ତାରକାସୁରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ବଢ଼ିବା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ତାଙ୍କର ଉପସ୍ଥାପକ ହେଲେ। ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ତେଜ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରୀ ତାରକାସୁରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ଗୁଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୋଷରହିତ ଦେଖାଗଲା; ତାଙ୍କର ଶରୀର ସୁଗନ୍ଧିତ ଅଗରୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗମାର୍ଜନ ହୋଇଥିଲା, ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ କିରିଟ ପରିଧାନ କରାଯାଇଥିଲା। ସୁନ୍ଦର କଙ୍ଗନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଶୋଭିତ କରାଯାଇଥିଲା; ତାରକାସୁର ଏକ ବଡ଼ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥିଲେ। ଅପ୍ସରାମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଚାମର ଝାଲି ଦେଉଥିଲେ; ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦୀପ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ବାୟୁ ଚାମର ଭାବରେ ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କର ପଥରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୋଇଥିଲା। ସମୟ ବିତିବା ସହିତ, ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦର ଅଭିମାନରେ ଭରିଯାଇ, ତାରକାସୁର ତାଙ୍କର ଦାନବ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ରାଜ୍ୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ’ଣ, ଯଦି ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତିପାରିବି ନାହିଁ? ଦେବମାନେ ଓ ଆମର ଶତ୍ରୁତା ଶେଷ କରିବା ବିନା, ମୋ ହୃଦୟ କେମିତି ଶାନ୍ତି ପାଇବ?" ତାଙ୍କର ଅଭିମତ ଥିଲା, "ଦେବମାନେ ଏଯାଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ ଛାଡ଼ିନାହିଁ, ମୋହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ନୁହେଁ। ଦେବମାନେଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନାରୀମାନେ, ହସ୍ତରେ ପଦ୍ମ ଧରି, ମଦରେ ମତ୍ତ, ସ୍ୱର୍ଗର ଉଦ୍ୟାନରେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଛନ୍ତି।" ତାରକାସୁର କହିଲେ, "ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଯିଏ ଜନ୍ମ ମିଳିଲା ପରେ ଶୌର୍ୟ ଲାଗି ଉଦ୍ୟମ କରିନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଅର୍ଥହୀନ; ଅଜନ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଚେୟାଁ ଉତ୍ତମ। ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇ ମାତାପିତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିନାହିଁ, ପରିଜନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିନାହିଁ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ସ୍ୱଚ୍ଛ ଖ୍ୟାତି ନେଇନାହିଁ, ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୃତ।" ତାରକାସୁର ଦ୍ରୁତ ଅନୁଶାସନ ଦେଲେ, "ମୋ ପାଇଁ ଅଷ୍ଟଚକ୍ରା ରଥ ତିଆରି କର; ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଜିତି ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରୀ ଅପହାର କରିବା ପାଇଁ। ଏକ ଅଜୟ ଦାନବ ସେନା ସଂଗଠିତ କର; ସୁନାର ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ବ୍ୟାନର ଓ ମୁକୁତା ଜାଲିରେ ଢାକା ଛତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।" ତାରକାସୁରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦାନବ ନାମ Grasana, ଦାନବ ସେନାପତି, ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଏକତ୍ର କରିଲେ। ଗଭୀର ଢ଼ୋଲ ଚାଲି, ଦୈତ୍ୟମାନେ ତୁରନ୍ତ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ଅଷ୍ଟଚକ୍ରା ରଥ, ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଏହି ରଥ ଚାଲିଥିଲା। ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏହି ରଥ, ନିର୍ମଳ ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ଭରିଥିଲା। ଏହି ଦୈତ୍ୟ ସେନା, ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରଥ ପରି, ଦସ କୋଟି ଦୈତ୍ୟ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ସେମାନେ ଶୌର୍ୟରେ ପ୍ରବଳ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକାଠି ଥିଲେ—Jambha, ତାପରେ Kujambha, Mahisha, Kunjara, Megha, Kalanemi, Nimi; Mathana, Jambhaka, Shumbha—ଏହି ଦଶ ଦୈତ୍ୟ ନାୟକ ଏବଂ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟ ଦଳ ସହିତ ଥିଲେ। ଏହି ଦୈତ୍ୟ ନାୟକମାନେ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେହରେ, ଶକ୍ତି ଓ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷ। ତାରକାସୁରଙ୍କ ବ୍ୟାନର ଭୟଙ୍କର, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ; Grasana, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ସେନାପତି, ମକର ଚିହ୍ନରେ। Jambhaଙ୍କ ବ୍ୟାନର ଲୋହା ଦୈତ୍ୟ ମୁହଁ; Kujambhaଙ୍କ ବ୍ୟାନର ଗଧା ଝୁଲା ଟେଲ୍ ସହିତ। Mahishaଙ୍କ ବ୍ୟାନର ସୁନାର ଶିଆଳ, Shumbhaଙ୍କ ବ୍ୟାନର କଳା ଲୋହା ଗୃଧ୍ର। ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କ ବ୍ୟାନର ନିଜ-ନିଜ ଅନୁସାରେ ଶୋଭିତ; ଶତ ଦ୍ରୁତ ବାଘ ସୁନାର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। Grasanaଙ୍କ ରଥ ଶତ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ, ଝିଙ୍କା ଘଣ୍ଟି ଲାଗିଥିଲା; Jambhaଙ୍କ ରଥ ମଧ୍ୟ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ। Kujambhaଙ୍କ ରଥ ଦୈତ୍ୟମୁଖୀ ଗଧା, Mahishaଙ୍କ ରଥ ଉଠ, Kunjaraଙ୍କ ରଥ ଘୋଡ଼ା। Meshaଙ୍କ ରଥ ଦୃଢ଼ ଚିତା, Kalanemiଙ୍କ ରଥ ପାହାଡ଼ ପରି ହାତୀ, Nimi ମତ୍ତ ବଡ଼ ହାତୀ ଉପରେ। ଚାରି ଦାନ୍ତ, ସୁଗନ୍ଧିତ, ଶିକ୍ଷିତ ହାତୀ; କଳା ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଘୋଡ଼ା, ଏକ ଶତ ହାତ ଲମ୍ବା। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ସ୍ୱେତ ଯକ୍ତାଲ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ; ଦୈତ୍ୟମାନେ ଶ୍ୱେତ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ, ଫୁଲର ମାଳା ରେ ଶୋଭିତ। Mathana ଦୈତ୍ୟ ନାୟକ ପାଶ ଧରି ତେଜ ଦେଖାଗଲେ; Jambhaka ଝିଙ୍କା ଘଣ୍ଟି ଲାଗିଥିବା ଉଠ ଉପରେ। Shumbha ଦୈତ୍ୟ ବଡ଼ କଳା ମେଷ ଉପରେ; ଅନ୍ୟ ଦାନବ ନାୟକ ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ତୁ ଉପରେ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କ୍ରିୟାରେ, କଣ୍ଠା ଓ ପାଗ୍ରି ପରିଧାନ କରି, ଅନେକ ପୋଷାକ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ଅନେକ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରି, ନିଜ ଉପସ୍ଥାପକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ନିର୍ମଳ ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ; ଅଗ୍ରଗାମୀ ରଥଗୁଡ଼ିକୁ ଦୃଢ଼ତାରେ ଆଗେଇ ନେଲେ। ଏହି ସେନାରେ ଶୌର୍ୟ ଗାଥା ଚାଲିଥିଲା; ଦୈତ୍ୟମାନେ ସିଂହ ପରି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଗଲେ। ମତ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରି, ଏହି ସେନା ଅନେକ ବ୍ୟାନର ନେଇ, ଦେବମାନେଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେଇ ଚାଲିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ବାୟୁ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଦୈତ୍ୟ ସେନା ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବାକୁ ଗଲେ। ମହାତ୍ମା ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭବ୍ୟ ସଭାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଘଟଣା ବିବରଣ କଲେ। ଏହି ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି, ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ଷୁ ମୁଦି, ପ୍ରସଙ୍ଗ ଅନୁଯାୟୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ Brihaspatiଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "ଏବେ ଦେବମାନେ ଓ ଦାନବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷ ଆସିଛି; ଏଠି କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ? ନୀତି ଅନୁସାରେ ଉପାୟ କହ।" Mahendraଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, Brihaspati, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଉତ୍ତମ ମନସ୍କ, କହିଲେ, "ସମ୍ମିଳନ, ବିଭେଦ, ଦାନ, ଦଣ୍ଡ—ଏହି ଚାରି ନୀତି ଉପାୟ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାନ, କାଳ, ଶତ୍ରୁ ଓ ପରିସ୍ଥିତି ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଚାରି ଉପାୟ ନୀତି ରେ ଜୟ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିତ୍ୟ ନୀତି।