ସେଇ ସଭାରେ ଦେବତାମାନେ ତଳସ୍ଥାନରେ ବସିଥିଲେ, ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି ନିରବ ଥିଲେ; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପହାସ କରୁଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା—ଏପରି ଅନେକ ଧନ, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ କମ୍ କଥା କହୁଥିଲେ; ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ କୌଶଳରେ ଅଗ୍ରଣୀ, ଅନେକ କଥା କହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କାମ କମ୍ କରୁଥିଲେ। ଦାନବ ରାଜା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭାରେ ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ କଥା କହିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ, ଦାନବର ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନ:ପୁନ: ଅପମାନ କରି ହସିଥିଲେ। ଋତୁମାନେ ଦେହଧାରଣ କରି ଦିନ ଓ ରାତି ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଅପରାଧରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, କେବେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉନଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ତିନିପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ। ସେ ମାନ୍ୟ ମିତ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁ କେବଳ ଇଙ୍ଗିତରେ ବନେଇ ନେଉଥିଲେ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସତ୍ୟର ଆଶ୍ରୟକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ। ଏପରି ତାଙ୍କର ଅହଂକାର କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିପାରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; କେବଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହାର ସାକ୍ଷୀ। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ଆତ୍ମାସ୍ଥ ଭଗବାନ୍ ଅନ୍ନପୁଷ୍ପ ମୁହଁରେ ହାସି ସହ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦାନବ ତାରକାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ—“ତାରକା ନାମକ ଦାନବକୁ କୌଣସି ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବ ମାରିପାରିବେନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବାକୁ ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନି ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଇ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାକୁ ନିରୋଧ କରିଥିଲି; ଏବେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିତ ରାଜା। ସେ ଦାନବ ଏହି ବର ମାଗିଥିଲା—ତାଙ୍କୁ କେବଳ ସପ୍ତ ଦିନର ଶିଶୁ ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଆଯିବ। ସେଇ ସପ୍ତ ଦିନର ଶିଶୁ ଶିବଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଯିଏ ତାରକାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ଯେପରି ଦେଖିଛି, ତାଙ୍କର ହାତ ସଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ବଢ଼ିଥାଏ; ସେହି ହାତ ସଦା ଦେବୀଙ୍କୁ ବର ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ହିମାଚଳର କନ୍ୟା ଦେବୀ ହେବେ; ତାଙ୍କୁ ଉପଜାଇ ସର୍ବ ଉପକାର ହେବ। ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରୁ ଶର୍ବ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯେପରି ଲକଡ଼ିରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସେ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ; ତାଙ୍କ ଆଗମନରେ ତାରକା ବିନାଶ ପାଇବ। ଏହି ଉପାୟ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରିଛି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବ। ପରେ, ତାଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାଶ ପାଇବ; ତେଣୁ ଏକ କ୍ଷଣ ଶାନ୍ତ ମନରେ ଅପେକ୍ଷା କର। ପଦ୍ମଯୋନି ଏପରି କହିବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଚାଲିଗଲେ। ଦେବତାମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ରାତିରେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜନ୍ମର କନ୍ୟାକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ରାତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଏକାକି ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଆସିଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ବିଷୟର ନିଶ୍ଚୟ କଥା ଶୁଣ। ତାରକା ନାମକ ଦେମନ ରାଜା, ଦାନବମାନଙ୍କର ଗୌରବ, ଅପରାଜିତ; ତାଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ଭଗବାନ୍ ଏକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ। ସେଇ ପୁତ୍ର ତାରକାକୁ ବିନାଶ କରିବେ; ଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ସତୀ, ତିନି ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା। ସେଇ ଦେବୀ, ଅନ୍ୟ କାରଣରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ; ସେ ଏବେ ପର୍ବତର କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଜଗତର ଉପକାର ପାଇଁ। ସେ ସହିତ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ହର ତିନି ଲୋକକୁ ଶୂନ୍ୟ ଭାବି, ହିମାଚଳ ପର୍ବତର ଗୁହାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମୁନିମାନେ ଥାନ୍ତି, ତପସ୍ୟା କରିବେ। ସେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବେ; ଦୁହିଁଜଣଙ୍କର ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବେ। ସେ ଦାନବ ତାରକାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ। ଦେବୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ଅବବୋଧ ଅତି କମ୍ ଥିବ। ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାରେ ଦୀର୍ଘ ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ଏକତା ଲାଗି ଅତି ଆଶାବାଦୀ ହେବେ; ଦୁହିଁଜଣଙ୍କର ତପସ୍ୟା ପରେ ସେମାନଙ୍କର ଏକତା ଘଟିବ। ତାପରେ, ଦୁହିଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କଥାର ଦ୍ୱନ୍ଦ ହେବ; ଏଠାରୁ ତାରକା ବିଷୟରେ ଆଉ ଅନ୍ୟ ଶଙ୍କା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ। ଏହି ଯୋଗରେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଭୋଗରେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ପଡିବ, ଯାହା ମୁଁ କହିଛି, ତାହା ଶୁଣ। ତୁମ ନିଜ ରୂପରେ ତା ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ; ତାପରେ, ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଶର୍ବ ଖେଳରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବେ। ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭର୍ତ୍ସନା କରିବେ; ତାହାରେ ସତୀ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ପୁନି ତପସ୍ୟାକୁ ଯିବେ। ଶର୍ବ ତାଙ୍କ ସ୍ନେହର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମେତ ଏକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ। ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଦେବୀ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ଅପରାଜିତ ଦାନବମାନେକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତୀ ତାଙ୍କର ଶରୀର ସହ ଗୁଣମାଳା ଅର୍ଜନ କରିନଥିବେ। ଏହି ଏକତା ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଦାନବମାନେକୁ ବିନାଶ କରିପାରିବେନାହିଁ; ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ତପସ୍ୟା କରି ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର କାରଣ ହେବ। ସଂକଳ୍ପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଦେବୀ ଉମା ହେବେ; ତାପରେ ଶୈଳଜା ତାଙ୍କର ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରିବେ। ତୁମ ନିଜ ଦେହ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଂଶ ଭାବେ ଉମାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେବ; ଏକ ଅଂଶରେ ଏକତା ହୋଇ ଉମାରେ ବ୍ୟାପି ରହିବ। ବରଦାନ ଦେବାଳୁ, ଜଗତ ତୁମକୁ ଏକାନଂଶା ଭାବେ ପୂଜିବ, ଅନେକ ରୂପ ଓ ଭେଦ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରିବାକୁ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଭାବେ କହିବେ, ଯାହାର ମୁଖ ଓଂକାର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରିବେ। ତୁମେ ଭୂ ଭାବେ ପୂଜିତ, ଲୋକମାତା; ଶୂଦ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ଶୈବୀ ଭାବେ ପୂଜନ କରନ୍ତି; ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ଅଚଳ କ୍ଷମା ଭାବେ, ଶିଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଦୟା ଭାବେ ମନେ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉପାୟମାଳା, ବିବେକୀମାନଙ୍କ ନୀତି; ଧନର ବିବେକ, ଜୀବମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଉଦ୍ୟମ ଭାବେ ବ୍ୟାପିତ।