କିଂଚିତ୍କାଲଂ ଚରେଯଂ ଵୈ ଵିଷଯାନ୍ଵଯସା ତଵ ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ପ୍ରତିଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନମ୍ ସ୍ଵଂ ଚୈଵ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯେ ଽହଂ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ତୁମର ଶକ୍ତି ସହିତ କିଛି ସମୟ ପରି ମୁଁ ଭୋଗବିଲାସ କରିବି; ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି ଏବଂ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏବଂ ତାହାର କଷ୍ଟକୁ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପୂରୁଃ ପିତରମଞ୍ଜସା ଯଥାତ୍ଥ ତ୍ଵଂ ମହାରାଜ ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ତେ ଵଚଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ପୁରୁ ସଂପ୍ରସ୍ତୁତ ଭାବେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମହାରାଜ, ଆପଣ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେହିପରି କରିବି।'
ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯାମି ତେ ରାଜନ୍ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ ଗୃହାଣ ଯୌଵନଂ ମତ୍ତଶ୍ ଚର କାମାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
'ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏବଂ ତାହାର କଷ୍ଟ ଗ୍ରହଣ କରିବି; ମୋଠୁ ଯୁବାବସ୍ଥା ନିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଭୋଗବିଲାସ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ।'
ଜରଯାହଂ ପ୍ରତିଚ୍ଛନ୍ନୋ ଵଯୋରୂପଧରସ୍ତଵ ଯୌଵନଂ ଭଵତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚରିଷ୍ଯାମି ଯଥେଚ୍ଛଯା
'ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଆପଣଙ୍କ ରୂପ ଏବଂ ବୟସ୍କୁ ଧାରଣ କରିବି; ମୋ ଯୁବାବସ୍ଥା ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଇ, ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନ କରିବି।'
ପୂରୋ ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ତେ ଵତ୍ସ ଵରଂ ଚେମଂ ଦଦାମି ତେ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାର୍ଥା ଭଵିଷ୍ଯତି ତଵ ପ୍ରଜା
'ପୁରୁ, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ; ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି: ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଏବଂ ଧନରେ ସଫଳ ହେବେ।'
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ରାଜର୍ଷିଃ କାଵ୍ଯଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ମହାଵ୍ରତମ୍ ସଂକ୍ରାମଯାମାସ ଜରାଂ ତଦା ପୁତ୍ରେ ମହାତ୍ମନି
ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେ ରାଜା ଋଷି କାବ୍ୟଙ୍କର ମହାବ୍ରତକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କଲେ।
ପୌରଵେଣାଥ ଵଯସା ଯଯାତିର୍ନହୁଷାତ୍ମଜଃ ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତୋ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଶ୍ ଚଚାର ଵିଷଯାନ୍ପ୍ରିଯାନ୍
ତାପରେ, ପୁରୁଙ୍କର ଯୁବାବସ୍ଥା ନେଇ, ନହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ଯୟାତି, ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଭୋଗବିଲାସ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଯଥାକାମଂ ଯଥୋତ୍ସାହଂ ଯଥାକାଲଂ ଯଥାସୁଖମ୍ ଧର୍ମାଵିରୁଦ୍ଧାନ୍ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଯଥାର୍ହତି ସ ଏଵ ହି
ସେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ଉତ୍ସାହ ସହିତ, ସମୟରେ ଏବଂ ସୁଖରେ, ଧର୍ମକୁ ବିରୋଧ କରିନଥିବା ଭୋଗବିଲାସ ଉପଭୋଗ କଲେ, ଯଥା ତାଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଦେଵାନ୍ ଅତର୍ପଯଦ୍ ଯଜ୍ଞୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧୈରପି ପିତାମହାନ୍ ଦୀନାନନୁଗ୍ରହୈରିଷ୍ଟୈଃ କାମୈଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା, ପିତୃମାନେକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଃଖିମାନେକୁ ଦୟା ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେକୁ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ଅତିଥୀନନ୍ନପାନୈଶ୍ଚ ଵିଶଶ୍ଚ ପ୍ରତିପାଲନୈଃ ଆନୃଶଂସ୍ଯେନ ଶୂଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଦସ୍ଯୂନ୍ନିଗ୍ରହଣେନ ଚ
ସେ ଅତିଥିମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ପାନ ଦେଇ, ଜନମାନେକୁ ସୁରକ୍ଷା କରି, ଦୟା ଦେଖାଇ, ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ଚୋରମାନେକୁ ଦମନ କଲେ।
ଧର୍ମେଣ ଚ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ଯଥାଵଦ୍ ଅନୁରଞ୍ଜଯନ୍ ଯଯାତିଃ ପାଲଯାମାସ ସାକ୍ଷାଦିନ୍ଦ୍ର ଇଵାପରଃ
ଧର୍ମରେ ତିନି, ଯୟାତି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଖୁସି କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ସ ରାଜା ସିଂହଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ଯୁଵା ଵିଷଯଗୋଚରଃ ଅଵିରୋଧେନ ଧର୍ମସ୍ଯ ଚଚାର ସୁଖମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ରାଜା, ସିଂହ ପରି ଚାଳ, ଯୁବା ଏବଂ ଭୋଗବିଲାସରେ ଲିନ, ଧର୍ମକୁ ବିରୋଧ କରିନଥିବା ଉତ୍ତମ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ସ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶୁଭାନ୍କାମାଂସ୍ ତୃପ୍ତଃ ଖିନ୍ନଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵଃ କାଲଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାନ୍ତଂ ସସ୍ମାର ମନୁଜାଧିପଃ
ସେ ରାଜା ନିଜ ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ତୃପ୍ତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ କ୍ଲାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ହେଲେ। ମନୁଷ୍ୟର ଅଧିପତି ଏହି ଦିନରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ପରିଚିନ୍ତ୍ଯ ସ କାଲଜ୍ଞଃ କଲାକାଷ୍ଠାଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ପୂର୍ଣମ୍ ମତ୍ଵା ତତଃ କାଲଂ ପୂରୁଂ ପୁତ୍ରମୁଵାଚ ହ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସମୟ ଜଣା, ସମୟର ଭାଗଗୁଡିକୁ ଭଲଭାବେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ସମୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ପୁରୁ ନାମକ ପୁଅକୁ କହିଲେ।
ନ ଜାତୁ କାମଃ କାମାନାମ୍ ଉପଭୋଗେନ ଶାମ୍ଯତି ହଵିଷା କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମେଵ ଭୂଯ ଏଵାଭିଵର୍ଧତେ
ଇଚ୍ଛା କେବେ ଉପଭୋଗ କରି ଶାନ୍ତ ହୁଏନାହିଁ; ଘୀ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ଯେପରି ଆଉ ତେଜ ହୁଏ, ଏହିପରି ଇଚ୍ଛା ଆଉ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଯତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵ୍ରୀହିଯଵଂ ହିରଣ୍ଯଂ ପଶଵଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ନାଲମେକସ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵମ୍ ଇତି ମତ୍ଵା ଶମଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ଚାଉଳ, ଯବ, ସୁନା, ଗାଁଉ, ଜନନୀ ଅଛି, ସେସବୁ ଏକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ; ଏହି ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରି, ଜୀବନରେ ସନ୍ତୋଷ ଖୋଜିବା ଉଚିତ।
ଯଥାସୁଖଂ ଯଥୋତ୍ସାହଂ ଯଥାକାମମରିଂଦମ ସେଵିତା ଵିଷଯାଃ ପୁତ୍ର ଯୌଵନେନ ମଯା ତଵ
ଶତ୍ରୁଦମନ, ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ, ଉତ୍ସାହରେ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, ତୁମେ ସହ ଯୁବାବସ୍ଥାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଛି।
ପୂରୋ ପ୍ରୀତୋ ଽସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଗୃହାଣେଦଂ ସ୍ଵଯୌଵନମ୍ ରାଜ୍ଯଂ ଚୈଵ ଗୃହାଣେଦଂ ତ୍ଵଂ ହି ମେ ପ୍ରିଯକୃତ୍ସୁତଃ
ପୁରୁ, ମୁଁ ଖୁସି ହେଇଛି; ତୁମେ ଶୁଭ ରହ। ଏହି ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ନେଉ, ଏବଂ ଏହି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, କାରଣ ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁଅ।
ପ୍ରତିପେଦେ ଜରାଂ ରାଜା ଯଯାତିର୍ନାହୁଷସ୍ତଦା ଯୌଵନଂ ପ୍ରତିପେଦେ ସ ପୂରୁଃ ସ୍ଵଂ ପୁନରାତ୍ମନଃ
ତାପରେ ନାହୁଷର ପୁଅ ରାଜା ଯୟାତି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ପୁରୁ ନିଜର ଯୁବାବସ୍ଥା ପୁନଃ ପାଇଲେ।
ଅଭିଷେକ୍ତୁକାମଂ ଚ ନୃପଂ ପୂରୁଂ ପୁତ୍ରଂ କନୀଯସମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖା ଵର୍ଣା ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରୁଵନ୍
ରାଜା ନିଜ କନିଅଁ ପୁଅ ପୁରୁଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁଖ୍ୟ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜାତି ଏହି କଥା କହିଲେ।
କଥଂ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଦୌହିତ୍ରଂ ଦେଵଯାନ୍ଯାଃ ସୁତଂ ପ୍ରଭୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯଦୁମତିକ୍ରମ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ପୂରୋଃ ପ୍ରଦାସ୍ଯସି
ପ୍ରଭୁ, ଦେବୟାନୀଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ନାତି ପୁରୁଙ୍କୁ, ତୁମର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଯଦୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, କିପରି ରାଜ୍ୟ ଦେବାକୁ ଚାହୁଛନ୍ତି?
ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଯଦୁସ୍ତଵ ସୁତସ୍ ତୁର୍ଵସୁସ୍ତଦନନ୍ତରମ୍ ଶର୍ମିଷ୍ଠାଯାଃ ସୁତୋ ଦ୍ରୁହ୍ଯୁସ୍ ତଥାନୁଃ ପୂରୁରେଵ ଚ
ତୁମର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଯଦୁ, ତାପରେ ତୁର୍ବସୁ, ଶର୍ମିଷ୍ଠାଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତାପରେ ଅନୁ, ଏବଂ ପୁରୁ।
କଥଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମତିକ୍ରମ୍ଯ କନୀଯାନ୍ ରାଜ୍ଯମର୍ହତି ଏତତ୍ସଂବୋଧଯାମସ୍ତ୍ଵାଂ ସ୍ଵଧର୍ମମନୁପାଲଯ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ଛାଡ଼ି କନିଅଁ କିପରି ରାଜ୍ୟ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ? ଏହି କଥା ତୁମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛୁ; ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କର।
ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖା ଵର୍ଣାଃ ସର୍ଵେ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମେ ଵଚଃ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ପ୍ରତି ଯତୋ ରାଜ୍ଯଂ ନ ଦେଯଂ ମେ କଥଂଚନ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁଖ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜାତି ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ: ମୁଁ କେବେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ରାଜ୍ୟ ଦେବିନାହିଁ।
ମମ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେନ ଯଦୁନା ନିଯୋଗୋ ନାନୁପାଲିତଃ ପ୍ରତିକୂଲଃ ପିତୁର୍ଯଶ୍ଚ ନ ସ ପୁତ୍ରଃ ସତାଂ ମତଃ
ମୋର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଯଦୁ ମୋ ଆଜ୍ଞା ମାନିନାହିଁ; ସେ ପିତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ କାମ କଲେ, ଏପରି ପୁଅ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସଠିକ ପୁଅ ନୁହେଁ।
ମାତାପିତ୍ରୋର୍ଵଚନକୃଦ୍ ଧିତଃ ପଥ୍ଯଶ୍ଚ ଯଃ ସୁତଃ ସ ପୁତ୍ରଃ ପୁତ୍ରଵଦ୍ଯଶ୍ଚ ଵର୍ତତେ ପିତୃମାତୃଷୁ
ଯେ ପୁଅ ମାତାପିତାଙ୍କ କଥା ମାନେ, ଉପକାରୀ ଏବଂ ଠିକ ପଥରେ ଚାଲେ, ସେ ପୁଅ ଏକ ସଠିକ ପୁଅ ଏବଂ ପିତାମାତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପୁଅ ଭଳି ବ୍ୟବହାର କରେ।
ଯଦୁନାହମଵଜ୍ଞାତସ୍ ତଥା ତୁର୍ଵସୁନାପି ଵା ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଣା ଚାନୁନା ଚୈଵମ୍ ଅପ୍ଯଵଜ୍ଞା କୃତା ଭୃଶମ୍
ମୁଁ ଯଦୁ, ତୁର୍ବସୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଏବଂ ଅନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ ହୋଇଛି; ଏଭଳି ଭାବରେ ମୁଁ ବହୁତ ଅପମାନ ଭୋଗିଛି।
ପୂରୁଣା ମେ କୃତଂ ଵାକ୍ଯଂ ମାନିତଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ କନୀଯାନ୍ମମ ଦାଯାଦୋ ଜରା ଯେନ ଧୃତା ମମ
ପୁରୁ ମୋର ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ କଲେ ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବରେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ସେ କନିଅଁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, କାରଣ ସେ ମୋର ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଭୋଗିଛି।
ମମ କାମଃ ସ ଚ କୃତଃ ପୂରୁଣା ପୁତ୍ରରୂପିଣା ଶୁକ୍ରେଣ ଚ ଵରୋ ଦତ୍ତଃ କାଵ୍ଯେନୋଶନସା ସ୍ଵଯମ୍
ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୁରୁ, ପୁଅ ଭାବରେ, ପୂରଣ କଲେ; ଶୁକ୍ର, କାବ୍ୟ ଉଶନାସ୍ ଋଷି, ମୋତେ ନିଜେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ପୁତ୍ରୋ ଯସ୍ତ୍ଵାନୁଵର୍ତେତ ସ ରାଜା ପୃଥିଵୀପତିଃ ଭଵନ୍ତଃ ପ୍ରତିଜାନନ୍ତୁ ପୂରୂ ରାଜ୍ଯେ ଽଭିଷିଚ୍ଯତାମ୍
ଯେ ପୁଅ ପିତାଙ୍କୁ ଅନୁସରେ, ସେ ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ; ସମସ୍ତେ ସମ୍ମତି ଦିଅନ୍ତୁ—ପୁରୁଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଉ।