ନାହଂ ମୃଷା ଵଦାମ୍ଯେତଜ୍ ଜରାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଽସି ଭୂମିପ ଜରାଂ ତ୍ଵ୍ ଏତାଂ ତ୍ଵମନ୍ଯସ୍ମିନ୍ ସଂକ୍ରାମଯ ଯଦୀଚ୍ଛସି
ମୁଁ ଏହି କଥା ମିଥ୍ୟା କହୁନାହିଁ, ଆପଣ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଓ ରାଜା; ଯଦି ଚାହାନ୍ତି, ଏହି ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଦେଇପାରିବେ।
ରାଜ୍ଯଭାକ୍ ସ ଭଵେଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପୁଣ୍ଯଭାକ୍କୀର୍ତିଭାକ୍ତଥା ଯୋ ଦଦ୍ଯାନ୍ମେ ଵଯଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତଦ୍ଭଵାନନୁମନ୍ଯତାମ୍
ଯିଏ ମୋତେ ତାଙ୍କର ଯୌବନ ଦେଇବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ରାଜ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟ ଓ କୀର୍ତି ଉପଭୋଗ କରିବେ; ମୋ ପୁଅକୁ ଆପଣ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ।
ସଂକ୍ରାମଯିଷ୍ଯସି ଜରାଂ ଯଥେଷ୍ଟଂ ନହୁଷାତ୍ମଜ ମାମନୁଧ୍ଯାଯ ତତ୍ତ୍ଵେନ ନ ଚ ପାପମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅ, ଆପଣ ଚାହିଲେ ଯେପରି ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଦେଇପାରିବେ; ସତ୍ୟ ଭାବରେ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ କୌଣସି ପାପ ହେବନାହିଁ।
ଵଯୋ ଦାସ୍ଯତି ତେ ପୁତ୍ରୋ ଯଃ ସ ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯତି ଆଯୁଷ୍ମାନ୍କୀର୍ତିମାଂଶ୍ଚୈଵ ବହ୍ଵପତ୍ଯସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଯୌବନ ଦେଇବେ, ସେ ରାଜା ହେବେ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତିମାନ୍ ଓ ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମାଲିକ ହେବେ।
ଜରାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଯାତିସ୍ତୁ ସ୍ଵପୁରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚୈଵ ହି ପୁତ୍ରଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଚ ଯଦୁମିତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯୟାତି ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅ ଯଦୁଙ୍କୁ କହିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଜରା ଵଲୀ ଚ ମାଂ ତାତ ପଲିତାନି ଚ ପର୍ଯଗୁଃ କାଵ୍ଯସ୍ଯୋଶନସଃ ଶାପାନ୍ ନ ଚ ତୃପ୍ତୋ ଽସ୍ମି ଯୌଵନେ
ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ଚମଡ଼ାର ଭାଙ୍ଗ, ଓ ପିତା, ଏବଂ ପକା କେଶ ମୋ ଉପରେ ଆସିଛି କାବ୍ୟ ଉଶନସଙ୍କ ଶାପରୁ, ଏବଂ ମୁଁ ଯୌବନରେ ଏଯାଁ ଅତୃପ୍ତ।
ତ୍ଵଂ ଯଦୋ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ ଯୌଵନେନ ତ୍ଵଦୀଯେନ ଚରେଯଂ ଵିଷଯାନହମ୍
ଯଦୁ, ତୁମେ ପାପ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେଇ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପଭୋଗ କରିବି।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ତ୍ଵଦୀଯଂ ଯୌଵନଂ ତ୍ଵ୍ ଅହମ୍ ଦତ୍ତ୍ଵା ସମ୍ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯାମି ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ପୁନି ମୁଁ ପାପ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ସିତଶ୍ମଶ୍ରୁଧରୋ ଦୀନୋ ଜରସା ଶିଥିଲୀକୃତଃ ଵଲୀସଂତତଗାତ୍ରଶ୍ଚ ଦୁର୍ଦର୍ଶୋ ଦୁର୍ବଲଃ କୃଶଃ
ଯିଏ ଧଳା କେଶ ଓ ଦାଡ଼ି ଧାରଣ କରିଛି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଦୁର୍ବଳ, ଶରୀରରେ ଭାଜ ଚିହ୍ନ ଲାଗିଛି, ଦେଖିବାକୁ କଷ୍ଟକର, ଦୁର୍ବଳ ଓ ଶୀର୍ଣ୍ଣ—
ଅଶକ୍ତଃ କାର୍ଯକରଣେ ପରିଭୂତଃ ସ ଯୌଵନେ ସହୋପଜୀଵିଭିଶ୍ଚୈଵ ତଜ୍ଜରାଂ ନାଭିକାମଯେ
ଯିଏ କାମ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ସହଯୀବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଅପମାନ କରନ୍ତି—ଏପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ସନ୍ତି ତେ ବହଵଃ ପୁତ୍ରା ମତ୍ତଃ ପ୍ରିଯତରା ନୃପ ଜରାଂ ଗ୍ରହୀତୁଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ପୁତ୍ରମନ୍ଯଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଵୈ
ତୁମର ଅନେକ ପୁଅ ଅଛନ୍ତି, ମୋତେ ଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ; ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ପୁଅକୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ବାଛିନ୍ତୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତୋ ଵଯଃ ସ୍ଵଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି ପାପାନ୍ମାତୁଲସମ୍ବନ୍ଧାଦ୍ ଦୁଷ୍ପ୍ରଜା ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେଉନାହିଁ, ତେବେ ମାତୃ ସମ୍ପର୍କରୁ ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ହେବେ।
ତୁର୍ଵସୋ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ ଯୌଵନେନ ଚରେଯଂ ଵୈ ଵିଷଯାଂସ୍ତଵ ପୁତ୍ରକ
ତୁର୍ବସୁ, ତୁମେ ପାପ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେଇ, ପୁଅ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପଭୋଗ କରିବି।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ନୁ ପୁନର୍ଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନମ୍ ତଥୈଵ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯାମି ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ପୁନି ପାପ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ନ କାମଯେ ଜରାଂ ତାତ କାମଭୋଗପ୍ରଣାଶିନୀମ୍ ବଲରୂପାନ୍ତକରଣୀଂ ବୁଦ୍ଧିମାନଵିନାଶିନୀମ୍
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଯାହା ଭୋଗ ନଷ୍ଟ କରେ, ଶକ୍ତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଶେଷ କରେ, ବୁଦ୍ଧିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ—ଏପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ, ବାପା।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତୋ ଵଯଃ ସ୍ଵଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଜା ସମୁଚ୍ଛେଦଂ ତୁର୍ଵସୋ ତଵ ଯାସ୍ଯତି
ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେଉନାହିଁ, ତେବେ ତୁର୍ବସୁ, ତୁମର ବଂଶ ଶେଷ ହେଇଯିବ।
ସଂକୀର୍ଣାଶ୍ଚୋରଧର୍ମେଷୁ ପ୍ରତିଲୋମଚରେଷୁ ଚ ପିଶିତାଶିଷୁ ଲୋକେଷୁ ନୂନଂ ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ହେବେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, ଧର୍ମବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ମାଂସ ଖାନ୍ତି।
ଗୁରୁଦାରପ୍ରସକ୍ତେଷୁ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିରତେଷୁ ଚ ପଶୁଧର୍ମିଷୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛେଷୁ ପାପେଷୁ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ କରିବେ, ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କର ଜନାନୀ ସହ ଲଗ୍ନ, ପଶୁ ଜନ୍ମରେ ଲିପ୍ତ, ପଶୁ ସ୍ବଭାବର, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ପାପୀ।
ଏଵଂ ସ ତୁର୍ଵସୁଂ ଶପ୍ତ୍ଵା ଯଯାତିଃ ସୁତମାତ୍ମନଃ ଶର୍ମିଷ୍ଠାଯାଃ ସୁତଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଦ୍ରୁହ୍ଯୁଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ତୁର୍ବସୁକୁ ଶାପ ଦେଇ, ନିଜ ପୁଅ ଯୟାତି ଶର୍ମିଷ୍ଠାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦ୍ରୁହ୍ଯୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ଵର୍ଣରୂପଵିନାଶିନୀମ୍ ଜରାଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ମେ ଯୌଵନଂ ସ୍ଵଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତାମ୍
ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତୁମେ ରଙ୍ଗ ଓ ଆକୃତି ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ହଜାର ବର୍ଷ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କର; ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦିଅ।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ତେ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଯୌଵନମ୍ ସ୍ଵଂ ଚାଦାସ୍ଯାମି ଭୂଯୋ ଽହଂ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଫେରାଇ ଦେବି, ଏବଂ ପୁନି ପାପ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ନ ରାଜ୍ଯଂ ନ ରଥଂ ନାଶ୍ଵଂ ଜୀର୍ଣୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ଚ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍ ନ ରାଗଶ୍ଚାସ୍ଯ ଭଵତି ତଜ୍ଜରାଂ ତେ ନ କାମଯେ
ବୃଦ୍ଧ ଲୋକ ରାଜ୍ୟ, ରଥ, ଅଶ୍ୱ, ନାରୀ, କିମ୍ବା ରାଗ ଉପଭୋଗ କରିପାରେ ନାହିଁ—ଏପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତୋ ଵଯଃ ସ୍ଵଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି ତଦ୍ଦ୍ରୁହ୍ଯୋ ଵୈ ପ୍ରିଯଃ କାମୋ ନ ତେ ସମ୍ପତ୍ସ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ଦେଉନାହିଁ, ତେବେ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତୁମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଜିନିଷ ପାଇବା ନାହିଁ।
ନୌର୍ ଉପପ୍ଲଵସଂଚାରୋ ଯତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅରାଜ୍ଯଭୋଜଶବ୍ଦଂ ତ୍ଵଂ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ସାନ୍ଵଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ନୌକାରେ ବନ୍ୟା ଉପରେ ଯାତ୍ରା ହେବ, ସେଠାରେ ତୁମେ ଓ ତୁମର ବଂଶ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିନଥିବା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।
ଅନୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ ଏକଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ତୁ ଚରେଯଂ ଯୌଵନେନ ତେ
ଅନୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏବଂ ତାହାର କଷ୍ଟକୁ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ସହିତ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ କରିବି।
ଜୀର୍ଣଃ ଶିଶୁରିଵାଦତ୍ତେ କାଲେ ଽନ୍ନମଶୁଚିର୍ଯଥା ନ ଜୁହୋତି ଚ କାଲେ ଽଗ୍ନିଂ ତାଂ ଜରାଂ ନାଭିକାମଯେ
ବୃଦ୍ଧ ଲୋକ, ଶିଶୁ ପରି, ଅସମୟରେ ଖାଇଥାଏ, ଅପବିତ୍ର ଭାବେ; ସମୟରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଇନାହିଁ—ଏହି ପରି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତ୍ଵଂ ମେ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତୋ ଵଯଃ ସ୍ଵଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛସି ଜରାଦୋଷସ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତୋ ଯସ୍ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସେ
ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ତୁମର ଯୁବାବସ୍ଥା ମୋତେ ଦେଉନାହିଁ; ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଦୋଷ ବିଷୟରେ କହିଛ; ଏହିପରି ତୁମେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ଯୌଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ହ୍ଯ୍ ଅନୋ ତଵ ଅଗ୍ନିପ୍ରସ୍କନ୍ଦନଗତସ୍ ତ୍ଵଂ ଚାପ୍ଯେଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
ଅନୁ, ତୁମର ସନ୍ତାନମାନେ ଯୁବାବସ୍ଥା ପାଇଁ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି; ତୁମର ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଫଳ ହେଲେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେବ।
ପୂରୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସ୍ଵ ପାପ୍ମାନଂ ଜରଯା ସହ ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରିଯତରଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତ୍ଵଂ ଵରୀଯାନ୍ ଭଵିଷ୍ଯସି
ପୁରୁ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏବଂ ତାହାର କଷ୍ଟକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପୁଅଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ; ତୁମେ ବଡ଼ ହେବ।
ଜରା ଵଲୀ ଚ ମାଂ ତାତ ପଲିତାନି ଚ ପର୍ଯଗୁଃ କାଵ୍ଯସ୍ଯୋଶନସଃ ଶାପାନ୍ ନ ଚ ତୃପ୍ତୋ ଽସ୍ମି ଯୌଵନେ
ପ୍ରିୟ ପୁଅ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଧଳା କେଶ ମୋ ଉପରେ ଆସିଛି କାବ୍ୟ ଉଶନାସଙ୍କର ଶାପ ଦ୍ୱାରା; ମୁଁ ଏଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଏପରି ତୃପ୍ତି ମିଳିନାହିଁ।