ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ଦରବାରରେ ଗଠୋଦର, ମହାପାର୍ଶ୍ୱ, କ୍ରଥନ, ପିଠର, ବିଶ୍ୱରୂପ, ସୁରୂପ, ସ୍ୱବଳ ଓ ମହାବଳ ନାମକ ପ୍ରବଳ ଦାନବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଦଶଗ୍ରୀବ, ବାଳୀ, ବିପୁଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମେଘବାସା ଅସୁର, ଘଟାସ୍ୟ, ଅକମ୍ପନ, ପ୍ରଜନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରତାପନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବ ଗଣ, ଜ୍ୱଳମାନ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୂର, ଶପଥରେ ଅଟୁଟ ଓ ଚତୁର ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୈବୀୟ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରି, ଅମରତ୍ୱର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦାନବମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦୀପ୍ତିମାନ ବିମାନ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳମାନ ହୋଇ, ମହାପୁରୁଷ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ମହେନ୍ଦ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ପରି ଭାରି ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଦ୍ଭୁତ ବାହୁ ବଳ ଓ ଶୋଭା ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷିତ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ, ମହାପର୍ବତ ସମାନ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଅସୁରମାନେ ସମସ୍ତେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ। ଦୈତ୍ୟସିଂହ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ଏପରି ମହିମା କେବେ ଶୁଣିବାକୁ ବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିନଥିଲା, ତାଙ୍କ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାର ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୌପ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଏକ ମଞ୍ଚ ଉପରେ, ମଣିମୟ ପଥ ଓ ଦିବ୍ୟ ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଜନାଲା ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିବା ସଭାକୁ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଦିତିପୁତ୍ର, ସୁନା ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଦେହରେ, ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, କାଳଚକ୍ର ପରି ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା, ସିଂହ ଆକୃତିରେ ଲୁଚିଥିବା, ଅଗ୍ନି ଭସ୍ମ ରେ ଲୁଚିଥିବା ପରି ଦେଖାଦେଲା। ଏହି ଦୈବୀୟ ସିଂହ ରୂପ ଦେଖି, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଦୈବୀ ଦୃଷ୍ଟି ବଳରେ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ। ସେହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୁନା ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ରୂପ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦାନବ ଓ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହିପରି ସିଂହ ଆକୃତି କେବେ ଦେଖିବାକୁ ବା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପ କ'ଉଁଠୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା? ଏହା ଭୟାନକ ଓ ଦାନବମାନେ ନାଶ କରିବାର ଶକ୍ତି ରଖିଛି। ଏହା ମୋ ମନକୁ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଉଛି।" "ଏହି ଦେହ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ନଦୀ, ହିମାଲୟ, ପରିୟାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂର୍ବଜ ପର୍ବତ ଅଛନ୍ତି। ଚନ୍ଦ୍ର ତାରାମଣ୍ଡଳ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ବସୁମାନେ ସହିତ, କୁବେର, ବରୁଣ, ଯମ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଶଚୀପତି ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ମାରୁତ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ତାପସୀ ଋଷି, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ ଓ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।" "ବ୍ରହ୍ମା ଦେବ ଓ ପଶୁପତି ଏହି ମାଥା ଉପରେ ବିଚରଣ କରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଏଠି ଅଛି। ଆମେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାନବ ଏଠି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଶତଶଃ ଶତଶଃ ବିମାନ ଏଠି ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି, ଏହି ସଭା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।" "ତିନିଯୁଗ ଓ ତାଙ୍କର ନିୟମ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହି ନରସିଂହ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଉଛି। ପ୍ରଜାପତି, ମହାନ୍ ମନୁ, ଗ୍ରହମାନେ, ଯୋଗଶକ୍ତି, ବୃକ୍ଷ, ବିପଦ୍କାଳ, ଧୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ସୁଖ, ସତ୍ୟ, ତପ, ସଂଯମ ଏଠି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।" "ମହାନାମା ସନତ୍କୁମାର, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, କ୍ରୋଧ, କାମ, ଆନନ୍ଦ, ଧର୍ମ, ମୋହ, ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି।" ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଏହି ଚମତ୍କାର ବଚନ ଶୁଣି, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦାନବମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ନାୟକମାନେ ପ୍ରତି କହିଲେ, "ଏହି ଅପୂର୍ବ ରୂପୀ ସିଂହକୁ ଧର। ସନ୍ଦେହ ଥିଲେ ମାରିଦେଅ, କାରଣ ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦାନବ ଦଳ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ ସିଂହକୁ ଘେରି ତାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସେତେବେଳେ, ସମୁଦ୍ର ସମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଇ, ମୃତ୍ୟୁମୁଖ ପରି ମୁହଁ ବଡ଼ କରି, ସେହି ଦିବ୍ୟ ସଭାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ସଭା ଧ୍ୱଂସ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଗ୍ନି ପରି ରୋଷ ଧାରଣ କରି, ସିଂହ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ—ଭୟାନକ ଦଣ୍ଡମନ୍ତ୍ର, କାଳଚକ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁଚକ୍ର, ପିତାମହଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ତିନି ଲୋକ ଜଳାଇଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି, ଅଦ୍ଭୁତ ବଜ୍ର, ଶୁଷ୍କ ଓ ଭିଜା ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର। ସେ ତ୍ରିଶୂଳ, କଙ୍କାଳ, ଗଦା, ମୋହନ, ଶୋଷଣ, ଦାହନ, ଶୋକ ଅସ୍ତ୍ର, ବାୟୁ, ମଥନ, ଖପର, ଦାସ, ଅପରାଜିତ ଶୂଳ, କ୍ରଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମଶିର, ସୋମ, ଶିଶିର, କମ୍ପନ, ଶତନ, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ସୁଭୈରବ, କାଳମୁଦ୍ଗର, ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ, ତାପନ, ସମ୍ବର୍ତନ, ମୋହନ, ମାୟାଧର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଆସିରତ୍ନ, ନନ୍ଦକ, ପ୍ରସ୍ୱପନ, ପ୍ରମଥନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାରୁଣ, ପଶୁପତି, ହୟଶିର, ବ୍ରହ୍ମ, ନାରାୟଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ଭୁତ ସର୍ପ, ପୃଥକ୍ ପୈଶାଚ, ଶୋଷଣ, ଶମନ, ଭବନ, ପ୍ରସ୍ଥାପନ, ବିକମ୍ପନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଉପଯୋଗ କଲେ। ଏହି ଜ୍ୱଳମାନ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନରସିଂହକୁ ଘେରିଦେଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ହିମବତ୍ ପର୍ବତକୁ ଘେରିଦେଉଛି। ଏହି ସମୟରେ, ଦୈତ୍ୟ ସେନାର ସମୁଦ୍ର, କ୍ରୋଧ ରୂପୀ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ, ମାତ୍ର କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୈନାକ ପର୍ବତକୁ ବୁଡ଼ାଇଦେଇଥିବା ସମୁଦ୍ର ପରି, ଉତ୍ସାରିତ ହେଲା।