ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଶୁଣି ବିଭିନ୍ନ ଲୋକମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିଶ୍ଚିନ୍ତିତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ବିପୁଳ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ବିଜୟ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ। ମୋ ପାଇଁ ଏକ ସୁନାର ରଥ ଥିଲା, ତାହା ସାଢେ ତିନି ଯୋଜନା ଲମ୍ବା, ଅବିନାଶୀ, ଚାରିଟି ବଡ଼ ଚକ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋକ ସହିତ ବିଶାଳ ଓ ଦ୍ରଡ଼ ଭାବେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଏହି ରଥ ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଝଙ୍କାର ରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା, ବାଘ ଓ ଚିତା କଳା ପତିକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମଣି ଓ ସୁନା ଜାଳିରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ମୃଗ ଝୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଥିଲା, ପଂକ୍ତି ପଂକ୍ତି ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ତୂଣୀ ସହିତ ଏହା ମେଘ ଗର୍ଜନ ଭଳି ଧ୍ୱନି କରୁଥିଲା। ଏହାର ଏକ୍ସଲ ବିଶାଳ ଓ ଉତ୍ତମ, ଆକାଶ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଦଣ୍ଡ ଓ ଲୋହା ଗଦାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାଗର ଅବତାର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସୁନା ର କଙ୍ଗନ ଓ ବାହୁଳିରେ ଶୋଭିତ, ସୁନା ଚକ୍ର ଓ ଧ୍ୱଜା ସହିତ, ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଉପରେ ରବି ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କେତେକ ଅଂଶରେ ଏହା ଗଜପତି ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ସିଂହ ର ତେଜରେ ଚମକୁଥିଲା, ହଜାରଟି ଭାଲୁକା ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ, ଅଲୌକିକ, ଆକାଶ ଚାରିଥିବା ରଥ, ଶତ୍ରୁ ରଥକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ଥିଲା, ଏହା ଉପରେ ଯୋଦ୍ଧା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଆରୋହଣ କଲେ, ସେ ମେରୁ ପର୍ବତରେ ରବି ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ। ସେଇ ସୁନା ରଥ, ପର୍ବତ ସମାନ ବିଶାଳ, ବିସ୍ତୃତ ମଞ୍ଚ ଓ ଅନିର୍ବାନ୍ଧିତ ଥିଲା, କାଳି ଅଞ୍ଜନ ର ଦଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହା କଳା ଲୋହାରେ ତିଆରି, ଦିବ୍ୟ, ଲୋହା ଚକ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି କିରଣ ଛାଡ଼ୁଥିଲା, ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲା। ଏହା ବଡ଼ ଲୋହା ଜାଳିରେ ଢାକା, ଜନାଳା ଥିଲା, ଲୋହା ଗଦା ଓ ଫିଙ୍କା ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏହା ବିସ୍ତୃତ ବଣ୍ଟା, ତାଗ, ଭୟଙ୍କର ଶୂଳ, ତର୍ୱାରି ଓ କୃପାଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ହଜାର ଗଧା ଯୋକ୍ତ, ଯୋଦ୍ଧା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ବିରୋଚନ, କ୍ରୋଧରେ ତାପିତ, ଗଦା ହାତରେ ନେଇ ସେନା ମୁହଁରେ ପର୍ବତ ଶିଖର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଦାନବ ହୟଗ୍ରୀବ, ହଜାର ରଥ ଯୋକ୍ତ, ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ବରାହ ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଥିଲେ, ହଜାର ତନ୍ତୁ ଯୁକ୍ତ ବିଶାଳ ଧନୁଷ୍ୟ ତଣି ରହିଥିଲେ, ପର୍ବତର ଅଙ୍କୁର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଗଧା, ଅଭିମାନରେ ଭରିଯାଇ, କ୍ରୋଧରେ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରାଉଥିଲା, ଦାଢ଼ି, ଠୋଠ, ଏବଂ ଆଖି କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବିଶେଷ ତିଆରି ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଦାନବ ସେନା ଗଠନ କରିବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ। ଶ୍ୱେତ, ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଧଳା କଣ୍ଠା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଧଳା ପର୍ବତ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜାଗ ହେଲେ। ଅରିଷ୍ଟ, ବଳିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପର୍ବତ ଖଣ୍ଡ ଅସ୍ତ୍ର ଭଳି ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ପ୍ରଥମ, ପୃଥିବୀ ଓ ପର୍ବତକୁ କମ୍ପିତ କରି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମୁହଁ ଦେଲେ। କିଶୋର, ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ସାହରେ 'କିଶୋର' ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲେ; ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଦୈତ୍ୟ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଲମ୍ବ, ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ, ନୂତନ ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଦୈତ୍ୟ ବ୍ୟୁହରେ ପ୍ରବେଶ କରି, କୁହୁଡ଼ି ଭିତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଅସ୍ତ୍ର ଦାନ୍ତ, ଠୋଠ, ଆଖି ଓ ମୁଁହରେ ଧରିଥିଲେ। ସେ ମହାଗ୍ରହ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଦଢ଼ି ହସୁଥିଲେ; କିଛି ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। କିଛି ସିଂହ, ବାଘ, ବରାହ, ଭାଲୁ, ଗଧା, ଉଠ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୃଗ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପଦାତି, ଭୟଙ୍କର ଓ ବିକୃତ ମୁହଁରେ, କିଛି ଏକ ପାଦ ବା ଅର୍ଧ ପାଦ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ସାହରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଅନେକ ତାଳି ମାଡ଼ୁଥିଲେ, କିଛି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ; ଅଗ୍ରଣୀ ଦାନବମାନେ ଭୟଙ୍କର ବାଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଗଦା, ଲୋହା ଦଣ୍ଡ, ପାଥର ଓ ମୁଷଳ ହାତରେ ନେଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ରସ୍ସି, ଶୂଳ, ଗଦା, ଶୂଳ, ଅଙ୍କୁଶ, କୃପାଣ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ଓ ଅନେକ ଧାର ଥିବା ହତ୍ୟାରେ ଖେଳୁଥିଲେ। ପର୍ବତ ଶିଖର, ପାଥର, ଉତ୍ତମ ଲୋହା ଦଣ୍ଡ, ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ର ଦୈତ୍ୟମାନେ ସେନାକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ସେନା ଯୁଦ୍ଧ ରସରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମୁହଁ ଦେଇ ବନ୍ଧୁର ମେଘ ମାଳା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟ ସେନା ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ପର୍ବତ, ମେଘ ଓ ଜଳ ଭଳି ଘନ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧ ର ମାଦକତାରେ ବେପରୁଆ ହୋଇ ଉତ୍ସାହରେ ବାହାରିଲେ। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମେ ଦୈତ୍ୟ ସେନାର ବିସ୍ତାର ଶୁଣିଛ; ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ବୈଷ୍ଣବ ସେନାର ବିସ୍ତାର ଶୁଣ। ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସେମାନଙ୍କ ସେନା ଓ ସାଥୀମାନେ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଶହ ଆଖି ଥିବା ପୁରୁହୂତ, ଦିବ୍ୟ ହାତୀ ଉପରେ ଆଗରେ ଅସୀନ ହେଲେ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସେଙ୍କର ରଥ ରହିଥିଲା, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହଂସ ଦ୍ୱାରା ତଣାଯାଉଥିଲା, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ର ଓ ପାଦ, ସୁନାର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ପଛରେ ହଜାର ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ମେଘ ଏବଂ ବିଦ୍ୟୁତ ଗର୍ଜନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନି ସହିତ, ସେ ପର୍ବତମାନେ ଚଳିତ ହେଉଥିବା ଭଳି ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ। ଯମ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ଭଗବାନ୍ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚାରିଥିଲେ; ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମରେ ଉପସ୍ଥାନ କରି ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।