ଅସୁରଘ୍ନାଯ ସ୍ଵାଘ୍ନାଯ ମୃତ୍ଯୁଘ୍ନେ ଯଜ୍ଞିଯାଯ ଚ କୃଶାନଵେ ପ୍ରଚେତାଯ ଵହ୍ନଯେ ନିର୍ମଲାଯ ଚ
ଅସୁର ନାଶକ, କୁକୁର ନାଶକ, ମୃତ୍ୟୁ ନାଶକ, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ଅଗ୍ନି ରୂପ, ନିର୍ମଳ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ରକ୍ଷୋଘ୍ନାଯ ପଶୁଘ୍ନାଯାଵିଘ୍ନାଯ ଶ୍ଵସିତାଯ ଚ ଵିଭ୍ରାନ୍ତାଯ ମହାନ୍ତାଯ ଅର୍ଣଵେ ଦୁର୍ଗମାଯ ଚ
ରାକ୍ଷସ ନାଶକ, ପଶୁ ନାଶକ, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶ୍ୱାସ ରୂପ, ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା, ମହାନ୍, ସାଗର ରୂପ, ଦୁର୍ଗମ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣାଯ ଚ ଜଯନ୍ତାଯ ଲୋକାନାମୀଶ୍ଵରାଯ ଚ ଅନାଶ୍ରିତାଯ ଵେଧ୍ଯାଯ ସମତ୍ଵାଧିଷ୍ଠିତାଯ ଚ
କଳା ରୂପ, ବିଜୟୀ, ଜଗତର ନାଥ, ଅନାଶ୍ରୟ, ବିଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ, ସମତାରେ ଅବସ୍ଥିତ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ହିରଣ୍ଯବାହଵେ ଚୈଵ ଵ୍ଯାପ୍ତାଯ ଚ ମହାଯ ଚ ସୁକର୍ମଣେ ପ୍ରସହ୍ଯାଯ ଚେଶାନାଯ ସୁଚକ୍ଷୁଷେ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାହୁ ଧାରୀ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ମହାନ୍, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଅପରାଜିତ, ଈଶ୍ୱର, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରୀ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କ୍ଷିପ୍ରେଷଵେ ସଦଶ୍ଵାଯ ଶିଵାଯ ମୋକ୍ଷଦାଯ ଚ କପିଲାଯ ପିଶଙ୍ଗାଯ ମହାଦେଵାଯ ଧୀମତେ
ତୀବ୍ର ବାଣ ଧାରୀ, ସଦା ଅଶ୍ୱରଥ, ଶିବ, ମୋକ୍ଷ ଦାତା, ପିଙ୍ଗଳ, କପିଳ, ମହାଦେବ, ଜ୍ଞାନୀ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମହାକାଯାଯ ଦୀପ୍ତାଯ ରୋଦନାଯ ସହାଯ ଚ ଦୃଢଧନ୍ଵିନେ କଵଚିନେ ରଥିନେ ଚ ଵରୂଥିନେ
ବିଶାଳ ଦେହ ଧାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ରୋଦନ କରାଇଥିବା, ସହାୟ, ଦୃଢ଼ ଧନୁ ଧାରୀ, କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା, ରଥ ଚାଳକ, ସେନାପତି—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଭୃଗୁନାଥାଯ ଶୁକ୍ରାଯ ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠାଯ ଵେଧସେ ଅମୋଘାଯ ପ୍ରଶାନ୍ତାଯ ସୁମେଧାଯ ଵୃଷାଯ ଚ
ଭୃଗୁ ନାଥ, ଶୁକ୍ର, ଗୁହାରେ ବସିଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅଫଳ, ଶାନ୍ତ, ଜ୍ଞାନୀ, ଋଷଭ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତୁଭ୍ଯଂ ଭଗଵନ୍ ଵିଶ୍ଵାଯ କୃତ୍ତିଵାସସେ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୂତାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ସମସ୍ତର ନାଥ, କୃତ୍ତିବାସ, ପଶୁମାନଙ୍କର ନାଥ, ଭୂତମାନଙ୍କର ନାଥ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ପ୍ରଣଵେ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମ୍ନେ ସ୍ଵାହାଯ ଚ ସ୍ଵଧାଯ ଚ ଵଷଟ୍କାରାତ୍ମନେ ଚୈଵ ତୁଭ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରାତ୍ମନେ ନମଃ
ଓଁ, ଋକ୍, ଯଜୁସ୍, ସାମ, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ଵଷଟ୍ ରୂପ, ମନ୍ତ୍ର ରୂପ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେ ଧାତ୍ରେ ତଥା କର୍ତ୍ରେ ଚକ୍ଷୁଃଶ୍ରୋତ୍ରମଯାଯ ଚ ଭୂତଭଵ୍ଯଭଵେଶାଯ ତୁଭ୍ଯଂ କର୍ମାତ୍ମନେ ନମଃ
ସୃଜନକର୍ତ୍ତା, ଧାରଣକର୍ତ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା, ଚକ୍ଷୁ ଓ ଶ୍ରବଣ ରୂପ, ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବର୍ତମାନର ନାଥ, କାର୍ମିକ ରୂପ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଵସଵେ ଚୈଵ ସାଧ୍ଯାଯ ରୁଦ୍ରାଦିତ୍ଯସୁରାଯ ଚ ଵିଷାଯ ମାରୁତାଯୈଵ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵାତ୍ମନେ ନମଃ
ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଅସୁର, ବିଷ, ମାରୁତ, ଦେବତା ରୂପ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଗ୍ନୀଷୋମଵିଧିଜ୍ଞାଯ ପଶୁମନ୍ତ୍ରୌଷଧାଯ ଚ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵେ ହ୍ଯ୍ ଅଜାଯୈଵ ଅପୂର୍ଵପ୍ରଥମାଯ ଚ ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯେ ଚୈଵ ତୁଭ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମନେ ନମଃ
ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ନିୟମ ଜ୍ଞାନୀ, ପଶୁମାନ୍ତ୍ର ଓ ଔଷଧ ରୂପ, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଅଜ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଥମ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମ ରୂପ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଆତ୍ମେଶାଯାତ୍ମଵଶ୍ଯାଯ ସର୍ଵେଶାତିଶଯାଯ ଚ ସର୍ଵଭୂତାଙ୍ଗଭୂତାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୂତାତ୍ମନେ ନମଃ
ତୁମେ ଆତ୍ମାର ମାଲିକ, ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସମସ୍ତ ମାଲିକଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା ହେବାରୁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନିର୍ଗୁଣାଯ ଗୁଣଜ୍ଞାଯ ଵ୍ଯାକୃତାଯାମୃତାଯ ଚ ନିରୁପାଖ୍ଯାଯ ମିତ୍ରାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ସାଂଖ୍ଯାତ୍ମନେ ନମଃ
ତୁମେ ଗୁଣରହିତ, ଗୁଣକୁ ଜାଣିଥିବା, ପ୍ରକଟ ଏବଂ ଅମର, ବର୍ଣ୍ନନାରେ ଅସମ୍ଭବ, ମିତ୍ର ଭାବରେ ଥିବା, ସାଂଖ୍ୟ ଆତ୍ମା ହେବାରୁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ପୃଥିଵ୍ଯୈ ଚାନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ଦିଵ୍ଯାଯ ଚ ମହାଯ ଚ ଜନସ୍ତପାଯ ସତ୍ଯାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ଲୋକାତ୍ମନେ ନମଃ
ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦିବ, ମହା, ଜନ, ତପ, ସତ୍ୟ ଲୋକର ଆତ୍ମା ହେବାରୁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅଵ୍ଯକ୍ତାଯ ଚ ମହତେ ଭୂତାଦେରିନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ଚ ଆତ୍ମଜ୍ଞାଯ ଵିଶେଷାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ
ତୁମେ ଅପ୍ରକଟ ଏବଂ ବଡ, ପ୍ରାଣୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଆରମ୍ଭ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ବିଶେଷ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା ହେବାରୁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନିତ୍ଯାଯ ଚାତ୍ମଲିଙ୍ଗାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯୈଵେତରାଯ ଚ ବୁଦ୍ଧାଯ ଵିଭଵେ ଚୈଵ ତୁଭ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷାତ୍ମନେ ନମଃ
ତୁମେ ଚିରକାଳୀନ, ଆତ୍ମାର ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ଅନ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି ଏବଂ ଶକ୍ତି ହେବାରୁ ମୋକ୍ଷ ଆତ୍ମା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ନମସ୍ତେ ପରତସ୍ ତ୍ରିଷୁ ସତ୍ଯାନ୍ତେଷୁ ମହାଦ୍ଯେଷୁ ଚତୁର୍ଷୁ ଚ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ତିନି ଲୋକରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତିନି ଲୋକ ପରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ସତ୍ୟର ଶେଷରେ, ମହାମାନ୍ୟମାନେ ଏବଂ ଚାରିଟିରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସ୍ତୋତ୍ରେ ମଯା ହ୍ଯ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଯଦି ନ ଵ୍ଯାହୃତଂ ଭଵେତ୍ ମଦ୍ଭକ୍ତ ଇତି ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର; ଯଦି ଏହି ପ୍ରଶଂସାରେ କିଛି ମୋରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇନାହିଁ, ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବରୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ସେସବୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଏଵମାଭାଷ୍ଯ ଦେଵେଶମ୍ ଈଶ୍ଵରଂ ନୀଲଲୋହିତମ୍ ପ୍ରହ୍ଵୋ ଽଭିପ୍ରଣତସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଵାଗ୍ଯତୋ ଽଭଵତ୍
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କ ମାଲିକ, ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହି, ସେ ନମ୍ର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି, ହାତ ଜୋଡି ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଭାଷାରେ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କାଵ୍ଯସ୍ଯ ଗାତ୍ରଂ ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯ ହସ୍ତେନ ପ୍ରୀତିମାନ୍ଭଵଃ ନିକାମଂ ଦର୍ଶନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
କାବ୍ୟାଙ୍କ ଦେହକୁ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ସେ ଖୁସି ହେଲେ, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ଶନ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତତଃ ସୋ ଽନ୍ତର୍ହିତେ ତସ୍ମିନ୍ ଦେଵେଶେ ଽନୁଚରୀଂ ତଦା ତିଷ୍ଠନ୍ତୀଂ ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଯନ୍ତୀମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ମାଲିକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ସେ ଜୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ଦେଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
କସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ସୁଭଗେ କା ଵା ଦୁଃଖିତେ ମଯି ଦୁଃଖିତା ମହତା ତପସା ଯୁକ୍ତା କିମର୍ଥଂ ମାଂ ନିଷେଵସେ
‘ତୁମେ କିଏ, ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ? କାହାର? ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ହେବାରେ, ତୁମେ କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ? ବଡ ତପସ୍ୟା କରିଥିବା, କି କାରଣରେ ମୋତେ ସେବା କରୁଛ?’
ଅନଯା ସଂସ୍ତୁତୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଶ୍ରଯେଣ ଦମେନ ଚ ସ୍ନେହେନ ଚୈଵ ସୁଶ୍ରୋଣି ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ଵରଵର୍ଣିନି
‘ଏହି ପ୍ରଶଂସା, ଭକ୍ତି, ନମ୍ରତା, ଦମ ଏବଂ ସ୍ନେହ ସହିତ, ମଧୁର ନିତମ୍ଭା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାରିତ୍ର୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।’
କିମିଚ୍ଛସି ଵରାରୋହେ କସ୍ତେ କାମଃ ସମୃଧ୍ଯତାମ୍ ତତ୍ତେ ସମ୍ପାଦଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁଷ୍କରଃ
‘ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ, ଶୁଭ୍ର ନିତମ୍ଭା? କଣ ଇଚ୍ଛା? ତାହା ପୂରଣ ହେଉ। ଆଜି ମୁଁ ସେ ଦେଇବି, ଯଦି ଦୁର୍ଲଭ ହେଉଥିବା।’
ଏଵମୁକ୍ତାବ୍ରଵୀଦେନଂ ତପସା ଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି ଚିକୀର୍ଷିତଂ ହି ମେ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତ୍ଵଂ ହି ଵେତ୍ଥ ଯଥାତଥମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୋର ଇଚ୍ଛା ଜାଣିପାରିବା; ବ୍ରହ୍ମା, କାରଣା ତୁମେ ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣିଛ।’
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଽବ୍ରଵୀଦେନାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା ମଯା ସହ ତ୍ଵଂ ସୁଶ୍ରୋଣି ଦଶ ଵର୍ଷାଣି ଭାମିନି
ଏଭଳି କହି, ଦିବ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖି, ସେ କହିଲେ, ‘ମଧୁର ନିତମ୍ଭା, ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଦଶ ବର୍ଷ ରହିବା, ଭାମିନୀ।’
ସର୍ଵଭୂତୈରଦୃଶ୍ଯା ଚ ସଂପ୍ରଯୋଗମିହେଚ୍ଛସି ଦେଵି ଚେନ୍ଦୀଵରଶ୍ଯାମେ ଵରାର୍ହେ ଵାମଲୋଚନେ ଏଵଂ ଵୃଣୋଷି କାମଂ ତ୍ଵଂ ମତ୍ତୋ ଵୈ ଵଲ୍ଗୁଭାଷିଣି
‘ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ୱ ଚାହୁଁଛ, ଦେବୀ, ନୀଳ ପଦ୍ମ ଭଳି ଶ୍ୟାମା, ବର ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ, ମଧୁର ଚକ୍ଷୁ, ଏଭଳି ମୋଠାରୁ ଏହି ଇଚ୍ଛା ଚୟନ କରୁଛ, ମଧୁର ଭାଷିଣୀ।’
ଏଵଂ ଭଵତୁ ଗଚ୍ଛାମୋ ଗୃହାନ୍ନୋ ମତ୍ତକାଶିନି ତତଃ ସ୍ଵଗୃହମାଗତ୍ଯ ଜଯନ୍ତ୍ଯାଃ ପାଣିମୁଦ୍ଵହନ୍
‘ଏହିପରି ହେଉ! ଚଲିବା ଦରକାର, ମୋ ଘରକୁ, ମଦମାତା ଚକ୍ଷୁବତୀ।’ ତାପରେ, ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଜୟନ୍ତୀଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ।
ତଯା ସହାଵସଦ୍ଦେଵ୍ଯା ଦଶ ଵର୍ଷାଣି ଭାର୍ଗଵଃ ଅଦୃଶ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ମାଯଯା ସଂଵୃତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଦେବୀ ସହିତ, ଭାର୍ଗବ ଦଶ ବର୍ଷ ରହିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ନିଜ ମାୟାରେ ଆବୃତ, ପ୍ରଭୁ।