ଦେଵଦତ୍ତାଃ ସୁତାଃ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡୋରର୍ଥେ ଽଭିଜଜ୍ଞିରେ ଧର୍ମାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଜଜ୍ଞେ ମାରୁତାଚ୍ଚ ଵୃକୋଦରଃ
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଦେବଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ଧର୍ମରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମାରୁତରୁ ଭୀମସେନ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଧନଂଜଯଶ୍ଚୈଵ ଇନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ ନକୁଲଂ ସହଦେଵଂ ଚ ମାଦ୍ର୍ଯଶ୍ଵିଭ୍ଯାମଜୀଜନତ୍
ଇନ୍ଦ୍ରରୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରତାପଶାଳୀ । ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟରୁ ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ପଞ୍ଚୈତେ ପାଣ୍ଡଵେଭ୍ଯସ୍ତୁ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞିରେ ସୁତାଃ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯଜନଯଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରତିଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରାତ୍
ଏହି ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦ୍ରୌପଦୀ ଦ୍ୱାରା ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଦେଲେ ।
ଶ୍ରୁତସେନଂ ଭୀମସେନାଚ୍ ଛ୍ରୁତକୀର୍ତିଂ ଧନଂଜଯାତ୍ ଚତୁର୍ଥଂ ଶ୍ରୁତକର୍ମାଣଂ ସହଦେଵାଦ୍ ଅଜାଯତ
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତସେନ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି, ସହଦେବଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରୁତକର୍ମ ଦ୍ରୌପଦୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ନକୁଲାଚ୍ଚ ଶତାନୀକଂ ଦ୍ରୌପଦେଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ତେଭ୍ଯୋ ଽପରେ ପାଣ୍ଡଵେଯାଃ ଷଡେଵାନ୍ଯେ ମହାରଥାଃ
ନକୁଳଙ୍କର ପୁଅ ଶତାନୀକ ହେଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ସେମାନଙ୍କ ଛଡା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଛଅ ଜଣେ ବଡ଼ ଯୋଦ୍ଧା ।
ହୈଡମ୍ବୋ ଭୀମସେନାତ୍ତୁ ପୁତ୍ରୋ ଜଜ୍ଞେ ଘଟୋତ୍କଚଃ କାଶୀ ବଲଧରାଦ୍ଭୀମାଜ୍ ଜଜ୍ଞେ ଵୈ ସର୍ଵଗଂ ସୁତମ୍
ଭୀମସେନ ଓ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କର ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ ଜନ୍ମିଲେ । ଭୀମ ଓ କାଶୀ, ବଳଧରାଙ୍କ ଝିଅ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ସର୍ବଗ ହେଲେ ।
ସୁହୋତ୍ରଂ ତନଯଂ ମାଦ୍ରୀ ସହଦେଵାଦସୂଯତ କରେଣୁମତ୍ଯାଂ ଚୈଦ୍ଯାଯାଂ ନିରମିତ୍ରସ୍ତୁ ନାକୁଲିଃ
ମାଦ୍ରୀ, ସହଦେବଙ୍କର ପୁଅ ସୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ । ନକୁଳ ଓ କରେଣୁମତୀ, ଚେଦି ରାଜକୁମାରୀ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ନିରାମିତ୍ର ହେଲେ ।
ସୁଭଦ୍ରାଯାଂ ରଥୀ ପାର୍ଥାଦ୍ ଅଭିମନ୍ଯୁରଜାଯତ ଯୌଧେଯଂ ଦେଵକୀ ଚୈଵ ପୁତ୍ରଂ ଜଜ୍ଞେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରାତ୍
ଅର୍ଜୁନ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କର ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ । ଦେବକୀ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କର ପୁଅ ଯୌଧେୟ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଅଭିମନ୍ଯୋଃ ପରୀକ୍ଷିତ୍ତୁ ପୁତ୍ରଃ ପରପୁରଜଯଃ ଜନମେଜଯଃ ପରୀକ୍ଷିତଃ ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ
ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କର ପୁଅ ପରୀକ୍ଷିତ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜିତିଥିବା । ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କର ପୁଅ ଜନମେଜୟ, ଅତି ଧାର୍ମିକ ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କଲ୍ପଯାମାସ ସ ଵୈ ଵାଜସନେଯକମ୍ ସ ଵୈଶମ୍ପାଯନେନୈଵ ଶପ୍ତଃ କିଲ ମହର୍ଷିଣା
ସେ ବାଜସନେୟକଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ । କିନ୍ତୁ ବାଜସନେୟକଙ୍କୁ ବୈଶମ୍ପାୟନ ମହାର୍ଷି ଶାପ ଦେଲେ ।
ନ ସ୍ଥାସ୍ଯତୀହ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧେ ତଵୈତଦ୍ଵଚନଂ ଭୁଵି ଯାଵତ୍ସ୍ଥାସ୍ଯସି ତ୍ଵଂ ଲୋକେ ତାଵଦେଵ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତି
ହେ ମୂଢ଼, ତୁମର କଥା ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ଟିକିବ ନାହିଁ । ତୁମେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏ ଲୋକରେ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କଥା ଚାଲିବ ।
କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଵିଜଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତଃପ୍ରଭୃତି ସର୍ଵଶଃ ଅଭିଗମ୍ଯ ସ୍ଥିତାଶ୍ଚୈଵ ନୃପଂ ଚ ଜନମେଜଯମ୍
କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଜୟ ଜାଣି ଏହି ସମୟରୁ ସମସ୍ତେ ଆସି ରାଜା ଜନମେଜୟଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ ।
ତତଃପ୍ରଭୃତି ଶାପେନ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ତୁ ଯାଜିନଃ ଉତ୍ସନ୍ନା ଯାଜିନୋ ଯଜ୍ଞେ ତତଃପ୍ରଭୃତି ସର୍ଵଶଃ
ସେ ଶାପରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ । ଏହି ସମୟରୁ ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ।
କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯାଜିନଃ କେଚିଚ୍ ଛାପାତ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ପୌର୍ଣମାସେନ ହଵିଷା ଇଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଜାପତିମ୍ ସ ଵୈଶମ୍ପାଯନେନୈଵ ପ୍ରଵିଶନ୍ଵାରିତସ୍ତତଃ
କିଛି କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ, ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀର ହବି ଦେଇ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ତାପରେ ବୈଶମ୍ପାୟନ ତାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଯିବାରୁ ରୋକିଲେ ।
ପରୀକ୍ଷିତଃ ସୁତୋ ଽସୌ ଵୈ ପୌରଵୋ ଜନମେଜଯଃ ଦ୍ଵିର୍ ଅଶ୍ଵମେଧମାହୃତ୍ଯ ମହାଵାଜସନେଯକଃ
ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ପୌରବ ବଂଶର ଜନମେଜୟ । ବଡ଼ ବାଜସନେୟକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଥର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ ।
ପ୍ରଵର୍ତଯିତ୍ଵା ତଂ ସର୍ଵମ୍ ଋଷିଂ ଵାଜସନେଯକମ୍ ଵିଵାଦେ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସାର୍ଧମ୍ ଅଭିଶପ୍ତୋ ଵନଂ ଯଯୌ
ସମସ୍ତ କାମ ସାରିବା ପରେ, ବାଜସନେୟକ ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ବିବାଦରେ ଶାପ ପାଇ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ଜନମେଜଯାଚ୍ଛତାନୀକସ୍ ତସ୍ମାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ସ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ଜନମେଜଯଃ ଶତାନୀକଂ ପୁତ୍ରଂ ରାଜ୍ଯେ ଽଭିଷିକ୍ତଵାନ୍
ଜନମେଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଶତାନୀକ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ଜନମେଜୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶତାନୀକଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ ।
ଅଥାଶ୍ଵମେଧେନ ତତଃ ଶତାନୀକସ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ଜଜ୍ଞେ ଽଧିସୋମକୃଷ୍ଣାଖ୍ଯଃ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଯୋ ମହାଯଶାଃ
ତାପରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଶତାନୀକଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଅଧିସୋମକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଏବେ ବଡ଼ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ତସ୍ମିଞ୍ଛାସତି ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ତୁ ଯୁଷ୍ମାଭିରିଦମାହୃତମ୍ ଦୁରାପଂ ଦୀର୍ଘସତ୍ତ୍ରଂ ଵୈ ତ୍ରୀଣି ଵର୍ଷାଣି ପୁଷ୍କରେ ଵର୍ଷଦ୍ଵଯଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ, ତୁମେ ଏଠାରେ ଏହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ — ପୁଷ୍କରରେ ତିନି ବର୍ଷ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ, ଦୃଷଦ୍ବତୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ।
ଭଵିଷ୍ଯଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମଃ ପ୍ରଜାନାଂ ଲୋମହର୍ଷଣେ ପୁରା କିଲ ଯଦେତଦ୍ଵୈ ଵ୍ଯତୀତଂ କୀର୍ତିତଂ ତ୍ଵଯା
ହେ ଲୋମହର୍ଷଣ, ଆମେ ଆଗକୁ ଜଣେଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ — ଜନମାନେର ଭବିଷ୍ୟତ । ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଘଟିଛି, ସେଥିରେ କଥା କହିଛ ।
ଯେଷୁ ଵୈ ସ୍ଥାସ୍ଯତେ କ୍ଷତ୍ରମ୍ ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ନୃପାଶ୍ଚ ଯେ ତେଷାମ୍ ଆଯୁଷ୍ପ୍ରମାଣଂ ଚ ନାମତଶ୍ଚୈଵ ତାନ୍ନୃପାନ୍
କେଉଁ ବଂଶରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ରହିବେ, କେଉଁ ରାଜାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ? ତାଙ୍କର ଆୟୁ ଏବଂ ନାମ କହ, ମୁନି ।
କୃତଯୁଗପ୍ରମାଣଂ ଚ ତ୍ରେତାଦ୍ଵାପରଯୋସ୍ତଥା କଲିଯୁଗପ୍ରମାଣଂ ଚ ଯୁଗଦୋଷଂ ଯୁଗକ୍ଷଯମ୍
କୃତଯୁଗର ଅବଧି କହ, ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଅବଧି ମଧ୍ୟ । କଳିଯୁଗର ଅବଧି, ତାହାର ଦୋଷ ଓ ଶେଷ କଥା କହ ।
ସୁଖଦୁଃଖପ୍ରମାଣଂ ଚ ପ୍ରଜାଦୋଷଂ ଯୁଗସ୍ଯ ତୁ ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରସଂଖ୍ଯାଯ ପୃଚ୍ଛତାଂ ବ୍ରୂହି ନଃ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କରୁଛୁ; ଦୟାକରି ଆମକୁ କହନ୍ତୁ—ଏହି ଯୁଗର ସୁଖ ଦୁଃଖର ମାପ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୋଷ, ଏବଂ ଯୁଗର ଗୁଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି କହନ୍ତୁ।
ଯଥା ମେ କୀର୍ତିତଂ ପୂର୍ଵଂ ଵ୍ଯାସେନାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣା ଭାଵ୍ଯଂ କଲିଯୁଗଂ ଚୈଵ ତଥା ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ
ଯେପରି ଅକ୍ଳିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ବ୍ୟାସ ଆଗରୁ ମୋତେ ବିବର୍ଣ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି କଳିଯୁଗ ଏବଂ ମନୁମାନଙ୍କର ମନ୍ବନ୍ତର ମଧ୍ୟ ଆସିବ।
ଅନାଗତାନି ସର୍ଵାଣି ବ୍ରୁଵତୋ ମେ ନିବୋଧତ ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭଵିଷ୍ଯା ଯେ ନୃପାସ୍ତଥା
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ସବୁ ଆଗକୁ ଆସିବା ଘଟଣା କହାଯାଉଛି, ସେଗୁଡିକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଏହା ପରେ ମୁଁ ଆଗକୁ ହେବା ନରପତିମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି।
ଐଡେକ୍ଷ୍ଵାକ୍ଵନ୍ଵଯେ ଚୈଵ ପୌରଵେ ଚାନ୍ଵଯେ ତଥା ଯେଷୁ ସଂସ୍ଥାସ୍ଯତେ ତଚ୍ଚ ଐଡେକ୍ଷ୍ଵାକୁକୁଲଂ ଶୁଭମ୍ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଭଵିଷ୍ଯେ କଥିତାନ୍ନୃପାନ୍
ଏଇଡ଼, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଏବଂ ପୌରବ ଗୋତ୍ରରେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଶୁଭ ଏଇଡ଼-ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେବ, ସେଠାରେ ଆଗକୁ ହେବା ଏବଂ କଥିତ ନରପତିମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଏକେକରେ କଥାବାର୍ତା କରିବି।
ତେଭ୍ଯୋ ଽପରେ ଽପି ଯେ ତ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯେ ହ୍ଯ୍ ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ନୃପାଃ ପୁନଃ କ୍ଷତ୍ରାଃ ପାରଶଵାଃ ଶୂଦ୍ରାସ୍ ତଥାନ୍ଯେ ଯେ ବହିଶ୍ଚରାଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନଃ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ—କ୍ଷତ୍ରିୟ, ପାରଶବ, ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ବାହାରେ ବସନ୍ତି।
ଅନ୍ଧାଃ ଶକାଃ ପୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ଚୂଲିକା ଯଵନାସ୍ତଥା କୈଵର୍ତାଭୀରଶବରା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ମ୍ଲେଚ୍ଛସମ୍ଭଵାଃ ପର୍ଯାଯତଃ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାମତଶ୍ଚୈଵ ତାନ୍ନୃପାନ୍
ଅନ୍ଧ, ଶକ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଚୂଲିକ, ଯବନ, କୈବର୍ତ, ଆଭୀର, ଶବର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ବିଦେଶୀ ଉତ୍ପତ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକେକରେ ମୁଁ ବିବର୍ଣ୍ନ କରିବି ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାମ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ କହିବି।
ଅଧିସୋମକୃଷ୍ଣଶ୍ ଚୈତେଷାଂ ପ୍ରଥମଂ ଵର୍ତତେ ନୃପଃ ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭଵିଷ୍ଯେ କଥିତାନ୍ନୃପାନ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ରାଜା ହେବେ ଅଧିସୋମକୃଷ୍ଣ; ତାଙ୍କର ବଂଶଜ ଏବଂ ଆଗକୁ ହେବା ଏବଂ କଥିତ ନରପତିମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବି।
ଅଧିସୋମକୃଷ୍ଣପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଵିଵକ୍ଷୁର୍ଭଵିତା ନୃପଃ ଗଙ୍ଗଯା ତୁ ହୃତେ ତସ୍ମିନ୍ ନଗରେ ନାଗସାହ୍ଵଯେ
ଅଧିସୋମକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୁଅ ଭବିଷ୍ୟତରେ ବିବକ୍ଷୁ ରାଜା ହେବେ; ଗଙ୍ଗା ନାଗସାହ୍ବୟ ନଗର ଦଳି ନେଇବା ପରେ, ସେଠାରେ ସେ ରାଜ କରିବେ।