ଅନପତ୍ଯୋ ଽଭଵଚ୍ଛ୍ଯାମଃ ଶମୀକସ୍ତୁ ଵନଂ ଯଯୌ ଜୁଗୁପ୍ସମାନୋ ଭୋଜତ୍ଵଂ ରାଜର୍ଷିତ୍ଵମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଶ୍ୟାମ ନିଜ ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ; ଶମୀକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଭୋଜ ହେବାକୁ ଅପମାନ ଭାବି, ତଥାପି ରାଜା ଋଷି ହେବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଜନ୍ମାଭ୍ଯୁଦଯଂ ଯଃ କୀର୍ତଯତି ନିତ୍ଯଶଃ ଶୃଣୋତି ମାନଵୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଉତ୍କର୍ଷକୁ ସଦା କଥା କହିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ମାନବ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଅଥ ଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ ପୂର୍ଵଂ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ଵିହାରାର୍ଥଂ ସ ଦେଵେଶୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵିହ ଜଯତେ
ତାପରେ ଦେବ ମହାଦେବ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ଖେଳ ଲାଗି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ମାନବ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦେଵକ୍ଯାଂ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ତପସା ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ ଚତୁର୍ବାହୁସ୍ତଦା ଜାତୋ ଦିଵ୍ଯରୂପୋ ଜ୍ଵଲଞ୍ଶ୍ରିଯା
ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ପଦ୍ମନୟନ, ଚାରି ହାତ ଥିବା, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେବକୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷଣଂ ଦେଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦିଵ୍ଯୈଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଣୈଃ ଉଵାଚ ଵସୁଦେଵସ୍ତଂ ରୂପଂ ସଂହର ଵୈ ପ୍ରଭୋ
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି, ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଟିଏ ଲୁଚାଇ ଦିଅ।'
ଭୀତୋ ଽହଂ ଦେଵ କଂସସ୍ଯ ତତସ୍ତ୍ଵେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ ମମ ପୁତ୍ରା ହତାସ୍ତେନ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ୍ତେ ଭୀମଵିକ୍ରମାଃ
ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଛି, ଦେବ; ତେଣୁ ଏହି କଥା କହୁଛି। ମୋ ପୁଅମାନେ କଂସ ଦ୍ୱାରା ମରିଗଲେ, ମୋ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ବହୁତ ପ୍ରବଳ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ।
ଵସୁଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୂପଂ ସଂହରତେ ଽଚ୍ଯୁତଃ ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ତତଃ ଶୌରିଂ ନନ୍ଦଗୋପଗୃହେ ଽନଯତ୍
ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଲୁଚାଇଲେ; ଅନୁମତି ଦେଇ, ଶୌରିଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵୈନଂ ନନ୍ଦଗୋପସ୍ଯ ରକ୍ଷ୍ଯତାମିତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ଅତସ୍ତୁ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣଂ ଯାଦଵାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅଯଂ ତୁ ଗର୍ଭୋ ଦେଵକ୍ଯାଂ ଜାତଃ କଂସଂ ହନିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କୁ ଦେଇ, 'ଏହି ପିଲାକୁ ରକ୍ଷା କର,' ବୋଲି କହିଲେ। ଏପରି, ଯାଦବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଆସିବ। ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ପିଲା କଂସକୁ ମାରିଦେବ।
କ ଏଷ ଵସୁଦେଵସ୍ତୁ ଦେଵକୀ ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀ ନନ୍ଦଗୋପଶ୍ଚ କସ୍ତ୍ଵେଷ ଯଶୋଦା ଚ ମହାଵ୍ରତା
କିଏ ଏହି ବସୁଦେବ? ଦେବକୀ କିଏ, ଯାଁର ନାମ ମହାନ? ନନ୍ଦଗୋପ କିଏ, ଏହି ଯଶୋଦା କିଏ, ଯାଁର ବ୍ରତ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ?
ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜନଯାମାସ ଯଂ ଚ ତାତେତ୍ଯଭାଷତ ଯା ଗର୍ଭଂ ଜନଯାମାସ ଯା ଚୈନଂ ତ୍ଵ୍ ଅଭ୍ଯଵର୍ଧଯତ୍
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଓ 'ପୁଅ' ବୋଲି କହିଲେ; ଯିଏ ଗର୍ଭରେ ଧରିଲେ, ଓ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପାଳିଲେ।
ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵାସୀଦ୍ ଅଦିତିସ୍ତୁ ପ୍ରିଯା ସ୍ମୃତା ବ୍ରହ୍ମଣଃ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵଂଶଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଦିତିସ୍ତଥା
ପୁରୁଷ କଶ୍ୟପ ଥିଲେ, ଅଦିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା; କଶ୍ୟପ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ, ଅଦିତି ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀଙ୍କ ଅଂଶ।
ଅଥ କାମାନ୍ମହାବାହୁର୍ ଦେଵକ୍ଯାଃ ସମପୂରଯତ୍ ଯେ ତଯା କାଙ୍କ୍ଷିତା ନିତ୍ଯମ୍ ଅଜାତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ତାପରେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବକୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଯାହା ସେ ସଦା ଅଜନ୍ମା ବିଶାଳ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେଗୁଡିକ ପୂରଣ କଲେ।
ସୋ ଽଵତୀର୍ଣୋ ମହୀଂ ଦେଵଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ମାନୁଷୀଂ ତନୁମ୍ ମୋହଯନ୍ସର୍ଵଭୂତାନି ଯୋଗାତ୍ମା ଯୋଗମାଯଯା
ସେ ଦେବ ଭୂମିରେ ଅବତରିଲେ, ମାନବ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କ ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ନଷ୍ଟେ ଧର୍ମେ ତଥା ଜଜ୍ଞେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵୃଷ୍ଣିକୁଲେ ପ୍ରଭୁଃ କର୍ତୁଂ ଧର୍ମସ୍ଯ ସଂସ୍ଥାନମ୍ ଅସୁରାଣାଂ ପ୍ରଣାଶନମ୍
ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଲାବେଳେ, ବିଷ୍ଣୁ ବୃଷ୍ଣି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପ୍ରଭୁ ଧର୍ମକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଓ ଅସୁରମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ରୁକ୍ମିଣୀ ସତ୍ଯଭାମା ଚ ସତ୍ଯା ନାଗ୍ନଜିତୀ ତଥା ସୁଭାମା ଚ ତଥା ଶୈବ୍ଯା ଗାନ୍ଧାରୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣା ତଥା
ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନାଗ୍ନଜିତୀ, ସୁଭାମା, ଶୈବ୍ୟା, ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣା।
ମିତ୍ରଵିନ୍ଦା ଚ କାଲିନ୍ଦୀ ଦେଵୀ ଜାମ୍ବଵତୀ ତଥା ସୁଶୀଲା ଚ ତଥା ମାଦ୍ରୀ କୌଶଲ୍ଯା ଵିଜଯା ତଥା ଏଵମାଦୀନି ଦେଵୀନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଚ ଷୋଡଶ
ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, କାଳିନ୍ଦୀ, ଦେବୀ ଜାମ୍ବବତୀ, ସୁଶୀଳା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଳ୍ୟା, ବିଜୟା ଓ ଏପରି ଅନେକ ଦେବୀ, ସୋଳେ ହଜାର।
ରୁକ୍ମିଣୀ ଜନଯାମାସ ପୁତ୍ରାନ୍ରଣଵିଶାରଦାନ୍ ଚାରୁଦେଷ୍ଣଂ ରଣେ ଶୂରଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଚ ମହାବଲମ୍
ରୁକ୍ମିଣୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର, ଓ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ସୁଚାରୁଂ ଭଦ୍ରଚାରୁଂ ଚ ସୁଦେଷ୍ଣଂ ଭଦ୍ରମେଵ ଚ ପରଶୁଂ ଚାରୁଗୁପ୍ତଂ ଚ ଚାରୁଭଦ୍ରଂ ସୁଚାରୁକମ୍ ଚାରୁହାସଂ କନିଷ୍ଠଂ ଚ କନ୍ଯାଂ ଚାରୁମତୀଂ ତଥା
ସୁଚାରୁ, ଭଦ୍ରଚାରୁ, ସୁଦେଷ୍ଣ, ଭଦ୍ରା, ପରଶୁ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଚାରୁଭଦ୍ର, ସୁଚାରୁକ, ଚାରୁହାସା ସବୁଠୁ ଛୋଟ, ଓ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କନ୍ୟା ଚାରୁମତୀ।
ଜଜ୍ଞିରେ ସତ୍ଯଭାମାଯାଂ ଭାନୁର୍ଭ୍ରମରତେକ୍ଷଣଃ ରୋହିତୋ ଦୀପ୍ତିମାଂଶ୍ଚୈଵ ତାମ୍ରଶ୍ ଚକ୍ରୋ ଜଲଂଧମଃ
ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଭାନୁ, ଭୃଙ୍ଗ ଦୃଷ୍ଟି ଭାନୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୋହିତ, ତାମ୍ର, ଚକ୍ର ଓ ଜଳନ୍ଧମ ନାମକ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଚତସ୍ରୋ ଜଜ୍ଞିରେ ତେଷାଂ ସ୍ଵସାରସ୍ତୁ ଯଵୀଯସୀଃ ଜାମ୍ବଵତ୍ଯାଃ ସୁତୋ ଜଜ୍ଞେ ସାମ୍ବଃ ସମିତିଶୋଭନଃ
ସେମାନଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ସାମ୍ବ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।
ମିତ୍ରଵାନ୍ମିତ୍ରଵିନ୍ଦଶ୍ଚ ମିତ୍ରଵିନ୍ଦା ଵରାଙ୍ଗନା ମିତ୍ରବାହୁଃ ସୁନୀଥଶ୍ଚ ନାଗ୍ନଜିତ୍ଯାଃ ପ୍ରଜା ହି ସା
ନାଗ୍ନଜିତିଙ୍କୁ ମିତ୍ରବାନ୍, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା ନାମକ ସୁନ୍ଦରୀ, ମିତ୍ରବାହୁ ଓ ସୁନୀଥ ନାମକ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଏହିମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ।
ଏଵମାଦୀନି ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ନିବୋଧତ ଶତଂ ଶତସହସ୍ରାଣାଂ ପୁତ୍ରାଣାଂ ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ଏବେ ସେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ଙ୍କର ହଜାର-ହଜାର ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ସେଠି ଏକ ଲକ୍ଷ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଅଶୀତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ଵାସୁଦେଵସୁତାସ୍ତଥା ଲକ୍ଷମେକଂ ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଅସୀ ହଜାର ପୁଅ ଥିଲେ, ଏବଂ କିଛିଏ ଏକ ଲକ୍ଷ ପୁଅ ଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉପସଙ୍ଗସ୍ଯ ତୁ ସୁତୌ ଵଜ୍ରଃ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଏଵ ଚ ଭୂରୀନ୍ଦ୍ରସେନୋ ଭୂରିଶ୍ଚ ଗଵେଷଣସୁତାଵ୍ ଉଭୌ
ଉପସଙ୍ଗଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ—ବଜ୍ର ଓ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ। ଗବେଷଣଙ୍କୁ ଭୂରୀନ୍ଦ୍ରସେନ ଓ ଭୂରୀ ନାମକ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଵୈଦର୍ଭ୍ଯାଂ ବୁଦ୍ଧିସତ୍ତମଃ ଅନିରୁଦ୍ଧୋ ରଣେ ଽରୁଦ୍ଧୋ ଜଜ୍ଞେ ଽସ୍ଯ ମୃଗକେତନଃ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ବଂଶରେ ବୈଦର୍ଭୀଙ୍କୁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପୁଅ ଅନିରୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅରୁଦ୍ଧ ଓ ମୃଗକେତନ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
କାଶ୍ଯା ସୁପାର୍ଶ୍ଵତନଯା ସାମ୍ବାଲ୍ଲେଭେ ତରସ୍ଵିନଃ ସତ୍ଯପ୍ରକୃତଯୋ ଦେଵାଃ ପଞ୍ଚ ଵୀରାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ସୁପାର୍ଶ୍ୱଙ୍କ ଝିଅ କାଶ୍ୟା ସାମ୍ବଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ଶୂର ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯଃ ପ୍ରଵୀରାଣାଂ ଯାଦଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ଷଷ୍ଟିଃ ଶତସହସ୍ରାଣି ଵୀର୍ଯଵନ୍ତୋ ମହାବଲାଃ
ତିନି କୋଟି ଶୂର ଓ ମହାତ୍ମା ଯାଦବ ଥିଲେ, ଏବଂ ଷଷ୍ଟି ଶତ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଳବାନ୍ ଥିଲେ।
ଦେଵାଂଶାଃ ସର୍ଵ ଏଵେହ ହ୍ଯ୍ ଉତ୍ପନ୍ନାସ୍ତେ ମହୌଜସଃ ଦେଵାସୁରେ ହତା ଯେ ଚ ତ୍ଵ୍ ଅସୁରା ଯେ ମହାବଲାଃ
ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ସେମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ଓ ଅସୁରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ମହାବଳୀ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଇହୋତ୍ପନ୍ନା ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ବାଧନ୍ତେ ସର୍ଵମାନଵାନ୍ ତେଷାମୁତ୍ସାଦନାର୍ଥାଯ ଉତ୍ପନ୍ନୋ ଯାଦଵେ କୁଲେ
ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଯାଦବ ବଂଶରେ ଜଣେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
କୁଲାନାଂ ଶତମେକଂ ଚ ଯାଦଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ସର୍ଵମେତତ୍କୁଲଂ ଯାଵଦ୍ ଵର୍ତତେ ଵୈଷ୍ଣଵେ କୁଲେ
ମହାତ୍ମା ଯାଦବମାନଙ୍କର ଏକ ଶତ କୁଳ ଥିଲା। ସମସ୍ତ କୁଳ ବୈଷ୍ଣବ ବଂଶରେ ଚାଲିଥିଲା।