ଅଵଗାହୋ ମହାତ୍ମା ଚ ଵୃକଦେଵ୍ଯାମଜାଯତ ଵୃକଦେଵ୍ଯାଂ ସ୍ଵଯଂ ଜଜ୍ଞେ ନନ୍ଦକୋ ନାମ ନାମତଃ
ବୃକଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଅବଗାହ ନାମକ ମହାତ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ବୃକଦେବୀଙ୍କୁ ନନ୍ଦକ ନାମକ ଏକ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ସପ୍ତମଂ ଦେଵକୀପୁତ୍ରଂ ମଦନଂ ସୁଷୁଵେ ନୃପ ଗଵେଷଣଂ ମହାଭାଗଂ ସଂଗ୍ରାମେଷ୍ଵପରାଜିତମ୍
ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ପୁଅ ମଦନ, ରାଜନ, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେଵ୍ଯା ଵିହାରେ ତୁ ଵନେ ହି ଵିଚରନ୍ପୁରା ଵୈଶ୍ଯାଯାମଦଧାଚ୍ଛୌରିଃ ପୁତ୍ରଂ କୌଶିକମଗ୍ରଜମ୍
ଏକ ସମୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେବୀ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ, ଶୌରି ଏକ ବୈଶ୍ୟା ଜନନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ପୁଅ କୌଶିକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ସୁତନୂ ରଥରାଜୀ ଚ ଶୌରେରାସ୍ତାଂ ପରିଗ୍ରହୌ ପୁଣ୍ଡ୍ରଶ୍ଚ କପିଲଶ୍ଚୈଵ ଵସୁଦେଵାତ୍ମଜୌ ବଲୌ
ସୁତନୂ ଓ ରଥରାଜୀ ମଧ୍ୟ ଶୌରିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ; ପୁଣ୍ଡ୍ର ଓ କପିଳ, ଦୁହେଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ।
ଜରା ନାମ ନିଷାଦୋ ଽଭୂତ୍ ପ୍ରଥମଃ ସ ଧନୁର୍ଧରଃ ସୌଭଦ୍ରଶ୍ଚ ଭଵଶ୍ଚୈଵ ମହାସତ୍ତ୍ଵୌ ବଭୂଵତୁଃ
ଜରା ନାମକ ନିଷାଦ ପ୍ରଥମେ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ; ସୌଭଦ୍ର ଓ ଭବ, ଦୁହେଁ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଦେଵଭାଗସୁତଶ୍ଚାପି ନାମ୍ନାସାଵ୍ ଉଦ୍ଧଵଃ ସ୍ମୃତଃ ପଣ୍ଡିତଂ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରାହୁର୍ ଦେଵଶ୍ରଵଃସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଦେବଭାଗଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧବ ଭାବେ ଚିହ୍ନାଯାଏ; ପ୍ରଥମ ପୁଅ ପଣ୍ଡିତ, ଦେବଶ୍ରବାସଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଐକ୍ଷ୍ଵାକ୍ଯଲଭତାପତ୍ଯମ୍ ଅନାଧୃଷ୍ଟେର୍ଯଶସ୍ଵିନୀ ନିଧୂତସତ୍ତ୍ଵଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ତସ୍ମାଦଜାଯତ
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ରାଜବଂଶର ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ କନ୍ୟା, ଅନାଧୃଷ୍ଟିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନାମକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ମନ ଓ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ପରି ଥିଲେ।
କରୂଷାଯାନପତ୍ଯାଯ କୃଷ୍ଣସ୍ତୁଷ୍ଟଃ ସୁତଂ ଦଦୌ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଂ ତୁ ମହାଭାଗଂ ଵୀର୍ଯଵନ୍ତଂ ମହାବଲମ୍
କରୂଷାଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ନଥିଲାବେଳେ, କୃଷ୍ଣ ଖୁସି ହୋଇ ସେଠାରେ ସୁଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପ୍ରବଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଜାମ୍ବଵତ୍ଯାଃ ସୁତାଵ୍ ଏତୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ସତ୍କୃତଲକ୍ଷଣୌ ଚାରୁଦେଷ୍ଣଶ୍ଚ ସାମ୍ବଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵନ୍ତୌ ମହାବଲୌ
ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା, ଦୁହେଁ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ—ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଓ ସାମ୍ବ, ଦୁହେଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ।
ତନ୍ତିପାଲଶ୍ଚ ତନ୍ତିଶ୍ଚ ନନ୍ଦନସ୍ଯ ସୁତାଵ୍ ଉଭୌ ଶମୀକପୁତ୍ରାଶ୍ ଚତ୍ଵାରୋ ଵିକ୍ରାନ୍ତାଃ ସୁମହାବଲାଃ ଵିରାଜଶ୍ଚ ଧନୁଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ଯାମଶ୍ଚ ସୃଞ୍ଜଯସ୍ତଥା
ତନ୍ତିପାଳ ଓ ତନ୍ତି, ଦୁହେଁ ନନ୍ଦନଙ୍କ ପୁଅ; ଶମୀକଙ୍କ ଚାରିଜଣ ଶୂର ଓ ଅତିଶୟ ପ୍ରବଳ ପୁଅ—ବିରାଜ, ଧନୁ, ଶ୍ୟାମ ଓ ସୃଞ୍ଜୟ।
ଅନପତ୍ଯୋ ଽଭଵଚ୍ଛ୍ଯାମଃ ଶମୀକସ୍ତୁ ଵନଂ ଯଯୌ ଜୁଗୁପ୍ସମାନୋ ଭୋଜତ୍ଵଂ ରାଜର୍ଷିତ୍ଵମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଶ୍ୟାମ ନିଜ ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ; ଶମୀକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଭୋଜ ହେବାକୁ ଅପମାନ ଭାବି, ତଥାପି ରାଜା ଋଷି ହେବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଜନ୍ମାଭ୍ଯୁଦଯଂ ଯଃ କୀର୍ତଯତି ନିତ୍ଯଶଃ ଶୃଣୋତି ମାନଵୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଉତ୍କର୍ଷକୁ ସଦା କଥା କହିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ମାନବ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଅଥ ଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ ପୂର୍ଵଂ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ଵିହାରାର୍ଥଂ ସ ଦେଵେଶୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵିହ ଜଯତେ
ତାପରେ ଦେବ ମହାଦେବ, ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ଖେଳ ଲାଗି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ମାନବ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦେଵକ୍ଯାଂ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ତପସା ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ ଚତୁର୍ବାହୁସ୍ତଦା ଜାତୋ ଦିଵ୍ଯରୂପୋ ଜ୍ଵଲଞ୍ଶ୍ରିଯା
ବସୁଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ପଦ୍ମନୟନ, ଚାରି ହାତ ଥିବା, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେବକୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷଣଂ ଦେଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦିଵ୍ଯୈଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଣୈଃ ଉଵାଚ ଵସୁଦେଵସ୍ତଂ ରୂପଂ ସଂହର ଵୈ ପ୍ରଭୋ
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି, ବସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଟିଏ ଲୁଚାଇ ଦିଅ।'
ଭୀତୋ ଽହଂ ଦେଵ କଂସସ୍ଯ ତତସ୍ତ୍ଵେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ ମମ ପୁତ୍ରା ହତାସ୍ତେନ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ୍ତେ ଭୀମଵିକ୍ରମାଃ
ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଛି, ଦେବ; ତେଣୁ ଏହି କଥା କହୁଛି। ମୋ ପୁଅମାନେ କଂସ ଦ୍ୱାରା ମରିଗଲେ, ମୋ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ବହୁତ ପ୍ରବଳ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ।
ଵସୁଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୂପଂ ସଂହରତେ ଽଚ୍ଯୁତଃ ଅନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ତତଃ ଶୌରିଂ ନନ୍ଦଗୋପଗୃହେ ଽନଯତ୍
ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଲୁଚାଇଲେ; ଅନୁମତି ଦେଇ, ଶୌରିଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵୈନଂ ନନ୍ଦଗୋପସ୍ଯ ରକ୍ଷ୍ଯତାମିତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍ ଅତସ୍ତୁ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣଂ ଯାଦଵାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅଯଂ ତୁ ଗର୍ଭୋ ଦେଵକ୍ଯାଂ ଜାତଃ କଂସଂ ହନିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କୁ ଦେଇ, 'ଏହି ପିଲାକୁ ରକ୍ଷା କର,' ବୋଲି କହିଲେ। ଏପରି, ଯାଦବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଆସିବ। ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ପିଲା କଂସକୁ ମାରିଦେବ।
କ ଏଷ ଵସୁଦେଵସ୍ତୁ ଦେଵକୀ ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀ ନନ୍ଦଗୋପଶ୍ଚ କସ୍ତ୍ଵେଷ ଯଶୋଦା ଚ ମହାଵ୍ରତା
କିଏ ଏହି ବସୁଦେବ? ଦେବକୀ କିଏ, ଯାଁର ନାମ ମହାନ? ନନ୍ଦଗୋପ କିଏ, ଏହି ଯଶୋଦା କିଏ, ଯାଁର ବ୍ରତ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ?
ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜନଯାମାସ ଯଂ ଚ ତାତେତ୍ଯଭାଷତ ଯା ଗର୍ଭଂ ଜନଯାମାସ ଯା ଚୈନଂ ତ୍ଵ୍ ଅଭ୍ଯଵର୍ଧଯତ୍
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଓ 'ପୁଅ' ବୋଲି କହିଲେ; ଯିଏ ଗର୍ଭରେ ଧରିଲେ, ଓ ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପାଳିଲେ।
ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵାସୀଦ୍ ଅଦିତିସ୍ତୁ ପ୍ରିଯା ସ୍ମୃତା ବ୍ରହ୍ମଣଃ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵଂଶଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଦିତିସ୍ତଥା
ପୁରୁଷ କଶ୍ୟପ ଥିଲେ, ଅଦିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା; କଶ୍ୟପ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ, ଅଦିତି ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀଙ୍କ ଅଂଶ।
ଅଥ କାମାନ୍ମହାବାହୁର୍ ଦେଵକ୍ଯାଃ ସମପୂରଯତ୍ ଯେ ତଯା କାଙ୍କ୍ଷିତା ନିତ୍ଯମ୍ ଅଜାତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ତାପରେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବକୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଯାହା ସେ ସଦା ଅଜନ୍ମା ବିଶାଳ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେଗୁଡିକ ପୂରଣ କଲେ।
ସୋ ଽଵତୀର୍ଣୋ ମହୀଂ ଦେଵଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ମାନୁଷୀଂ ତନୁମ୍ ମୋହଯନ୍ସର୍ଵଭୂତାନି ଯୋଗାତ୍ମା ଯୋଗମାଯଯା
ସେ ଦେବ ଭୂମିରେ ଅବତରିଲେ, ମାନବ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କ ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ନଷ୍ଟେ ଧର୍ମେ ତଥା ଜଜ୍ଞେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵୃଷ୍ଣିକୁଲେ ପ୍ରଭୁଃ କର୍ତୁଂ ଧର୍ମସ୍ଯ ସଂସ୍ଥାନମ୍ ଅସୁରାଣାଂ ପ୍ରଣାଶନମ୍
ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଲାବେଳେ, ବିଷ୍ଣୁ ବୃଷ୍ଣି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ପ୍ରଭୁ ଧର୍ମକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଓ ଅସୁରମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ରୁକ୍ମିଣୀ ସତ୍ଯଭାମା ଚ ସତ୍ଯା ନାଗ୍ନଜିତୀ ତଥା ସୁଭାମା ଚ ତଥା ଶୈବ୍ଯା ଗାନ୍ଧାରୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣା ତଥା
ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସତ୍ୟା, ନାଗ୍ନଜିତୀ, ସୁଭାମା, ଶୈବ୍ୟା, ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣା।
ମିତ୍ରଵିନ୍ଦା ଚ କାଲିନ୍ଦୀ ଦେଵୀ ଜାମ୍ବଵତୀ ତଥା ସୁଶୀଲା ଚ ତଥା ମାଦ୍ରୀ କୌଶଲ୍ଯା ଵିଜଯା ତଥା ଏଵମାଦୀନି ଦେଵୀନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଚ ଷୋଡଶ
ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, କାଳିନ୍ଦୀ, ଦେବୀ ଜାମ୍ବବତୀ, ସୁଶୀଳା, ମାଦ୍ରୀ, କୌଶଳ୍ୟା, ବିଜୟା ଓ ଏପରି ଅନେକ ଦେବୀ, ସୋଳେ ହଜାର।
ରୁକ୍ମିଣୀ ଜନଯାମାସ ପୁତ୍ରାନ୍ରଣଵିଶାରଦାନ୍ ଚାରୁଦେଷ୍ଣଂ ରଣେ ଶୂରଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଚ ମହାବଲମ୍
ରୁକ୍ମିଣୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ: ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର, ଓ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ସୁଚାରୁଂ ଭଦ୍ରଚାରୁଂ ଚ ସୁଦେଷ୍ଣଂ ଭଦ୍ରମେଵ ଚ ପରଶୁଂ ଚାରୁଗୁପ୍ତଂ ଚ ଚାରୁଭଦ୍ରଂ ସୁଚାରୁକମ୍ ଚାରୁହାସଂ କନିଷ୍ଠଂ ଚ କନ୍ଯାଂ ଚାରୁମତୀଂ ତଥା
ସୁଚାରୁ, ଭଦ୍ରଚାରୁ, ସୁଦେଷ୍ଣ, ଭଦ୍ରା, ପରଶୁ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଚାରୁଭଦ୍ର, ସୁଚାରୁକ, ଚାରୁହାସା ସବୁଠୁ ଛୋଟ, ଓ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କନ୍ୟା ଚାରୁମତୀ।
ଜଜ୍ଞିରେ ସତ୍ଯଭାମାଯାଂ ଭାନୁର୍ଭ୍ରମରତେକ୍ଷଣଃ ରୋହିତୋ ଦୀପ୍ତିମାଂଶ୍ଚୈଵ ତାମ୍ରଶ୍ ଚକ୍ରୋ ଜଲଂଧମଃ
ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଭାନୁ, ଭୃଙ୍ଗ ଦୃଷ୍ଟି ଭାନୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୋହିତ, ତାମ୍ର, ଚକ୍ର ଓ ଜଳନ୍ଧମ ନାମକ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଚତସ୍ରୋ ଜଜ୍ଞିରେ ତେଷାଂ ସ୍ଵସାରସ୍ତୁ ଯଵୀଯସୀଃ ଜାମ୍ବଵତ୍ଯାଃ ସୁତୋ ଜଜ୍ଞେ ସାମ୍ବଃ ସମିତିଶୋଭନଃ
ସେମାନଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ସାମ୍ବ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।