୋ ଽଗ୍ନିରୁଚ୍ଯତେ
ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ପବମାନ ଦ୍ୱିତୀୟ; ସେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ପାବକ ନାମକ ଉତ୍ତାପ ଏବଂ ସଂଗ୍ରହିତ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ହଵ୍ଯସୂଦୋ ହ୍ଯ୍ ଅସଂମୃଜ୍ଯଃ ଶାମିତ୍ରଃ ସ ଵିଭାଵ୍ଯତେ ଶତଧାମା ସୁଧାଜ୍ଯୋତୀ ରୌଦ୍ରୈଶ୍ଵର୍ଯଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ
ହବ୍ୟ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରିହେବା ନାହିଁ, ସେ ଶାମିତ୍ର ନାମରେ ପରିଚିତ। ଶତଧାମା, ସୁଧା ଘୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ, ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିର୍ ଵସୁଧାମା ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନୀଯ ଉଚ୍ଯତେ ଅଜୈକପାଦୁପସ୍ଥେଯଃ ସ ଵୈ ଶାଲାମୁଖୋ ଯତଃ
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ୟୋତି, ଯାହା ପୃଥିବୀକୁ ଆଧାର କରିଛି, ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନୀୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଅଜଏକପାଦ ଯାହାକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରିବାକୁ ହୁଏ, ସେ ଶାଳାମୁଖ ଅଟେ, ଯାହାଠୁ ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଅନିର୍ଦେଶ୍ଯୋ ହ୍ଯହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯୋ ବହିରନ୍ତେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣୌ ପୁତ୍ରା ହ୍ଯେତେ ତୁ ସର୍ଵସ୍ଯ ଉପସ୍ଥେଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଅବିବରଣୀୟ ଅହିରବୁଧ୍ନ୍ୟ ବାହାରେ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଶେଷରେ ଅଛି; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୁଅ। ଏସବୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସମ୍ମିଳିତ କରିବାକୁ ଉଚିତ ବୋଲି ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି।
ତତୋ ଵିହରଣୀଯାଂସ୍ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଷ୍ଟୌ ତୁ ତାନ୍ସୁତାନ୍ ହୌତ୍ରିଯସ୍ଯ ସୁତୋ ହ୍ଯଗ୍ନିର୍ ବର୍ହିଷୋ ହଵ୍ଯଵାହନଃ
ଏହାପରେ ଯେଉଁ ଆଠଜଣ ବିହାର କରିବାକୁ ହୁଏ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି; ହୋତ୍ରର ପୁଅ, ବର୍ହିର ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି।
ପ୍ରଶଂସ୍ଯୋ ଽଗ୍ନିଃ ପ୍ରଚେତାସ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ସଂସହାଯକଃ ସୁତୋ ହ୍ଯଗ୍ନେର୍ ଵିଶ୍ଵଵେଦା ବ୍ରାହ୍ମଣାଚ୍ଛଂସିରୁଚ୍ଯତେ
ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଚେତା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ସହାୟକ; ଅଗ୍ନିର ପୁଅ ବିଶ୍ୱବେଦା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଅପାଂ ଯୋନିଃ ସ୍ମୃତଃ ସ୍ଵାମ୍ଭଃ ସେତୁର୍ନାମ ଵିଭାଵ୍ଯତେ ଧିଷ୍ଣ୍ଯ ଆହରଣା ହ୍ଯେତେ ସୋମେନେଜ୍ଯନ୍ତ ଵୈ ଦ୍ଵିଜୈଃ
ଜଳର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ୱାମ୍ଭ ନାମରେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି, ସେତୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଧିଷ୍ଣ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ଉତ୍ପାଦିତ ଅଟନ୍ତି; ଦ୍ୱିଜମାନେ ସୋମ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତତୋ ଯଃ ପାଵକୋ ନାମ୍ନା ଯଃ ସଦ୍ଭିର୍ଯୋଗ ଉଚ୍ଯତେ ଅଗ୍ନିଃ ସୋ ଽଵଭୃଥୋ ଜ୍ଞେଯୋ ଵରୁଣେନ ସହେଜ୍ଯତେ
ଏହାପରେ ପାବକ ନାମର ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଯୋଗ ଭାବରେ କୁହନ୍ତି, ଅବଭୃଥ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ; ସେ ବରୁଣ ସହିତ ପୂଜା ହୁଏ।
ହୃଦଯସ୍ଯ ସୁତୋ ହ୍ଯଗ୍ନେର୍ ଜଠରେ ଽସୌ ନୃଣାଂ ପଚନ୍ ମନ୍ଯୁମାଞ୍ଜଠରଶ୍ଚାଗ୍ନିର୍ ଵିଦ୍ଧାଗ୍ନିଃ ସତତଂ ସ୍ମୃତଃ
ଅଗ୍ନିର ପୁଅ ହୃଦୟରେ ଅଛି, ଜଠରରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପାକ କରେ; ଜଠର ଅଗ୍ନି ସଦା 'ବିଧ୍ଧ' ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି।
ପରସ୍ପରୋତ୍ଥିତୋ ହ୍ଯଗ୍ନିର୍ ଭୂତାନୀହ ଵିଭୁର୍ଦହନ୍ ଅଗ୍ନେର୍ମନ୍ଯୁମତଃ ପୁତ୍ରୋ ଘୋରଃ ସଂଵର୍ତକଃ ସ୍ମୃତଃ
ପରସ୍ପର ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଗ୍ନି ଏଠି ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଦହି ଦେଉଛି; ଅଗ୍ନିର ପୁଅ, କ୍ରୋଧ ଭରିତ, ଭୟାନକ ସଂବର୍ତ୍ତକ ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି।
ପିବନ୍ନପଃ ସ ଵସତି ସମୁଦ୍ରେ ଵଡଵାମୁଖେ ସମୁଦ୍ରଵାସିନଃ ପୁତ୍ରଃ ସହରକ୍ଷୋ ଵିଭାଵ୍ଯତେ
ଜଳ ପିଇ ଏହି ଅଗ୍ନି ସମୁଦ୍ରର ବଡ଼ଭାମୁଖରେ ବସିଛି; ସମୁଦ୍ରବାସୀର ପୁଅ ସହରକ୍ଷ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ସହରକ୍ଷସ୍ତୁ ଵୈ କାମାନ୍ ଗୃହେ ସ ଵସତେ ନୃଣାମ୍ କ୍ରଵ୍ଯାଦଗ୍ନିଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ପୁରୁଷାନ୍ଯୋ ଽତ୍ତି ଵୈ ମୃତାନ୍
ସହରକ୍ଷ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ଅଛି, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ, ମାଂସ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତମାନେ ଭୋଗ କରେ।
ଇତ୍ଯେତେ ପାଵକସ୍ଯାଗ୍ନେର୍ ଦ୍ଵିଜୈଃ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ତତଃ ସୁତାସ୍ତୁ ସୌଵୀର୍ଯାଦ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵୈରସୁରୈର୍ ହୃତାଃ
ଏଭଳି, ପାବକ ଅଗ୍ନିର ପୁଅମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରସ୍ତାବ କରିଛନ୍ତି; ପରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଦ୍ୱାରା ନିଯାଯିବା।
ମଥିତୋ ଯସ୍ତ୍ଵରଣ୍ଯାଂ ତୁ ସୋ ଽଗ୍ନିରାପ ସମିନ୍ଧନମ୍ ଆଯୁର୍ ନାମ୍ନା ତୁ ଭଗଵାନ୍ ପଶୌ ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଣୀଯତେ
ଅରଣୀରେ ମଥିତ ଅଗ୍ନି ଇନ୍ଧନ ପାଇଲା; ଆୟୁସ୍ ନାମର ପବିତ୍ର ଅଟେ, ପଶୁ ପାଖକୁ ନେଇଯାଯିବା।
ଆଯୁଷୋ ମହିମାନ୍ପୁତ୍ରୋ ଦହନସ୍ତୁ ତତଃ ସୁତଃ ପାକଯଜ୍ଞେଷ୍ଵ୍ ଅଭୀମାନୀ ହୁତଂ ହଵ୍ଯଂ ଭୁନକ୍ତି ଯଃ
ଆୟୁସ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଦହନ; ସେ ପୁଅ ପାକଯଜ୍ଞରେ ହବ୍ୟ ଭୋଗ କରେ।
ସର୍ଵସ୍ମାଦ୍ଦେଵଲୋକାଚ୍ଚ ହଵ୍ଯଂ କଵ୍ଯଂ ଭୁନକ୍ତି ଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଽସ୍ଯ ସହିତୋ ହ୍ଯଗ୍ନିର୍ ଅଦ୍ଭୁତଃ ସ ମହାଯଶାଃ
ସେ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଦେବଲୋକରୁ ହବ୍ୟ ଓ କବ୍ୟ ଭୋଗ କରେ; ତାଙ୍କର ସହାୟକ, ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେଷ୍ଵଭୀମାନୀ ହୃତଂ ହଵ୍ଯଂ ଭୁନକ୍ତି ଯଃ ଅଦ୍ଭୁତସ୍ଯ ସୁତୋ ଵୀରୋ ଦେଵାଂଶସ୍ତୁ ମହାନ୍ସ୍ମୃତଃ
ଯେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ଅହଂକାର କରିଥାଏ, ସେ ଚୋରା ହବି ଭୁଞ୍ଜିଥାଏ; ଅଦ୍ଭୁତଙ୍କର ପୁଅ ବିର ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ମହାନ୍ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଵିଵିଧାଗ୍ନିସ୍ତତସ୍ତସ୍ଯ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମହାକଵିଃ ଵିଵିଧାଗ୍ନିସୁତାଦର୍କାଦ୍ ଅଗ୍ନଯୋ ଽଷ୍ଟୌ ସୁତାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ତାପରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ବିଭିନ୍ନ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଏକ ମହାକବି, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଅଗ୍ନିର ପୁଅମାନେ ତାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଅଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
କାମ୍ଯାସ୍ଵିଷ୍ଟିଷ୍ଵଭୀମାନୀ ରକ୍ଷୋହାଯତିକୃଚ୍ଚ ଯଃ ସୁରଭିର୍ଵସୁମାନ୍ନାଦୋ ହର୍ଯଶ୍ଵଶ୍ଚୈଵ ରୁକ୍ମଵାନ୍
ଯେ କାମ୍ୟ ହବି ଦେବାରେ ଅହଂକାର କରିଥାଏ ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କରିଥାଏ—ସେ ହେଲେ ସୁରଭି, ବସୁମାନ୍, ନାଦ, ହର୍ୟଶ୍ୱ ଏବଂ ରୁକ୍ମବାନ୍।
ପ୍ରଵର୍ଗ୍ଯଃ କ୍ଷେମଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଇତ୍ଯଷ୍ଟୌ ଚ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ଶୁଚ୍ଯଗ୍ନେସ୍ତୁ ପ୍ରଜା ହ୍ଯେଷା ଅଗ୍ନଯଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦଶ
ପ୍ରଭର୍ଗ୍ୟ ଓ କ୍ଷେମବାନ୍—ଏଭଳି ଅଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; ଏମାନେ ଶୁଚି ଅଗ୍ନିର ସନ୍ତାନ, ଏବଂ ଚଉଦ ଅଗ୍ନି ଅଛନ୍ତି।