ଏକଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି ଫଳକୁ ନେଇ, ଯାହାର ଜ୍ୱାଳା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସମାନ ଚମକୁଥିଲା, ଶୁଦ୍ଧ ଶରତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ଭଳି। ଏହି ଦୀପ୍ତିମାନ ପଦ୍ମଟି ଏକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ରୂପବନ୍ତ ଛାତି ସମୀପରେ ଦେଖାଯାଇଲା, ଏହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚମକ ଅତି ନିର୍ମଳ ଥିଲା। ତାପରେ, ସେ ଯୋଗଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସୃଜନ କଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ରଷ୍ଟା ଏବଂ ଚାରିଦିଗରେ ମୁହଁ କରିଥିଲେ। ଏହି ସୁନା ପଦ୍ମଟି ବିଶାଳ ଏବଂ ଅନେକ ଦୂର ଯାଏଁ ବିସ୍ତୃତ, ଦୀପ୍ତିର ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୃଥିବୀର ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏହି ପଦ୍ମଟି, ଯାହାକୁ ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୃଥିବୀ ରୂପ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି ଏହା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଭିତ। ଏହି ପଦ୍ମା ହେଉଛି ଦେବୀ ରସା, ଯାହାକୁ ପୃଥିବୀ କୁହାଯାଏ; ପଦ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଶିକ୍ଷକମାନେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ପର୍ବତମାନେ କୁ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ପର୍ବତମାନେ ହେଉଛି: ହିମବତ, ମେରୁ, ନୀଳ, ନିଷଧ, କୈଳାସ, ମୁଞ୍ଜବାନ୍, ଏବଂ ଗନ୍ଧମାଦନ। ତଥା ତ୍ରିଶିଖର, ମନ୍ଦର, ଉଦୟ, ପିଞ୍ଜରା, ଏବଂ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ। ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଦେବମାନେ, ମହାତ୍ମା ଶିଦ୍ଧମାନେ, ନୀତିଶୀଳ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ମିଳେ, ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ। ଏହାମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେଶ ହେଉଛି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ, ଯାହାର ଆକୃତି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଭଳି; ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟା ହୁଏ। ଏହି ପର୍ବତମାନେ ଠାରୁ ଅମୃତ ଭଳି ଜଳ ବିହାର କରେ; ଶତ-ଶତ ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ଏବଂ ପବିତ୍ର ତୀର ଚିହ୍ନିତ। ଏହି ପଦ୍ମର ଅନେକ ତନ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ଗଣନା କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଖଣିଜ ପର୍ବତ। ଏହି ପଦ୍ମର ଅନେକ ପତ୍ର, ରାଜା, ସେଗୁଡିକ ଦୁର୍ଗମ ଭୂମି, ପର୍ବତ ରାଶି ତଳେ ଥିବା ବିଦେଶୀ ଦେଶ। ଏହି ପତ୍ର ତଳେ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡିକରେ ଦେମନ, ସର୍ପ ଏବଂ କୀଟମାନେ ନିବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ସାଗର ଅଛି, ଯାହାକୁ 'ତତ୍ତ୍ଵ' ଭାବେ ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଭୟଙ୍କର ପାପ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବିଲୀନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପଦ୍ମର ଭିତରେ, ପୃଥିବୀ ଏକ ସାଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ବିବରଣା ଅଛି; ଏବଂ ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଜଳ ଆସ୍ରୟ ଅଛି। ଏଭଳି, ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଇଁ, ପଦ୍ମରୁ ଉଦ୍ଭିତ ପୃଥିବୀ ଦେଖାଯାଇଲା; ତେଣୁ ଏହାକୁ 'ପୁଷ୍କର' ନାମରେ କୁହାଯାଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ପାଣ୍ଡିତମାନେ, ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ବେଦ ଉପାସକମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ପଦ୍ମ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଏଭଳି, ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ଦ୍ୱାରା, ପର୍ବତ, ନଦୀ, ଏବଂ ହ୍ରଦ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଧାରଣ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଏହା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭଗବାନ ବରୁଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟସମାନ ଚମକ, ଶ୍ବେତ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, ମହାସାଗରରେ ନିଜ ଶୟନ—ପଦ୍ମ ପ୍ରକ୍ରିୟା—ସୃଜନ କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆବଳମ୍ବନ କରିଥିଲା। ତାହା ପରେ, ଏକ ବଡ଼ ବିଘ୍ନ ଆସିଲା: ମଧୁ ନାମକ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ଭାଇ କୈଟଭ ଦାନବ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଦାନବ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ରାଗ ଏବଂ ତମସରୁ ଉଦ୍ଭିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତମସିକ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଏକ ସାଗରରେ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଲାଲ ଚିର ଉପରେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଚମକୁଥିବା ଧଳା ଦାନ୍ତ, ଉଚ୍ଚ ମୁକୁଟ ଏବଂ କଣ ଲୋକରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ଭୂଜବନ୍ଦ ଏବଂ କଙ୍ଗନ ଚମକୁଥିଲା। ସେମାନେ ଚଉଡ଼ା ତାମ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ବିସ୍ତୃତ ଛାତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ, ପର୍ବତ ଭଳି ଗଠିତ, ଚଳିବାରେ ପର୍ବତ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ନବ ମେଘ ଭଳି ଦେଖା, ମୁହଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ, ଚମକୁଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଭଳି, ଭୟଙ୍କର, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପାଦ ଦେଇ, ସାଗରକୁ ଉପରେ ଉଠାଇଦେଉଥିଲେ, ନିଦ୍ରା ଶୟନ ମଧୁସୂଦନ ହରିଙ୍କୁ ଉପଦ୍ରବ କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ, ପଦ୍ମରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ—ଦେବ, ଜଗତ, ମନସ୍ଜନ୍ମ, ଦାନବ, ଋଷି—ସୃଜନ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ। ତାପରେ, ଏହି ଦୁଇ ଦାନବ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ହତ୍ୟା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ରୋଷରେ ଆଖି ଲାଲ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ— "ତୁମେ କିଏ, ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛ? ଧଳା ପାଗ, ଚାରି ହାତ, ଶାନ୍ତ ଶିଳା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ତଥା ମୋହିତ? ଆସ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା। ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏଠାରେ ଆମେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ ପାଖରେ, ତୁମେ ଅଶକ୍ତ। ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି କିଏ, କିଏ ତୁମକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛି? ତୁମ ସ୍ରଷ୍ଟା କିଏ, ତୁମ ପ୍ରତିରକ୍ତା କିଏ, ଏବଂ କିଏ ତୁମ ନାମ? ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକଙ୍କୁ କୁହେ, ଅଗାଧ, ହଜାର ଆଖି; ତାଙ୍କର ଏକତାରେ, ତୁମେ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ନାମ ଜାଣିପାରିବେ। ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏହି ଜଗତରେ ଆମେ ଛଡ଼ା କିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାହିଁ; ଆମେ ତମସ ଏବଂ ରାଗରେ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରିଛୁ। ଆମେ ରାଗ ଏବଂ ତମସରୁ ଗଠିତ, ଋଷିମାନେ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମିକ, କିନ୍ତୁ ଦେହୀମାନେ ପାଇଁ ଅତି ଦୁର୍ଜୟ, ଏବଂ ଆମେ ଗୁପ୍ତ। ଆମେ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ଭ୍ରମିତ, ଏବଂ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଦୁର୍ଜୟ; ଆମେ କାରଣ, ଆକାଂକ୍ଷା, ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭର ଉତ୍ସ। ଯେଉଁଠି ଆନନ୍ଦ ସହ ଶୁଭା, ଯେଉଁଠି ସଉଭାଗ୍ୟ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଯାହା ଆକାଂକ୍ଷା କରାଯାଏ, ଆମେ ଦୁଇ ଏହାକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛୁ। ଉଦ୍ୟମ ଏବଂ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ପ୍ରଥମେ ଏକତା ପାଇଥିଲୁ; ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଗୁଣରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ। ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗ ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ, ଯୋଗ ଏବଂ ସତ୍ତ୍ୱ ଭାବରେ ଜଣା, ତିନି ରାଗ ଏବଂ ତମସର ସ୍ରଷ୍ଟା, ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ସ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ସତ୍ତ୍ୱିକ ଏବଂ ଅନ୍ୟ, ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ତିନି, ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁଇକୁ ଦମନ କରିବେ।