ଯମସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତତସ୍ତସ୍ମୈ ମୁକ୍ତିଜ୍ଞାନଂ ଦଦୌ ପରମ୍ ସର୍ଵେ ଯଥୋଚିତଂ କୃତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ କୃଷ୍ଣମଵ୍ଯଯମ୍
ତାପରେ ଯମ ଖୁସି ହେଇ, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତି ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ସମସ୍ତ କାମ ହେଇଯିବା ପରେ, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଯେଷାଂ ତୁ ଚରିତଂ ଗୃହ୍ଯ ହନ୍ଯତେ ନାପମୃତ୍ଯୁଭିଃ ଇହ ଲୋକେ ପରେ ଚୈଵ ସୁଖମକ୍ଷଯ୍ଯମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ମରିଯିବା ସମୟରେ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁର ଶିକାର ହେନାହିଁ; ଏହି ଜଗତରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଅନନ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଅଜମୀଢସ୍ଯ ଧୂମିନ୍ଯାଂ ଵିଦ୍ଵାଞ୍ଜଜ୍ଞେ ଯଵୀନରଃ ଧୃତିମାଂସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ତସ୍ଯ ସତ୍ଯଧୃତିଃ ସ୍ମୃତଃ ଅଥ ସତ୍ଯଧୃତେଃ ପୁତ୍ରୋ ଦୃଢନେମିଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କୁ ଧୂମିନୀ ରୁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଯବୀନର ଜନ୍ମ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧୃତିଶୀଳ ସତ୍ୟଧୃତି, ଏବଂ ସତ୍ୟଧୃତିଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଦୃଢନେମି।
ଦୃଢନେମିସୁତଶ୍ଚାପି ସୁଧର୍ମା ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ ଆସୀତ୍ସୁଧର୍ମତନଯଃ ସାର୍ଵଭୌମଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଦୃଢନେମିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁଧର୍ମା ନାମକ ରାଜା; ସୁଧର୍ମାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ସାର୍ବଭୌମ।
ସାର୍ଵଭୌମେତି ଵିଖ୍ଯାତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଏକରାଡ୍ ବଭୌ ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ମହତି ମହାପୌରଵନନ୍ଦନଃ
ସେ ପୃଥିବୀରେ ସାର୍ବଭୌମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଏକମାତ୍ର ଶାସକ ଭାବେ ରହିଲେ; ତାଙ୍କର ବଡ଼ ବଂଶରେ ମହାପୌରବ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମହାପୌରଵପୁତ୍ରସ୍ତୁ ରାଜା ରୁକ୍ମରଥଃ ସ୍ମୃତଃ ଅଥ ରୁକ୍ମରଥସ୍ଯାସୀତ୍ ସୁପାର୍ଶ୍ଵୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ମହାପୌରବଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରୁକ୍ମରଥ ନାମକ ରାଜା; ଏବଂ ରୁକ୍ମରଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ନାମକ ରାଜା।
ସୁପାର୍ଶ୍ଵତନଯଶ୍ଚାପି ସୁମତିର୍ନାମ ଧାର୍ମିକଃ ସୁମତେରପି ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ସଂନତିମାନପି
ସୁପାର୍ଶ୍ୱଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁମତି, ଧାର୍ମିକ ଓ ଉତ୍ତମ; ସୁମତିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧାର୍ମିକ ଓ ବିନୟଶୀଳ ରାଜା ସମ୍ନତି।
ତସ୍ଯାସୀତ୍ସଂନତିମତଃ କୃତୋ ନାମ ସୁତୋ ମହାନ୍ ହିରଣ୍ଯନାଭିନଃ ଶିଷ୍ଯଃ କୌଶଲ୍ଯସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସମ୍ନତିମତଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବଡ଼ କୃତ, ଯିଏ କୌଶଳ୍ୟ ମହାତ୍ମା ହିରଣ୍ୟନାଭଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଧା ଯେନ ପ୍ରୋକ୍ତା ଵୈ ସାମସଂହିତାଃ ସ୍ମୃତାସ୍ତେ ପ୍ରାଚ୍ଯସାମାନଃ କାର୍ତା ନାମେହ ସାମଗାଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାମ ସଂହିତା ଚବିଶଟି ଭାଗରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ପ୍ରାଚ୍ୟ ସାମଗାନ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ, ଏଠାରେ ଗାୟକମାନେ ସାମଗା ଭାବରେ ପରିଚିତ।
କାର୍ତିରୁଗ୍ରାଯୁଧୋ ଽସୌ ଵୈ ମହାପୌରଵଵର୍ଧନଃ ବଭୂଵ ଯେନ ଵିକ୍ରମ୍ଯ ପୃଥୁକସ୍ଯ ପିତା ହତଃ
କୃତି ହେଉଛନ୍ତି ଉଗ୍ରାୟୁଧ, ମହାପୌରବ ବଂଶର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ; ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ପୃଥୁକଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ନୀଲୋ ନାମ ମହାରାଜଃ ପାଞ୍ଚାଲାଧିପତିର୍ଵଶୀ ଉଗ୍ରାଯୁଧସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ କ୍ଷେମୋ ନାମ ମହାଯଶାଃ
ନୀଳ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶର ଅଧିପତି ଏବଂ ଉଗ୍ରାୟୁଧଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶ୍ରୀମତ୍ କ୍ଷେମ ନାମକ ଏକ ଅନ୍ୟ ରାଜା ଥିଲେ।
କ୍ଷେମାତ୍ସୁନୀଥଃ ସଂଜଜ୍ଞେ ସୁନୀଥସ୍ଯ ନୃପଂଜଯଃ ନୃପଂଜଯାଚ୍ଚ ଵିରଥ ଇତ୍ଯେତେ ପୌରଵାଃ ସ୍ତୁତାଃ
କ୍ଷେମଙ୍କୁ ଦେଖି ସୁନୀଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୁନୀଥଙ୍କୁ ଦେଖି ନୃପଂଜୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ନୃପଂଜୟଙ୍କୁ ଦେଖି ବିରଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଏହିମାନେ ପୌରବ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଅଜମୀଢସ୍ଯ ନୀଲିନ୍ଯାଂ ନୀଲଃ ସମଭଵନ୍ନୃପଃ ନୀଲସ୍ଯ ତପସୋଗ୍ରେଣ ସୁଶାନ୍ତିରୁଦପଦ୍ଯତ
ଅଜମୀଢ଼ ଓ ନୀଳିନୀଙ୍କୁ ଦେଖି ନୀଳ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ; ନୀଳଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସୁଶାନ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପୁରୁଜାନୁଃ ସୁଶାନ୍ତେସ୍ତୁ ପୃଥୁସ୍ତୁ ପୁରୁଜାନୁତଃ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵଃ ପୃଥୁଦାଯାଦୋ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵତନଯାଞ୍ଛୃଣୁ
ସୁଶାନ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖି ପୁରୁଜାନୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ପୁରୁଜାନୁଙ୍କୁ ଦେଖି ପୃଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ପୃଥୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ। ଏବେ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ମୁଦ୍ଗଲଶ୍ଚ ଜଯଶ୍ଚୈଵ ରାଜା ବୃହଦିଷୁସ୍ତଥା ଜଵୀନରଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତଃ କପିଲଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚମଃ
ମୁଦ୍ଗଳ, ଜୟ, ରାଜା ବୃହଦିଷୁ, ବିର ଜବୀନର, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ କପିଳ—
ପଞ୍ଚାନାଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚାଲାନ୍ ଏତାଞ୍ଜନପଦାନ୍ଵିଦୁଃ ପଞ୍ଚାଲରକ୍ଷିଣୋ ହ୍ଯ୍ ଏତେ ଦେଶାନାମିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଏହି ପଞ୍ଚ ଜଣେ ପାଞ୍ଚାଳ ନାମରେ ପରିଚିତ; ଏହି ଦେଶର ଲୋକମାନେ। ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏହିମାନେ, ଯେପରି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯାପି ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯାଃ କ୍ଷତ୍ରୋପେତା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ ଏତେ ହ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗିରସଃ ପକ୍ଷଂ ସଂଶ୍ରିତାଃ କାଣ୍ଵମୁଦ୍ଗଲାଃ
ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କୁ ଦେଖି ମୌଦ୍ଗଳ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗୁଣ ଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି କାଣ୍ବ-ମୁଦ୍ଗଳମାନେ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯ ସୁତୋ ଜଜ୍ଞେ ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠଃ ସୁମହାଯଶାଃ ଇନ୍ଦ୍ରସେନଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ଵିନ୍ଧ୍ଯାଶ୍ଵସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିର; ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରସେନ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିନ୍ଧ୍ୟାଶ୍ୱ।
ଵିନ୍ଧ୍ଯାଶ୍ଵାନ୍ମିଥୁନଂ ଜଜ୍ଞେ ମେନକାଯାମିତି ଶ୍ରୁତିଃ ଦିଵୋଦାସଶ୍ଚ ରାଜର୍ଷିର୍ ଅହଲ୍ଯା ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ବିନ୍ଧ୍ୟାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଦେଖି ମେନକା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେପରି ପୁରାତନ କଥାରେ ଅଛି; ଏବଂ ରାଜା ଋଷି ଦିବୋଦାସ ଓ ଯଶସ୍ବିନୀ ଅହଲ୍ୟା।
ଶରଦ୍ଵତସ୍ତୁ ଦାଯାଦମ୍ ଅହଲ୍ଯା ସମ୍ପ୍ରସୂଯତ ଶତାନନ୍ଦମୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତସ୍ଯାପି ସୁମହାତପାଃ
ଅହଲ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ଶରଦ୍ବତଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ: ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଶତାନନ୍ଦ, ତିନି ମଧ୍ୟ ଅତି ତପସ୍ୟାଶୀଳ।
ସୁତଃ ସତ୍ଯଧୃତିର୍ନାମ ଧନୁର୍ଵେଦସ୍ଯ ପାରଗଃ ଆସୀତ୍ସତ୍ଯଧୃତେଃ ଶୁକ୍ରମ୍ ଅମୋଘଂ ଧାର୍ମିକସ୍ଯ ତୁ
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସତ୍ୟଧୃତି ନାମକ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାର ଅତିପ୍ରଭୁ; ସତ୍ୟଧୃତିଙ୍କୁ ଦେଖି ଅମୋଘ ଧାର୍ମିକ ଶୁକ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ୍କନ୍ନଂ ରେତଃ ସତ୍ଯଧୃତେର୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାପ୍ସରସଂ ଜଲେ ମିଥୁନଂ ତତ୍ର ସଂଭୃତଂ ତସ୍ମିନ୍ସରସି ସଂଭୃତମ୍
ସତ୍ୟଧୃତିଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଜଳରେ ପଡ଼ିଲା, ଏକ ଅପ୍ସରା ଦେଖିଲେ; ସେହି ଝିଲିରେ ଏକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମ ନେଲା।
ତତଃ ସରସି ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ କ୍ରମମାଣଂ ମହୀପତିଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗ୍ରାହ କୃପଯା ଶଂତନୁର୍ମୃଗଯାଂ ଗତଃ
ସେହି ଝିଲିରେ ଦମ୍ପତି ଘୁଞ୍ଚୁଥିବାବେଳେ, ରାଜା ଶନ୍ତନୁ ଶିକାରକୁ ଆସି, କୃପାରେ ଦେଖି ସେମାନେକୁ ଉଠାଇଲେ।
ଏତେ ଶରଦ୍ଵତଃ ପୁତ୍ରା ଆଖ୍ଯାତା ଗୌତମା ଵରାଃ ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦିଵୋଦାସସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରଜାଃ
ଏମାନେ ଶରଦ୍ବତଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଗୌତମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବେ ଦିବୋଦାସଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ବିଷୟରେ ଆଉ କହିବି।
ଦିଵୋଦାସସ୍ଯ ଦାଯାଦୋ ଧର୍ମିଷ୍ଠୋ ମିତ୍ରଯୁର୍ନୃପଃ ମୈତ୍ରାଯଣାଵରଃ ସୋ ଽଥ ମୈତ୍ରେଯସ୍ତୁ ତତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଦିବୋଦାସଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧାର୍ମିକ ରାଜା ମିତ୍ରୟୁ, ମୈତ୍ରାୟଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମୈତ୍ରେୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେପରି ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି।
ଏତେ ଵଂଶ୍ଯା ଯତେଃ ପକ୍ଷାଃ କ୍ଷତ୍ରୋପେତାସ୍ତୁ ଭାର୍ଗଵାଃ ରାଜା ଚୈଦ୍ଯଵରୋ ନାମ ମୈତ୍ରେଯସ୍ଯ ସୁତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏମାନେ ତପସ୍ୟାଶୀଳଙ୍କର ବଂଶଜ, ତାଙ୍କର ଗୋତ୍ରରେ ଥିବା ଭାର୍ଗବମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ମୈତ୍ରେୟଙ୍କର ପୁତ୍ର ରାଜା ଚୈଦ୍ୟବର, ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅଥ ଚୈଦ୍ଯଵରାଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ସୁଦାସସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଅଜମୀଢଃ ପୁନର୍ଜାତଃ କ୍ଷୀଣେ ଵଂଶେ ତୁ ସୋମକଃ
ଚୈଦ୍ୟବରଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଦ୍ୱାନ୍ ସୁଦାସ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର; ଅଜମୀଢ଼ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଂଶ ଶୁନ୍ୟ ହେଲାବେଳେ ସୋମକ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୋମକସ୍ଯ ସୁତୋ ଜନ୍ତୁର୍ ହତେ ତସ୍ମିଞ୍ଛତଂ ବଭୌ ପୁତ୍ରାଣାମଜମୀଢସ୍ଯ ସୋମକସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସୋମକଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜନ୍ତୁ; ତାଙ୍କୁ ହତ ହେଲାପରେ, ଅଜମୀଢ଼ ଓ ସୋମକଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଥିବା ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ବଢ଼ିଲେ।
ମହିଷୀ ତ୍ଵ୍ ଅଜମୀଢସ୍ଯ ଧୂମିନୀ ପୁତ୍ରଵର୍ଧିନୀ ପୁତ୍ରାଭାଵେ ତପସ୍ତେପେ ଶତଂ ଵର୍ଷାଣି ଦୁଶ୍ଚରମ୍
ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କର ରାଣୀ ଧୂମିନୀ, ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ, ପୁଅ ନଥିବାରୁ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଦୁଃସାଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ହୁତ୍ଵାଗ୍ନିଂ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯକ୍ ପଵିତ୍ରୀକୃତଭୋଜନା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରକ୍ରମେଣୈଵ ସା ସୁଷ୍ଵାପ ମହାଵ୍ରତା
ଅଗ୍ନିକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହୋମ କରି, ଖାଦ୍ୟକୁ ପବିତ୍ର କରି, ମହାବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶୟନ କରିଥିଲେ ।