ତସ୍ଯାଂ ଵିଦର୍ଭୋ ଽଜନଯଚ୍ ଛରାନ୍ରଣଵିଶାରଦାନ୍ ଲୋମପାଦାନ୍ମନୁଃ ପୁତ୍ରା ଜ୍ଞାତିସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଚାତ୍ମଜଃ
ବିଦର୍ଭ ତାଙ୍କ ପତ୍ରୀରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଜଣା ଶରପ୍ରଭାବୀ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଲୋମପାଦଙ୍କ ପୁଅ ମନୁ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ନିଜ ପୁଅ ଥିଲେ।
କୈଶିକସ୍ଯ ଚିଦିଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତସ୍ମାଚ୍ଚୈଦ୍ଯା ନୃପାଃ ସ୍ମୃତାଃ କ୍ରଥୋ ଵିଦର୍ଭପୁତ୍ରସ୍ତୁ କୁନ୍ତିସ୍ ତସ୍ଯାତ୍ମଜୋ ଽଭଵତ୍
କୈଶିକଙ୍କ ପୁଅ ଚିଦି ଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କୈଦ୍ୟ ରାଜାମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ଆସନ୍ତି। କ୍ରଥ, ବିଦର୍ଭଙ୍କ ପୁଅ, କୁନ୍ତି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନିଜ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କୁନ୍ତେର୍ଧୃଷ୍ଟଃ ସୁତୋ ଜଜ୍ଞେ ରଣଧୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ଧୃଷ୍ଟସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମାତ୍ମା ନିର୍ଵୃତିଃ ପରଵୀରହା
କୁନ୍ତିଙ୍କର ପ୍ରତାପଶାଳୀ ପୁଅ ରଣଧୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଧୃଷ୍ଟଙ୍କର ପୁଅ ନିର୍ବୃତି ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ଶତ୍ରୁବିରଙ୍କୁ ଦଳନ କରିଥିଲେ ।
ତଦେକୋ ନିର୍ଵୃତେଃ ପୁତ୍ରୋ ନାମ୍ନା ସ ତୁ ଵିଦୂରଥଃ ଦଶାର୍ହସ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ପୁତ୍ରୋ ଵ୍ଯୋମସ୍ତସ୍ଯ ଚ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ ଦାଶାର୍ହାଚ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯୋମାତ୍ତୁ ପୁତ୍ରୋ ଜୀମୂତ ଉଚ୍ଯତେ
ନିର୍ବୃତିଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ଭଲି ଭିଦୂରଥ ଥିଲେ । ଭିଦୂରଥଙ୍କର ପୁଅ ଦଶାର୍ହ ବଂଶର ଭ୍ୟୋମ ଥିଲେ । ଭ୍ୟୋମଙ୍କୁ ଜୀମୂତ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଜୀମୂତପୁତ୍ରୋ ଵିମଲସ୍ ତସ୍ଯ ଭୀମରଥଃ ସୁତଃ ସୁତୋ ଭୀମରଥସ୍ଯାସୀତ୍ ସ୍ମୃତୋ ନଵରଥଃ କିଲ
ଜୀମୂତଙ୍କର ପୁଅ ବିମଳ ଥିଲେ । ବିମଳଙ୍କର ପୁଅ ଭୀମରଥ ଥିଲେ । ଭୀମରଥଙ୍କର ପୁଅ ନବରଥ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ତସ୍ଯ ଚାସୀଦ୍ ଦୃଢରଥଃ ଶକୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ତସ୍ମାତ୍କରମ୍ଭଃ କାରମ୍ଭିର୍ ଦେଵରାତୋ ବଭୂଵ ହ
ନବରଥଙ୍କର ପୁଅ ଦୃଢରଥ ଥିଲେ । ଦୃଢରଥଙ୍କର ପୁଅ ଶକୁନି । ଶକୁନିଙ୍କୁ କରମ୍ଭ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । କରମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେବରାତ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଦେଵକ୍ଷତ୍ରୋ ଽଭଵଦ୍ରାଜା ଦୈଵରାତିର୍ମହାଯଶାଃ ଦେଵଗର୍ଭସମୋ ଜଜ୍ଞେ ଦେଵନକ୍ଷତ୍ରନନ୍ଦନଃ
ଦେବକ୍ଷତ୍ର ରାଜା ହେଲେ । ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଦୈବରାତି, ଦେବନକ୍ଷତ୍ରଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ଦେବଗର୍ଭ ସମାନ ।
ମଧୁର୍ନାମ ମହାତେଜା ମଧୋଃ ପୁରଵସସ୍ ତଥା ଆସୀତ୍ ପୁରଵସାତ୍ ପୁତ୍ରଃ ପୁରୁଦ୍ଵାନ୍ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ମଧୁର ନାମକ ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁଅ ମଧୁ ଓ ପୁରବସଙ୍କର ଥିଲେ । ପୁରବସଙ୍କୁ ପୁରୁଦ୍ୱାନ୍ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଜନ୍ତୁର୍ଜଜ୍ଞେ ଽଥ ଵୈଦର୍ଭ୍ଯାଂ ଭଦ୍ରସେନ୍ଯାଂ ପୁରୁଦ୍ଵତଃ ଐକ୍ଷ୍ଵାକୀ ଚାଭଵଦ୍ଭାର୍ଯା ଜନ୍ତୋସ୍ତସ୍ଯାମଜାଯତ
ପୁରୁଦ୍ୱାନ୍ ଓ ବୈଦର୍ଭୀ ଭଦ୍ରସେଣୀଙ୍କର ପୁଅ ଜନ୍ତୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଜନ୍ତୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏକ ଐକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁମାରୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ସାତ୍ଵତଃ ସତ୍ତ୍ଵସଂଯୁକ୍ତଃ ସାତ୍ଵତାଂ କୀର୍ତିଵର୍ଧନଃ ଇମାଂ ଵିସୃଷ୍ଟିଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଜ୍ଯାମଘସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ପ୍ରଜାଵାନ୍ ଏତି ସାଯୁଜ୍ଯଂ ରାଜ୍ଞଃ ସୋମସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସାତ୍ୱତ ଗୁଣ ଓ କୀର୍ତିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ । ସାତ୍ୱତ ଜାତିରେ କୀର୍ତି ବଢ଼ାଇଥିଲେ । ମହାତ୍ମା ଜ୍ୟାମଘଙ୍କର ବଂଶ ଜାଣି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ସୋମଙ୍କ ସାଯୁଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଅନେକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
ସାତ୍ଵତାନ୍ ସତ୍ତ୍ଵସମ୍ପନ୍ନାନ୍ କୌଶଲ୍ଯା ସୁଷୁଵେ ସୁତାନ୍ ଭଜିନଂ ଭଜମାନଂ ତୁ ଦିଵ୍ଯଂ ଦେଵାଵୃଧଂ ନୃପ
କୌଶଳ୍ୟା ସାତ୍ୱତଙ୍କୁ ଗୁଣମୟ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ — ଭଜିନ, ଭଜମାନ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଦେବାବୃଧ ରାଜା ।
ଅନ୍ଧକଂ ଚ ମହାଭୋଜଂ ଵୃଷ୍ଣିଂ ଚ ଯଦୁନନ୍ଦନମ୍ ତେଷାଂ ତୁ ସର୍ଗାଶ୍ ଚତ୍ଵାରୋ ଵିସ୍ତରେଣୈଵ ତଚ୍ଛୃଣୁ
ଅନ୍ଧକ, ମହାଭୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଯଦୁବଂଶୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏହାଙ୍କର ଚାରିଟି ବଂଶ ଏକାଏକି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ନନ ହେଉଛି — ଶୁଣ ।
ଭଜମାନସ୍ଯ ସୃଞ୍ଜଯ୍ଯାଂ ବାହ୍ଯକାଯାଂ ଚ ବାହ୍ଯକାଃ ସୃଞ୍ଜଯସ୍ଯ ସୁତେ ଦ୍ଵେ ତୁ ବାହ୍ଯକାସ୍ତୁ ତଦାଭଵନ୍
ଭଜମାନଙ୍କର ପୁଅ ସୃଞ୍ଜୟା ଓ ବାହ୍ୟକାରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ । ବାହ୍ୟକାରୁ ବାହ୍ୟକା ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯେ ଭଗିନ୍ଯୌ ଦ୍ଵେ ସୁଷୁଵାତେ ବହୂନ୍ସୁତାନ୍ ନିମିଂ ଚ କୃମିଲଂ ଚୈଵ ଵୃଷ୍ଣିଂ ପରପୁରଂଜଯମ୍ ତେ ବାହ୍ଯକାଯାଂ ସୃଞ୍ଜଯ୍ଯାଂ ଭଜମାନାଦ୍ ଵିଜଜ୍ଞିରେ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଯେଉଁମାନେ ଭଉଣୀ ଥିଲେ, ବହୁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ — ନିମି, କ୍ରିମିଳ ଓ ବୃଷ୍ଣି, ଶତ୍ରୁ ସହର ଜିତିଥିବା । ଏହି ପୁଅମାନେ ଭଜମାନଙ୍କୁ ବାହ୍ୟକା ଓ ସୃଞ୍ଜୟାରୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଯଜ୍ଞେ ଦେଵାଵୃଧୋ ରାଜା ବନ୍ଧୂନାଂ ମିତ୍ରଵର୍ଧନଃ ଅପୁତ୍ରସ୍ତ୍ଵଭଵଦ୍ରାଜା ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତୋ ମମ ଭୂଯାଦିତି ସ୍ପୃହନ୍
ଯଜ୍ଞରେ ଦେବାବୃଧ ରାଜା ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ବଢ଼ାଇଥିଲେ । ସେ ପୁଅ ନଥିଲେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ । ଏହି ଆଶା କଲେ — 'ମୋତେ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ପୁଅ ମିଳୁ ।'
ସଂଯୋଜ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରମେଵାଥ ପର୍ଣାଶାଜଲମସ୍ପୃଶତ୍ ତଦୋପସ୍ପର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଚକାର ପ୍ରିଯମାପଗା
ସେ ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଏକ ଦର୍ବା ଶଳ ଦ୍ୱାରା ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ । ଏହି ସ୍ପର୍ଶରେ ନଦୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।
କଲ୍ଯାଣତ୍ଵାନ୍ନରପତେସ୍ ତସ୍ମୈ ସା ନିମ୍ନଗୋତ୍ତମା ଚିନ୍ତଯାଥ ପରୀତାତ୍ମା ଜଗାମାଥ ଵିନିଶ୍ଚଯମ୍
ରାଜାଙ୍କର ଭଲ ଗୁଣ ଦେଖି, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଦୀ ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ । ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରିଲେ ।
ନାଧିଗଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ନାରୀଂ ଯସ୍ଯାମେଵଂଵିଧଃ ସୁତଃ ଜାଯେତ ତସ୍ମାଦଦ୍ଯାହଂ ଭଵାମ୍ଯଥ ସହସ୍ରଶଃ
ମୁଁ ଏପରି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇପାରିବା କୌଣସି ନାରୀକୁ ଜାଣିନି । ତେଣୁ ଆଜି ମୁଁ ହଜାର ଜଣ ନାରୀ ହେବି ।
ଅଥ ଭୂତ୍ଵା କୁମାରୀ ସା ବିଭ୍ରତୀ ପରମଂ ଵପୁଃ ଜ୍ଞାପଯାମାସ ରାଜାନଂ ତାମିଯେଷ ମହାଵ୍ରତଃ
ତାପରେ, ସେ ଅତି ଶୋଭାମୟ କୁମାରୀ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ । ରାଜା ମହାବ୍ରତ ରହି, ତାଙ୍କୁ ଚାହିଲେ ।
ଅଥ ସା ନଵମେ ମାସି ସୁଷୁଵେ ସରିତାଂ ଵରା ପୁତ୍ରଂ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତଂ ବଭ୍ରୁଂ ଦେଵାଵୃଧାନ୍ନୃପାତ୍
ନବମ ମାସରେ, ସରିତାମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଦୀ ଦେବାବୃଧ ରାଜାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ପୁଅ ବଭ୍ରୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଅନୁଵଂଶେ ପୁରାଣଜ୍ଞା ଗାଯନ୍ତୀତି ପରିଶ୍ରୁତମ୍ ଗୁଣାନ୍ଦେଵାଵୃଧସ୍ଯାପି କୀର୍ତଯନ୍ତୋ ମହାତ୍ମନଃ
ପୁରାଣ ଜଣା ଲୋକମାନେ ବଂଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିଷ ଦେଵାବୃଧଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ଓ ମହାତ୍ମାତ୍ୱକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଗାଇଥିବା ଯଥାପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯଥୈଵ ଶୃଣୁମୋ ଦୂରାଦ୍ ଅପଶ୍ଯାମସ୍ ତଥାନ୍ତିକାତ୍ ବଭ୍ରୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଦେଵୈର୍ଦେଵାଵୃଧଃ ସମଃ
ଯେପରି ଆମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣି ନିକଟରୁ ଦେଖିପାରୁ, ସେପରି ବଭ୍ରୁ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଦେଵାବୃଧଙ୍କ ପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ।
ଷଷ୍ଟିଶ୍ଚ ପୂର୍ଵପୁରୁଷାଃ ସହସ୍ରାଣି ଚ ସପ୍ତତିଃ ଏତେ ଽମୃତତ୍ଵଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ବଭ୍ରୋର୍ ଦେଵାଵୃଧାନ୍ନୃପ
ପୂର୍ବ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଠାରୁ ସଠି ଓ ସତର ହଜାର ଲୋକ, ରାଜା, ବଭ୍ରୁ ଓ ଦେଵାବୃଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ।
ଯଜ୍ଵା ଦାନପତିର୍ ଵୀରୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଶ୍ଚ ଦୃଢଵ୍ରତଃ ରୂପଵାନ୍ସୁମହାତେଜାଃ ଶ୍ରୁତଵୀର୍ଯଧରସ୍ତଥା
ସେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ଦାନର ମହାପତି ଥିଲେ, ଶୂର ଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଥିଲା, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲା, ଦେଖିବାରେ ରୂପବାନ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରୁତି ଓ ବୀରତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଥ କଙ୍କସ୍ଯ ଦୁହିତା ସୁଷୁଵେ ଚତୁରଃ ସୁତାନ୍ କୁକୁରଂ ଭଜମାନଂ ଚ ଶଶିଂ କମ୍ବଲବର୍ହିଷମ୍
ତାପରେ କଙ୍କଙ୍କର ଝିଅ ଚାରିଟିଏ ପୁଅ ପଇଦା କଲେ—କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶଶି ଓ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ।
କୁକୁରସ୍ଯ ସୁତୋ ଵୃଷ୍ଣିର୍ ଵୃଷ୍ଣେସ୍ତୁ ତନଯୋ ଧୃତିଃ କପୋତରୋମା ତସ୍ଯାଥ ତୈତ୍ତିରିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
କୁକୁରଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ବୃଷ୍ଣି, ବୃଷ୍ଣିଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଧୃତି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ କପୋତରୋମା, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ତୈତ୍ତିରି।
ତସ୍ଯାସୀତ୍ତନୁଜଃ ସର୍ପୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ପୁତ୍ରୋ ନଲଃ କିଲ ଖ୍ଯାଯତେ ତସ୍ଯ ନାମ୍ନା ସ ନନ୍ଦନୋ ଦରଦୁନ୍ଦୁଭିଃ
ତୈତ୍ତିରିଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ସର୍ପ, ସର୍ପଙ୍କର ପଣ୍ଡିତ ପୁଅ ନଳ, ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଦରଦୁନ୍ଦୁଭି।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଵିତତେ ଯଜ୍ଞେ ଅଭିଜାତଃ ପୁନର୍ଵସୁଃ ଅଶ୍ଵମେଧଂ ଚ ପୁତ୍ରାର୍ଥମ୍ ଆଜହାର ନରୋତ୍ତମଃ
ସେ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ପୁନର୍ବସୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷ ପୁଅ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଽତିରାତ୍ରସ୍ଯ ସଭାମଧ୍ଯାତ୍ସମୁତ୍ଥିତଃ ଅତସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍କର୍ମଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଵା ଦାତା ପୁନର୍ଵସୁଃ
ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ସଭା ମଧ୍ୟରୁ, ଏକ ଜ୍ଞାନୀ, କର୍ମଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ଦାନୀ ପୁନର୍ବସୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାସୀତ୍ ପୁତ୍ରମିଥୁନଂ ବଭୂଵାଵିଜିତଂ କିଲ ଆହୁକଶ୍ଚାହୁକୀ ଚୈଵ ଖ୍ଯାତଂ ମାତେମତାଂ ଵର
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ଝିଅ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଅବିଜିତ ଓ ଆହୁକ; ଆହୁକୀ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।