ନୀଲୋ ନାମ ମହାରାଜଃ ପାଞ୍ଚାଲାଧିପତିର୍ଵଶୀ ଉଗ୍ରାଯୁଧସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ କ୍ଷେମୋ ନାମ ମହାଯଶାଃ
ନୀଳ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶର ଅଧିପତି ଏବଂ ଉଗ୍ରାୟୁଧଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶ୍ରୀମତ୍ କ୍ଷେମ ନାମକ ଏକ ଅନ୍ୟ ରାଜା ଥିଲେ।
କ୍ଷେମାତ୍ସୁନୀଥଃ ସଂଜଜ୍ଞେ ସୁନୀଥସ୍ଯ ନୃପଂଜଯଃ ନୃପଂଜଯାଚ୍ଚ ଵିରଥ ଇତ୍ଯେତେ ପୌରଵାଃ ସ୍ତୁତାଃ
କ୍ଷେମଙ୍କୁ ଦେଖି ସୁନୀଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୁନୀଥଙ୍କୁ ଦେଖି ନୃପଂଜୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ନୃପଂଜୟଙ୍କୁ ଦେଖି ବିରଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଏହିମାନେ ପୌରବ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଜମୀଢସ୍ଯ ନୀଲିନ୍ଯାଂ ନୀଲଃ ସମଭଵନ୍ନୃପଃ ନୀଲସ୍ଯ ତପସୋଗ୍ରେଣ ସୁଶାନ୍ତିରୁଦପଦ୍ଯତ
ଅଜମୀଢ଼ ଓ ନୀଳିନୀଙ୍କୁ ଦେଖି ନୀଳ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ; ନୀଳଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସୁଶାନ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପୁରୁଜାନୁଃ ସୁଶାନ୍ତେସ୍ତୁ ପୃଥୁସ୍ତୁ ପୁରୁଜାନୁତଃ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵଃ ପୃଥୁଦାଯାଦୋ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵତନଯାଞ୍ଛୃଣୁ
ସୁଶାନ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖି ପୁରୁଜାନୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ପୁରୁଜାନୁଙ୍କୁ ଦେଖି ପୃଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ପୃଥୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ। ଏବେ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ମୁଦ୍ଗଲଶ୍ଚ ଜଯଶ୍ଚୈଵ ରାଜା ବୃହଦିଷୁସ୍ତଥା ଜଵୀନରଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତଃ କପିଲଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚମଃ
ମୁଦ୍ଗଳ, ଜୟ, ରାଜା ବୃହଦିଷୁ, ବିର ଜବୀନର, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ କପିଳ—
ପଞ୍ଚାନାଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚାଲାନ୍ ଏତାଞ୍ଜନପଦାନ୍ଵିଦୁଃ ପଞ୍ଚାଲରକ୍ଷିଣୋ ହ୍ଯ୍ ଏତେ ଦେଶାନାମିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଏହି ପଞ୍ଚ ଜଣେ ପାଞ୍ଚାଳ ନାମରେ ପରିଚିତ; ଏହି ଦେଶର ଲୋକମାନେ। ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏହିମାନେ, ଯେପରି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯାପି ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯାଃ କ୍ଷତ୍ରୋପେତା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ ଏତେ ହ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗିରସଃ ପକ୍ଷଂ ସଂଶ୍ରିତାଃ କାଣ୍ଵମୁଦ୍ଗଲାଃ
ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କୁ ଦେଖି ମୌଦ୍ଗଳ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗୁଣ ଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି କାଣ୍ବ-ମୁଦ୍ଗଳମାନେ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯ ସୁତୋ ଜଜ୍ଞେ ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠଃ ସୁମହାଯଶାଃ ଇନ୍ଦ୍ରସେନଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ଵିନ୍ଧ୍ଯାଶ୍ଵସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିର; ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରସେନ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିନ୍ଧ୍ୟାଶ୍ୱ।
ଵିନ୍ଧ୍ଯାଶ୍ଵାନ୍ମିଥୁନଂ ଜଜ୍ଞେ ମେନକାଯାମିତି ଶ୍ରୁତିଃ ଦିଵୋଦାସଶ୍ଚ ରାଜର୍ଷିର୍ ଅହଲ୍ଯା ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ବିନ୍ଧ୍ୟାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଦେଖି ମେନକା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେପରି ପୁରାତନ କଥାରେ ଅଛି; ଏବଂ ରାଜା ଋଷି ଦିବୋଦାସ ଓ ଯଶସ୍ବିନୀ ଅହଲ୍ୟା।
ଶରଦ୍ଵତସ୍ତୁ ଦାଯାଦମ୍ ଅହଲ୍ଯା ସମ୍ପ୍ରସୂଯତ ଶତାନନ୍ଦମୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତସ୍ଯାପି ସୁମହାତପାଃ
ଅହଲ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ଶରଦ୍ବତଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ: ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଶତାନନ୍ଦ, ତିନି ମଧ୍ୟ ଅତି ତପସ୍ୟାଶୀଳ।
ସୁତଃ ସତ୍ଯଧୃତିର୍ନାମ ଧନୁର୍ଵେଦସ୍ଯ ପାରଗଃ ଆସୀତ୍ସତ୍ଯଧୃତେଃ ଶୁକ୍ରମ୍ ଅମୋଘଂ ଧାର୍ମିକସ୍ଯ ତୁ
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସତ୍ୟଧୃତି ନାମକ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାର ଅତିପ୍ରଭୁ; ସତ୍ୟଧୃତିଙ୍କୁ ଦେଖି ଅମୋଘ ଧାର୍ମିକ ଶୁକ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ୍କନ୍ନଂ ରେତଃ ସତ୍ଯଧୃତେର୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାପ୍ସରସଂ ଜଲେ ମିଥୁନଂ ତତ୍ର ସଂଭୃତଂ ତସ୍ମିନ୍ସରସି ସଂଭୃତମ୍
ସତ୍ୟଧୃତିଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଜଳରେ ପଡ଼ିଲା, ଏକ ଅପ୍ସରା ଦେଖିଲେ; ସେହି ଝିଲିରେ ଏକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମ ନେଲା।
ତତଃ ସରସି ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ କ୍ରମମାଣଂ ମହୀପତିଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗ୍ରାହ କୃପଯା ଶଂତନୁର୍ମୃଗଯାଂ ଗତଃ
ସେହି ଝିଲିରେ ଦମ୍ପତି ଘୁଞ୍ଚୁଥିବାବେଳେ, ରାଜା ଶନ୍ତନୁ ଶିକାରକୁ ଆସି, କୃପାରେ ଦେଖି ସେମାନେକୁ ଉଠାଇଲେ।
ଏତେ ଶରଦ୍ଵତଃ ପୁତ୍ରା ଆଖ୍ଯାତା ଗୌତମା ଵରାଃ ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦିଵୋଦାସସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରଜାଃ
ଏମାନେ ଶରଦ୍ବତଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଗୌତମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବେ ଦିବୋଦାସଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ବିଷୟରେ ଆଉ କହିବି।
ଦିଵୋଦାସସ୍ଯ ଦାଯାଦୋ ଧର୍ମିଷ୍ଠୋ ମିତ୍ରଯୁର୍ନୃପଃ ମୈତ୍ରାଯଣାଵରଃ ସୋ ଽଥ ମୈତ୍ରେଯସ୍ତୁ ତତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଦିବୋଦାସଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧାର୍ମିକ ରାଜା ମିତ୍ରୟୁ, ମୈତ୍ରାୟଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମୈତ୍ରେୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେପରି ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି।
ଏତେ ଵଂଶ୍ଯା ଯତେଃ ପକ୍ଷାଃ କ୍ଷତ୍ରୋପେତାସ୍ତୁ ଭାର୍ଗଵାଃ ରାଜା ଚୈଦ୍ଯଵରୋ ନାମ ମୈତ୍ରେଯସ୍ଯ ସୁତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏମାନେ ତପସ୍ୟାଶୀଳଙ୍କର ବଂଶଜ, ତାଙ୍କର ଗୋତ୍ରରେ ଥିବା ଭାର୍ଗବମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ମୈତ୍ରେୟଙ୍କର ପୁତ୍ର ରାଜା ଚୈଦ୍ୟବର, ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅଥ ଚୈଦ୍ଯଵରାଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ସୁଦାସସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଅଜମୀଢଃ ପୁନର୍ଜାତଃ କ୍ଷୀଣେ ଵଂଶେ ତୁ ସୋମକଃ
ଚୈଦ୍ୟବରଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଦ୍ୱାନ୍ ସୁଦାସ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର; ଅଜମୀଢ଼ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଂଶ ଶୁନ୍ୟ ହେଲାବେଳେ ସୋମକ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୋମକସ୍ଯ ସୁତୋ ଜନ୍ତୁର୍ ହତେ ତସ୍ମିଞ୍ଛତଂ ବଭୌ ପୁତ୍ରାଣାମଜମୀଢସ୍ଯ ସୋମକସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସୋମକଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ହତ ହେଲାପରେ, ଅଜମୀଢ଼ ଓ ସୋମକଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଥିବା ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ବଢ଼ିଲେ।
ମହିଷୀ ତ୍ଵ୍ ଅଜମୀଢସ୍ଯ ଧୂମିନୀ ପୁତ୍ରଵର୍ଧିନୀ ପୁତ୍ରାଭାଵେ ତପସ୍ତେପେ ଶତଂ ଵର୍ଷାଣି ଦୁଶ୍ଚରମ୍
ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କର ରାଣୀ ଧୂମିନୀ, ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ, ପୁଅ ନଥିବାରୁ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଦୁଃସାଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ହୁତ୍ଵାଗ୍ନିଂ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯକ୍ ପଵିତ୍ରୀକୃତଭୋଜନା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରକ୍ରମେଣୈଵ ସା ସୁଷ୍ଵାପ ମହାଵ୍ରତା
ଅଗ୍ନିକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହୋମ କରି, ଖାଦ୍ୟକୁ ପବିତ୍ର କରି, ମହାବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶୟନ କରିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯାଂ ଵୈ ଧୂମଵର୍ଣାଯାମ୍ ଅଜମୀଢଃ ସମୀଯିଵାନ୍ ଋକ୍ଷଂ ସା ଜନଯାମାସ ଧୂମଵର୍ଣଂ ଶତାଗ୍ରଜମ୍
ଧୂମିନୀ, ଯାହାର ଚାମ୍ପା ଧୂମାବଳୀ ଥିଲା, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କର ଅନ୍ତର୍ଗତି ହେଲା; ସେ ଶତାଗ୍ରଜ ଧୂମବର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ଋକ୍ଷକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଋକ୍ଷାତ୍ସଂଵରଣୋ ଜଜ୍ଞେ କୁରୁଃ ସଂଵରଣାତ୍ ତତଃ ଯଃ ପ୍ରଯାଗମତିକ୍ରମ୍ଯ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରମକଲ୍ପଯତ୍
ଋକ୍ଷରୁ ସଂବରଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସଂବରଣରୁ କୁରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେ ପ୍ରୟାଗ ପାର କରି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ମାଣ କଲେ ।
କୃଷ୍ଯତସ୍ତୁ ମହାରାଜୋ ଵର୍ଷାଣି ସୁବହୂନ୍ଯଥ କୃଷ୍ଯମାଣସ୍ତତଃ ଶକ୍ରୋ ଭଯାତ୍ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦଦୌ
ମହାରାଜ କୁରୁ ଅନେକ ବର୍ଷ ଜମି ଚାଷ କରିଥିଲେ; ଚାଷ କରୁଥିବାବେଳେ, ଭୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଚ ରମଣୀଯଂ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୁ ତତ୍ସ୍ମୃତମ୍ ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯଃ ସୁମହାନ୍ ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନା ତୁ କୌରଵାଃ
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ପବିତ୍ର ଓ ରମଣୀୟ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ବଂଶ ତାଙ୍କର ନାମରେ କୌରବ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା ।
କୁରୋସ୍ତୁ ଦଯିତାଃ ପୁତ୍ରାଃ ସୁଧନ୍ଵା ଜହ୍ନୁରେଵ ଚ ପରୀକ୍ଷିଚ୍ଚ ମହାତେଜାଃ ପ୍ରଜନଶ୍ଚାରିମର୍ଦନଃ
କୁରୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ ହେଲେ ସୁଧନ୍ବନ, ଜହ୍ନୁ, ମହାତେଜସ୍ବୀ ପରୀକ୍ଷିତ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳନ କରୁଥିବା ପ୍ରଜନ ।
ସୁଧନ୍ଵନସ୍ତୁ ଦାଯାଦଃ ପୁତ୍ରୋ ମତିମତାଂ ଵରଃ ଚ୍ଯଵନସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ରାଜା ଧର୍ମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ସୁଧନ୍ବନଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେଲେ ଚ୍ୟବନ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ଚ୍ୟବନଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ରାଜା କ୍ରିମି, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ତତ୍ତ୍ୱ ଜଣା ।
ଚ୍ଯଵନସ୍ଯ କୃମିଃ ପୁତ୍ର ଋକ୍ଷାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ମହାତପାଃ କୃମେଃ ପୁତ୍ରୋ ମହାଵୀର୍ଯଃ ଖ୍ଯାତସ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରସମୋ ଵିଭୁଃ
ଚ୍ୟବନଙ୍କର ପୁଅ କ୍ରିମି, ଋକ୍ଷରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ମହାତପସ୍ବୀ; କ୍ରିମିଙ୍କର ପୁଅ ମହାବୀର୍ୟୀ ବିଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଚୈଦ୍ଯୋପରିଚରୋ ଵୀରୋ ଵସୁର୍ନାମାନ୍ତରିକ୍ଷଗଃ ଚୈଦ୍ଯୋପରିଚରାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ଗିରିକା ସପ୍ତ ଵୈ ସୁତାନ୍
ବୀର ଚୈଦ୍ୟୋପରିଚର, ଯାହାକୁ ବସୁ ଭାବେ ଡାକାଯାଏ, ଆକାଶରେ ବାସ କରୁଥିଲେ; ଚୈଦ୍ୟୋପରିଚରରୁ ଗିରିକା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କର ସାତି ପୁଅ ଥିଲେ ।
ମହାରଥୋ ମଗଧରାଡ୍ ଵିଶ୍ରୁତୋ ଯୋ ବୃହଦ୍ରଥଃ ପ୍ରତ୍ଯଶ୍ରଵାଃ କୁଶଶ୍ଚୈଵ ଚତୁର୍ଥୋ ହରିଵାହନଃ
ମହାରଥୀ ମଗଧରାଜ ବୃହଦ୍ରଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପ୍ରତ୍ୟଶ୍ରବା, କୁଶ ଓ ଚତୁର୍ଥ ହରିବାହନ ।
ପଞ୍ଚମଶ୍ଚ ଯଜୁଶ୍ଚୈଵ ମତ୍ସ୍ଯଃ କାଲୀ ଚ ସପ୍ତମୀ ବୃହଦ୍ରଥସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ କୁଶାଗ୍ରୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ପଞ୍ଚମ ହେଲେ ଯଜୁ, ଷଷ୍ଠ ମତ୍ସ୍ୟ, ସପ୍ତମୀ କାଳୀ; ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କୁଶାଗ୍ର, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।