ବଲିସଂସ୍ଥେଷୁ ଲୋକେଷୁ ତ୍ରେତାଯାଂ ସପ୍ତମଂ ପ୍ରତି ତୃତୀଯେ ଵାମନସ୍ଯାର୍ଥେ ଧର୍ମେଣ ତୁ ପୁରୋଧସା
ବଳି ଲୋକମାନେ ରାଜ କରୁଥିବା ସପ୍ତମ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଯୁଗରେ ବାମନଙ୍କ ପାଇଁ, ପୁରୋହିତ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ ।
ଏତାସ୍ ତିସ୍ରଃ ସ୍ମୃତାସ୍ତସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯାଃ ସମ୍ଭୂତଯୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ମାନୁଷାଃ ସପ୍ତ ଯାନ୍ଯାସ୍ତୁ ଶାପଜାସ୍ତା ନିବୋଧତ
ଏହି ତିନିଟି ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଅବତାର ବୋଲି ମନେ ରଖାଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ; ଅନ୍ୟ ସାତଟି ମାନବ ଅବତାର ଓ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ଶୁଣ ।
ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତୁ ପ୍ରଥମେ ଦତ୍ତାତ୍ରେଯୋ ବଭୂଵ ହ ନଷ୍ଟେ ଧର୍ମେ ଚତୁର୍ଥାଂଶେ ମାର୍କଣ୍ଡେଯପୁରଃସରଃ
ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେବାବେଳେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଥିଲେ ।
ପଞ୍ଚମଃ ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ଚ ତ୍ରେତାଯାଂ ସଂବଭୂଵ ହ ମାନ୍ଧାତା ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ତୁ ତଦୋତ୍ତଙ୍କପୁରଃସରେ
ପଞ୍ଚଦଶ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ପଞ୍ଚମ ଅବତାର ହେଲେ: ମାନ୍ଧାତା ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ଉତ୍ତଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ।
ଏକୋନଵିଂଶ୍ଯାଂ ତ୍ରେତାଯାଂ ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରାନ୍ତକୃଦ୍ଵିଭୁଃ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସ୍ତଥା ଷଷ୍ଠୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରପୁରଃସରଃ
ଏକୋନବିଂଶ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଛଠଠ ଅବତାର ହେଲେ ପ୍ରଭଳ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ।
ଚତୁର୍ଵିଂଶେ ଯୁଗେ ରାମୋ ଵସିଷ୍ଠେନ ପୁରୋଧସା ସପ୍ତମୋ ରାଵଣସ୍ଯାର୍ଥେ ଜଜ୍ଞେ ଦଶରଥାତ୍ମଜଃ
ଚବିଶିତମ ଯୁଗରେ ରାମ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବସିଷ୍ଠ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ; ସପ୍ତମ ଅବତାର ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ, ରାବଣଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ହେଲେ ।
ଅଷ୍ଟମେ ଦ୍ଵାପରେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଅଷ୍ଟାଵିଂଶେ ପରାଶରାତ୍ ଵେଦଵ୍ଯାସସ୍ତଥା ଜଜ୍ଞେ ଜାତୂକର୍ଣ୍ଯପୁରଃସରଃ
ଅଷ୍ଟମ ଦ୍ୱାପରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅବତାର ନେଲେ; ଅଷ୍ଟାବିଂଶତମ ଦ୍ୱାପରରେ ପରାଶରଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବେଦବ୍ୟାସ, ଜାତୂକର୍ଣ୍ଣ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଥିଲେ ।
କର୍ତୁଂ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନମ୍ ଅସୁରାଣାଂ ପ୍ରଣାଶନମ୍ ବୁଦ୍ଧୋ ନଵମକୋ ଜଜ୍ଞେ ତପସା ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ ଦେଵସୁନ୍ଦରରୂପେଣ ଦ୍ଵୈପାଯନପୁରଃସରଃ
ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନା ଓ ଅସୁରମାନେଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ, ନବମ ଅବତାର ବୁଦ୍ଧ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପଦ୍ମନୟନ, ଦେବସମାନ ରୂପରେ, ଦ୍ୱୈପାୟନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ।
ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ସଂଧ୍ଯାଶିଷ୍ଟେ ଭଵିଷ୍ଯତି କଲ୍କୀ ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଯଶସଃ ପାରାଶର୍ଯପୁରଃସରଃ
ସେଇ ଯୁଗ ଶେଷ ହେବାବେଳେ, ସନ୍ଧ୍ୟା କେବଳ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ, କଳ୍କି ଅବତାର ହେବେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯଶସ୍ୱୀ ରୂପରେ, ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ।
ଦଶମୋ ଭାଵ୍ଯସମ୍ଭୂତୋ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯପୁରଃସରଃ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ଭୂତାଂସ୍ ତିମିତାନ୍ ପାଷଣ୍ଡାଂଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ଦଶମ ଅବତାର ଭବିଷ୍ୟତରେ ଜନ୍ମିବେ, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାଖଣ୍ଡୀମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ ।
ପ୍ରଗୃହୀତାଯୁଧୈର୍ ଵିପ୍ରୈର୍ ଵୃତଃ ଶତସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିବେ ।
ନିଃଶେଷାଞ୍ଛୂଦ୍ରରାଜ୍ଞସ୍ତୁ ତଦା ସ ତୁ କରିଷ୍ଯତି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଃ ସପତ୍ନାଂସ୍ତୁ ସଂହୃତ୍ଯୈଵ ଚ ତଦ୍ଵପୁଃ
ସେ ସମୟରେ ସେ ସମସ୍ତ ଶୂଦ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଦେବେ ।
ପଞ୍ଚଵିଂଶେ ସ୍ଥିତଃ କଲ୍କିଶ୍ ଚରିତାର୍ଥଃ ସସୈନିକଃ ଶୂଦ୍ରାନ୍ ସଂଶୋଧଯିତ୍ଵା ତୁ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତଂ ଚ ଵୈ ସ୍ଵଯମ୍
ପଚିଶତମ ଯୁଗରେ, କଳ୍କି ଦେବ ସେନା ସହିତ ଶୂଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି, ସ୍ୱୟଂ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତଚକ୍ରୋ ବଲଵାନ୍ ସଂହାରଂ ତୁ କରିଷ୍ଯତି ଉତ୍ସାଦଯିତ୍ଵା ଵୃଷଲାନ୍ ପ୍ରାଯଶସ୍ତାନଧାର୍ମିକାନ୍
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ସେ ଅଧର୍ମୀ ଓ ନିମ୍ନଜାତି ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରିବେ।
ତତସ୍ତଦା ସ ଵୈ କଲ୍କିଶ୍ ଚରିତାର୍ଥଃ ସସୈନିକଃ ପ୍ରଜାସ୍ତଂ ସାଧଯିତ୍ଵା ତୁ ସମୃଦ୍ଧାସ୍ତେନ ଵୈ ସ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ, କଳ୍କି ଦେବ ସେନା ସହିତ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରି, ସ୍ୱୟଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇବେ।
ଅକସ୍ମାତ୍କୋପିତାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୀହ ମୋହିତାଃ କ୍ଷପଯିତ୍ଵା ତୁ ତେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭାଵିନାର୍ଥେନ ଚୋଦିତାଃ
ଅଚାନକ ଭାବେ, ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ; ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତତଃ କାଲେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ସ ଦେଵୋ ଽନ୍ତରଧୀଯତ ନୃପେଷ୍ଵଥ ପ୍ରନଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରଜାନାଂ ସଂଗ୍ରହାତ୍ତଦା
ତାପରେ, ସମୟ ଗତି କରିଲେ, ସେ ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବେ; ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ସେ ପୁନି ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଅପସାରଣ କରିବେ।
ରକ୍ଷଣେ ଵିନିଵୃତ୍ତେ ତୁ ହତ୍ଵା ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯମାହଵେ ପରସ୍ପରଂ ଚ ହତ୍ଵା ତୁ ନିରାକ୍ରନ୍ଦାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ରକ୍ଷା ଶେଷ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ହତ୍ୟା କରି, ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ନଷ୍ଟ ହେବେ; ଆଉ କୌଣସି କନ୍ଦନ ରହିବ ନାହିଁ, ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ରହିବେ।
ପୁରାଣି ହିତ୍ଵା ଗ୍ରାମାଂଶ୍ଚ ତୁଲ୍ଯତ୍ଵେ ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହାଃ ପ୍ରନଷ୍ଟାଶ୍ରମଧର୍ମାଶ୍ଚ ନଷ୍ଟଵର୍ଣାଶ୍ରମାସ୍ତଥା
ପୁରୁଣା ଗାଁ ଛାଡି, ସମସ୍ତେ ସମାନ ଓ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହୀନ ହେବେ; ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ଓ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ।
ଅଟ୍ଟଶୂଲା ନାନପଦାଃ ଶିଵଶୂଲାଶ୍ଚତୁଷ୍ପଥାଃ ପ୍ରମଦାଃ କେଶଶୂଲାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶୂଳ, ଚଉରାହାରେ ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ମହିଳାମାନେ ଶୂଳ ଭାବେ ଦେଖାଯିବେ।
ହ୍ରସ୍ଵଦେହାଯୁଷଶ୍ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵନୌକସଃ ସରିତ୍ପର୍ଵତଵାସିନ୍ଯୋ ମୂଲପତ୍ତ୍ରଫଲାଶନାଃ
ବନରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଛୋଟ ଦେହ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଥିବେ; ସେମାନେ ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ନିକଟରେ ରହି, ମୂଳ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଖାଇବେ।
ଚୀରଚର୍ମାଜିନଧରାଃ ସଂକରଂ ଘୋରମାଶ୍ରିତାଃ ଉତ୍ପାତଦୁଃଖାଃ ସ୍ଵଲ୍ପାର୍ଥା ବହୁବାଧାଶ୍ଚ ତାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଛାଳ, ଚର୍ମ ଓ ପଶୁ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ଥିରତାରେ ପଡ଼ିବେ; ବିପଦ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରିଥିବା, ଅଳ୍ପ ଲାଭ ଓ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ।
ଏଵଂ କଷ୍ଟମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ କାଲେ ସଂଧ୍ଯଂଶକେ ତଦା ତତଃ କ୍ଷଯଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସାର୍ଧଂ କଲିଯୁଗେନ ତୁ
ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ଯୁଗ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସେମାନେ କଳିଯୁଗ ସହିତ ନଷ୍ଟ ହେଯିବେ।
କ୍ଷୀଣେ କଲିଯୁଗେ ତସ୍ମିଂସ୍ ତତଃ କୃତମଵର୍ତତ ଇତ୍ଯେତତ୍କୀର୍ତିତଂ ସମ୍ଯଗ୍ ଦେଵାସୁରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଇ କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେଲେ, ପୁନି ସତ୍ୟଯୁଗ ଆସିବ; ଏହିପରି ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଯଦୁଵଂଶପ୍ରସଙ୍ଗେନ ସମାସାଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯଶଃ ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୂରୋର୍ ଦ୍ରୁହ୍ଯୋସ୍ତଥା ହ୍ଯ୍ ଅନୋଃ
ଯଦୁବଂଶର ଉଲ୍ଲେଖରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କହାଯାଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ତୁର୍ବସୁ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି।
ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଗର୍ଭୋ ଗୋଭାନୁସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଗୋଭାନୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଵୀରସ୍ ତ୍ରିସାରିରପରାଜିତଃ
ତୁର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଗର୍ଭ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଗୋଭାନୁ; ଗୋଭାନୁଙ୍କର ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ତ୍ରିସାରି।
କରଂଧମସ୍ତୁ ତ୍ରୈସାରିର୍ ଭରତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ଦୁଷ୍ଯନ୍ତଃ ପୌରଵସ୍ଯାପି ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅକଲ୍ମଷଃ
ତ୍ରିସାରିଙ୍କ ପୁଅ କରନ୍ଧମ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାରତ; ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ପୌରବ ବଂଶର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅକଳ୍ମଷ।
ଏଵଂ ଯଯାତିଶାପେନ ଜରାସଂକ୍ରମଣେ ପୁରା ତୁର୍ଵସୋଃ ପୌରଵଂ ଵଂଶଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ପୁରା କିଲ
ଏଭଳି, ଯୟାତିଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଣା ଦିନରେ ବୟସ ଚଳାଣ ହେବାରୁ, ତୁର୍ବସୁ ପୌରବ ବଂଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଦୁଷ୍ଯନ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଵରୂଥୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ ଵରୂଥାତ୍ତୁ ତଥାଣ୍ଡୀରଃ ସଂଧାନସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରାଜା ଭାବେ ବରୂଥ ଥିଲେ; ବରୂଥଙ୍କୁ ଆଣ୍ଡୀର ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସନ୍ଧାନ ଥିଲେ।
ପାଣ୍ଡ୍ଯଶ୍ଚ କେରଲଶ୍ଚୈଵ ଚୋଲଃ କର୍ଣସ୍ତଥୈଵ ଚ ତେଷାଂ ଜନପଦାଃ ସ୍ଫୀତାଃ ପାଣ୍ଡ୍ଯାଶ୍ଚୋଲାଃ ସକେରଲାଃ
ପାଣ୍ଡ୍ୟ, କେରଳ, ଚୋଳ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ବଂଶଜ; ସେମାନଙ୍କ ଜନପଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଥିଲେ—ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳ।