ହ୍ରସ୍ଵଦେହାଯୁଷଶ୍ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵନୌକସଃ ସରିତ୍ପର୍ଵତଵାସିନ୍ଯୋ ମୂଲପତ୍ତ୍ରଫଲାଶନାଃ
ବନରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଛୋଟ ଦେହ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଥିବେ; ସେମାନେ ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ରହି, ମୂଳ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଖାଇବେ।
ଚୀରଚର୍ମାଜିନଧରାଃ ସଂକରଂ ଘୋରମାଶ୍ରିତାଃ ଉତ୍ପାତଦୁଃଖାଃ ସ୍ଵଲ୍ପାର୍ଥା ବହୁବାଧାଶ୍ଚ ତାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଛାଳ, ଚର୍ମ ଓ ପଶୁ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ଥିରତାରେ ପଡ଼ିବେ; ବିପଦ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା, ଅଳ୍ପ ଲାଭ ଓ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ।
ଏଵଂ କଷ୍ଟମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ କାଲେ ସଂଧ୍ଯଂଶକେ ତଦା ତତଃ କ୍ଷଯଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସାର୍ଧଂ କଲିଯୁଗେନ ତୁ
ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଯୁଗ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସେମାନେ କଳିଯୁଗ ସହିତ ନଷ୍ଟ ହେଯିବେ।
କ୍ଷୀଣେ କଲିଯୁଗେ ତସ୍ମିଂସ୍ ତତଃ କୃତମଵର୍ତତ ଇତ୍ଯେତତ୍କୀର୍ତିତଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଦେଵାସୁରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଇ କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେଲେ, ପୁନି ସତ୍ୟଯୁଗ ଆସିବ; ଏହିପରି ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଯଦୁଵଂଶପ୍ରସଙ୍ଗେନ ସମାସାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯଶଃ ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୂରୋର୍ ଦ୍ରୁହ୍ଯୋସ୍ତଥା ହ୍ଯ୍ ଅନୋଃ
ଯଦୁବଂଶର ଉଲ୍ଲେଖରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କହାଯାଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ତୁର୍ବସୁ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି।
ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଗର୍ଭୋ ଗୋଭାନୁସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଗୋଭାନୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଵୀରସ୍ ତ୍ରିସାରିରପରାଜିତଃ
ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଗର୍ଭ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଗୋଭାନୁ; ଗୋଭାନୁଙ୍କର ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ତ୍ରିସାରି।
କରଂଧମସ୍ତୁ ତ୍ରୈସାରିର୍ ଭରତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଦୁଷ୍ଯନ୍ତଃ ପୌରଵସ୍ଯାପି ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅକଲ୍ମଷଃ
ତ୍ରିସାରିଙ୍କ ପୁଅ କରନ୍ଧମ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାରତ; ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ପୌରବ ବଂଶର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅକଳ୍ମଷ।
ଏଵଂ ଯଯାତିଶାପେନ ଜରାସଂକ୍ରମଣେ ପୁରା ତୁର୍ଵସୋଃ ପୌରଵଂ ଵଂଶଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ପୁରା କିଲ
ଏଭଳି, ଯୟାତିଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଣା ଦିନରେ ବୟସ ଚଳାଣ ହେବାରୁ, ତୁର୍ବସୁ ପୌରବ ବଂଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଦୁଷ୍ଯନ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଵରୂଥୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ ଵରୂଥାତ୍ତୁ ତଥାଣ୍ଡୀରଃ ସଂଧାନସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରାଜା ଭାବେ ବରୂଥ ଥିଲେ; ବରୂଥଙ୍କୁ ଆଣ୍ଡୀର ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସନ୍ଧାନ ଥିଲେ।
ପାଣ୍ଡ୍ଯଶ୍ଚ କେରଲଶ୍ଚୈଵ ଚୋଲଃ କର୍ଣସ୍ତଥୈଵ ଚ ତେଷାଂ ଜନପଦାଃ ସ୍ଫୀତାଃ ପାଣ୍ଡ୍ଯାଶ୍ଚୋଲାଃ ସକେରଲାଃ
ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, ଚୋଳ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ବଂଶଜ; ସେମାନଙ୍କ ଜନପଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଥିଲେ—ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳ।
ଦ୍ରୁହ୍ଯୋସ୍ତୁ ତନଯୌ ଶୂରୌ ସେତୁଃ କେତୁସ୍ତଥୈଵ ଚ ସେତୁପୁତ୍ରଃ ଶରଦ୍ଵାଂସ୍ତୁ ଗନ୍ଧାରସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଦ୍ରୁହ୍ୟର ଦୁଇଜଣ ଶୂର ପୁଅ ଥିଲେ—ସେତୁ ଏବଂ କେତୁ। ସେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶରଦ୍ବାନ୍, ଏବଂ ଗନ୍ଧାର ଥିଲେ ଦ୍ରୁହ୍ୟଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ।
ଖ୍ଯାଯତେ ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନାସୌ ଗନ୍ଧାରଵିଷଯୋ ମହାନ୍ ଆରଟ୍ଟଦେଶଜାସ୍ତସ୍ଯ ତୁରଗା ଵାଜିନାଂ ଵରାଃ
ଗନ୍ଧାର ନାମର ଦେଶ ତାଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଆରଟ୍ଟ ଦେଶର ଘୋଡ଼ାମାନେ ସମସ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗନ୍ଧାରପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମସ୍ତୁ ଘୃତସ୍ତସ୍ଯାତ୍ମଜୋ ଽଭଵତ୍ ଘୃତାଚ୍ଚ ଵିଦୁଷୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରଚେତାସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଗନ୍ଧାରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଘୃତ। ଘୃତଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ପୁଅ ପ୍ରଚେତା ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ପୁଅ ଥିଲେ।
ପ୍ରଚେତସଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ରାଜାନଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ ମ୍ଲେଚ୍ଛରାଷ୍ଟ୍ରାଧିପାଃ ସର୍ଵେ ଉଦୀଚୀଂ ଦିଶମ୍ ଆଶ୍ରିତାଃ
ପ୍ରଚେତାଙ୍କର ଏକଶେ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ହେଲେ। ସେମାନେ ବିଦେଶୀ ଦେଶର ଶାସକ ହେଇ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବସିଥିଲେ।
ଅନୋଶ୍ଚୈଵ ସୁତା ଵୀରାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ ସଭାନରଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷଶ୍ଚ ପରମେଷୁସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ଅନୁଙ୍କର ମଧ୍ୟ ତିନିଜଣ ଶୂର ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ଥିଲେ—ସଭାନର, କାକ୍ଷୁଷ, ଏବଂ ପରମେଷୁ।
ସଭାନରସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍କୋଲାହଲୋ ନୃପଃ କୋଲାହଲସ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ସଂଜଯୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସଭାନରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ରାଜା କୋଳାହଳ। କୋଳାହଳଙ୍କର ଧର୍ମାତ୍ମା ପୁଅ ସଂଜୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ସଂଜଯସ୍ଯାଭଵତ୍ପୁତ୍ରୋ ଵୀରୋ ନାମ ପୁରଂଜଯଃ ଜନମେଜଯୋ ମହାରାଜ ପୁରଂଜଯସୁତୋ ଽଭଵତ୍
ସଂଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୂର ପୁରଞ୍ଜୟ। ପୁରଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ମହାରାଜା ଜନମେଜୟ।
ଜନମେଜଯସ୍ଯ ରାଜର୍ଷେର୍ ମହାଶାଲୋ ଽଭଵତ୍ସୁତଃ ଆସୀଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସମୋ ରାଜା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଯଶାଭଵତ୍
ରାଜା ଏବଂ ଋଷି ଜନମେଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ମହାଶାଳ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
ମହାମନାଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ମହାଶାଲସ୍ଯ ଧାର୍ମିକଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ଜଜ୍ଞେ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ମହାମନାଃ
ମହାଶାଳଙ୍କର ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଥିଲେ ମହାମନା। ମହାମନା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ଏବଂ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ମହାମନାସ୍ତୁ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ଜନଯାମାସ ଵିଶ୍ରୁତୌ ଉଶୀନରଂ ଚ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ତିତିକ୍ଷୁଂ ଚୈଵ ତାଵ୍ ଉଭୌ
ମହାମନାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ—ଧର୍ମଜ୍ଞ ଉଶୀନର ଏବଂ ତିତିକ୍ଷୁ, ଦୁହେଁ ମହାନ।
ଉଶୀନରସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯସ୍ତୁ ପଞ୍ଚ ରାଜର୍ଷିସମ୍ଭଵାଃ ଭୃଶା କୃଶା ନଵା ଦର୍ଶା ଯା ଚ ଦେଵୀ ଦୃଷଦ୍ଵତୀ
ଉଶୀନରଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ରାଜର୍ଷି ସଂତାନ ଝିଅ ଥିଲେ—ଭୃଶା, କୃଶା, ନବା, ଦର୍ଶା ଏବଂ ଦେବୀ ଦୃଷଦ୍ବତୀ।
ଉଶୀନରସ୍ଯ ପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ତାସୁ ଜାତାଃ କୁଲୋଦ୍ଵହାଃ ତପସା ତେ ତୁ ମହତା ଜାତା ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଧାର୍ମିକାଃ
ଉଶୀନରଙ୍କର ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅମାନେ ବଂଶର ଗୌରବ ଥିଲେ। ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ, ତାପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଭୃଶାଯାସ୍ତୁ ନୃଗଃ ପୁତ୍ରୋ ନଵାଯା ନଵ ଏଵ ଚ କୃଶାଯାସ୍ତୁ କୃଶୋ ଜଜ୍ଞେ ଦର୍ଶାଯାଃ ସୁଵ୍ରତୋ ଽଭଵତ୍ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଃ ସୁତଶ୍ଚାପି ଶିବିର୍ ଔଶୀନରୋ ନୃପଃ
ଭୃଶାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ନୃଗ, ନବାଙ୍କର ପୁଅ ନବ, କୃଶାଙ୍କର ପୁଅ କୃଶ, ଦର୍ଶାଙ୍କର ପୁଅ ସୁବ୍ରତ ଏବଂ ଦୃଷଦ୍ବତୀଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଉଶୀନର ରାଜା ଶିବି।
ଶିବେସ୍ତୁ ଶିବଯଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ ଚତ୍ଵାରୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତାଃ ପୃଥୁଦର୍ଭଃ ସୁଵୀରଶ୍ଚ କେକଯୋ ଭଦ୍ରକସ୍ତଥା
ଶିବିଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ—ପୃଥୁଦର୍ଭ, ସୁବୀର, କେକୟ ଏବଂ ଭଦ୍ରକ।
ତେଷାଂ ଜନପଦାଃ ସ୍ଫୀତାଃ କେକଯା ଭଦ୍ରକାସ୍ତଥା ସୌଵୀରାଶ୍ଚୈଵ ପୌରାଶ୍ଚ ନୃଗସ୍ଯ କେକଯାସ୍ତଥା
ସେମାନଙ୍କର ଦେଶମାନେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା—କେକୟ, ଭଦ୍ରକ, ସୌବୀର ଏବଂ ପୌର। ଏହି କେକୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନୃଗଙ୍କର ବଂଶଜ।
ସୁଵ୍ରତସ୍ଯ ତଥାମ୍ବଷ୍ଠା କୃଶସ୍ଯ ଵୃଷଲା ପୁରୀ ନଵସ୍ଯ ନଵରାଷ୍ଟ୍ରଂ ତୁ ତିତିକ୍ଷୋସ୍ତୁ ପ୍ରଜାଂ ଶୃଣୁ
ସୁବ୍ରତଙ୍କର ସଂତାନ ଥିଲେ ଅମ୍ବଷ୍ଠ, କୃଶଙ୍କର ସଂତାନ ଥିଲେ ପୁରୀର ବୃଷଳ, ନବଙ୍କର ସଂତାନ ଥିଲେ ନବରାଷ୍ଟ୍ର। ଏବେ ତିତିକ୍ଷୁଙ୍କର ସଂତାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ତିତିକ୍ଷୁରଭଵଦ୍ରାଜା ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଵିଶ୍ରୁତଃ ବୃହଦ୍ରଥଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ତସ୍ଯ ସେନୋ ଽଭଵତ୍ସୁତଃ
ତିତିକ୍ଷୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବୃହଦ୍ରଥ, ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସେନ।
ସେନସ୍ଯ ସୁତପା ଜଜ୍ଞେ ସୁତପସ୍ତନଯୋ ବଲିଃ ଜାତୋ ମାନୁଷଯୋନ୍ଯାଂ ତୁ କ୍ଷୀଣେ ଵଂଶେ ପ୍ରଜେଚ୍ଛଯା
ସେନଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁତପା, ସୁତପାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବଳି। ବଂଶ ଶୁନ୍ୟ ହେବାବେଳେ, ସନ୍ତାନ ଆଶାରେ ବଳି ମାନବ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ମହାଯୋଗୀ ତୁ ସ ବଲିର୍ ବଦ୍ଧୋ ବନ୍ଧୈର୍ମହାତ୍ମନା ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦଯାମାସ କ୍ଷେତ୍ରଜାନ୍ପଞ୍ଚ ପାର୍ଥିଵାନ୍
ସେଇ ମହାଯୋଗୀ ବଳି, ବନ୍ଧନରେ ପଡିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ମହତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଦେହରୁ ପାଞ୍ଚଟି ରାଜବଂଶୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ଅଙ୍ଗଂ ସ ଜନଯାମାସ ଵଙ୍ଗଂ ସୁହ୍ମଂ ତଥୈଵ ଚ ପୁଣ୍ଡ୍ରଂ କଲିଙ୍ଗଂ ଚ ତଥା ବାଲେଯଂ କ୍ଷେତ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ବାଲେଯା ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚୈଵ ତସ୍ଯ ଵଂଶକରାଃ ପ୍ରଭୋ
ସେ ବଳି ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, ସୁହ୍ମ, ପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ କଳିଙ୍ଗ ନାମକ ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ବାଲେୟ ନାମକ ଭୂମି ତାଙ୍କ ନାମରେ ପରିଚିତ। ବାଲେୟର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କର ବଂଶଜ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି।