ସେଇ ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗ୍ରାସନା ଚତୁରତାର ସହିତ ଭୟଙ୍କର ମୁଦ୍ଗରାଙ୍କୁ ଠକାଇଲେ, ଯାହାର ଫଳରେ ମୁଦ୍ଗରା ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟାନକ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରକୁ ପଳାଇଗଲେ। ତାପରେ, ଗ୍ରାସନା ଯମଙ୍କର ହଜାର ଦୂତକୁ ଚକ୍ରଶକ୍ତିରେ ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରିଦେଲେ। ଏହି ଭୟାନକ ଦୂତମାନଙ୍କର ନିପାତ ଦେଖି ଗ୍ରାସନା ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, କାରଣ ସେଠାରେ ଏପରି ଏକ ଦୂତସେନା ଦେଖିଲେ। ସେ ଭାବିଲେ, ଯମଙ୍କ ମାୟାରେ ହଜାର-ହଜାର ଯମ ତିଆରି ହୋଇଯାଇଛି। ଏହି ଭାବନାକୁ ଦମନ କରି, ଗ୍ରାସନା ସେନା ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟି କରିଲେ। କ୍ରୋଧରେ ତାଳମାଳ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରଳୟ ସମୟର ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପରିଣତ ହେଲେ। କିଛିକୁ ସେ ତାଙ୍କର ବାଣରେ ଭେଦିଦେଲେ, କିଛିକୁ ଝାଡ଼ିଆଁ ଆଘାତରେ ମାରିଦେଲେ। ଆଉ କିଛିକୁ ଗଦା, କିଛିକୁ ମୁସଳରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୂଳର ଆଘାତ ଭୋଗିଲେ। ବହୁତେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଉପରେ ଲଟକିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ତାଙ୍କୁ ପାଥର ଓ ଦୂର୍ଗମ ଗଛ ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ। କିଛି ଦୂତ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗକୁ ଦାନ୍ତରେ କାମୁଡ଼ିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ପିଠିକୁ ମୁଠି ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ। ଏପରି ଭୟାନକ ଆକ୍ରମଣରେ ଗ୍ରାସନା ଦେଖିଲେ ଯେ, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ସେ ତଳେ ପଡ଼ି ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କଲେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ। ପୁନଃ ଉଠି, ଯେଉଁମାନେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ମୁଠି ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ। ଏପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଗ୍ରାସନା କ୍ଲାନ୍ତ ହେଇପଡ଼ିଲେ। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ଯମ ତାଙ୍କର ମହିଷ ଉପରେ ଚଡ଼ି, ଦଣ୍ଡ ଉଠାଇ, ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ। ଯମ ଆସୁଥିବା ବେଳେ, ଗ୍ରାସନା ତାଙ୍କୁ ଗଦା ଦେଇ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତ୍ରୁଦଳନ୍ତା ଅନ୍ତକ ଏହାକୁ ଅବହେଳା କଲେ। କ୍ରୋଧରେ ଯମ ତାଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ରଥର ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ବାଘମାନେକୁ ଆଘାତ କଲେ, ଯାହାରେ ରଥ ଅର୍ଧରେ ଟାଣାଯିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଏକପାଶକୁ ହଟିଗଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଦାନବ ମନ ଅସ୍ଥିର ହେଲା, ସେ ତାଙ୍କର ରଥକୁ ଛାଡ଼ି ଜମିରେ ପଦେ ପଦେ ଚାଲିଆସିଲେ। ଦାନବ ଏବେ ଯମଙ୍କୁ ବାହୁ ଦେଇ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯମ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ପକେଇ ମୁକ୍ତ ହସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଗ୍ରାସନା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରି, ଯମଙ୍କୁ କମ୍ପଳ ଧରି ତୀବ୍ର ଭାବେ ଘୁରାଇଦେଲେ, ଯେପରି ମନ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ। ଯମ ମଧ୍ୟ ଦାନବଙ୍କୁ ଗଳା ଧରି ଉଠାଇ ଭୂମିରୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଘୁରାଇଦେଲେ। ତାପରେ, ଦୁଇଜଣ ନିଷ୍ଠୁର ଭାବେ ମୁଠି ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦାନବର ଅତ୍ୟଧିକ ଦେହ ଦେଖି ଯମଙ୍କର ହାତ ଥକିଗଲା। ଯମ ଦାନବକୁ କାନ୍ଧ ଉପରେ ରଖି ବିଶ୍ରାମ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଦେଖି ଦାନବ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ତ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଇ, ପୁଣିପୁଣି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଟକିଦେଲେ, ଯାହାରେ ଯମଙ୍କ ମୁଁହରୁ ରକ୍ତ ବହିଲା। ଯମଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତହୀନ ଦେଖି, ଦାନବ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଓ ଭୟଙ୍କର ବିଜୟର ଘୋଷଣା କରି ବଡ଼ ରୋଷ କଲେ। ସେ ନିଜ ସେନା ପାଖକୁ ଯାଇ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଆଧିପତ୍ୟ ଜମ୍ଭ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦେଇ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣସ୍ଥଳ କୁ ଭେଦିଲେ। ଦାନବଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ଦିଗ ଅନ୍ଧକାର ହେଲା, ତାଙ୍କର ସେନା କ୍ଷୟ ହେଲା। ଏହିବେଳେ, ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତା ଜମ୍ଭ ଦାନବ ଉପରେ କ୍ରୋଧରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିସମାନ ହଜାର ବାଣ ଦେଇ ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଭେଦିଦେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ସାରଥିକୁ ଶତ ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ, ତାଙ୍କର ପତାକାକୁ ଦଶ ବାଣ ଦେଇ ଛିଦ୍ର କଲେ। ଏହାପରେ, ତାଙ୍କର ହାତକୁ ପଚାତ୍ତର ବାଣ, ଧନୁକୁ ଦଶ ବାଣ ଓ ମୟୂରପିଛ ଲାଗିଥିବା, ତେଲ ଲଗା ଏବଂ ସିଧା ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ। ସିଂହକୁ ଏକ ବାଣ ଏବଂ ଜମ୍ଭଙ୍କୁ ଦଶ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ଦୁର୍ଲଭ କୌଶଳ ଦେଖି ଜମ୍ଭ ମନେ କିଛି ଭୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହୃଦୟକୁ ଦୃଢ଼ କରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପ୍ରାଣସ୍ଥଳ ଭେଦିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଧରିଲେ। ଜମ୍ଭ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଧନୁକୁ କାନ୍ଧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣି ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କ ଛାତିକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦେଇ ଭେଦିଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ସାରଥିକୁ ତୀବ୍ର ବାଣ ଦେଇ ହୃଦୟରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଏକ ତେଲ ଲଗା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦେଇ ଧନୁର ତାରକୁ କାଟିଦେଲେ। ତାପରେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ଦୁର୍ଦାନ୍ତ ବାଣ ଦେଇ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କ ଛାତିକୁ ଦଶ ବାର ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ଆଘାତରେ ସେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମନେ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ କ୍ଷଣମାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଶୌର୍ୟ ଉପଜାଇ ଭୟଙ୍କର ଧନୁକୁ ଟାଣିଲେ। ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତା ହଜାର-ହଜାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଯାହା ଦିଗ, ଆକାଶ, ମଧ୍ୟଦିଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦାନବ ସେନାକୁ ଢାକିଦେଲା। ସେମାନେ ଏପରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଯାଇଲେ ଯେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ଢାକିଯିବା ପରି ଲାଗିଲା। ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଜମ୍ଭ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବହୁ ବାଣ ଦେଇ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ। ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭାବ ଦେଖି, ସେ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଦାନବର ସେନାକୁ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ବାଣ ବୃଷ୍ଟି କରି ଛିଟିଯାଇଦେଲେ। ଏହି ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଦାନବ ଏକ ଭୟାନକ ସୁନ୍ଦର ହେମାଳଙ୍କିତ ଲୋହାର ଗଦା ଧରି ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କ ଯକ୍ଷ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ହଜାର-ହଜାର ଭାଗରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ। ଏପରି ଦାନବଙ୍କ ଆଘାତରେ ଯକ୍ଷମାନେ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କ ରଥକୁ ଘେରି ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ଦେବତା ଏକ ଭୟାନକ ଶୂଳ ଧରି ତାହା ଦେଇ ହଜାର-ହଜାର ଦାନବକୁ ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ନିହତ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦାନବ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଏକ ଭୟାନକ ପରଶୁ ଧରିଲେ, ଯେଉଁଟି ଦାନବଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ନାଶ କରେ। ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପରଶୁ ଦେଇ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ଦେବତାଙ୍କ ମହାରଥକୁ ଶତ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଗ କରିଦେଲେ, ଯେପରି ଏକ ଉଦ୍ଧତ ମୂଷା କମଳିଆ କପଡ଼ାକୁ ଚିରିଦେଉଛି।