ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘଟଣା ଶୃଙ୍ଖଳାରେ, ଦେବତାମାନେ ସେହି ମହାଶିବଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ବୀଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କ ଦେହର ଅଂଶଅଂଶରେ ସେହି ବୀଜ ବିଭକ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଗଭରୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ବୀଜ ବାହାରିଲା । ସେ ବୀଜ ତାପିତ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପରି ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବ୍ୟାପିଗଲା, ଏବଂ ଏହାରୁ ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସରୋବର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା । ସେହି ସରୋବରରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଫୁଲିଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାରେ ମଧୁର ସ୍ୱରେ ଗାଇଥିଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଶୁଣି, ଦେବୀ ମହାସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ହ୍ରଦକୁ ଆସିଲେ । ଉତ୍ସୁକତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ କମଳର ସରୋବରକୁ ଯାଇ, ଜଳରେ ଖେଳି, କମଳ ମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ । ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହ ବୃତ୍ତିରେ ବସି, ମଧୁର ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ କମଳରେ ଶୋଭିତ ଜଳ ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ । ସେଠାରେ ସେ କୃତ୍ତିକାମାନେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଛଅ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ, କମଳ ପତ୍ରରୁ ଜଳ ନେଇ ଘରକୁ ନେଉଥିଲେ । ଦେବୀ ଆନନ୍ଦ ଭରା କଣ୍ଠରେ କହିଲେ, "ମୁଁ କମଳ ପତ୍ର ଉପରେ ଦୁଧ ଦେଖୁଛି" । ତେବେ କୃତ୍ତିକାମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ । ତେବେ କୃତ୍ତିକାମାନେ କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ଏକ ଶିଶୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର, ଆମେ ତାକୁ ତୁମକୁ ଦେବୁ; କିନ୍ତୁ ସେ ଆମର ମଧ୍ୟ ପୁଅ ହେଉ, ଆମ ନାମ ଧାରଣ କରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ, ହେ ଶୁଭେ !" ଗିରିଜା କହିଲେ, "ମୋ ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ପୁଅ କିପରି ତୁମମାନଙ୍କର ହେବ ?" କୃତ୍ତିକାମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ତାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଙ୍ଗ ଦେବୁ; ଯଦି ଏହିପରି ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ହେଉ ।" ପାର୍ବତୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ନିର୍ମଳମାନେ ।" ଏହାରେ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ କମଳ ପତ୍ର ଉପରେ ଥିବା ଦୁଧ ଦେଲେ । ଦେବୀ ସେହି ଜଳକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପିଇଲେ । ଏହା ପାନ କରିବା ପରେ, ସେ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଦହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଚିରିଦେଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶିଶୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲେ । ସେ ଶିଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଛଅଟି ମୁହଁ ଥିଲା । ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛାରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ କୁମାର କୁହାଯାଇଲା । ପୁଣି, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱ ଚିରି, ଦେବୀଙ୍କ ପୁଅ ଶିଶୁ ରୂପେ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲେ । ଏହି ଶିଶୁ ଥିଲେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ମୁଖରୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ବୀଜରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଏବଂ ଶୋଭାବାନ୍ । କୃତ୍ତିକାମାନେ ଯୋଗ ଦେଇଥିବାରୁ, ସେ ବିଶେଷ ଭାବେ "ଶାଖା" ବୋଲି ଖ୍ୟାତି ଲାଗିଲେ; ଏହି ନାମ ତାଙ୍କ ଛଅ ମୁହଁରେ ବ୍ୟାପିଗଲା । ଏହିକାରଣରୁ ସେ ବିଶ୍ୱରେ ବିଶାଖା, ଛଅମୁଖୀ, ସ୍କନ୍ଦ, ବିଶାଖା, ଛଅମୁଖୀ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ । ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ, ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଶୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ଶରପଟର ଅରଣ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀରେ, ପାକାଶାସନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ସେମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବା ପାଇଁ ବିଧିପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ । ଷଷ୍ଠୀ ଦିନ, ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ—ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଭାସ୍କର—ଗୁହାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ଭାବରେ ଅଭିଷେକ କଲେ । ସେମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା, ମଙ୍ଗଳ ଧୂପ, ଖେଳନା, ଛତା, ବେଣ୍ଟି, ଜାଲ, ଆଭୂଷଣ ଏବଂ ଉଙ୍ଗୁଆ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭିତ କଲେ । ବିଧିପୂର୍ବକ ଅଭିଷେକ ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଛଅମୁଖୀ ଭଗବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କନ୍ୟା ଦେବସେନା ଦେଲେ । ଦେବସେନାଙ୍କ ପତି ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ, ଧନର ଦେବତା କୁବେର ଏକ ଲକ୍ଷ ଯକ୍ଷ ଦେଲେ । ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ତେଜ ଦେଲେ, ବାୟୁ ଯାନ ଦେଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏକ ମନୋଭାବ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିପାରୁଥିବା କୁକୁଡ଼ି ଖେଳନା ଦେଲେ; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରିକର ଦାନ କଲେ । ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ । ଦେବତାମାନେ ଭୂମିରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇ, ଛଅମୁଖୀ, ଦାତା, ଦେବମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଏହି ଷ୍ଟୁତି କଲେ— "କୁମାରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମହାତେଜସ୍ୱୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ, ଦାନବ ନାଶକଙ୍କୁ, ନୂତନ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଛଅମୁଖୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ରତ୍ନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ନାୟକ, ଦାନବ ନାଶକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ, ଗୁହା, ଗୁପ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ତିନି ଲୋକର ଭୟ ଦୂର କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଅସୀମ କୃପାଳୁ, ଚକ୍ଷୁଶାଳୀ, ପବିତ୍ର, ବିଶାଖା, ମହାବ୍ରତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ମୋହନୀ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୟୂର ଯାନକୁ ନମସ୍କାର, ବାହୁବଳୀ ଭୂଷଣ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଉନ୍ନତ ପତାକାଧାରୀ, ପୂଜ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ପରାକ୍ରମ ଶିରୋମଣି, ଶୁଭଦାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।" ଏପରି ଷ୍ଟୁତି କରି, ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମସ୍କାର କଲେ । ଛଅମୁଖୀ ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶୁଭ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କରିବି, ଭୟ ଛାଡ଼ । କହ, କଣ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେବି ? ତୁମ ମନର ଏହିଚି ବଞ୍ଛିତ ଦୁର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଦେବି ।" ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ମହାତ୍ମା ଗୁହାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି କହିଲେ, "ତାରକ ନାମକ ଦାନବ ରାଜା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବକୁଳ ନାଶ କରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ଦୁଷ୍ଟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁର—ତାଙ୍କୁ ବଧ କର; ଏହି ଆମର ହୃଦୟର ଆଶା, ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତୁ ।" ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ", ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାନାୟକଙ୍କ ଷ୍ଟୁତିରେ ବିଦାୟ ନେଲେ । ତାରକାସୁର ନାଶ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମର୍ଥନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି, ଏକ ଦୂତକୁ ପଠାଇଲେ । ସେ ଦୂତ, ଦେମନ୍ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ସମ, ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ଭୟ, ତାରକାସୁରଙ୍କୁ କଠିନ କଥା କହିଲେ—"ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ କହୁଛନ୍ତି, ହେ ଦାନବ ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ସ୍ୱର୍ଗର ନାଥ" । ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାରକାସୁର ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହ ଇଚ୍ଛାମତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ।