ଧନୁର୍ଗୃହୀତ୍ଵାଜଗଵଂ ପୁରାରିର୍ ଜଗାମ ଭୂତେଶ୍ଵରସିଦ୍ଧଜୁଷ୍ଟଃ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସୋମେନ ଵିଶେଷଦୀପ୍ତତୃତୀଯନେତ୍ରାନଲଭୀମଵକ୍ତ୍ରଃ
ପିନାକଧାରୀ, ଅଜଗବ ଧନୁ ନେଇ, ପୁରାରି, ଭୂତେଶ୍ୱର ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ, ସୋମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଇଲେ; ତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ ଦେହିଁ ଅଗ୍ନିପରି ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲା, ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସହୈଵ ଜଗ୍ମୁଶ୍ଚ ଗଣେଶକାଦ୍ଯା ଵିଂଶଚ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଗଣାସ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତାଃ ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରଃ କୋଟିଶତୈର୍ ଅନେକୈର୍ ଯୁତୋ ଽନ୍ଵଗାତ୍ ସ୍ଯନ୍ଦନସଂସ୍ଥିତାନାମ୍
ଗଣେଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଗଣମାନେ, ଚବିଶ ଏବଂ ଷଷ୍ଠି ଗଣ ସହିତ, ତାଙ୍କ ସହ ଯାଇଲେ; ଯକ୍ଷେଶ୍ୱର ଅନେକ କୋଟି ଯକ୍ଷ ସହିତ ରଥରେ ବସି ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଵେତାଲଯକ୍ଷୋରଗକିଂନରାଣାଂ ପଦ୍ମେନ ଚୈକେନ ତଥାର୍ବୁଦେନ ଲକ୍ଷୈସ୍ ତ୍ରିଭିର୍ ଦ୍ଵାଦଶଭୀ ରଥାନାଂ ସୋମୋ ଽପ୍ଯଗାତ୍ତତ୍ର ଵିଵୃଦ୍ଧମନ୍ଯୁଃ
ବେତାଳ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଓ କିନ୍ନରମାନେ, ଏକ ପଦ୍ମ ଏବଂ ଏକ ଅର୍ବୁଦ ସଂଖ୍ୟାରେ, ତିନି ଲକ୍ଷ ଏବଂ ବାରହ ହଜାର ରଥ ସହିତ, ସୋମ ମଧ୍ୟ ତାଁଠାରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଅତି ଅଧିକ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ନକ୍ଷତ୍ରଦୈତ୍ଯାସୁରସୈନ୍ଯଯୁକ୍ତଃ ଶନୈଶ୍ଚରାଙ୍ଗାରକଵୃଦ୍ଧତେଜାଃ ଜଗ୍ମୁର୍ଭଯଂ ସପ୍ତ ତଥୈଵ ଲୋକାଶ୍ ଚଚାଲ ଭୂର୍ ଦ୍ଵୀପସମୁଦ୍ରଗର୍ଭା
ନକ୍ଷତ୍ର-ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ ଓ ଅସୁର ସେନା ସହିତ, ଶନି ଓ ମଙ୍ଗଳଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସପ୍ତ ଲୋକ ଭୟରେ ଆକୁଳ ହେଲେ, ଭୂମି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ର ସହିତ କମ୍ପି ଉଠିଲା।
ସ ସୋମମେଵାଭ୍ଯଗମତ୍ପିନାକୀ ଗୃହୀତଦୀପ୍ତାସ୍ତ୍ରଵିଶାଲଵହ୍ନିଃ ଅଥାଭଵଦ୍ ଭୀଷଣଭୀମସେନସୈନ୍ଯଦ୍ଵଯସ୍ଯାପି ମହାହଵୋ ଽସୌ
ପିନାକୀ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଅଗ୍ନିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମଙ୍କୁ ସିଧା ଆଗ୍ରହ କଲେ; ଦୁଇଟି ସେନା ଭୀମସେନା ପରି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଗିଗଲେ।
ଅଶେଷସତ୍ତ୍ଵକ୍ଷଯକୃତ୍ପ୍ରଵୃଦ୍ଧସ୍ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଯୁଧାସ୍ତ୍ରଜ୍ଵଲନୈକରୂପଃ ଶସ୍ତ୍ରୈରଥାନ୍ଯୋନ୍ଯମଶେଷସୈନ୍ଯଂ ଦ୍ଵଯୋର୍ଜଗାମ କ୍ଷଯମୁଗ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଣୈଃ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶ କରିଲା; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇଟି ସେନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ପତନ୍ତି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ତଥୋଜ୍ଜ୍ଵଲାନି ସ୍ଵର୍ଭୂମିପାତାଲମଥୋ ଦହନ୍ତି ରୁଦ୍ରଃ କୋପାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଶୀର୍ଷଂ ମୁମୋଚ ସୋମୋ ଽପି ସୋମାସ୍ତ୍ରମମୋଘଵୀର୍ଯମ୍
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ପାତାଳକୁ ଦହି ତଳେ ପଡିଲେ; ରୁଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ବ୍ରହ୍ମଶୀର୍ଷ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ସୋମ ମଧ୍ୟ ଅମୋଘ ଶକ୍ତିର ସୋମାସ୍ତ୍ର ଛାଡିଲେ।
ତଯୋର୍ନିପାତେନ ସମୁଦ୍ରଭୂମ୍ଯୋର୍ ଅଥାନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଯ ଚ ଭୀତିରାସୀତ୍ ତଦସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ଜଗତାଂ କ୍ଷଯାଯ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧମାଲୋକ୍ଯ ପିତାମହୋ ଽପି
ସେ ଦୁଇଟି ଅସ୍ତ୍ର ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଆକାଶରେ ଭୟ ଆଣିଲା; ଏହି ଦୁଇଟି ଅସ୍ତ୍ର ଜଗତର ନାଶ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା ଦେଖି, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଭୟଭିତ ହେଲେ।
ଅନ୍ତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯାଥ କଥଂ କଥଂଚିନ୍ ନିଵାରଯାମାସ ସୁରୈଃ ସହୈଵ ଅକାରଣଂ କିଂ କ୍ଷଯକୃଜ୍ଜନାନାଂ ସୋମ ତ୍ଵଯାପୀତ୍ଥମ୍ ଅକାରି କାର୍ଯମ୍
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ଯାଇ, ସେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଦୁଇଟିକୁ ରୋକିଲେ; 'ସୋମ, କାହିଁକି ତୁମେ ଏହି କାମ କରିଛ, ଲୋକମାନେର ନାଶ ନିମିତ୍ତରେ କୌଣସି କାରଣ ନଥିବାରେ?'
ଯସ୍ମାତ୍ପରସ୍ତ୍ରୀହରଣାଯ ସୋମ ତ୍ଵଯା କୃତଂ ଯୁଦ୍ଧମତୀଵ ଭୀମମ୍ ପାପଗ୍ରହସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵିତା ଜନେଷୁ ଶାନ୍ତୋ ଽପ୍ଯଲଂ ନୂନମଥୋ ସିତାନ୍ତେ ଭାର୍ଯାମିମାମର୍ପଯ ଵାକ୍ପତେସ୍ତ୍ଵଂ ନ ଚାଵମାନୋ ଽସ୍ତି ପରସ୍ଵହାରେ
ସୋମ, ତୁମେ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହରିବା ପାଇଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରିଛ; ତୁମେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପଶକ୍ତି ଗ୍ରହ ହେବା; ଶାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହାନି କରିବା; ଏବେ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷରେ, ଏହି ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ବାକ୍ପତିଙ୍କୁ ଫେରାଇଦିଅ; ଅନ୍ୟର ସ୍ବତ୍ୱ ଫେରାଇଦେବାରେ କୌଣସି ଅପମାନ ନାହିଁ।
ତଥେତି ଚୋଵାଚ ହିମାଂଶୁମାଲୀ ଯୁଦ୍ଧାଦ୍ ଅପାକ୍ରାମଦତଃ ପ୍ରଶାନ୍ତଃ ବୃହସ୍ପତିଃ ସ୍ଵାମପଗୃହ୍ଯ ତାରାଂ ହୃଷ୍ଟୋ ଜଗାମ ସ୍ଵଗୃହଂ ସରୁଦ୍ରଃ
‘ଏହିପରି ହେଉ’, ହିମାଂଶୁମାଳୀ କହି, ଯୁଦ୍ଧରୁ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ; ବୃହସ୍ପତି ତାରାକୁ ଫେରାଇପାଇ, ଖୁସି ହୋଇ ରୁଦ୍ର ସହିତ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତତଃ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାନ୍ତେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯସଂନିଭଃ ଦିଵ୍ଯପୀତାମ୍ବରଧରୋ ଦିଵ୍ଯାଭରଣଭୂଷିତଃ
ଏହା ପରେ, ଏକ ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା, ଦିବ୍ୟ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏକ କୁମାର ଦେଖାଦେଲା।
ତାରୋଦରାଦ୍ଵିନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତଃ କୁମାରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସଂନିଭଃ ସର୍ଵାର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରଵିଦ୍ଧୀମାନ୍ ହସ୍ତିଶାସ୍ତ୍ରପ୍ରଵର୍ତକଃ
ତାରାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଚମକୁଥିବା ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ହସ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଆରମ୍ଭକାରୀ।
ନାମ ଯଦ୍ରାଜପୁତ୍ରୀଯଂ ଵିଶ୍ରୁତଂ ଗଜଵୈଦ୍ଯକମ୍ ରାଜ୍ଞଃ ସୋମସ୍ଯ ପୁତ୍ରତ୍ଵାଦ୍ ରାଜପୁତ୍ରୋ ବୁଧଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କ ନାମ, ରାଜପୁତ୍ରୀୟ ଗଜବୈଦ୍ୟକ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ରାଜା ସୋମଙ୍କ ପୁଅ ହେବାରୁ, ତିନି ‘ବୁଧ’ ରାଜପୁତ୍ର ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛନ୍ତି।
ଜାତମାତ୍ରଃ ସ ତେଜାଂସି ସର୍ଵାଣ୍ଯେଵାଜଯଦ୍ବଲୀ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ଚାଜଗ୍ମୁର୍ ଦେଵା ଦେଵର୍ଷିଭିଃ ସହ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଦେବ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ ।
ବୃହସ୍ପତିଗୃହେ ସର୍ଵେ ଜାତକର୍ମୋତ୍ସଵେ ତଦା ଅପୃଚ୍ଛଂସ୍ତେ ସୁରାସ୍ତାରାଂ କେନ ଜାତଃ କୁମାରକଃ
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ହେଉଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାରାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ଏହି ପିଲା କିଏ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଛି?'
ତତଃ ସା ଲଜ୍ଜିତା ତେଷାଂ ନ କିଂଚିଦଵଦତ୍ତଦା ପୁନଃ ପୁନସ୍ତଦା ପୃଷ୍ଟା ଲଜ୍ଜଯନ୍ତୀ ଵରାଙ୍ଗନା
ତାରା ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ । ପୁନିପୁନି ପଚାରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ଚୁପ ରହିଲେ ।
ସୋମସ୍ଯେତି ଚିରାଦାହ ତତୋ ଽଗୃହ୍ଣାଦ୍ଵିଧୁଃ ସୁତମ୍ ବୁଧ ଇତ୍ଯକରୋନ୍ନାମ୍ନା ପ୍ରାଦାଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଚ ଭୂତଲେ
ଅନ୍ତେ ସେ କହିଲେ, 'ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,' ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଶିଶୁକୁ ନେଇଲେ । ସେ ତାଙ୍କୁ 'ବୁଧ' ନାମ ଦେଇ, ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ ଦାନ କଲେ ।
ଅଭିଷେକଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଧାନମକରୋଦ୍ଵିଭୁଃ ଗୃହସାମ୍ଯଂ ପ୍ରଦାଯାଥ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସଂଯୁତଃ
ଅଭିଷେକ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୁଧଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ କଲେ, ଘରର ସମତା ଦେଇ । ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଋଷିମାନେ ଏହି ଅଧିକାର ଦେଇଲେ ।
ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ଇଲୋଦରେ ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠଂ ବୁଧଃ ପୁତ୍ରମଜୀଜନତ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ । ଇଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ବୁଧ ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଅଶ୍ଵମେଧଶତଂ ସାଗ୍ରମ୍ ଅକରୋଦ୍ଯଃ ସ୍ଵତେଜସା ପୁରୂରଵା ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତଃ
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ । ସେ 'ପୁରୁରବା' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ।
ହିମଵଚ୍ଛିଖରେ ରମ୍ଯେ ସମାରାଧ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍ ଲୋକୈଶ୍ଵର୍ଯମଗାଦ୍ରାଜା ସପ୍ତଦ୍ଵୀପପତିସ୍ତଦା
ହିମବତ୍ ପର୍ବତର ସୁନ୍ଦର ଶିଖରରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜି, ରାଜା ଲୋକମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅର୍ଜନ କଲେ ଓ ସାତ ଦ୍ୱୀପର ଶାସକ ହେଲେ ।
କେଶିପ୍ରଭୃତଯୋ ଦୈତ୍ଯାଃ କୋଟିଶୋ ଯେନ ଦାରିତାଃ ଉର୍ଵଶୀ ଯସ୍ଯ ପତ୍ନୀତ୍ଵମ୍ ଅଗମଦ୍ରୂପମୋହିତା
କେଶି ଓ ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ । ଉର୍ବଶୀ ତାଙ୍କ ରୂପରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପା ଵସୁମତୀ ସଶୈଲଵନକାନନା ଧର୍ମେଣ ପାଲିତା ତେନ ସର୍ଵଲୋକହିତୈଷିଣା
ସାତ ଦ୍ୱୀପର ପୃଥିବୀ, ପର୍ବତ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସମେତ, ସେ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କଲେ; ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁ ।
ଚାମରଗ୍ରାହିଣୀ କୀର୍ତିଃ ସଦା ଚୈଵାଙ୍ଗଵାହିକା ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଦଦାଵ୍ ଅର୍ଧାସନଂ ତଦା
ଚାମର ଧରିଥିବା କୀର୍ତି ସଦା ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲା । ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଧାସନ ଦେଲେ ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମାନ୍ଧର୍ମେଣ ସମମ୍ ଏଵାଭ୍ଯପାଲଯତ୍ ଧର୍ମାର୍ଥକାମାଃ ସଂଦ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଆଜଗ୍ମୁଃ କୌତୁକାତ୍ପୁରା
ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମକୁ ସମଭାବରେ ଶାସନ କଲେ । ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହରେ ଆସିଲେ ।
ଜିଜ୍ଞାସଵସ୍ତଚ୍ଚରିତଂ କଥଂ ପଶ୍ଯତି ନଃ ସମମ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚକ୍ରେ ତତସ୍ତେଷାମ୍ ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିକଂ ନୃପଃ
ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ର କେମିତି ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେମାନେ ଆସିଲେ । ରାଜା ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ।
ଆସନତ୍ରଯମାନୀଯ ଦିଵ୍ଯଂ କନକଭୂଷିତମ୍ ନିଵିଶ୍ଯାଥାକରୋତ୍ପୂଜାମ୍ ଈଷଦ୍ଧର୍ମେ ଽଧିକାଂ ପୁନଃ
ସୁନ୍ଦର ସୁନାର ଭୂଷିତ ତିନିଟି ଆସନ ଆଣି, ସେମାନେ ବସିଲେ । ରାଜା ପୂଜା କଲେ, ଧର୍ମକୁ ସାଉଁଠାରେ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ।
ଜଗ୍ମତୁସ୍ତେନ କାମାର୍ଥାଵ୍ ଅତିକୋପଂ ନୃପଂ ପ୍ରତି ଅର୍ଥଃ ଶାପମଦାତ୍ତସ୍ମୈ ଲୋଭାତ୍ତ୍ଵଂ ନାଶମେଷ୍ଯସି
ଏହା ଦେଖି କାମ ଓ ଅର୍ଥ ରାଜାପ୍ରତି ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ । ଅର୍ଥ ଲୋଭରେ ଶାପ ଦେଲେ: 'ତୁମେ ନାଶ ହେବା ।'
କାମୋ ଽପ୍ଯାହ ତଵୋନ୍ମାଦୋ ଭଵିତା ଗନ୍ଧମାଦନେ କୁମାରଵନମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵିଯୋଗାଦୁର୍ଵଶୀଭଵାତ୍
କାମ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, 'ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ତୁମେ ଉନ୍ମାଦ ହେବା; କୁମାରବନରେ ରହି, ଉର୍ବଶୀର ବିୟୋଗରେ ଦୁଃଖ ପାଇବା ।'