ପ୍ରଗୃହୀତାଯୁଧୈର୍ ଵିପ୍ରୈର୍ ଵୃତଃ ଶତସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିବେ ।
ନିଃଶେଷାଞ୍ଛୂଦ୍ରରାଜ୍ଞସ୍ତୁ ତଦା ସ ତୁ କରିଷ୍ଯତି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଃ ସପତ୍ନାଂସ୍ତୁ ସଂହୃତ୍ଯୈଵ ଚ ତଦ୍ଵପୁଃ
ସେ ସମୟରେ ସେ ସମସ୍ତ ଶୂଦ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଦେବେ ।
ପଞ୍ଚଵିଂଶେ ସ୍ଥିତଃ କଲ୍କିଶ୍ ଚରିତାର୍ଥଃ ସସୈନିକଃ ଶୂଦ୍ରାନ୍ ସଂଶୋଧଯିତ୍ଵା ତୁ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତଂ ଚ ଵୈ ସ୍ଵଯମ୍
ପଚିଶତମ ଯୁଗରେ, କଳ୍କି ଦେବ ସେନା ସହିତ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି, ସ୍ୱୟଂ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତଚକ୍ରୋ ବଲଵାନ୍ ସଂହାରଂ ତୁ କରିଷ୍ଯତି ଉତ୍ସାଦଯିତ୍ଵା ଵୃଷଲାନ୍ ପ୍ରାଯଶସ୍ତାନଧାର୍ମିକାନ୍
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ସେ ଅଧର୍ମୀ ଓ ନିମ୍ନଜାତି ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରିବେ।
ତତସ୍ତଦା ସ ଵୈ କଲ୍କିଶ୍ ଚରିତାର୍ଥଃ ସସୈନିକଃ ପ୍ରଜାସ୍ତଂ ସାଧଯିତ୍ଵା ତୁ ସମୃଦ୍ଧାସ୍ତେନ ଵୈ ସ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ, କଳ୍କି ଦେବ ସେନା ସହିତ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରି, ସ୍ୱୟଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇବେ।
ଅକସ୍ମାତ୍କୋପିତାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୀହ ମୋହିତାଃ କ୍ଷପଯିତ୍ଵା ତୁ ତେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭାଵିନାର୍ଥେନ ଚୋଦିତାଃ
ଅଚାନକ ଭାବେ, ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ; ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତତଃ କାଲେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ସ ଦେଵୋ ଽନ୍ତରଧୀଯତ ନୃପେଷ୍ଵଥ ପ୍ରନଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରଜାନାଂ ସଂଗ୍ରହାତ୍ତଦା
ତାପରେ, ସମୟ ଗତି କରିଲେ, ସେ ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବେ; ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ସେ ପୁନି ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଅପସାରଣ କରିବେ।
ରକ୍ଷଣେ ଵିନିଵୃତ୍ତେ ତୁ ହତ୍ଵା ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯମାହଵେ ପରସ୍ପରଂ ଚ ହତ୍ଵା ତୁ ନିରାକ୍ରନ୍ଦାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ରକ୍ଷା ଶେଷ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ହତ୍ୟା କରି, ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ନଷ୍ଟ ହେବେ; ଆଉ କୌଣସି କନ୍ଦନ ରହିବ ନାହିଁ, ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ରହିବେ।
ପୁରାଣି ହିତ୍ଵା ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ତୁଲ୍ଯତ୍ଵେ ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହାଃ ପ୍ରନଷ୍ଟାଶ୍ରମଧର୍ମାଶ୍ଚ ନଷ୍ଟଵର୍ଣାଶ୍ରମାସ୍ତଥା
ପୁରୁଣା ଗାଁ ଛାଡି, ସମସ୍ତେ ସମାନ ଓ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହୀନ ହେବେ; ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଓ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ।
ଅଟ୍ଟଶୂଲା ନାନପଦାଃ ଶିଵଶୂଲାଶ୍ଚତୁଷ୍ପଥାଃ ପ୍ରମଦାଃ କେଶଶୂଲାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶୂଳ, ଚଉରାହାରେ ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ମହିଳାମାନେ ଶୂଳ ଭାବେ ଦେଖାଯିବେ।
ହ୍ରସ୍ଵଦେହାଯୁଷଶ୍ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵନୌକସଃ ସରିତ୍ପର୍ଵତଵାସିନ୍ଯୋ ମୂଲପତ୍ତ୍ରଫଲାଶନାଃ
ବନରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଛୋଟ ଦେହ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଥିବେ; ସେମାନେ ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ରହି, ମୂଳ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଖାଇବେ।
ଚୀରଚର୍ମାଜିନଧରାଃ ସଂକରଂ ଘୋରମାଶ୍ରିତାଃ ଉତ୍ପାତଦୁଃଖାଃ ସ୍ଵଲ୍ପାର୍ଥା ବହୁବାଧାଶ୍ଚ ତାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଛାଳ, ଚର୍ମ ଓ ପଶୁ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ଥିରତାରେ ପଡ଼ିବେ; ବିପଦ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା, ଅଳ୍ପ ଲାଭ ଓ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ।
ଏଵଂ କଷ୍ଟମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ କାଲେ ସଂଧ୍ଯଂଶକେ ତଦା ତତଃ କ୍ଷଯଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସାର୍ଧଂ କଲିଯୁଗେନ ତୁ
ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଯୁଗ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସେମାନେ କଳିଯୁଗ ସହିତ ନଷ୍ଟ ହେଯିବେ।
କ୍ଷୀଣେ କଲିଯୁଗେ ତସ୍ମିଂସ୍ ତତଃ କୃତମଵର୍ତତ ଇତ୍ଯେତତ୍କୀର୍ତିତଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଦେଵାସୁରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଇ କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେଲେ, ପୁନି ସତ୍ୟଯୁଗ ଆସିବ; ଏହିପରି ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଯଦୁଵଂଶପ୍ରସଙ୍ଗେନ ସମାସାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯଶଃ ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୂରୋର୍ ଦ୍ରୁହ୍ଯୋସ୍ତଥା ହ୍ଯ୍ ଅନୋଃ
ଯଦୁବଂଶର ଉଲ୍ଲେଖରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କହାଯାଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ତୁର୍ବସୁ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି।
ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଗର୍ଭୋ ଗୋଭାନୁସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଗୋଭାନୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଵୀରସ୍ ତ୍ରିସାରିରପରାଜିତଃ
ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଗର୍ଭ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଗୋଭାନୁ; ଗୋଭାନୁଙ୍କର ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ତ୍ରିସାରି।
କରଂଧମସ୍ତୁ ତ୍ରୈସାରିର୍ ଭରତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଦୁଷ୍ଯନ୍ତଃ ପୌରଵସ୍ଯାପି ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅକଲ୍ମଷଃ
ତ୍ରିସାରିଙ୍କ ପୁଅ କରନ୍ଧମ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାରତ; ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ପୌରବ ବଂଶର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅକଳ୍ମଷ।
ଏଵଂ ଯଯାତିଶାପେନ ଜରାସଂକ୍ରମଣେ ପୁରା ତୁର୍ଵସୋଃ ପୌରଵଂ ଵଂଶଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ପୁରା କିଲ
ଏଭଳି, ଯୟାତିଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଣା ଦିନରେ ବୟସ ଚଳାଣ ହେବାରୁ, ତୁର୍ବସୁ ପୌରବ ବଂଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଦୁଷ୍ଯନ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଵରୂଥୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ ଵରୂଥାତ୍ତୁ ତଥାଣ୍ଡୀରଃ ସଂଧାନସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରାଜା ଭାବେ ବରୂଥ ଥିଲେ; ବରୂଥଙ୍କୁ ଆଣ୍ଡୀର ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସନ୍ଧାନ ଥିଲେ।
ପାଣ୍ଡ୍ଯଶ୍ଚ କେରଲଶ୍ଚୈଵ ଚୋଲଃ କର୍ଣସ୍ତଥୈଵ ଚ ତେଷାଂ ଜନପଦାଃ ସ୍ଫୀତାଃ ପାଣ୍ଡ୍ଯାଶ୍ଚୋଲାଃ ସକେରଲାଃ
ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, ଚୋଳ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ବଂଶଜ; ସେମାନଙ୍କ ଜନପଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଥିଲେ—ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳ।
ଦ୍ରୁହ୍ଯୋସ୍ତୁ ତନଯୌ ଶୂରୌ ସେତୁଃ କେତୁସ୍ତଥୈଵ ଚ ସେତୁପୁତ୍ରଃ ଶରଦ୍ଵାଂସ୍ତୁ ଗନ୍ଧାରସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଦ୍ରୁହ୍ୟର ଦୁଇଜଣ ଶୂର ପୁଅ ଥିଲେ—ସେତୁ ଏବଂ କେତୁ। ସେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶରଦ୍ବାନ୍, ଏବଂ ଗନ୍ଧାର ଥିଲେ ଦ୍ରୁହ୍ୟଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ।
ଖ୍ଯାଯତେ ଯସ୍ଯ ନାମ୍ନାସୌ ଗନ୍ଧାରଵିଷଯୋ ମହାନ୍ ଆରଟ୍ଟଦେଶଜାସ୍ତସ୍ଯ ତୁରଗା ଵାଜିନାଂ ଵରାଃ
ଗନ୍ଧାର ନାମର ଦେଶ ତାଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଆରଟ୍ଟ ଦେଶର ଘୋଡ଼ାମାନେ ସମସ୍ତ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗନ୍ଧାରପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମସ୍ତୁ ଘୃତସ୍ତସ୍ଯାତ୍ମଜୋ ଽଭଵତ୍ ଘୃତାଚ୍ଚ ଵିଦୁଷୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରଚେତାସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଗନ୍ଧାରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଘୃତ। ଘୃତଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ପୁଅ ପ୍ରଚେତା ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ପୁଅ ଥିଲେ।
ପ୍ରଚେତସଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ରାଜାନଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ ମ୍ଲେଚ୍ଛରାଷ୍ଟ୍ରାଧିପାଃ ସର୍ଵେ ଉଦୀଚୀଂ ଦିଶମ୍ ଆଶ୍ରିତାଃ
ପ୍ରଚେତାଙ୍କର ଏକଶେ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାଜା ହେଲେ। ସେମାନେ ବିଦେଶୀ ଦେଶର ଶାସକ ହେଇ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବସିଥିଲେ।
ଅନୋଶ୍ଚୈଵ ସୁତା ଵୀରାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ ସଭାନରଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷଶ୍ଚ ପରମେଷୁସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ଅନୁଙ୍କର ମଧ୍ୟ ତିନିଜଣ ଶୂର ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅ ଥିଲେ—ସଭାନର, କାକ୍ଷୁଷ, ଏବଂ ପରମେଷୁ।
ସଭାନରସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍କୋଲାହଲୋ ନୃପଃ କୋଲାହଲସ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ସଂଜଯୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସଭାନରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ରାଜା କୋଳାହଳ। କୋଳାହଳଙ୍କର ଧର୍ମାତ୍ମା ପୁଅ ସଂଜୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ସଂଜଯସ୍ଯାଭଵତ୍ପୁତ୍ରୋ ଵୀରୋ ନାମ ପୁରଂଜଯଃ ଜନମେଜଯୋ ମହାରାଜ ପୁରଂଜଯସୁତୋ ଽଭଵତ୍
ସଂଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୂର ପୁରଞ୍ଜୟ। ପୁରଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ମହାରାଜା ଜନମେଜୟ।
ଜନମେଜଯସ୍ଯ ରାଜର୍ଷେର୍ ମହାଶାଲୋ ଽଭଵତ୍ସୁତଃ ଆସୀଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସମୋ ରାଜା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଯଶାଭଵତ୍
ରାଜା ଏବଂ ଋଷି ଜନମେଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ମହାଶାଳ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
ମହାମନାଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ମହାଶାଲସ୍ଯ ଧାର୍ମିକଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ଜଜ୍ଞେ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ମହାମନାଃ
ମହାଶାଳଙ୍କର ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଥିଲେ ମହାମନା। ମହାମନା ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ଏବଂ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ମହାମନାସ୍ତୁ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ଜନଯାମାସ ଵିଶ୍ରୁତୌ ଉଶୀନରଂ ଚ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ତିତିକ୍ଷୁଂ ଚୈଵ ତାଵ୍ ଉଭୌ
ମହାମନାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ—ଧର୍ମଜ୍ଞ ଉଶୀନର ଏବଂ ତିତିକ୍ଷୁ, ଦୁହେଁ ମହାନ।